Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Di-a-ko-pi

Στην ταμπέλα της καφετέριας: Απλό τοστ (τυρί, ντομάτα, ζαμπόν)
Σπέσιαλ τοστ (μπλα μπλα μπλε μωβ)

-Θα ήθελα ένα τοστ
-Τι να έχει μέσα;
-Τυρί, ζαμπόν, ντομάτα.
-Μάλιστα.

Το έκανε μόνο με τυρί!


Ένα κοριτσάκι ήρθε με χαρά προς το μέρος μου και με ρώτησε:
-Έχεις μωρό;
(να κάνω κρέμα γιώτης?!)

σε δίπλα μαγαζί παίζει live μουσική. Από το πίσω τραπέζι ακούγεται μια κοπέλα που απευθύνεται στο γκαρσόνι:
-Συγνώμη… μια χάρη θα ήθελα…
-Τι; Να κλείσω τη μουσική;

Βρισκόμαστε στην παραλία, ζεύγος μεγάλων ανθρώπων κάθεται από πίσω μου. (δεν ήταν κ σαν την Πελοπόννησο) Ο άντρας επιστρέφει από την βουτιά του…
-Μπες κι εσύ να το ευχαριστηθείς!
-Ναι, τώρα…
Ήρθε το τώρα. Πλησιάζει την θάλασσα και όταν της φτάνει ως το γόνατο σταματάει. Ακουμπάει με τα χέρια της το νερό κι ύστερα τα «σκουπίζει» στα μπράτσα της (σταυρωτά). Κάνει μεταβολή και γυρίζει στον άντρα της:
-Μωρό μου! Πρώτη φορά κρύωσα στο μπάνιο μου!!!

Το ίδιο ζεύγος αργότερα:
-Μωρό μου, λέω να μην πάμε στις κολώνες μην συγκαείς! Μπορεί να μην έχει δέντρα και τέτοια.
Ηλικιωμένη ντόπια κυρία τους προσεγγίζει και την ρωτούν:
-Στις κολώνες έχει δέντρα και μαγαζιά; (σημείωση: είναι Η Κολώνα)
-Ουυυυ έχει απ΄ όλα να πάτε! (σημείωση: έχει δυο μικρά δεντράκια και μια ταβέρνα και τιποτ’ άλλο)
Συμπέρασμα: Ο τύπος θα… συγκαεί(?!).

Σε καφετέρια, ο μαγαζάτορας από πίσω μας να φτιάχνει το ντεκόρ:
-Αχ όταν γυρίσω πρέπει να κουρευτώ.
-Μάκρυναν πολύ ε;
-Ε ναι, αυτό εδώ να με ενοχλεί!
-Εγώ πήγα πριν φύγω και είπα στην κομμώτρια: «Κούρεψέ τα, αλλά να πιάνονται, γιατί στο νησί φυσάει!»
-μπλαμπλα μπλα
κάποια στιγμή επιστρέφει ο μαγαζάτορας με κάτι κάρτες στα χέρια του:
-Λοιπόν, επειδή είχα στήσει αυτί και κρυφάκουγα, ορίστε να κουρευτείτε! Επειδή εμείς εδώ δεν τα πιάνουμε τα μαλλιά μας, τα ξυρίζουμε!

-Πάντως βλέπω, έχεις κόσμο… έχεις και το ζευγαράκι, έχεις και τον παππού με τη γιαγιά…
-Εμ.. αυτοί είναι ο παππούς μου και η γιαγιά μου!

(διάλογος προφορικός…)
-Ό,τι πει το τηρεί.
-Ποιο τυρί;
-Το τηηηηρεί.
-Ποιο τυρί;
-όχι, το τυρί, το τηρεί.
-Ποιο τυρί;
-το κεφαλοτύρι…ε πια…

Λέξεις κλειδιά: αλεστράκι, ξαπλωστιέρης, κρισκαφτιέρης.
Συμβουλή: μην πλένεις το αμάξι σου μπροστά από παραλία, όταν έχει 8 μποφόρ. Εκτός αν θες να το καμουφλάρεις! Το νου σου καλά ρεμάλι, έρχεται ο εχθρός!

Σάουντ τρακ των ημερών:
Χωρίς δεκάρααααααα, πώς θα παντρευτούμε Μανωλιώ μουυυυ, Πώς θα βάλουμε στεφάνιιιι σαλαλαλα

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Τετρις


Θυμάσαι ένα επεισόδιο ΑΜΑΝ που περιέργαφε σε έκθεση ο μικρός πώς πέρασε στις διακοπές?
και λέει τη φράση "Πήραμε τα απολύτως απαραίτητα.." και δείχνει ένα αυτοκίνητο γεμάτο πράγματα? Ε κάπως έτσι ήταν, όπως στην φωτό!

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

ΔΝΝΝΝΝΝννννΝνννΝν

Τα κλισέ των διακοπών («είχατε καλό ταξίδι;») είναι μια άλλη «αγαπημένη» κατηγορία κλισέ…
Πριν πας, παλιά τουλάχιστον, ο διάλογος πήγαινε κάπως έτσι:
-Τι κάνετε;
-Ε εδώ στον αγώνα
-Διακοπές πότε θα πάτε;
-Τότε
-Άντε ωραία. Πού;
-Μια βδομάδα στο χωρίο, άλλη μία στ άλλο χωριό και λέμε μήπως καταφέρουμε και καμιά βδομαδούλα σε κανένα νησάκι.

(αυτές οι κουβέντες γίνονταν λίγο μετά το Πάσχα, όσο μπαίναμε στους καλοκαιρινούς μήνες ο διάλογος εμπλουτιζόταν με τις εμπειρίες του καθενός στα διάφορα νησιά. Το πόσο λίγα λεφτά πλήρωσαν σε μια ταβέρνα και έφαγαν φρέσκο ψάρι κλππ κλπππ)

Επιστρέφεις από τις διακοπές και ΤΟ ΜΟΝΟ που συζητάει κανείς είναι αν μαύρισες ή όχι. Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ποιοι μας βρίσκουν μαυρισμένους και ποιοι όχι. Γιατί σκέφτηκα μια θεωρία, αλλά για να την στηρίξω θέλω πολλά παραδείγματα.
Άνω τελεία.

Η Ιωάννα και το μαύρισμα.
Στην μέχρι τώρα ζωή μου, δεν ασχολήθηκα ΠΟΤΕ να μαυρίσω. Έβαζα πάντα αντηλιακό με υψηλό δείκτη (και αντίχειρα οχοχο μπλιαχ) και όπου και να με έβαζες είτε σε σκιά είτε σε ήλιο καθόμανε! Τώρα στον ήλιο όχι με πολλή μεγάλη χαρά, ίσως με λίγα κιλά γκρίνια.
Παρ όλα αυτά, θες γιατί έκανα πολύ καιρό διακοπές, θες γιατί έπαιζα στην παραλία, πάντα μαύριζα. Οκ. Δεν έγινε και τίποτα. Ίσως τώρα να χαλάω πολύ φαιά ουσία με αυτό το θέμα, αλλά έχω νεύρα και γι αυτό έχω το μπλογκ.

Όταν λοιπόν, γνωριζόμαστε και έχουμε να πούμε πράγματα που να πάρει, με τρελαίνει κυρίως το ΥΦΟΣ όταν μου λες «Δεν μαύρισες καθόλου». Με ρωτάς αν θέλω; Μην βάλεις τα κλάματα, πέρασα καλά. Είμαι υγιείς και αυτό είναι που μετράει, μετά την πρόθεση! Η ατάκα αυτή την λες σαν να ισοδυναμεί με το «χάλια πέρασες».
Είναι μια από τις περιπτώσεις που έχω να απαντήσω πολλά διαφορετικά πράγματα, αλλά δεν ξέρω ποια «κατεύθυνση» να διαλέξω κι έτσι σκάω προκειμένου η φάση να κρατήσει λιγότερο από το:
-Δεν μαύρισες καθόλου.
-μμμμ.

Τώρα, στην περίπτωση που επιμείνει εκεί τότε… άστα χέστα. Γιατί να καταλάβω ότι «δεν μαύρισες» ή «μαύρισες» είναι η αμήχανη, αυτόματη καραμέλα, μέχρι να φέρουν τα νερά, μέχρι να βολευτεί στην καρέκλα κλπ. Όταν ξαναπεί την μαγική φράση κάνει τη θέση του/της χειρότερη!
Εκνευριστικό είναι επίσης το ύφος του/της που θα σου πει «βλέπω μαααύρισεεεςς».

Το χειρότερο απ όλα είναι ότι οι απόψεις διίστανται. Άλλοι θεωρούν ότι μαύρισες και άλλοι πάλι ακριβώς το αντίθετο. Κι εδώ έρχεται η θεωρία μου! Φέρε το κρατούμενο από τις παραπάνω παραγράφους, ένα χωρίζουμε αριστερά του διαιρετέου και λέμε…
πώς γίνεται ένα γεγονός που είναι ή άσπρο ή μαύρο να μπερδεύει τόσο πολύ τους αξιότιμους φίλους μας; Όταν τα μαλλιά και οι τρίχες των χεριών ξανθαίνουν και όταν υπάρχει διαφορά στο μαγιώ, τότε; Άσπρισες !!!
Επομένως, προτείνω να παρατηρήσεις κι εσύ αυτούς που σου λένε το Α και αυτούς που σου λένε το Β. Αυτοί που ροζίζουν ύστερα από ένα μήνα διακοπών, είναι εκείνοι που δεν σε βρίσκουν μαύρη/ο. Αυτοί που δεν ζορίζονται να μαυρίσουν, έχουν πιο καθαρό μάτι.

Για να μην θυμιθώ το άλλο: «α, έχει κλείσει ο λαιμός σου; Θα πέρασες καλά στις διακοπές…»
Όχι ρε φίλε δεν πέρασα. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Πονούσα συνέχεια, ήμουν με αντιβίωση, δεν έπινα τον μισό καιρό. Στα μαγαζιά το βράδυ δεν με άκουγε κανείς και τις υπόλοιπες ώρες, αν πήγαινα να γελάσω με σταματούσαν γιατί έπιανα με υψηλή ενοχλητική συχνότητα.

Ο κόσμος έχει περίεργα διασκεδασόμετρα τελικώς…

Ο κόσμος είιινν ένα βουνόοοο, τα λόγια που πετούνεεε.
Αντιιλαλοουούνε στις πλαγιές, σε μας ξαναγυρνούνε.
Καλύτερααα να μην μιλάς, κακές αν κάνεις σκέψειςςς
Μα αν συλλογάαασαι όμορφααα
Είναι χρυσέεεες οι λεεεέξειςςς σαλαλαλα

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Πες και όταν




Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010, Κηποθέταρο Παπάγου
Φοίβος Δεληβοριάς

Δεν ξέρω τι είναι, ούτε πώς μοιάζει, ούτε τι χρώμα έχουν οι μέρες όταν έρχεται…. σαλαλα


Αλλά άμα έρθει… είναι τόσοο …τόσο… περίεργα, τόσο ωραία τόσο που δεν γίνεται να το περιγράψεις και να το καταλάβεις άμα δεν σου έχει έρθει ποτέ!


Γιατί δεν έρχεσαι ποτέεε όταν σε θέλω σαλαλαλα


Ε αυτό θα κάνωω τραγούδιιι σου είπα και δε μίλαγες… σαλαλαλα


(έχω ξεκινήσει πολλές φορές να γράψω γι αυτό το θέμα… ε να άλλη μια αποτυχημένη απόπειρα. Καλά να ‘μαστε!)


Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

Αντέχει στα δύσκολα: κανοντας προτασεις με τις λεξεις της καρτελας


Θέλω να μου πεις πόσα κιλά έμπνευση απαιτούν οι τίτλοι, κυρίως όταν πρόκειται για…αθλητική εφημερίδα:
Σκασμός πελάτη
Τον "πάτησε" στο Ελληνικό
Καζάνι που βράζει η Τρίπολη

Έβγαλαν το κόμπλεξ τους
Τετ α τετ στην πλατεία

Σοβαρός και ουσιαστικός

Δεν γίνεται να τον χάσει
Επέτρεψαν τα αίσχη

Αντέχει στα δύσκολα

Με αντίθετα συναισθήματα
Πάντως αν τους διάβαζα έτσι αποκομμένους, δεν θα μπορούσα να καταλάβω για τι πράγμα μιλάνε, ποιο θα ήταν το κείμενο που θα έπρεπε ν ακολουθήσει!
Μάλιστα αν τα δέσεις όλα μαζί σου βγαίνει ένα τέλειο ΛΑΒ στορυ!

Εκείνος πήγε να πάρει τσιγάρα, από το κοντινό του ψιλικατζίδικο. Εκεί ήταν που είδε τον άντρα της αγαπημένης του. Κοιτάχτηκαν στα μάτια και αγριεμένα ο άντρας της του είπε: Σκασμός πελάτη!
Είπαν πολλές κουβέντες και κατέληξαν να παίζουν ξύλο έξω από το μαγαζί. Τελικά… τον «πάτησε» στο Ελληνικό.

Μετά τα γεγονότα εκείνη έφυγε για Τρίπολη. Κλεισμένη στο σπίτι, τα σκεφτόταν όλα ξανά και ξανά. Ήταν τόσο φορτισμένη που αν ήταν κανείς εκεί θα έλεγε πώς ήταν καζάνι που βράζει η Τρίπολη. Σκεφτόταν ότι έφταιγαν αυτοί, που θέλησαν να βγάλουν τα κόμπλεξ τους και θύμωνε και με τους δύο.
Επειτα, πάλι μαλάκωνε καθώς σκεφτόταν τα τετ α τετ στην πλατεία με εκείνον… ήταν σοβαρός και ουσιαστικός, δεν γίνεται να τον χάσει. Αν βγει από την εντατική θα του το πει.
Ύστερα θύμωνε ξανά, που όλοι τους έβλεπαν να τσακώνονται και δεν τους σταμάτησαν παρά επέτρεψαν τα αίσχη!

Αντέχει στα δύσκολα. Αντέχουν στα δύσκολα και οι δύο τους. Έμεινε έτσι μέρες με αντίθετα συναισθήματα να σκέφτεται…

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Καλοκαιρινοmixgrilloπαρτυ!

Ο Ιούλιος έχει φτάσει σχεδόν στη μέση του κι εσύ είσαι ΑΚΟΜΑ στην Αθήνα, δουλεύεις, δεν θα πας διακοπές ή θα πας πολύ αργότερα και για λίγο;
Ε… αυτό το πάρτυ νομίζω θα είναι μια καλή ευκαιρία για να διασκεδάσεις που να πάρει! :D

http://www.mixgrill.gr/ar4136el_mixgrillsummerparty2010.html
Το Καλοκαιράκι έχει μπει για τα καλά και λέμε να πάρουμε τα κουβαδάκια και τις σαγιονάρες μας και να παρτάρουμε στην Ανάβυσσο το Σάββατο 17 Ιουλίου! Μουσικές από συντάκτες του Mix Grill και μπόλικα κεράσματαααα...
¤ 5 Ευρώ το πρώτο ποτό (κανονικά έχει 8) με σχετικό κουπόνι (θα σας ενημερώσουμε για αυτό) ¤ 60 Ευρώ το μπουκάλι (70 Ευρώ αρχική τιμή) με ξεχωριστό πάλι κουπόνι Καπνογόνα Καρπουζοκατάσταση Χωρίς είσοδο

Έναρξη 21:00 +

Beach Bar KOUROS - Παραλία Αλυκών, Ανάβυσσος


----------
Νεα...
Χάθηκε για πάντα το 80% των ευρωπαϊκών βωβών ταινιών


«Λιγότερες και καλύτερες ταινίες στο Φεστιβάλ»



Το YouTube… πάει τηλεόραση

Σπύρος Γραμμένος τουΡρΡρΡρρρ

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

exm axm

Συναυλία, η δεύτερή μου για αυτό το καλοκαίρι. Στην Αρένα, αρκετά μπροστά. Δεν έχει πολύ κόσμο, προς το τέλος της, έρχεται μια παρέα. Δυο γυναίκες ένας άντρας. Ο άντρας στέκεται σχεδόν πάνω μας. Οι γυναίκες ξεσελώνουν μπροστά, τον τραβάνε να χορέψει και αυτός βαρυπεπόνης αμετακίνητος. Δεκτό.
Αυτό που δεν δέχομαι είναι για πιο λόγο να έχουμε τον σβέρκο του στη μούρη μας και ΚΥΡΙΩΣ γιατί ενώ ήπιε την μπύρα του, θεώρησε καλό να γυρίσει πίσω του να αφήσει το σχεδόν άδειο ποτήρι. Το πίσω του θα πει πάνω στις τσάντες μας. Τα σκουπίδια πες είναι μακριά και βαριέται, είναι φυσικό να το πετάξει κάτω.(!) Αλλά, τον χαλάει να το πετάξει δεξιά του ή αριστερά του που δεν έχει κόσμο????
Πριν αλλάξουμε μέρος, κάναμε αυτό που έπρεπε θαρρρρώ…

Φεύγοντας σκεφτόμουν σοβαρά το "Κατούρα: και λίγο/ τα πόδια σου" "κατούρα μας" κλπ.
Πάντως βολικό συστηματάκι για συναυλίες. ...


Να σου τρώνε το φαγητό μέσα απ το στόμα...! τς

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

ΠΟυ και που

23% , 2+3= 5
η μούτζα έχει 5 δάχτυλα.
ΤΥΧΑΙΟ;
ΔΝ ΝΟΜΙΖΩ

Σε live ξαφνικά έρχονται από πίσω μου μια παρέα που έχει πιεί όλο τον Βόσπορο.

Μια κοπέλα ρωτάει:
-Γιατί ήρθαμε μπροστά; Εγώ γιατί ήρθα εδώ;
-Για να δούμε από κοντά.
-Θα φύγω
Στη συνέχεια ο καλλιτέχνης λέει ένα ξεκαρδιστικό τραγούδι και ύστερα κατεβαίνει από την σκηνή. Τον ρωτάνε…
-ρε να σου πω; Ρε συ αυτό το κομμάτι του Άσιμου είναι;
-Όχι, ρε μαλάκα! Δικό μου είναι!!!
-(γέλιο) α γιατί νόμιζα ότι ήταν του Άσιμου…
-Όχι, τρελός είσαι?!

ντριννν
-Παρακαλώ;
-Ναι, γεια σας, από την εταιρία τηλεφωνίας μπλα μπλα μλπα μλπουμπλι μπλααμπλεμωβροζ Να γλιτώνετε να πληρώνετε τα πάγια του ΟΤΕ?
-Μα…μου αρέσει να πληρώνω τα πάγια του ΟΤΕ.
-(παύση)…
-Σας ευχαριστώ πολύ!

Ντριιινν
-Λέγετε;
-Καλησπέρα σας! Τι κάνετε;
-Καλά.Εσείς; (πόσο με εκνευρίζει αυτό, την επόμενη θα της πω λεπτομέρειες)
-Καλά ευχαριστώ! Με λένε μπλα μλπλαααα τηλεφωνία, πακέτο, σταθερό απεριόριστα;
-Μα δεν μιλάω στο τηλέφωνο. (με σταθερή, σοβαρή φωνή, κλασσσσικά)
-(παααύση)…(κ εκεί που λέω οκ) υπάρχει και πακέτο με λιγότερο πάγιο αν θέλετε…
-Όχι, ευχαριστώ.
-Γεια σας
-Γεια σας

Θα σου έχει τύχει να σε ξυπνάει το τηλέφωνο, να κοιμάσαι, να απαντάς, να σου λένε:
«Αχχχ σε ξύπνησα;» (χέστηκε που σε ξύπνησε, απλά είναι ευγενικος/κή)
Και να λες
«όχι, όχι δεν πειράζει.» (πειράζει και πολύ μάλιστα, απλά είσαι ευγενικός/κη)

Ε.. σου έχει τύχει να χτυπάει ο κούριερ, να κατέβεις να ανοίξεις με τα ρούχα που κοιμόσουν, με το μαλλί ζούγκλα, με πρησμένα σχεδόν κλειστά μάτια, πατομπούκαλο άτσαλα βαλμένο ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ λύπη:
-Συγνώμη που σας ξύπνησα.
Εκεί δεν σε παίρνει να πεις όχι όχι δεν κοιμόμουν! Φφφφφφφφφφφφφφφφφ


Λοιπόν, έμαθα και ζήλεψα! Που δεν το συνηθίζω. Έμαθα για μια γειτονιά που κάνει γιορτή κάθε χρόνο, εδώ και αρκετά χρόνια. Κλείνουν τον δρόμο τους, κάθε σπίτι βάζει τα φαγητά και τα ποτά του, βάζουν τραπέζια και καρέκλες, ορχήστρα και είναι ευπρόσδεκτος όποιος περάσει! Κανένας δεν φέρνει την αστυνομία και γλεντούν όλοι μέχρι το πρωί!
1. υπάρχουν άνθρωποι…που ζουν αρμονικά με άλλους ανθρώπους!? Και οργανώνουν και τέτοια ιστορία;
2. υπάρχουν οι υπόλοιποι γείτονες που δεν ενοχλούνται; Είδος προς εξαφάνιση.
3. μου θύμισε τις ιστορίες που μου λένε για τα πανηγύρια στο νησί. Που πάει ο καθένας τα φαγητά του και το κρασί του κλπ κλππππππππ


Αυτό το Σάββατο στο Γκάζι θα κάνουν μπουγάδα! Θα υπα΄ρχουν απλωμένα μπλουζάκια και ο κόσμος θα μπορεί να γράφει ό,τι (ελπίζω δηλ.Δήμος Αθηναίων= «το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να επουλώσω τις πληγές της πόλης μου» το διοργανώνει.. αν γράψει ‘το δέντρο όλο’, δεν ξέρω τι θα γίνει. ‘το ) θέλει πάνω τους. Μετά αυτή η μπουγάδα θα ταξιδέψει σε άλλη πόλη, στέλνοντας το μήνυμα της Αθήνας σ αυτή την άλλη πόλή. Και από εκεί αλλού κλπ κλπ
Κλααααατς


πεςς το μ ένα τισέρτττ σαλαλαλα