Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Παροιμίες: παρακαλώ περιμενετεεε

Παροιμίες. Κάποιες είναι αστείες, κάποιες τι χρησιμοποιείς κι εσύ. Κάποιες τις ανακατεύεις επίτηδες. Κάποιες είναι και σε τραγούδια. Κάποιες μας δίνουν πληροφορίες. Και οι περισσότερες έχουν και την αντίθετή τους παροιμία. Σαν ... η μια να αναιρεί την άλλη!...Ύστερα από μια μπερδεμένη εισαγωγή ας περάσουμε σε μια πιο μπερδεμένη συνέχεια.
Για εμάς, τα παιδιά της πόλης πολύ λίγες μας είναι γνωστές. Έτσι πήγα στα βίκιφθέγματα+ παροιμίες να δω.
http://el.wikiquote.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AF%CE%B5%CF%82
Να μάθω. ..οκ οκ.. να γελάσω μόνο. Θα το έβαζα νούμερο δύο για ψυχοθεραπεία...(το ένα είναι ..ε τα χουμε πει αυτά..) Προτείνω και ξένων χωρών παροιμίες...


Πολλές δεν τις καταλάβαινα και πηγαίνοντας με εξυπνακίστικο χιούμορ πήγαινα να βγάλω άκρη.
π.χ.

Από Αύγουστο χειμώνα κι από Μάρτη καλοκαίρι.
Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.
Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ’ Αύγουστο σεντόνα.

Να ’σαι καλά τον Αύγουστο με δεκαοχτώ βελέντζες.-> ?
Ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα.
Το Μάη με πουκάμισο, τον Αύγουστο με κάπα.-> και τον Ιούλιο με Λάμδα.

Αλλού φωτίζει κι αλλού κοστίζει -> έτσι κάνω και γω παροιμία: αλλού κοστίζει και αλλού σκοτεινιάζει.

Εκεί που δεν είναι τα δόντια, λείπουν τα παξιμάδια-> λογικό. οκ

Δέσε το χέρι σου και θα ακούσεις χίλιες γνώμες-> περιέργως μόνο μια ακούω... “τενοντίτιδα?”

Πού πας, κακή τύχη; Στου πολυτεχνίτη το σπίτι -> μμμμ

Το γυαλί κι η τύχη εύκολα τσακίζονται-> πες το μου να ξέρω

Ας πάμε, τώρα, να ξυπνήσουμε την τύχη μας [Κυπριακή παροιμία]-> εκεί με την τύχη τα είδα όλα. Τελικά ο καθένας πιστεύει τα πάντα. Και την φτιάχνουμε εμείς. Και είναι προδιαγεγραμμένη. Και υπάρχει αρκεί να αρπάξουμε τις ευκαιρίες και όλα. Ακόμα και μες την ίδια μέρα θα ενστερνιστούμε όλες τις πλευρές...

Η ζωή δεν μπορεί ποτέ να δώσει ασφάλεια, μπορεί μόνο να υποσχεθεί ευκαιρίες [Κινέζικη σοφία]

Δώσ’ μου το ψωμάκι σου, να σου δώσω λιγουλάκι

Αλήθεια χωρίς ψέματα, φαΐ χωρίς αλάτι

Γενάρη μήνα κλάδευε και το φεγγάρι χέστο. -> εύκολο.

http://www.youtube.com/watch?v=uSvG7jSNiRw
Και κύλησα σαν τέντζερης ως του κουφού την πόρτα
μα το καπάκι έλειπε και όσο θέλεις βρόντα
τότε σ' εκείνον που 'θελε ολόκληρη την πίτα
του είπα πείνα αν πηδάς και αν πεινάσεις πήδα σαλαλαλλαλα

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Στο πρώτο χτύπημα.. σαλαλα

Ο νόμος του φίλου του Μέρφυ για άλλη μια φορά μας κάνει παρέα... για το καλό. Υποθέτω δηλαδή...
Πλησιάζαν οι μέρες του γάμου και ήδη είχα αρχίσει να αγχώνομαι για το πως θα κρύψω τις μελανιές από τα πόδια μου, που μοιάζω σαν να φοράω πουά καλσόν... Πώς έγιναν δεν ξέρω, υποθέτω όλο κάπου χτυπάω. Περιφέρομαι και παίρνω μαζί μου, για παρέα ίσως, πόρτες, παράθυρα, τοίχους, τραπεζάκια. Ό,τι έχω ευχαρίστηση. Κατάλαβες τ να τ αλλο ξέρω γω.

Μολυβόνερο ήταν η λύση. Ήμουν χαρούμενη... θα φόραγα το εκπληκτικό φόρεμά μου και θα ήταν όλα καλά.

Αλλά φευ! (αναφορά στην ποιήτρια, ξέρεις εσύ)

Προσπάθησα να κόψω ένα λέγκο με κοπίδι και έπεσε το κοπίδι από ψηλά στο δάχτυλό μου και με έκοψε. (ρακούν μεγάλη η χάρη σου)
Οκ λέω θα κάνω μαγκιά στο μανικιούρ (ατςςς) κ όλα καλά. (πονάει ακόμα όμως...άλλο θέμα αυτό)


Στη συνέχεια πήγα σε μια συναυλία. Πολύ έμορφη βραδιά τα λέω κι εεδώ...+http://mixgrill.gr/ar8246el_earthwindmusicfestival201186.html τελείωσε και πήγαμε προς το αυτοκίνητο και γγγντουπ να μαι φαρδιά πλατιά-πλατύτερη-πλατύτατη σε πεζοδρόμιο, χώματα, παρτέρια, τσιμέντο.

“Είσαι καλά;”
“Δεν ξέρω”.
(πότε θα μάθω να απαντάω με ακρίβεια σ αυτή την ερώτηση;)

Γύρισε το αριστερό μου πόδι, ο αστράγαλος, χάνω την ισορροπία πέφτω και χτυπάω και σ άλλα πολλά μέρη (Μαρούσι, Σούνιο κλπ χο). Καλά είμαι. Ήταν αστείο που δεν μπορούσα να μου βάλω πάγο γιατί πονούσα να φτάσω το πόδι και να κρατήσω τον πάγο. Έτσι μερικά σημεία είναι πρησμένα, είμαι σαν να έχω διπλό γόνατο, βρώμικο αγκώνα σαν να έχω να πλυθώ κανά τρίχρονο και τέτοια όμορφα...

Μέχρι τον γάμο έχω μέρες να σακατευτώ πλήρως. Μετά θα δέχομαι με χαρά σχόλια όπως “η κουτσή κουμπαρα” “η κουλή κουμπαρά” “δεν πάει πουά φόρεμα με πουά καλσόν” κλπ






Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

/δια/λό/γοι


Εμένα δεν μου έχεις κάνει καρφίτσα
-Να σου κάνω... τι θες;
-Ε δεν ξέρω εσύ ξέρεις... κάτι ωραίο...
-Θες μια που να την φοράς και να πέφτουν όλες επάνω σου να σου λένε τι ωραία και τέτοια; -ΝΑΙ! Ναι αυτή θέλω;
-μμμ ή θες έναν αγαπημένο σου ήρωα;
-Ναι... -σουπερμαννν;
-Ναι!
-Σούπεραμαν ιτ ις!
-σούπερμαν τι;

-Να σας δώσω κατάλογο να δείτε τι έχουμε...
-Όχι, θα σας πούμε τώρα...
-Ωραία ακούω..
-5 κοντοσούβλια...
-δεν έχουμε αχαχαχαα

δίπλα τρώει μια παρέα με ξένους και πληρώνουν με 5000 δραχμές. Πολύ γέλασαν με την πλάκα τους... Οκ..δεν λέω καλή καφρίλα...

-Να πληρώσουμε και μεις; αφήνουμε τα λεφτά στο τραπέζι...
-Καληνύχτα στο καλό..ευχαριστούμε...

-Εμείς... αφήσαμε το δεκαχίλιαρο στο τραπέζι ε.. χοχ χοχοχοχ

στην Αστυνομία...
-τι ύψος έχετε; -αχ δεν ξέρω...
-Περίπου; ή θέλετε να μετρηθείτε έξω;
-Ναι ναι πάω... αχχ είμαι 1,78 κοντά στο 1,80! Μπορείτε να με κάνετε 1,79;
-Βεβαίως.
-τι ύψος έχετε;
-μμ δεν ξέρω... ένα σκαμπώ κ ένα μίλκο..
-ωραία...θέλετε να σας κάνω πιο ψηλή;
-Μπααα δεν με απασχολεί καθόλου...

-τα γυαλιά έχουν ISBN …
-τι θα πει αυτό;
-εμμ ε να ... όταν δηλαδή θα στείλουμε μέηλ στην εταιρία και όταν θα ξαναπάρετε μπορούμε να γράψουμε στον βραχίονα από μέσα το όνομά σας.
-Σαν τις βέρες δηλαδή... απαπαπ αχαχαχαα χάλια!