Να και με όπως

http://www.youtube.com/watch?v=Pl-cVgAU8K8

έγινε τυχαία. Τώρα.
τέλος κατάθεσης.
ευχαριστώ.

Τρίτες

Είναι ωραία να ξυπνάμε μαζί και να βλέπουμε τόσο χιόνι. Έπρεπε να μην αφήσουμε να βγει ήλιος. αυτό λέω εγώ.

Καλό μήνα σου ε'ίπα; Δν σου είπα!

Δεύτερες

Όλο και κάτι πάει να γίνει...ε!
Την ίδια ώρα έμαθα ότι στο κέντρο έχει ήλιο.

Πρώτες

νιφάδες, πέφτουν τώρα. Μηλόπιτα στο φούρνο. Ξύλα στο τζάκι. Μηχανές φορτισμένες. Ρούχα ζεστά πάνω στο κρεβάτι. Έλα να τρελαθούμεεεεεεεεεε!

Παρακαλώ, καλέστε αργότερα που να πάρει

Είδα ξανά στη στάση:

τον παππού. Μου είχε μιλήσει και παλαιότερα, με ρώταγε τι δουλειά κάνει ο πατέρας μου και πόσα βγάζει... και ότι εκείνος που ήταν αστυνομικός ήταν το καλύτερο ταμείο. Μου είπε για τα εγγόνια του και μου έκανε ένα περίεργο μπάσιμο.
Τον βλέπω συχνά... αλλά φέτος μου μίλησε ξανά, Φυσικά δε με θυμάται. Απλά είχε και πάλι την ανάγκη να επικοινωνήσει. Εισαγωγή στο κυρίως θέμα ήταν ο καιρός!

-Καλά νέα παιδιά και κρυώνετε...
-Δε θα έπρεπε; (του χαμογελάω διάπλατα σκεπτόμενη όλους τους γέρους που μου έχουν πει ακριβώς αυτή την φράση, ούτε συλλογή να τους έκανα.χο.)
-Εγώ στην ηλικία σας... ήμουν τέτοια εποχή (δε θυμάμαι... κάτι ακραίο είπε και με ένα συνειρμό που πάλι δε θυμάμαι, φτάνει εκεί που ήθελε) Αχ, τι να κάνω κι εγώ που έχασα τη γυναίκα μου πριν δυο μήνες. Μέσα σε ένα μήνα την τσάκισε... της διέλυσε τα πάντα. Από εδώ μέχρι εδώωω να... (μίλαγε έντονα με πολύ μίσος για την αρρώστια...) Και τώρα είμαι μόνος μου, είναι αλλιώς όταν φεύγει η γυναίκα, έχω παιδιά και εγγόνια, αλλά δεν είναι το ίδιο...
-Είναι δύσκολα. Μπορώ να φανταστώ.
(δακρύζουμε και πάει πιο πέρα)

την “ναι-Νάντια-μου”. Την έχω πετύχει πολλές φορές στη στάση. Ξέρω που μένει. Πάντα την κοιτάω. Είναι η κλασσική ντόπια, που κοιτάει με την κλασσική περιέργεια για όλα, κάνει ακτινογραφία. Τηνκαλή.τηνπαλια. Φοράει πάαααντααα ίδιο στυλ φόρεμα με διαφορετικό φλοράλ ύφασμα. Σαν τα καλύμματα που έχει από παλιά ράψει η γιαγιά μου για όλα τα έπιπλα του σαλονιού της. Πιστεύω ότι θα ήταν μοδίστρα και αυτή... Το άλλο της χαρακτηριστικό είναι τα μαλλιά, που κατά 90% ξανθιά μπουκλωτή περούκα.
Αυτή τη φορά μίλαγε με μια κοπέλα από άλλη χώρα.
-Καταλάβατε; ντε κσέρι εγκό τι κάνει τόρα, πού πάει; Θα πάει για λίγο σε κείνο το σπίτι ειπαν 600, να δω, θα με θέλουν, θα θέλω εγω; δύσκολα..
-Ναι, Νάντια μου ναι. Δύσκολα Νάντια μου ναι. Δύσκολα.
-ΜΕ πήρε ο γκιος του παππού και είπε μην πάω άλλο. Εγκο βρήκα τώρα, αλλά είναι και μακριά. Ξέρι αν μπορώ συνέχεια αυτο;
-Ναι, Νάντια μου ναι. Δεν ξέρεις. Ναι, Νάντια μου ναι. (α να σημειώσω ότι πρόφερε τα λόγια αυτά με την απαραίτητη τραγουδιστική μίρλα)

Η κουβέντα συνεχίστηκε για 20 λεπτά ακριβώς στο ίδιο μοτίβο. Αν ακούσω ξανά στη ζωή μου το όνομα Νάντια νομίζω θα αντιδράσω άσχημα.

Όλα

Να πας για ψώνια, αλλά και να μην πας.
Να σου λένε ευχές, αλλά και να μην σου λένε.
Να βγαίνεις με φίλους, αλλά και να μην βγαίνεις.
Να χορεύεις και να πίνεις, αλλά και να μην χορεύεις και να μην πίνεις.
Να τρως, αλλά και να μην τρως.
Να κλαις και να θυμάσαι, αλλά και να κλαις και να θυμάσαι.
Να σου χτυπάνε για τα κάλαντα, αλλά και να μην σου χτυπάνε.
Να σου λένε λόγια συμπόνιας, αλλά και να μη σου λένε:
“Κουράγιο παιδιά, εμείς θα σας βοηθήσουμε οι γονείς σας, είμαστε εδώ δεν πεθαίνουμε, για να σας στηρίζουμε και να σας βοηθάμε”
Να ακούς πρώτο τραγούδι για το 2012, αυτό απ το οποίο πήρα τον στίχο “μέσα στα απλά ειν τα ωραία”

Αλλιώτικη μέρα λοιπόν;

Καλή χρονία με υγεία το λεπόν!

Εμ εκ και μ

αυτά παθαίνει μάτια μου, όποιος πολύ ψάχνει

Δεν βγάζουν πια, τέτοια βιβλία με οδηγίες! Σου λεν μπες σ αυτο το λινκ... παλιά ήταν καλύτερα!

Ετσι και τέτοια

Δεν θα κάνω άλλα πειράματα μόνη μου!

Καλά κρασά να έχομεν! ΓΙΟ

Μην ενοχλεις τον οδηγο

Νταξ' ήδη

Εντάξει ήταν δεδομένο ότι θα πάω. Ήταν εκεί, και γω εδώ, και άργησα να πάω, μπορώ να σου πω. Έκλεισα πολύ νωρίς τα εισιτήρια και ούτε κατάλαβα με τα άλλα ταξίδια πώς πέρασε ο καιρός! 48 ώρες, λέει, πριν την πτήση μπορείς να κάνεις τσεκ ιν. Έκανα και διάλεξα σοφή θέση!

Φτάνω στο αεροδρόμιο, αφήνω τη βαλίτσα και κατευθύνομαι προς την πύλη. Κοντά στην πύλη φαντάροι να τους κάνουν γυμνάσια και άλλα τέτοια όμορφα μπροστά σε όλους.

Παύση και παρένθεση (κάθε φορά που περνάω πύλες για να φτάσω στην δική μου, μου έρχεται να νυχοπατάω, μιας και έχει απίστευτη ησυχία σα να κοιμάται κάποιος!)

Ε, αυτή τη φορά δν ήταν έτσι. (1) Ήταν γεμάτη από ανθρώπους σε μια σειρά με τα διαβατήρια στα χέρια, με τα καλά τους ρούχα. Πτήση για Αμπουντάμπι! Φτάνω στην Ένατη Πύλη (και όχι δν ήταν τυχαίο, μιας και εκεί έπρεπε να πάω. χο.
Τότε δν ήξερα ότι αυτό μπορεί να παίζει ρόλο στο ταξίδι μου!!! ταραραραραρα)

Γεμάτη φαντάρους να μιλάνε στα κινητά τους, στις κοπέλες τους ή στις μαμάδες τους και μετά μίλαγαν συνεχώς μεταξύ τους, για το πώς θα είναι εκεί, που έχουν ακούσει από άλλους και έγνεθε και κένταγε η κόρη το μαντήλι.
(2) Οι εκπλήξεις συνεχίζονται, καθώς κατεβαίνει η ο οθόνη πάνω από τις θέσεις και βλέπαμε που είμαστε και τα σχετικά.
(3) Όταν ήρθε το φαγητό τρελάθηκα. Νοστιμότατο και αρκετό!!! Για να μην πω ότι το γλυκό ήταν μοναδικό... (4)Ξαφνικά, μιλάει ένας άντρας και λέει κάτι αλλά δν κατάλαβα και μετά από λίγο περνούσαν και πουλούσαν κολόνιες και σετ μακιγιάζ! Μου φάνηκε πολύ γελοίο το σκηνικό και στην πορεία το βρήκα (εκτος από κατάντια) πρακτικό. (5) Είχαμε και συνταξιδιώτες σελέμπριτΑ! Βέβαια... είχαν φάει σκόρδο και έκατσαν πίσω μου όσο περιμέναμε για τις βαλίτσες. Γιαξξξ

(6) δεν περίμενα ότι δννννννν θα μπορώ να συννενοηθώ, αν οι άλλοι δν το ήθελαν.

Πρώτη αμήχανη στιγμή στην παραγγελία για το φαγητό: Τι έχετε; Έχουμε πατάτα ψητή, σουτζουκάκια, κολοκάσι, σαλάτα.
Τι είναι το κολοκάσι;
Εμ.... μμ (μούδιασμα)
.. (απορία) μμμ (ζόρισμα)
..(απορία- ανυπομονισία προς νεύρα)
τι είναι; ζαρζαβατικό; κρέας; τι;
..να το φέρω να το δείτε; ...
ναι... είναι σαν πατάτα;
..ναι σαν πατάτα είναι αλλά όχι ακριβώς πατάτα!
Οκ θα το πάρουμε!

(γιατί τέτοιο ζόρισμα δν ξέρω και ούτε μπορώ να περιγράψω πως μας κοίταγε... σαν να μην έπρεπε να ρωτήσουμε!)

(7) Στους δρόμους δεν κυκλοφορούσαν άτομα καμία ώρα της μέρας! Τι γίναν όλοι οεο;
(8) ωράρια σε μαγαζιά δύσκολα...χλωμά..
(9) μπορεί για να πάρεις φαγητό να πρέπει να ξέρεις 3 γλώσσες.

(10) είδα όμορφα καρότσια στο σούπερ μάρκετ! Χο

(Εξήγηση 9ης πύλης)
Ήταν πολύ πρωί, μετά από πολύ ποτό όταν χτύπησε το τηλέφωνο και μας πήγε στα παλιά χωρίς κανένα λόγο. Λάθος; Φάρσα; Δν μάθαμε. Δν μας χρειάστηκε.

Ήταν αργά το βράδυ... είχαμε αναμένο ένα φως κι ένα κερί. Ξαφνικά ακούμε κάτι σαν πυροβολισμό και κάτι πέφτει δίπλα μας. Σκοτάδι. Κοιτάμε στο ανοιχτό παράθυρο, κοιτάμε τη σβησμένη, πια, σόμπα, κοιτάμε στο αναμένο κερί. Ε... μετά από αρκετά δευτερόλεπτα καταλάβαμε ότι κάηκε η λάμπα, ότι έπεσε η κάφτρα πάνω μας και ο υδράργυρος είναι ακόμα πάνω απ τα κεφάλια μας.

Ήταν απόγευμα, μετά από πολύ φαγητό όταν χτύπησε η πόρτα η απογραφέας! (αυτό είναι ποστ από μόνο του)

Ήταν πρωί, που όπως σου είπα, έπιασα τα δάχτυλά μου στην πόρτα.

Ήταν στο αεροδρόμιο, λίγο πριν την επιβίβαση, όταν μου έκαναν ερωτήσεις από την στατιστική υπηρεσία. (κι αυτό είναι ποστ από μόνο του)

(Ναι, από την στιγμή που πέρασα την 9η πύλη συνέβησαν ασυνήθιστα πράγματα μαζεμένα!)