Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Μουσικές σκηνές: καλύτερα, γίνεται?


Θα ήθελα ένα μαγαζί που...

Αν πας στο μπαρ (στο όρθιο)
Να μην χρειάζεται να πας δύο ώρες πριν το live για να μπεις πρώτος/ η απ όλους και να πιάσεις την μοναδική θέση που μπορείς να βλέπεις κάπως. Να μην χρειάζεται αυτές τις δύο ώρες να περιμένεις στο όρθιο και να ψάχνεις τοίχο να ακουμπήσεις έστω και λίγο τον ένα ώμο. Με αποτέλεσμα όταν αρχίσει η παράσταση να είσαι ήδη πτώμα και να κρατιέσαι επειδή είσαι φαν. Στην περίπτωση που δεν σε αποζημιώσει η παράσταση, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κάνεις καιρό να ξαναπάς σε οποιαδήποτε live σε οποιοδήποτε μαγαζί.

Να μην χρειάζεται να ακουμπάς στο πάτωμα όλα σου τα πράγματα, επειδή δεν υπάρχει ούτε ένα καρφάκι στο μπαρ ή σε σπάνιο πάσο, να κρεμάσεις το παλτό σου, το κάτι τις σου.

Να μην χρειάζεται να φοράς, ανεξαρτήτως εποχής, πολλά ρούχα γιατί δεν ξέρεις τι «καιρό θα κάνει μέσα» στο μαγαζί (υποχρεωτικό ντρες κόουντ, λόγω συνθηκών, ορίζεται κοντομάνικο και ζακέτα). Ή που θα έχει ζέστη μέχρι λιποθυμίας, με μπόλικη τσιγαρίλα και μια στο τόσο να δουλεύει ο εξαερισμός και κάπως να αναπνέεις εκείνες τις στιγμές. Ή που θα κάτσεις στο σημείο που θα έχει τόσο κρύο, οπότε δεν θα χρειάζεται το «καρφάκι» που λέγαμε για να κρεμάσεις το παλτό σου.

(αυτή η βλακεία γίνεται και στα πλοία, τον χειμώνα ζέστη, το καλοκαίρι κρύο χειρουργείου)

Να μην χρειάζεται να «φοράς» την τσάντα σου, να κρατάς το ποτό σου και να μην έχεις κάπου να το ακουμπήσεις. Κάτω; Κάτω είναι τα ΠΑΛΤΑ ΝΤΕ. Στην περίπτωση που καπνίζεις, τα πράγματα είναι χειρότερα. Καλά, για παλαμάκι δεν το συζητάω.

Αν έχεις πάει σε μικρό μαγαζί, είναι αρκετά πιθανό να βλέπεις καλά έστω και έναν άνθρωπο που είναι πάνω στην σκηνή.(χρειάζεται σωστό τέτρις, ώστε να δεις ανάμεσα από τις κολώνες και το μαλλί της κοπέλας μπροστά σου.) (Αν οι μπροστινοί σου έχουν καιρό να τα πουν, αν «ψήνονται», αν αν προσπάθησε να τους εξηγήσεις ότι υπάρχουν καλύτερα μέρη γι αυτούς)

Αν έχεις πάει σε μεγάλο, με βάθος και ύψοςςςςςςςς… τα πράγματα είναι απογοητευτικά για σένα όρθιε… Στοιβάζεσαι σαν σαρδέλα και είναι πιθανό να βλέπεις μόνο τα μαλλιά του ντράμερ. (αν έχει μαλλιά) Στην περίπτωση που τα γκαρσόνια του μεγάλου μαγαζιού είναι ανεκτικά θα μπορέσεις να πας να σταθείς ανάμεσα στα τραπέζια, σαν τον χάρο πάνω από τους καθήμενους, να ακουμπάς το ποτό σου στο τραπέζι τους και να είστε όλοι μια παρέα. Στην υγειά σας βρε παιδιά!

Να μην χρειάζεται να καταστρώσεις σχέδιο ώστε να δεις τι σε συμφέρει περισσότερο. Δηλαδή: Θα πρέπει πριν πας στο οποιοδήποτε μαγαζί, να τηλεφωνήσεις. Στο τηλέφωνο σπάνια απαντούν ευγενικά και με το ζόρι τους αποσπάς τις πληροφορίες που θες. (Υπάρχει και σοβαρή περίπτωση να στο κλείσουν στη μούρη, μετά την πρώτη ερώτηση).
-Πόσο είναι η είσοδος για το μπαρ? -Με ποτό; -Η ελάχιστη κατανάλωση στο τραπέζι? (συνήθως σου λένε στους 4 το μπουκάλι τόσο. Στους δύο, το κρασί τόσο .και ξανά ρωτάς)

Και αποφασίζεις να πας στο όρθιο κ αναρωτιέσαι το δεύτερο ποτό πόσο να έχει… ε όσο πιο πολύ σκέφτεσαι τις τιμές, τόσες πιο πολλές πιθανότητες έχεις να πέσεις στην περίπτωση που είναι όλα ακριβά: 15 είσοδος με μπύρα ή κρασί. Για ποτό συν τρια/πέντε ευρώ. Και το δεύτερο ποτό δέκα ευρώ. (είναι θέμα νόμου του Μέρφυ ξερς)


Επίσης θα ήθελα, να μην βάζουν μέσα τόσους όρθιους που σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, να ποδοπατηθούν. Δεν χρειάζεται να μην πέφτει καρφίτσα. Αφού, φίλε μαγαζάτορα, χώρο για τους όρθιους δεν έχεις. Έχεις να σταθούν 4 άτομα στο μπαρ και άντε να έχεις δύο μπαρ. Οι υπόλοιποι +80 με ποια λογική μπαίνουν. ΟΕΟ?



Αν έχεις κλείσει τραπέζι:
Να μην χρειάζεται να πας πάλι νωρίς για να κάτσεις στο τραπέζι που θες: Όσο νωρίς και αν έχεις κάνει την κράτηση, δεν σημαίνει ότι έχεις εξασφαλίσει, καλό τραπέζι. Θα πρέπει να πας σε μια ώρα που να σε βάλουν όπου θέλουν και αν δεν σου αρέσει, να ζητήσεις να σε αλλάξουν. Έστω ότι έχεις κλείσει ένα τραπέζι για 3 άτομα και αυτοί έχουν 10 τριάρια τραπέζια. Αν πας νωρίς κάθεσαι σ όποιο τριάρι θες. Αν πας αργά κάθεσαι σ αυτό που μένει και δεν υπάρχει καμία λύση.

Και φυσικά υπάρχουν τραπέζια σε όλες τις μουσικές σκηνές που ΔΕΝ βλέπεις. Οκ, βλέπεις. Από παντού βλέπεις, το θέμα είναι ΤΙ. Τα τραπέζια που είναι πίσω και πλάι της σκηνής δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Εκτός αν θες να δεις τι χρώμα κορδόνια έχει ο μπασίστας ή ο κιθαρίστας. Ή τι χρώμα είναι οι κάλτσες του πληκτρά.


Βέβαια ούτε τα πρώτα τραπέζια πίστα είναι ό,τι καλύτερο. Ακούς από τα μόνιτορ αναλόγως σε ποιο σημείο της σκηνής είσαι, π.χ. μπροστά στον τραγουδιστή, ακούς ό,τι ακούει ο τραγουδιστής πάνω στη σκηνή. Που αυτό δεν το λες απαραίτητα καλό, συνήθως.. οκ. Υπερβολή, δεν περιγράφω άλλο. (θα μπουν οι ηχολήπτες στον χορό)


Να μην χρειάζεται να πεις από μέσα σου «από Δευτέρα δίαιτα», αφού δεν χωράς να κάτσεις στις καρέκλες. Από την άλλη, ούτε τα πόδια σου χωράνε (σε πολλές περιπτώσεις μαγαζιών), αλλά τότε νιώθεις καλά= νιώθεις ψηλή/ ος!

Για ποιότητα ποτών, ύφος σερβιτόρων, πορτιέρηδων, μπάρμαν δεν αναφέρω τίποτα γιατί θα παραγίνει το ποστ…


Πειράζει που θέλω ένα μαγαζί που είτε όρθια, είτε καθιστή να είμαι σίγουρη ότι θα ακούω και θα βλέπω το ίδιο ικανοποιητικά, χωρίς τρέμω απ το κρύο, να λιποθυμήσω απ τη ζέστη και κυρίως χωρίς να περιμένω να αρχίσει το Live δύο και τρεις ώρες?



Άγιε μου Βασίλη, σε παρακαλώ κάνε ό,τι μπορείς ώστε του χρόνου να διασκεδάζουμε σαν άνθρωποι.
Όλα αυτά που σου γράφω είναι συμπεράσματα δικά μου, ύστερα από την πολύχρονη επιλογή μου να διασκεδάζω σε τέτοια μαγαζιά. Είναι η δική μου οπτική γι 'αυτά. Δεν σου λέω ότι είναι κανόνες όλα αυτά. Κάνε και τη δική σου έρευνα και ενημέρωσέ με.


Απλά να ξέρεις ότι όσο περνάει ο καιρός και γερνάω, δεν έχω την αντοχή και τη διάθεση ..μαλλόν δεν διασκεδάζω πια. (οκ, φέτος επέλεξα Live που ήταν διαφορετικά αλλά αυτά θα στα πω άλλη μέρα)

Σ ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

One more time...

καλύτερα τώρα ε?

...καλύτερα νωρίτερα, παρά μια ώρα αρχίτερα! σαλαλα

φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ
η ασθένειά σου κόλλησε και μένααα... σαλαλα

Κυρίως... "...έχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας..." κλακ
ξανά και ξανά...

φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ


έχει ενδιαφέρον να βλέπεις τι πλήκτρο ζητάει η κάθε μια ...
Κάποιες επιλέγουν να στέλνουν ένα μήνυμα προς τον συνομιλητή τους και τον γύρω κόσμο.
Κάποιες θέλουν να έχουν αυτό που θα ήθελαν να κάνουν.
Άλλες αυτό που έχουν πάρει απόφαση Να κάνουν.
ή αυτό που τις εκφράζει τελευταία...

οι περισσότερες θέλουν esc. Από τι, για πόσο, για πού, προς τα πού. Δεν.

Δεν είναι η εύκολη λύση πάντα.
Και ναι, μπορώ να γράφω τις πιθανότητες για ώρες.
Και ναι, μπορεί να μην έχει νόημα. -Τόσο γενικά τουλάχιστον... Ναι.

"Μην την σώζεις, πες: Δεν άκουσα"...


Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

Δεν και δεν και μπα

«Όλα μας τα πλούτη είναι αυτό το μπούτι. Μετά το 2004 δεν θα μείνουν άλλα. Μόνο αυτό…γι αυτό μάθετέ το από τώρα… σαλαλα», έλεγε ο Σταμάτης Κραουνάκης με την Σπείρα Σπείρα στην «Κλασσική Συνταγή» το 2004.

Καμιά ζητιάνα του μετρό μπορεί να καταντήσω τα θέλω όλα σε ευρώ και άντε μη… άντε μη… ψηφίσωωωωωωωω!!!!!!!
Γιατί το σύστημα έχει κι άλλα συστήματα φριχτά σε κλείνει μεσ' στη γυάλα, σε κόβει σε λεφτά, σε παίρνει σε σηκώνει, σε αποσυντονί- σε καταβαραθρώνει, σε στύβει, σε λιώνει, σου δένει το σκοινί. σαλαλα

…Γιατί υπάρχουνε πολλοί
που πάνε για μαλλί
πατρίδα μου καημένη
και σ' αφήνουνε γουλί.

Το καθήκον με καλεί,
το μαλλί-το μαλλί
που μπερδεύτηκε πολύ
στη Βουλή-στη Βουλή
κι έγιναν μαλλιά κουβάρια
της Βουλής τα παλικάρια
ποιος θα φάει πιο πολύ.

Και είναι θέμα εθνικό
το μαλλί-το μαλλί
μες στο μαύρο πανικό
στη Βουλή-στη Βουλή
να 'ρχεται το κάθε τσόλι
να ρωτάει σ' αυτήν την πόλη
πώς θα γίνει αφεντικό.

Μη ρωτάς τι θες,
του κάτω κόσμου οι πυρκαγιές
έχουν ανάψει κι ό,τι και να πω
σαν υφαντό στον αργαλειό
που 'χει ξεβάψει.

Μα είναι ζήτημα τιμής,
το μαλλί-το μαλλί
στον καιρό της παρακμής
πιο πολύ-πολύ,
να ξεκαθαρίσει ο χώρος
πριν να μάθει ο κάθε σκόρος
εξουσία τι θα πει.

Άμα, πια!
κλακ

Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

Η Ιωάννα, το Polymer clay και άλλες ιστορίες

Ώρες χαράς και δημιουργίας στα παιδικά μου χρόνια. Που λες φορούσα δυο παλτά. Το ένα καλά τα άλλο ριχτά και είπα να πάρω μια ψαρόβαρκα, να παω στο όμορφο νησί, η μάνα σου, εγώ κι εσύ. Και πήρα.
Πήρα πολυμερικό πυλο. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή έπαιζα μ αυτό, ένα το κρατούμενο. Είδα πρόσφατα στο youtube και σε blogs τεχνικές φαινομενικά εύκολες και είπα ΤΟ ΧΩ.

Σκατά στη μούρη μου για ακόμα μια φορά, μιας και την πάτησα σαν πρωτάρα. Είναι σα να σου λέω, ότι βλέποντας Bob Ross στην Ετ3, ότι πίστεψα ότι και για μια στιγμή ότι θα μπορέσω να ζωγραφίσω έτσι. Να το θέσω κι αλλιώτικα: καθόλου έτοιμος ο Φόντας.

Καλά να τα πάθω, απ τη μια αλλά απ την άλλη χάρηκα που έπλασα κουλουράκια με τα δυο χεράκια και τώρα πονάω που γράφω.
Θα πάρω τα πράγματα από την αρχή. (κλισέ)
Ήταν πρωί του Αυγούστου (μιας και το έφερα η κουβέντα από τον Μάρτιο νιώθω ότι ξύπνησα τον Αύγουστο….!)

Οκ. Κάνω μια τελευταία προσπάθεια να γράφω απλά, ωραία και κατανοητά πΡαΜαΤα.

1.Δες την τεχνική που πήγα να κάνω.
Κλουτς

2. Δες τι έκανα
Είδα ότι στο μπαστούνι η άσπρη γραμμή δεν ήταν ίσια καιμοναδική... και το έκοψα...

3. Δες τι βρήκα στην πορεία… και χάρηκα.


4. Αλλά υπολόγιζα χωρίς τον φούρνο. Σκούρυναν όλα. Και το κίτρινο που ήταν άλλη μάρκα εξαφανίστηκε…


5. Πού ήταν το κίτρινο χθες μεταξύ 5 και 7???? Οεο???????

6. έπεσε μέσα στη γυάλα???

7. Θα μπεις να το βγάλεις???

8. Φοβάμαι μη βραχείς!Μήπως πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα?! χμμμ

9. και του χρόνου σαν πλανόδια με πάγκο στο νησί.


10. ααχαχαχα … στη μούρη μας!

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

Πες μου τελικά...


youtube κλακ

*stixoi Zak Stefanou, moysikh Zak Stefanoy k.a.
???????????????????????????????????????????????????????????????????????????





κλακ

($RD^$V^ &*ON@$&επιμένει να βγάζει κάθετα την φωτο. Δεν ασχολούμαι άλλο μαζί του. κρίμα)
δε με θέλει

να όρίστε. Το print screen για άλλημια φορά μας έσωσε!


ξανά δοκιμή