Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

Εμ εκ και μ





αυτά παθαίνει μάτια μου, όποιος πολύ ψάχνει






Δεν βγάζουν πια, τέτοια βιβλία με οδηγίες! Σου λεν μπες σ αυτο το λινκ... παλιά ήταν καλύτερα!

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Ετσι και τέτοια

Δεν θα κάνω άλλα πειράματα μόνη μου!


Καλά κρασά να έχομεν! ΓΙΟ

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Νταξ' ήδη



Εντάξει ήταν δεδομένο ότι θα πάω. Ήταν εκεί, και γω εδώ, και άργησα να πάω, μπορώ να σου πω. Έκλεισα πολύ νωρίς τα εισιτήρια και ούτε κατάλαβα με τα άλλα ταξίδια πώς πέρασε ο καιρός! 48 ώρες, λέει, πριν την πτήση μπορείς να κάνεις τσεκ ιν. Έκανα και διάλεξα σοφή θέση!
Φτάνω στο αεροδρόμιο, αφήνω τη βαλίτσα και κατευθύνομαι προς την πύλη. Κοντά στην πύλη φαντάροι να τους κάνουν γυμνάσια και άλλα τέτοια όμορφα μπροστά σε όλους.

Παύση και παρένθεση (κάθε φορά που περνάω πύλες για να φτάσω στην δική μου, μου έρχεται να νυχοπατάω, μιας και έχει απίστευτη ησυχία σα να κοιμάται κάποιος!)


Ε, αυτή τη φορά δν ήταν έτσι. (1) Ήταν γεμάτη από ανθρώπους σε μια σειρά με τα διαβατήρια στα χέρια, με τα καλά τους ρούχα. Πτήση για Αμπουντάμπι! Φτάνω στην Ένατη Πύλη (και όχι δν ήταν τυχαίο, μιας και εκεί έπρεπε να πάω. χο.
Τότε δν ήξερα ότι αυτό μπορεί να παίζει ρόλο στο ταξίδι μου!!! ταραραραραρα)


Γεμάτη φαντάρους να μιλάνε στα κινητά τους, στις κοπέλες τους ή στις μαμάδες τους και μετά μίλαγαν συνεχώς μεταξύ τους, για το πώς θα είναι εκεί, που έχουν ακούσει από άλλους και έγνεθε και κένταγε η κόρη το μαντήλι.
(2) Οι εκπλήξεις συνεχίζονται, καθώς κατεβαίνει η ο οθόνη πάνω από τις θέσεις και βλέπαμε που είμαστε και τα σχετικά.
(3) Όταν ήρθε το φαγητό τρελάθηκα. Νοστιμότατο και αρκετό!!! Για να μην πω ότι το γλυκό ήταν μοναδικό...
(4)Ξαφνικά, μιλάει ένας άντρας και λέει κάτι αλλά δν κατάλαβα και μετά από λίγο περνούσαν και πουλούσαν κολόνιες και σετ μακιγιάζ! Μου φάνηκε πολύ γελοίο το σκηνικό και στην πορεία το βρήκα (εκτος από κατάντια) πρακτικό. (5) Είχαμε και συνταξιδιώτες σελέμπριτΑ! Βέβαια... είχαν φάει σκόρδο και έκατσαν πίσω μου όσο περιμέναμε για τις βαλίτσες. Γιαξξξ

(6) δεν περίμενα ότι δννννννν θα μπορώ να συννενοηθώ, αν οι άλλοι δν το ήθελαν.



Πρώτη αμήχανη στιγμή στην παραγγελία για το φαγητό: Τι έχετε; Έχουμε πατάτα ψητή, σουτζουκάκια, κολοκάσι, σαλάτα.
Τι είναι το κολοκάσι;
Εμ.... μμ (μούδιασμα)
.. (απορία) μμμ (ζόρισμα)
..(απορία- ανυπομονισία προς νεύρα)
τι είναι; ζαρζαβατικό; κρέας; τι;
..να το φέρω να το δείτε; ...
ναι... είναι σαν πατάτα;
..ναι σαν πατάτα είναι αλλά όχι ακριβώς πατάτα!
Οκ θα το πάρουμε!
(γιατί τέτοιο ζόρισμα δν ξέρω και ούτε μπορώ να περιγράψω πως μας κοίταγε... σαν να μην έπρεπε να ρωτήσουμε!)

(7) Στους δρόμους δεν κυκλοφορούσαν άτομα καμία ώρα της μέρας! Τι γίναν όλοι οεο;
(8) ωράρια σε μαγαζιά δύσκολα...χλωμά..
(9) μπορεί για να πάρεις φαγητό να πρέπει να ξέρεις 3 γλώσσες.

(10) είδα όμορφα καρότσια στο σούπερ μάρκετ! Χο


(Εξήγηση 9ης πύλης)
Ήταν πολύ πρωί, μετά από πολύ ποτό όταν χτύπησε το τηλέφωνο και μας πήγε στα παλιά χωρίς κανένα λόγο. Λάθος; Φάρσα; Δν μάθαμε. Δν μας χρειάστηκε.

Ήταν αργά το βράδυ... είχαμε αναμένο ένα φως κι ένα κερί. Ξαφνικά ακούμε κάτι σαν πυροβολισμό και κάτι πέφτει δίπλα μας. Σκοτάδι. Κοιτάμε στο ανοιχτό παράθυρο, κοιτάμε τη σβησμένη, πια, σόμπα, κοιτάμε στο αναμένο κερί. Ε... μετά από αρκετά δευτερόλεπτα καταλάβαμε ότι κάηκε η λάμπα, ότι έπεσε η κάφτρα πάνω μας και ο υδράργυρος είναι ακόμα πάνω απ τα κεφάλια μας.


Ήταν απόγευμα, μετά από πολύ φαγητό όταν χτύπησε η πόρτα η απογραφέας!
(αυτό είναι ποστ από μόνο του)

Ήταν πρωί, που όπως σου είπα, έπιασα τα δάχτυλά μου στην πόρτα.

Ήταν στο αεροδρόμιο, λίγο πριν την επιβίβαση, όταν μου έκαναν ερωτήσεις από την στατιστική υπηρεσία. (κι αυτό είναι ποστ από μόνο του)

(Ναι, από την στιγμή που πέρασα την 9η πύλη συνέβησαν ασυνήθιστα πράγματα μαζεμένα!)