Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Γουατεβερ

To μόνο που έκανα ήταν να αγοράσω ρούχα, τα οποία είχαν πάνω τους ένα σωρό καρτελάκια. Στην αρχή τους έριξα μια ματιά, χωρίς να διαβάζω κάτι. Μετά από μέρες, όταν αποφάσισα να καθαρίσω τα βρήκα εμπρός μου και λίγο πριν τα πετάξω, διάβασα μια καρτέλα. ε.... Τις διάβασα όλες...και η καλύτερη απ όλα θαρρρώω πως ήταν η ακόλουθη:

Πάντως έμαθα τι φοράμε στην περίπτωση τσάι-με-τον-πρώην!

Ντύσου πρόχειρααα σαλαλα


Και φυσικά έγινε το γνωστό "αφού δεν πρόλαβα το λεωφορείο ας φάω για μένα τα γλυκά όλου του ΚΟΖΜΟΥ".
Αυτή τη φορά, ήξερα. 1.μπρουλέ καταίφι (καλή σκέψη η μίξη των δύο γλυκών, αλλά λείπει κάτι να σπάει την πολύ γλυκιά κρέμα)
2. κάτι σαν τιραμισού (οκ, καλό)
3. ΛΕΜΟΝΟΠΙΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (δέκα με τόνο, τρώω εύκολα ένα τόνο - όχι αυτόν που κόβεται με την καρδιά ενός μαρουλιού)
αχχχχ θα παραγγείλω άλλες πόρτες σπίτι να χωράω :P

http://www.youtube.com/watch?v=X5hrUGFhsXo
Ζε βουντρέ ουν κρουασάν! ... σαλαλα
(το λινκ όντως έχει χο στο τέλος. δεν το έβαλα εγώ!) χο

Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010

Και μυαλό δεν βάλαμε

Και μυαλό δεν βάλαμε. Και έγνεθε και κένταγε η κόρη το μαντήλι. Και Γιάννη μου το μαντήλι σου. Γιάννη. ΤΙ το χεις λερωμένο; Και τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένω, τα βάζω στην σακούλα και τα δίνω. Ε δεν θέλω να μάθω ποτέ. Δεν πήγα κι άπλωσα τα ρούχα στην ταράτσα.

Αυτές τις μέρες διάβασα τι έγραφα τους προηγούμενους Ιούνιους , Παντελάκη μου.
Γενικώς έχω την αίσθηση ότι επαναλαμβάνομαι διαρκώς, αλλά το καλό είναι ότι δεν έχω κανένα/ καμιά αναγνώστη/τρια που να έχει διαβάσει όλους τους Ιούνιους για να το καταλάβει.

Υγεία πάνω απ όλα.

Δε βαριέσαι; Πολύ. Κι εσύ κ όλοι μας


Ας πούμε και μεις τις βλακείες των καιρών… (γιατί αλλιώς δεν θα παλέψουμε)

1] Την προπροηγούμενη εβδομάδα είδα μια καμένη ταινία (μάλλον μακάρι να ήταν απλά καμένη). Μόνο τρέιλερ να δεις και είσαι οκ. Δεν χρειαζόταν πιο πολύ τελικά. Απλά να… η αγάπη μου για τον Τζαμιέν με τύφλωσε…. Κλιτς


Η ταινία άρχιζε με αυτό το κομμάτι
In the year 2525
ΣΚΛΟΥΤΣ

Το οποίο όπως ψάξαμε και είδαμε αργότερα, ΔΝ είναι γραμμένο για την ταινία. Είναι πολύ παλαιότερο και ότι αυτοί οι τύποι έκαναν αυτή την επιτυχία και εξαφανίστηκαν.
Φυσικά είναι το κομμάτι του τσακίρ κεφιού πια…
Και μετά από μια εβδομάδα γίνομαι 25.

Τυχαίο;
ΔΝ νομίζω!


2] 2+3+6+1+9+8+5= 34-> 3+4 = 7
σε έναν αγώνα Παναθηναϊκού- Ολυμπιακού θα υποστηρίξω τον Ολυμπιακό.

Τυχαίο;
ΔΝ νομίζω!

και πάμε για τρίτο αφού... μυαλό δεν βάλαμε

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

Με θα και δεν όταν

Το σπίτι μου πλημμύρισε η στάθμη ανεβαίνει
τρέχω να σώσω ότι μπορώ μα το νερό με παίρνει
μου παίρνει ότι έχτισα κι ότι αγαπάω
και κολυμπώ για να σωθώ και το παιδί ξεχνάω

Μια στιγμή κι η ζωή μου χάνεται
το παιδί δεν πιάνεται
Μια στιγμή κι η ζωή γκρεμίζεται
το παιδί μου πνίγεται
το παιδί μου η ψυχή μου
η πνοή μου το παιδί μου... σαλαλαλα
Νίκος Πορτοκάλογλου, το Παιδί, από τον δίσκο "Στροφή".

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Mουσικές Σκηνές:2009-2010

Πέρασε ο καιρός, παιχνίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως. Τα μεσημέρια,μίλα μου. Σαλαλαλα και εκεί που ήμουν έτοιμη να πουλήσω το ρολόι και να πάρω κομπολόι, τσουπ… κάτι κάτι έγινε κ άλλαξε ο αέρας σαλαλα. ΚΑΙ ΕΚΕΙ που δεν υπήρχε όρεξη για live, ήρθε. Πηγαίνοντας ήρθε η όρεξη. Ή ήταν τα διαφορετικά/ φρέσκα live που έκαναν τη διαφορά. Ή… ή…συνδυασμός πραγματικών λόγων που ποτέ δεν θα είναι της παρούσης να σου πω. Πόσες φορές σου χω πει («τι σου χω πειιι…τι σου χω πει…») το πόσο σχετικό είναι να πας κάπου και να περάσεις καλά. Οι παράγοντες που παίζουν ρόλο είναι πολλοί και χωρίς κάποια λογική… Από το πώς θα ξυπνήσεις το πρωί (στραβά/ ίσια) μέχρι αν επέλεξες τα σωστά παπούτσια κλπ κλπ Δεν θα περιγράψω άλλο. Τη σεζόν που πέρασε…

Πήγα, Μάρω Μαρκέλλου και Πάνο Μουζουράκη στο Οξυγόνο.
Στην πρεμιέρα. Στα έχω ξαναπεί. Δεν θα γυρίζω να δω τι είχα γράψει. Θα γράψω αυτό που μου χει μείνει τόσους μήνες μετά και έχοντας δει τα επόμενα Live… Ωραία παράσταση, ταιριαστά όλα, με αρχή μέση τέλος. Τέλος; Ναιι, τέλος, στις 3 περίπου. Ό,τι έπρεπε. (Τότε δεν ήξερα ότι το πρόγραμμα που παρακολούθησα ήταν μάλλον η εξαίρεση στον κανόνα…) Χορέψαμε και είπαμε θα ξαναπάμε. Τότε μέχρι το πρώτο διάλειμμα κάπνιζαν έξω…

Πήγα Χρήστο Θηβαίο στον ΣΤΝ.
Ωραία, αλλά . Ωραία αλλά . Τον Live δίσκο που βγήκε από αυτές τις παραστάσεις τον άκουσες; ΝΑ μιλήσουμε γι αυτό; χμμμ
Πήγα, Πορτοκάλογλου, Ζιώγαλα, Φάμελλο στον Σταυρό Του Νότου.
Από και πέρα δεν έχεις νέα μου. Γιατί τα γράφω εδώ. Μια τέλεια παράσταση. Ο Πορτοκάλογλου πάντα ασχολείται πολύ με τις παραστάσεις του. Πειράζει τα κομμάτια του και κάθε πρόγραμμα είναι διαφορετικό και δυνατό! Τώρα, οι τρεις τους έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν είτε μόνο δισκογραφικά, είτε και στην σκηνή. Ήταν ό,τι καλύτερο να παίξουν όλοι μαζί ένα χειμώνα, τώρα το καλοκαίρι και.. μεταξύ μας.. ελπίζω και σε συνέχεια… Γιατί μπορούν όσα χρόνια και να παίζουν μαζί να μας χαρίζουν πάντα κάτι διαφορετικό, ενδιαφέρον κ δυνατό. Γιατί μπορούν και κυρίως γιατί θέλουν. (επιμένω γιατί η πλειοψηφία ΔεΝ θέλει τελικά…).
Να τους δεις στις καλοκαιρινές τους συναυλίες και να πάρεις και τον Live δίσκο από τις παραστάσεις τους! ΚΑι θα με θυμιθειιιςς (βλ.ανέκδοτο)


Πήγα Maraveyas Ilegal στο ΣτΝ.
Μέχρι στιγμής το μοναδικοί στο είδος της μουσικής που παίζουν στην Ελλάδα με ελληνικό στίχο. Το κάνουν καλά, πάντα μου άρεσε αυτή η μουσική, στα live όλη η μπάντα σου μεταφέρει απίστευτη ενέργεια και θες δεν θες χορεύεις και τραγουδάς. Τώρα, έπαιζαν Δευτέρες και το μαγαζί ΠΑΝΤΑ γέμιζε ΑΣΦΥΚΤΙΚΑ. Αρκετοί δεν το ευχαριστήθηκαν όπως θα έπρεπε!!! Σίγουρα, όπου τους βρεις να παίζουν να πας!!! Ό,τι μουσική και να ακούς…


Πήγα στους «Άγαμους Θύτες» + Cabaret Balkan στον Ζυγό.
Ίσως να περίμενα πολλά, ίσως να φτάσεις στον σκοπό κι αν όχι πάλι, τράβα….σαλαλα. μου άρεσαν οι νέοι ηθοποιοί που μπήκαν στους Άγαμους, μου άρεσαν πάαααααααααααααααρα πολύ οι Cabaret Balkan (και αυτούς όπου και να τους βρεις να πας να τους δεις ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ), αλλά δεν μου άρεσαν τα κείμενα. Μάλλον, δεν με ξετραίλαναν. Οκ, κάποιες φορές χαμογέλασα… Όλα τα κείμενα ήταν σαν να γράφτηκαν πέρσι στον χειμώνα και να παίχτηκαν φέτος και πάλι ό,τι σχολίαζαν ήταν με πολύ «στρογγυλό» τρόπο… και απ έξω και χαλαρά και ήρεμα. Εδώ χωράει πολύ ανάλυση και βάζω άνω τελεία… Επιπλέον, αυτό που συνέβη σε μεγάλο βαθμό ήταν παράπονα από ανθρώπους 50 με 70 χρονών, οι οποίοι δεν χωρούσαν να κάτσουν, δεν έβλεπαν και άλλα τέτοια όμορφα. Ο χασάπης που τους απαντούσε αν είχε όπλο θα τους είχε θερίσει. +Δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα μέσα. Και όντως δεν κάπνιζε κανείς, όμως ήταν η δεύτερη φορά που ευχήθηκα να μύριζα τσιγάρο (ενώ δεν καπνίζω) αντί για το άρωμα της γιαγιούλας δίπλα μου. ΦΡΙΚΗ.
Πήγα Νατάσσα Μποφίλιου στο ΣτΝ.
Δεν την είχα δει σε κλειστό χώρο! Ωραία ήταν, με αρκετά νέα κομμάτια που αργότερα κυκλοφόρησαν στα «Εισιτήρια Διπλά». Με αρκετές διασκευές και αρκετά παλιά…

Πήγα Μουζουράκη, Τσαπατσάρη, Μάνο Λυδάκη στο Οξυγόνο.
Τσαπατσάρη, την είχα ξαναδεί πιο παλιά με άλλους και είχε ξεχωρίσει. Τρομερή φωνή δεν το αρνείται κανείς. Όπως σου χω ξαναπεί (δεν θυμάμαι και καλά γιατί γερνώ, ξερς) εκεί «γνώρισα» τον Μάνο Λυδάκη. Και το Λυ με υ. Και άκουσα τα κομμάτια του δίσκου του « Η μαφία των Αγίων» youtube και αγόρασα τον δίσκο. Πιστεύω στο μέλλον θα τον ξέρουν πολύ περισσότεροι… (συμμετοχές στον δίσκο του: Μάνος Ξυδούς, Πάνος Κατσιμίχας, Κώστας Παρίσης κ.ά.) Το άλλο θέμα αρχίζει να δημιουργείται…το πρόγραμμα τελείωσε, δεν θυμάμαι πια τι ώρα και ο Μουζουράκης συνέχισε να παίζει. Στην σκηνή ανέβηκαν ο Βαγγέλης Ασημάκης και η Μάρω Μαρκέλλου, που είχαν έρθει να δουν την παράσταση. Είπαν μερικά κομμάτια και κατέβηκαν. Και ο Μουζουράκης συνέχισε.. και ήταν καλά, όμως η παρέα νύσταξε και φύγαμε…θα ήταν 5? Έπαιζε μέχρι τις 6. Και να ξέρεις αν είναι αν πάω σ ένα live Μου τη δίνει να φεύγω και να μην έχει τελειώσει. Καλύτερα να μην πάω καθόλου… και φύγαμε ενώ ακούγαμε .. «μην λες πως μοιάζω με τον ντόναλντ εγώ, λάμπω εγώ, μα με ένα σποτλάιτ που δεν μου ‘ναι αρκετόοο σαλαλαλα» (κι εδώ είναι που τίθεται το θέμα . Κράτα ένα κρατούμενο ακόμα. Θα επανέλθω)


Πήγα Τρίο Μπαλκάνο στους Αφανείς.
Που έβρεχε πάρα πολύ. Που δεν ήταν το τρίο Μπαλκάνο ολάκαιροοοο… αλλά ήταν όμορφα. Θα κυνηγήσω επόμενο Live τους, θέλω πολύ να τους δω όλους μαζί.

(ασπρόμαυρη φωτογραφία= ό,τι κοροϊδεύω. για το καλό.)
Πήγα Μάρω Μαρκέλλου και Joanna Drigo στο Κοοκοο.
«Ταγκο για τρίο» Παράσταση με τίτλο που μπερδεύει για πολλούς λόγους. Γνώρισα το Κοοκοο. Αιρετά καλή πρώτη εντύπωση. (αλλά δεν λέει κ κάτι αυτό.. να θυμάσαι). Το πρόγραμμα ήταν έκπληξη. Τα έχουμε συζητήσει αρκετά με την Μάρω Μαρκέλλου εδώωω Κλααααααακ.
Πήγα, Μίλτο Μπούμη+ Άγκιστρα Μάτια στους Αφανείς.
Μετά το νευρικό γέλιο που με έπιασε επιστρέφω στο πληκτρολόγιο… Γνώρισα τα Άγκιστρα Μάτια, μια πολύ καλή μπάντα με πολύ ωραία δικά τους κομμάτια. Ελπίζω και περιμένω να δω το μέλλον τους! Ο πολυογρανίστας τώρα… νταααξξξ… Περιμένουμε επόμενο Live αρχές Ιουλίου… για να δούμε…


Πήγα Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα στο ΟΑΚΑ.
Με έπιασε κλειστοφοβία
με το που τελείωσε η συναυλία, άνοιξαν τα φώτα και προσπαθήσαμε να φύγουμε. Είχε ζέστη ιδανική για να λιποθυμήσει κανείς. Δεν έβλεπες πουθενά από πού μπορείς να φύγεις. Είχε μόνο κόσμο παντού… όπου έφτανε το ματι σου, έβλεπες κόσμο. Έξοδο δεν. Δεν κουνιόταν φύλλο. Δεν ήξερες αν θα βγεις ποτέ από κεί κλπ κλπ. Όλοι γύρω μου στην ίδια φάση με μένα. Αλλά εκείνοι είχαν κάποιον να τους σηκώσει. Και να έχεις κάτι τυπάδες με τους τηλεβόες να μας βρίζουν «ΜΗΝ ΠΑΤΑΤΕ, ΣΕΒΑΣΤΗΤΕ. ΣΕΒΑΣΜΟΣ. ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ.» μα πού να παααμεεε σαλαλα. Αντί να μας υποδείξει τις εξόδους, μας τα έχωνε. Και όχι, σκέψου λίγο, δεν υπάρχει χώρος να πατήσουμε αλλού. Πόσο τυφλοί μπορεί να είναι?! «ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΚΕΙ ΠΟΥ ΗΡΘΑΤΕ». Χα από εδώ ήρθαμε, μας άνοιξαν και από τις θέσεις κατεβήκαμε αρένα. Και σου λέω οκ, φύγω από τις εξόδους. ΠΟΎ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΡΙΜΑΔΕΣ ΟΕΟ?!


Πήγα Φοίβο Δεληβοριά στο Μετρό.
Ωραία, λιτά, διαφορετικά, (εγώ λέω καλύτερα, άλλοι λένε χειρότερα από άλλα live του). Πολύ ακριβά όμως. ΠΟΛΥ. Καλά που τουλάχιστον είσοδο κέρδισα από τον Μελωδία.


Πήγα Άγκιστρα Μάτια στον Πυρήνα.
Γνώρισα και τον Πυρήνααα. Χόρτασα περισσότερα Άγκιστρα Μάτια. Πάρα πολύ ωραία!




Πήγα μια Κυριακή στο Οξυγόνο όπου ήταν μαζεμένη όλη η παρέα «Μυλωνάς, Μουζουράκης, Στεφάνου, Σπ.Γραμμένος, Μπαλάφας κλπ» για φιλανθρωπικό σκοπό.
Πήγα μετά. Μέτα την βασική παράσταση, αν θέλεις. Τέλεια. Και εδώ είναι το θέμα που συζητάμε αυτές τις μέρες. Κράτα το κι αυτό. (τελικά με βλέπω το θέμα σε άλλο ποστ :P )


Πήγα Λ. Μπαλάφα στο Κοοκοο στην τελευταία του παράσταση.
Μέσα, πάνω στην σκηνή δίπλα στον ενιχυτή του κιθαρίστα. Με μπουφάν ξεπαγίασμαε και φύγαμε. Μα καλά, μόνο σ ένα σημείο είναι ο εξαερισμός για ΟΛΟ το μαγαζί?! Δεν είμαι φαν του Μπαλάφα, αλλά δεν ήταν κι άσχημα. Πολύ καλή η μπάντα! Αρκετό ζόρι, και αρκετά διαλείμματα να κλείσουμε πρωί επειδή είναι η τελευταία παράσταση.


Πήγα Μυλωνά στο Οξυγόνο για την παρουσίαση του νέου του δίσκου.
Ούτε τουτουνού είμαι φαν. Αλλά μου άρεσε πάααρα πάαραα πολύ η παράσταση. Με λογική διάρκεια. Φύγαμε, χαρούμενοι, ξεκούραστοι και «χορτάτοι»!


Πήγα Ζακ Στεφάνου στο Κοοκοο για την παρουσίαση του νέου του δίσκου.
Έδω… τι να πω… κρίμα κρίμα κρίμα που δεν πήγα Πέμπτες στο Κοοκοο όλο τον χειμώνα που πέρασε. Τι χαζή, αφού ξέρουμε μέχρι τώρα ο Ζακ Στεφάνου πάντα κάνει τέλεια προγράμματα… Τέσπα… Επιφυλάσσομαι! (για καλοκαίρι: θα παίζουν σε δίαφορα ΜΠΙΤΣ ΜΠΑΡΣ. http://www.myspace.com/zakstefanou


Πήγα Μάρω Μαρκέλλου, Joanna Drigo, Γιώργο.Χατζηπαύλου στο Οξυγόνοlive. Εμπλουτισμένη παράσταση που είδα στο ΚΟΟΚΟΟ, με Γιώργο Χατζηπαύλου. Τα κείμενα τέλεια. ( = Γελούσαμε όλοι συνέχεια.) Χωρίς υπερβολές. Χωρίς εύκολο χιούμορ, τραβηγμένο. Χωρίς να κάνει ρεζίλι κάποιον απ το κοινό, όπου εκεί γελάς αλλά λες καλά που δεν είμαστε μπροστά. (που ίσως να σου έχει τύχει να το πεις σε Μουζουράκη, Ζουγανέλη, Πανούση). Εκπληκτικές μιμήσεις των Βοσκόπουλου, Χατζή, Β.Παπακωνσταντίνου. Ξεχωρίζω φυσικά την μίμηση του Β. Παπακωνσταντίνου που έκανε ο Γιώτης Παρασκευαϊδης που έπαιζε κιθάρες. Θέματα: όπως μας τα είχε πει η Μάρω μας: http://mixgrill.gr/ar3744el_synenteyksimarwmarkelloy.html «Τα σκετσάκια που θα κάνει τι θέματα θα αγγίζουν; Άντρες-γυναίκες. Θα είναι και ένας άντρας με δύο γυναίκες στο σχήμα, οπότε κολλάει γενικά… Θα σχολιάζουμε και διάφορα πράγματα περί τραγουδιού και άλλα…» Μακάρι να κάνουν και κάτι παρόμοιο το χειμώνα. Δυνατή στιγμή, το τελευταίο τραγούδι «σε μια ώρα θα χουν όλα τελειώωσειιι πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός» όπου όπως επεσήμανε ο Γ.Χατζηπαύλου έφερε ανθρώπους πιο κοντά… Δεν μπορώ να δώσω αποδείξεις και ονόματα Λυπάμαι. χο


Πήγα στους lower cut στο lazy.
Νέα μπάντα, με ωραία αγγλοφωνα κομμάτια...
http://www.myspace.com/lowercutband


Άρα, αυτό το καλοκαίρι μην χάσεις...
1. Σπύρο Γραμμένο και φίλους... κλικ 21/6 στο Βράχων
2. 14/6/2010 Πορτοκάλογλου, Ζιώγαλα, Φάμελλο στον Λυκαβηττό!

Τελικά...Πήγα σε αρκετές μουσικές σκηνές και … (συνεχίζεται…)