Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Να που με

Στη σκιά
Στην Ακρόπολη θα φταίμε
Μάγκες εδώ στη σκιά

Στα παλιά καπηλειά
Στις παράγκες
Όχι πιο μακρυά...
σαλαλαλα

Τελικά είναι πιο δύσκολο να φωτογρφαίσεις έναν τραγουδιστή σε live που έχει τον ρυθμό μέσα του, παρά ένα ζωντανό ψάρι στον βυθό!

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Θα και ναι, όταν

Η κυρία Ιωάννα θα μας βοηθήσει. Ευχαριστούμε την κυρία αυτή και συνεχίζουμε…

-Ξέρετε δίπλα το κάναμε αλλιώς. Ήταν στη σειρά και έβγαιναν στο κέντρο ένα ένα…
-Εδώ θα γίνει αλλιώς. Θα είναι όλα συνέχεια μέσα στο πλάνο
-Μα ξέρετε αυτό δεν γίνεται… ο φακός δεν είναι ευρυγώνιος και θα χρειαστεί να πάω πίσω και πάλι δεν θα είναι όλα μέσα και το μικρόφωνο θα πιάνει πιο πολύ τον θόρυβο και…
-Έτσι θα γίνει.
-Μα.. πιάνει μόνο 4.
-Δεν πειράζει.

Δεν θέλω να κάνω άλλες διευκρινήσεις, αλλά είναι ενοχλητικό (ας περιοριστώ μόνο σ αυτό) άτομα που δεν ξέρουν κάτι να μην ανοίγουν τα αυτιά τους να ακούσουν και να μάθουν κάτι για το δικό τους καλό. Όλοι ξερόλες και μετά να σου ζητάνε τα ρέστα…

-μμμ δεν ακούγονται καλά…


Έπεσα πάνω σε δύο «φρέσκα» βιντεάκια χθες και γελούσα μόνη μου (κλασσικό φαινόμενο)

Δες…

1. Ο εφιάλτης του Τρούμαν…
Μου άρεσε όλο, αλλά έπαιξα άπειρες φορές το σημείο με τα ντουή… (έχεις δει καμία ταινία του Οικονομίδη? Αν όχι, να δεις τον «Μαχαιροβγάλτη» όταν βγει.)
ΚΛΑΚ

2. Το ανέκδοτο με τον Μπάμπη τον Τεντά. Ένα από τα αγαπημένα μου.
Μόνο που εδώ το είδα με λίγο διαφορετικό τέλος και με χάλασε κομμάτι. Αλλά υπήρχαν κ άλλα αστεία σημεία στο σκερτσάκι τους…

κλικ

------
Ψάξε να δεις και...
5.El secdleto de la tlompeta (1995)
9.The Horribly Slow Murderer with the Extremely Inefficient Weapon (2008)
....
Όλα αυτά φυσικά αφού έχεις δει και τους δύο κύκλους των Flight of the Conchords, τους έχεις μάθει απ έξω και όπου πας κάνεις τις χορευτικές κινήσεις τους.
sklats
sklits
:D


ΝτΟϊνγκ

Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Μες στο ταξί όλα φίνα και... σαλαλαλα

Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά
Στοιχεία:
Άυπνη, νηστική (= αδυναμία), ζέστη, ήλιος,

Χαίρομαι γιατί με το που βγαίνω βρίσκω ταξί.
-Γεια σας, θα αφήσετε τις κυρίες τώρα? Μετά πάμε μπλα μπλα μπλα?
(γυρίζει και βλέπω τη φατσούλα του να μου γνέφει αργά, καταφατικά)

-Πώς θα φύγουμε από εδώ;
-Δεν έχω ιδέα.
-Αμ έτσι που τα κάνανε. Δεν τα ξέρω.
(η φατσούλα του δεν μου άρεσε. Ναι, κάνω φέις κοντρόλ. Το Ματάκι (μες το δάκρυυυ σαλαλα) λίγο όρτσα και το βλέμμα στο κενό, η ομιλία του δε, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί φυσιολογική σε καμία περίπτωση) Κι εδώ που ήρθα δεν ήξερα. Μια κυρία ήξερα καλά και ήρθαμε καλά.
-Χμ.. ναι και τι λέτε; Να την ξαναπάρουμε μαζί μας; (λέω ευδιάθετα την εξυπνάδα μου)
-Δεν ξέρω. Πώς τα κάνανε. Πώς θα βγω εγώ τώρα;
-Να ρωτήσουμε;

Ρωτάει… του λένε, βγαίνει σε λάθος ρεύμα και μπροστά σε τροχονόμο κάνει μια τέλεια μαγκιά, που δεν θέλω να σου περιγράψω. Στα λίγα μέτρα που είχαμε διανύσει, μου έφυγε η όρεξη, μου φύγαν όλα, οδηγούσε χάλια και ήμουν έτοιμη να ξεράσω. Εκείνος μίλαγε, αλλά δεν απαντούσα γιατί δεν θα ήταν καλή η συνέχεια…

-Να να εδώ είναι …να να το βρήκαμε να


-Εγώ είμαι περαιώτης και δεν ξέρω από δω πάνω.
(και πώς σε ξέβρασε το κύμα μάγκα μου;?!)

Η κατάσταση χειροτέρευε, κρατούσα το κεφάλι μου να μην πηγαινοέρχεται και άλλα τέτοια όμορφα.

Ξαφνικά, στα μισά της διαδρομής αρχίζει να παραγάγει ήχους, άκρως ανησυχητικούς.

«σσσσσς» Δεν είναι σίγμα ακριβώς. Αλλά δεν μπορώ να το γράψω, θα στο μιμηθώ από κοντά.

«ωχ ωωωχχχ ωωωωωχχχχ»

«μμμμσσσσωωχχχ»

Σαν να προσπαθούσε να αναπνεύσει, πάντως είχε κάτι που σίγουρα δεν ήταν καλό.
Αναπνευστικό; Καρδιά;

«σσς Παναγιά μουυυ πααα νααα γιααα μουυυυ»

«ωωωωχωωωχωωω»

και άρχισε να τραντάζεται ολόκληρος….

Το μυαλό μου πήγε παντού, μαζί με τις αναπάντητες κλήσεις. Τα φίδια με είχαν ζώσει για τα καλά και σκεφτόμουν αν θα προλάβω να βγω απ το ταξί πριν λιποθυμήσω πριν πριν πριν.

Δεν άργησε να έρθει η απάντηση στην περίεργη αυτή συμπεριφορά του…

Μύρισα. Δυστυχώς έχω καλή όσφρηση, συν ότι η κατάστασή του πρέπει να ήταν δύσκολη… «άστα χέστα δεν θέλω να τα συζητάω»

Κάθε λίγα λεπτά τον έπιανε και έκανε το πρόγραμμά του πάλι απ την αρχή:
«σσσσσσωωωχχωωωχχχχττρρρρρρρρρρρρτρρρρρρρρρ ωωχχχ σσς Παναγιαα μουυυυυ» + αθόρυβη . (κ αυτές είναι οι χειρότερες, το ξέρεις)

Και εδώ είναι που θυμάμαι το εκπληκτικό ποστ του it is KLOUTS
Οκ, κ να μου πεις τι κάνεις αν είσαι οδηγός ταξί και σε πιάσει κόψιμο;
Δεν ξέρω.

Εγωω αυτόοο που ξέρωωω σαλαλα, είναι ότι τα πράγματα δυσκόλεψαν πολύ. Κατέβηκα λίγο πριν τον εμετό. Εκεί να δεις μυρωδιές που θα αποκτούσε το όχημα…


Καλή όρεξη αν τρως, καλή σου μέρα αν ξυπνάς σαλαλα

Να με προτιμάς τέτοιες ώρες, σου χω κ καλά ανέκδοτα με τέτοια θεματολογία.
Αμ πώς?!
Ζω, μετά από κείνον, ζω.

--------------------------------
Μπαίνει μια φίλη σε ταξί και της στέλνω με αγωνία σμσ:
"κλάνει; κλάνει;"
Και απαντάει:
"Τραγουδάει τραγουδάει. Ρεμπέτικη βραδιά στο ταξί. Στη διαπασόν."

(δεν θα βγάλω στη φόρα άλλα άπλυτά μας, κάτι μουλέει ότι θα λέμε για καιρό παρόμοιες φράσεις....)

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Ε δεν που τελικά


Ήταν μια ταμπέλα στο νησί που έγραφε "Έκφραση" ε και να... το πρώτο πράμμμμμα που μου ρθε ήταν αυτό... :D

------------------------------------------------------------------
-Παρακαλώ;
-Ναι, γεια σας μπλα μπλπο ςοιπθσυη87ςβ6ζννν πππ ππππ οιξσχυχσππππ ιξιοαθξζππππ χοσξχοξσχ εταιρία κινητής τηλεφωνίας λκξσοθιθ κλξηδξκηδκςηδ πππ κξδκλξψ δκψξδππππ οσξδςξδοςξδοςπππππππ ξλκξδκλςξδ ςοδπππ δξκοσδοςιδ πππ κδοςκδςοδ πππ κδοκδςπδςπππ κδπςδςκδπςδκςπππζακνζαξηαππππ ?
(το μόνο που κατάλαβα ήταν το όνομα της εταιριάς μιας και ήταν στα αγγλικά και δεν είχε μέσα το γράμμα π. Αλλιώς δεν καταλάβαινα τι έλεγε και είπα να μην τα σκέφτομαι μόνο, αλλά και να τα λέω οπότε…)
-Ευχαριστώ πολύ δεν ενδιαφέρομαι, αλλά να ξέρετε ότι με μεγάλη δυσκολία καταλαβαίνω τι λέτε.
-αχα, μάλιστα. Γιατί κάνει διακοπές?
-Όχι, μιλάτε πολύ κοντά στο μικρόφωνο και «μπουκώνει». Δεν ακούγεται τίποτα. (οκ, μην κολλάς κατάλαβες τι είπα.)
-Είναι επειδή μιλάω με ακουστικά. (οκ μην κολλάς, κατάλαβες τι είπε) Σας ευχαριστώ πολύ.
-Να στε καλά. Γεια σας.
-Γεια σας.
---------------------------------------------------------------------------

και τότε σύντομα θα μπει στα δικά μου τα παπούτσια και τον άκυρο καημό μου θα λουστεί. Όταν, βέβαια, μια όμοιά του βρει. Τη φάει μπαγιάτικη και φτύσει τα κουκούτσια. Τότε θα εύχεται να μην τον παρατούσα, να μιλούσα για να σπάσω τη σιωπή. Μα όταν μίλαγα, εγώ ήμουν η τρελλήηη σαλαλαλα

ΔΕΣ

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Διακοπή

Κι αν χαθείς
Κι αν χαθώ

Κι αν ξεχαστείς
Κι αν ξεχαστώ

Είσαι εδώ και είμαι εδώ

Είσαι εδώ για μένα
Κι είμαι εδώ για σένα
Είσαι εσύ για μένα
Και είμαι εγώ για σένα
σαλαλα


Πως χάθηκα ξεχάστηκα στο σκοτεινό καθρέφτη
Άραγε πως από 'κει στο φως κανείς πως επιστρέφει ξανά; σαλαλα


Αιγαίο μου γα- βοήθα Παναγιά
Αιγαίο μου γαλήνεψε
Ε-ε αιγαίο μου γαλήνεψε
τα γαλανά νερά σουυυυ σαλαλαλα

Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

Χειροτεχνίες και άλλες ιστορίες

Στα πλαίσια της λογικής «μου αρέσουν τα κοσμήματα που έχει ο πλανόδιος αλλά νομίζω ότι με ληστεύει με τις τιμές του, θα κάνω δικά μου φθηνότερα.», έκανα κολιέ. Τα είχαμε πει παλιότερα. Όλα καλά τελικά, υπάρχει κόσμος αρκετός που φορά τις δικές μου μοναδικές δημιουργίες. (μουαχαχαχα)

Τώρα, είπα να κάνω και σκουλαρίκια. Δεν τα πουλάω. Απλά βάζω ότι μου κατέβει στο κεφάλι και όποιο πετυχαίνει το κυκλοφορώ, άοπλο. Από σένα θέλω γνώμες και ιδέες.

(το κάδρο που έσπασα μια χαρά το αξιοποίησα ε?)

Επίσης, είχα δει κάποτε ένα δαχτυλίδι της proserpinaS, που ήταν μαύρο πλήκτρο από πληκτρολόγιο και πραγματικά τρελάθηκα(αυτό περίμενα, ναι). Αγόρασα λοιπόν βάσεις, ξήλωσα ένα πληκτρολόγιο και έτοιμος ο Φόντας…
Δες… πως βγήκαν?

Κάνοντας βόλτα στο Μοναστηράκι, χαζεύαμε τα κοσμήματα των πλανόδιων και ρωτούσαμε τιμές και «κλέβαμε» σχέδια.

-Πόσο κάνουν τα σκουλαρίκια?
-10 ευρώ.
-χμμ
-Και αυτά τα βραχιόλια; (ήταν σχέδιο που δεν είχα ξαναδεί. Πάνω φαινόντουσαν κουμπιά αλλά ήταν δεμένα μια γνωστή σε μένα πλέξη… δεν μου άρεσε αλλά οκ…)
-12 ευρώ.
-γουόου! (αναφωνώ, και ο γνωστός πια μάλλον ιταλός πλανόδιος έρχεται και μου το βάζει στο χέρι)
-Ωραίο.Ε?
- (όχι και πανάκριβο)
-Ακριβό;
-Ε λίγοοοο!!!!
-Για σένα 10 ευρώ. Και 8 τα σκουλαρίκια.
-Δεν θέλω. Ευχαριστώ…
-έλα έλα δέκα ευρώ (και το βραχιόλι ακόμα το κρατάει πάνω στο χέρι μου)
-(εεε τι να του πω κ γω αυτό που σκεφτόμουν…) Δεν πειράζει, θα το κάνω μόνη μου με ένα – δυο ευρώ…
-(κοπέλα που ήταν μαζί μ αυτόν με απόλυτα ειρωνικό υφάκι) Ντάξει, καλά δε παίζει. Με ένα ευρώ…!



Κι όμως παίζει! Και παίζει καλά. Αλτέρνατιβ, ροκ και πιο χορευτικά! ΔΕΣ!


Δεν είναι κάτι που θα φορέσω, ίσως με πολλά παρόμοια βραχιολάκια να βγει ωραίο το χέρι… αλλά να το κόστος είναι τόσο μικρό που δεν μπορώ να το υπολογίσω. (δεν τα έμαθα αυτά τα μαθηματικά! –ούτε τα άλλα έμαθα, αλλά οκ…) χοχοχο