Thursday, May 15, 2008

Ο Christy Doran στην Αθήνα

  • ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΜΑΪΟΥ ώρα 21.30 IANOS

MODERN JAZZ GUITAR

IONIAN UNIVERSITY JAZZ CONCERT ΙI ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

O CHRISTY DORAN σε συνεργασία με το ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ και τον ΒΑΣΙΛΗ ΡΑΚΟΠΟΥΛΟ, παρουσιάζει μια νέα προοπτική στην χρήση της ηλεκτρικής κιθάρας στην Jazz,

σε μια συναυλία με τίτλο «MODERN JAZZ GUITAR».

Παίζουν:

CHRISTY DORAN, ηλεκτρική κιθάρα

ΔΗΜΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, σαξόφωνο,

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ, πιάνο,

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ, τύμπανα,

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΤΡΙΒΟΛΗΣ, μπάσο.

*Ο CHRISTY DORAN διδάσκει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο ως επισκέπτης καθηγητής απο το Lucerne University στο πλαίσιο του προγράμματος ERASMUS.

Είσοδος 10€/Ελάχιστη κατανάλωση 10€


Μια άλλη στιγμή θα σου πω για τον φίλο μας τον Christy Doran.

Friday, April 25, 2008

Planet 3191

Μέρος πρώτο

Μέρος δεύτερο

Μέρος Τίρτο:

Η κοπέλα τον περίμενε περισσότερο από μία ώρα. Το μέρος το είχε διαλέξει αυτός, είχε μάλιστα επισημάνει πως έχει μεγάλη σημασία γι’ αυτόν. Όσο τον περίμενε έφτιαχνε ιστορίες για τη ζωή του και τι θα μπορούσε να τον συνδέει με αυτό το καφενείο. Είχε δει μόνο μια φωτογραφία του και ήξερε ελάχιστα γι΄ αυτόν. Δεν μπορούσε να τα πιστέψει όλα. Κάτι δε της ταίριαζε… ένας άνθρωπος με αυτό το πρόσωπο δεν…

Επιτέλους ήρθε. Μπήκε μέσα στο μαγαζί, πήρε μόνος του τον καφέ και κάθισε κοντά στην πόρτα. Τον παρατηρούσε με μεγάλη χαρά και θαυμασμό. Δεν ήταν ώρα να του φανερωθεί αφού πρώτα έπρεπε να τον δει πώς κινείται στον χώρο. Έτσι έκανε με όλους στην αρχή. Αυτή τη φορά ήταν πιο εύκολο αφού δεν την ήξερε. Δεν ήξερε καν τι να περιμένει! Το γεγονός αυτό την διασκέδαζε αφάνταστα. Είχε το πλεονέκτημα και το ελεύθερο να το τραβήξει όσο θέλει.

Το μόνο που του είχαν πει ήταν ότι κάποιος θα του γνέψει καταφατικά δύο φορές και θα βγει απ το μαγαζί. Τότε θα έπρεπε να τον ακολουθήσει χωρίς κουβέντες. Τώρα ασχολείται με το κινητό του. Για την ακρίβεια κάνει πως ασχολείται μ αυτό, καθώς κοιτάζει μέσα απ τα μαύρα του γυαλιά και ψάχνει να την βρει. Ύστερα, εκείνη τον βλέπει να ζητάει λογαριασμό. Τι ανυπόμονος, ικανός να καταστρέψει τη δουλειά. Θέλει να την κάνει να βιαστεί. Ας είναι…

Τον καρφώνει με το βλέμμα της για να του τραβήξει την προσοχή, κάνει το νεύμα και βγαίνει έξω. Εκείνη δεν βιάζεται, της μοιάζει πανικοβλημένος, του δίνει λίγο χρόνο. Όταν νιώθει το βλέμμα του στην πλάτη της ξεκινάει να επιταχύνει το βήμα της και περνάει απέναντι. Αυτό το σημείο είναι το καλύτερό της, προσπαθεί να κρατήσει το μυστήριο και να βασανίσει τον άλλο όσο πιο πολύ μπορεί. Το διασκεδάζει πιο πολύ απ όλα! Περπατάει τώρα στο δρόμο αργά, καθυστερεί σε μια βιτρίνα για να μην την χάσει, συνεχίζει να περπατάει πότε αργά πότε πιο γρήγορα.

Κάποια στιγμή ακούει φωνές πίσω της να ζητάνε γιατρό, κάποιος είχε λιποθυμήσει. Γυρίζει και τον βλέπει πεσμένο στο πεζοδρόμιο και κόσμο μαζεμένο γύρω του. Αρχίζει να τον αντιπαθεί, της τα χάλασε όλα. Τρέχει προς το μέρος του και δηλώνει σ όλους πως μπορούν να φύγουν, είπε πως είναι φίλος της και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Την βοήθησαν δυο άλλοι να τον βάλουν στο αυτοκίνητό της, αφού πρώτα τον είχαν συνεφέρει.

Είναι πια μόνοι τους στο αυτοκίνητό της. Εκείνος την κοιτάζει και έχει ένα περίεργο χαμόγελο. Δεν έχει πει κουβέντα. Εκείνη προσπαθεί να κρύψει την αναστάτωσή της και προσπαθεί να αποφασίσει τι θα ήταν καλύτερο να κάνει στην παρούσα φάση.

Έμειναν έτσι για πολλά λεπτά, εκείνη είχε αποφασίσει να τον κάνει να νιώσει άβολα με τη σιωπή της, περίμενε από λεπτό σε λεπτό να σπάσει.

Μέρος τέταρτο...

Wednesday, April 16, 2008

Με και να θα


Γιασεμί μου φαντασμένο δε βαστώ
σ’ ένα τοίχο νοικιασμένο να κλειστώ
και να σκέφτομαι τα βράδια όσα του γιαλού τα κύματα
Με κουτιά της μπύρας άδεια να κατρακυλώ σαλαλα

(ναι, δεν είναι γιασεμί αυτό το λουλουδικό στη φωτογραφία...)

Μη ξεχάσω: άνα κάτρανα φράτα.

http://persephoni.blogspot.com/2008/04/planet-3191.html
...

Monday, April 7, 2008

Δεν και μα όπως

Αρχίζω και μαζεύομαι και στη ζωή μπερδεύομαι
Κρατώ γερά να ξαναβρώ σώμα ψυχή και ηθικό

Μα είναι ριγμένo στο κενό αυτό που λένε σκοτεινό
Το γκρίζο το αλλόκοτο και θλιβερό μαζί
Πως θα βγω απ' αυτό το μαγαζί
Που μου 'βαλαν να πιω
Της ζωής το πιοτό
Το γκρίζο
Το αλλόκοτο
Και θλιβερoooό μααζίιιι σαλαλαλαααα

(Το μαγαζί θα παραμείνει κλειστό μέχρι νεωτέρας.)

Wednesday, April 2, 2008

Με να όπως και

Σε κουτσούλισε περιστέρι; Θα σου φέρει τύχη. Θα βρεις λεφτά.
(Μέσα σε 1 βδομάδα με κουτσούλισε περιστέρι 3 φορές και χαΐρι δεν είδα.)

Δεν κάνει να είναι ανάποδα παπούτσια ή παντόφλες. Γρουσουζιά.

Αν ‘πετάει’ το μάτι σου κάποιον θα δεις. Κάποιον που έχεις καιρό να δεις.
(Πέταγε το μάτι μου επί 2 βδομάδες και δεν είδα κανένα χαμένο άτομο.)

Αν χυθεί κρασί σε ύφασμα, είναι γούρι.
(Αν δε το καθαρίζεις εσύ μετά, τότε μπορούμε να μιλάμε για μεγάλη τύχη…)

Ό,τι κάνεις τα πρώτα λεπτά του χρόνου θα κάνεις για τον υπόλοιπο χρόνο.
(Θα θελες!)

Δε κάνει ο νέος χρόνος να μας βρει να τρώμε.
Δεν κάνει ο νέος χρόνος να μας βρει νηστικούς.
Δεν κάνει ο νέος χρόνος να μας βρει με άπλυτα πιάτα.
(Όλο αυτό είναι της νοικοκυράς τερτίπι, να βάλει τραπέζι όποτε θέλει και να την βοηθήσουν τα τελειώνει με το καθάρισμα των πιάτων)

Αυτός που θα μπει πρώτος στο σπίτι, με τον καινούργιο χρόνο, θα κάνει το λεγόμενο «ποδαρικό» και από αυτόν θα εξαρτάται αν οι μέρες που θα έρθουν θα είναι τυχερές ή όχι για το σπίτι και τους κατοίκους του. Επίσης, μπορεί να περπατήσει σ όλα τα δωμάτια, μπαίνοντας στο καθένα με το δεξί και ο νοικοκύρης του σπιτιού θα του δώσει ένα μικρό συμβολικό ποσό. Επιπλέον, συνηθίζεται αυτός που θα κάνει το ποδαρικό να επισκέπτεται το σπίτι με λίγα γλυκά.

Δε κάνει να γαργαλάς τους μεγάλους. Γιατί; Μα γιατί μπορεί να πεθάνουν!
(Για πόσο μεγάλους μιλάμε δηλαδή; Σαν την Πελοπόννησο)

Αν σε πιάσει λόξυγγας, κάποιος σε σκέφτεται.

Αν βρεις λεφτά στο δρόμο, είναι τύχη. (:P xo)

Δε κάνει να τσουγκρίζεις με άδειο ποτήρι. Στην περίπτωση αυτή πεθαίνουν λένε ναύτες.
Δε κάνει να τσουγκρίζεις με νερό. Πεθαίνουν πάλι ναύτες, θαρρώ πως είναι 4 στον αριθμό.
Δε κάνει να τσουγκρίζεις με καφέ. Πεθαίνουν δέκα αστροναύτες παρακαλώ!
Δεν κάνει πίνοντας καφέ να πεις «Στην υγειά μας». Το σωστό είναι να πεις «ζωή σε μας».

Την ευχή για το ξεμάτιασμα, πρέπει να την πει άντρας σε γυναίκα και όχι γυναίκα σε γυναίκα.
(κόβει η μαγιονέζα- χαλάει η μαρέγκα κ.ό.κ.)

Όταν φτερνιστείς, πρέπει να σου πουν ένα τριψήφιο αριθμό. Ύστερα πρέπει να προσθέσεις τα ψηφία μεταξύ τους, ώστε να βρεις το αρχικό γράμμα του ατόμου που σε σκέφτεται.
(Τα υπόλοιπα γράμματα για να μη κάνουμε λάθος δε γίνεται να τα βρούμε με καμιά εξίσωση; Και τι ακριβώς σκέφτεται θα ήταν χρήσιμο να ξέρουμε, διαφωνείς; Όχι, γιατί αν πάμε με τον νόμο των πιθανοτήτων θα τρελαθούμε.)

Για τον οποιοδήποτε λόγο άνοιξες ένα αναψυκτικό/ ποτό σε κουτάκι. Τότε κουνάς το ‘καπάκι’ πέρα δώθε λέγοντας την αλφαβήτα. Κράτα το γράμμα που θα κοπεί και πέτα το κάτω. Ανάλογα με το ποια πλευρά είναι πάνω, το γράμμα αυτό θα είναι ή απ το όνομα ή απ το επίθετο αυτού του ατόμου που σε σκέφτεται.
(απλά λολ)

Αν δεις στον ύπνο σου νεκρό, σημαίνει πως θα πεθάνεις.
(στις πόσες;?)

Αν τελειώσει το κρασί στο ποτήρι σου, τότε θα καλοπαντρευτείς.
(και σε ρωτώ, τι θα πει θα καλοπαντρευτείς;;;;)

Αυτά και τόσαααα άλλα χαζά, που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα, που καλού κακού δεν τα κάνουμε μπας και την πάθουμε. ΤΟ μόνο σίγουρο είναι πως αν κάνω παιδιά δε θα τους μεταφέρω τίποτα. Ε δε πρέπει να σταματήσει η παράδοση αυτή;Πες μου κι άλλα που ξέρεις εσύ. Άμα φάει κανείς φασολάκια κ παράλληλα λουκουμά τι παθαίνει; (κάνει εμετό? :P)

Πάντως απ όλα αυτά πιστεύω στα λάθος τσουγκρίσματα. (έχω και στοιχεία, αλλά έχω δεσμευτεί να μην τα αποκαλύψω)


Saturday, March 29, 2008

Τώρα η εστίαση ησυχάζει σαλαλα

Θολά πεδία του μυαλού. Πεδία λογικής και παραλογισμού σαλαλαλα

Thursday, March 27, 2008

Αυλαία και πάμε

Παγκόσμια μέρα θεάτρου σήμερα και έτυχε να θέλω να πω δυο λόγια για μια παράσταση, για την οποία είχα αναφερθεί και στο παρελθόν (χο, παραπομπή στον εαυτό μου). Αποφεύγω να γράφω επίκαιρα ποστ, το ξέρω. Θα κοιτάξω να μην το ξανακάνω, δεν μ αρέσει καθόλου.

Που λες, πήγα στην παράσταση La Jeteé ή πού ήταν τελικά οι δώδεκα πίθηκοι». (Ναι, ξέρω μικρός τίτλος, ούτε δίσκος Πυξ Λαξ να ήτανε…-τα δοκάρια στο γρασίδι κλπ). Το έργο αυτό το έχει μεταφράσει, το έχει σκηνοθετήσει κ έχει κάνει τη θεατρική, σκηνογραφική κ μουσική επιμέλεια ο Γρηγόρης!(κλικ)

Για άλλη μια φορά, φωτισμοί, σκηνοθεσία τέλεια. Όμως, προσωπικά το θέμα του έργου δεν μου άρεσε. Δεν μου πε κάτι. Δεν είχε ‘Θ έ μ α τ α’ όπως είχαν τα προηγούμενα έργα του (Είσαι ένα κτήνος Βίσκοβιτς, Τα φτερά του έρωτα, Ένα άγνωστο αριστούργημα.). Τα προηγούμενα έργα του, μου πήγαιναν πιο πολύ και σου λέω είναι πολύυυ κρίμα που δε τα είδες.
Εντύπωση μου έκανε που μέσα στην τιμή του εισιτηρίου ήταν και ποτό (14 ευρώ φοιτητικό, 19 ευρώ κανονικό). Αυτή τη φορά δεν είχαμε ‘πολλά πέρα δώθε’. Οι περισσότεροι θεατές κάθονται σε χαμηλά σκαμπό (κουτιά φαντάσου) και μερικοί σε δύο ..κερκίδες (ας το πω έτσι). Σηκώνονται δυο φορές και την υπόλοιπη ώρα είναι μέσα στην παράσταση, πίνοντας το ποτό τους. Και το λέω έτσι γιατί, ο Γρηγόρης, μας έχει συνηθίσει να καθόμαστε μέσα σε λεωφορείο, να πηγαίνουμε εδώ κι εκεί μ αυτό ή να περιπλανιόμαστε σε αίθουσες ενός μουσείου. Αφού, αν κάνει συμβατική παράσταση θα μου κακοφανεί. Μ’ αρέσει που ηθοποιοί σε βάζουν να κάτσεις στις θέσεις, που είναι ανάμεσά σου. Δεν μ αρέσει που στις τρεις τελευταίες παραστάσεις πριν προλάβουν να καταλάβουν οι θεατές ότι τελείωσε το έργο κ να χειροκροτήσουν, τσουπ φεύγουν οι ηθοποιοί. Και δε τα λέω (φιλοσοοοφικάα και δε το λέω καν ποιητικά σαλαλα) ειρωνικά!
Μέχρι τώρα όλες του οι παραστάσεις επιτυχημένες. Επίσης, σκέψου ότι είναι νέος στο χώρο, ρισκάρει και δοκιμάζει νέα πράγματα. Τον θαυμάζω και τον χειροκροτώ που έκανε το όνειρό του πραγματικότητα. Πάντα ήθελε να γίνει αυτό που είναι τώρα. Ήταν και τυχερός που το ήξερε κ ήταν σίγουρος και εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες που είχε.
Εσύ ξέρεις τι θες να κάνεις; Αυτό που κάνεις ήταν αυτό που ήθελες; Είναι αυτό που θες; Αν δεν είναι, τι κάνεις γι αυτό;

(απεγνωσμένη προσπάθεια να βγω εκτός ημέρας)

Αυλαία και πάμε εδώ γελάμε, το χειροκρότημα στα δύοοο… σαλαλα


('άσχετο', κλικ λέμε)