Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

Γεύση από φωτοβόλτα στο Γκάζι

Παλιό+ νέο παράδειγμα του: Είμαι στο σωστό μέρος, τη σωστή ώρα, με τον σωστό 'εξοπλισμό'. ...

...σαν πεταλούυδα θα καώ, χαμήλωσε για να μπορώω σαλαλα
ή και...
μια ώρααιααα πεταλούυδααα σαλαλα

Σα την πααααπαροπυνα μοιάζεις κι όλα χρωωωωωματα αλλάζεις σαλαλα (αχαχα)

(πιθανή απάντηση Γιάγκου: "Ώστε είναι αλήθεια λοιπόν, ότι χθες πλάγιασες μ ένα κουκουλοφόρο?"
Πιθανή άπαντηση Βίρνας: "Ναι, Γίαγκο, είναι αλήθεια. Χθες πλάγιασα μ ένα κουκουλοφόρο.
πιθανή απάντηση Δράκου: "
Ώστε είναι αλήθεια λοιπόν, ότι χθες πλάγιασες μ ένα κουκουλοφόρο και τολμάς να μου το λες έτσι κατάμουτρα?" κ.ό.κ.)

...Τώρα έχω ένα αμάξι, που ποτέ δεν έχεις μπειιι
και μια λύπη, αχ, μια λύπη που δεν έχεις φανταστείιιι
γιατί όλα προχωρούν, χωρίς εσένα κι αυτό τώρα λέγεται ζωήηη σαλαλαα

Γιατί, ρε γατί, να 'σαι τόσο ό,τι να 'ναι και τα χρόνια που
μ' είχες τα χάσαμε. Πάνε. σαλαλα

Γκρί είναι οι δρόμοι, γκρι κι όλοι αυτοί που περπατάνε .
Μες στα γρκίζα σπίτια τους,γκρι θα μιλούν, γκρι θα αγαπάνε σαλαλα

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Πάααλι παπούτσια κ.α.

γιατί η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά...

Στιγμιαίος καφές
http://www.youtube.com/watch?v=tKGtLEQhk1M

...γελάω, προσθέτω, διαιρώ, αφαιρώ, το εγώ μου ψάχνω να βρω... σαλαλα
orrr
http://www.youtube.com/watch?v=LCIHqPwuE1A


κινούμενη άμμος...
http://www.youtube.com/watch?v=UQ0TU7OaiaE&feature=channel
...δεκαετίες στριμωγμένοι σ όλα προσεύχονται...
Μάνος Λυδάκης-> η νέα μου 'ανακάλυψη'. Θα σου πω κι άλλα εν καιρώ...

(20/3/2010, ΟΑΚΑ. Απορεί που τον τράβηξα φωτογραφία...!)

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

...έτσι ειμ' εγώ!


Δες εδώ κλουτς ...κι αν σου κάτσει;

Βλέπεις αναπτήρες σε συναυλία
Σε καλεί τυχαία κάποιος κι αν του αρέσει η φωνή προσπαθεί να πιάσει κουβέντα. (και επιμένει. Που να πάρει, πότε θα καταλάβουμε ότι ο επιμένων ΔΕΝ νικά ΠΑΝΤΑ)

Ακούς κάποιον να παίζει με ήχους του κινητού.

Περπατάς στο δρόμο και πολύ συχνά, αυτοκίνητα κορνάρουν και σφυρίζουν οι οδηγοί τους σε ό,τι περπατάει.


(και λες Θέε μου ξύπνησα στο 1998?)




Κοιτάζεις γύρω σου και βλέπεις… Βλέπεις γυαλιά που θέλανε να σπάσουν… σαλαλα

Αμ δεν θέλανε. Κι αν με ρωτάς, ούτε εγώ ήθελα. Έγινε. (Χωρίς να το πεις)



Εντάξει δεν ήταν και τίποτα…σαλαλα

Έπεσε το κουτί με τις χάντρες και ένα και μοναδικό μπολάκι που μπορούσε να σπάσει, έσπασε. Χάντρες και γυαλιά. Και του χρόνου σπίτια σας. Τώρα και στο χώρο σας.


Και μετά σπας και τα κάδρα, δεν φταις εσύυυυυυυυυυυ…
Η κακιά η ώρα… δεν ε..δενν



...έμαθα και να σφουγκαρίζω Μα είναι άδειο το σπίτι και μόνη γυρίζω Και σε σκέφτομαι ενώ ξεσκονίζω σαλαλαλα

Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

Μόδα: παρακαλώ καλέστε αργότερα.

Έχεις κουραστεί να βλέπεις τα ίδια και τα ίδια έπιπλα στο σπίτι σου, αλλά δεν σου πάει καρδιά να τα πετάξεις; Έχεις δώσει ένα σωρό λεφτά και ακόμα θεωρείς ότι τα έπιπλα μπαμπού στο εξοχικό σου, δεν έχουν κάνει απόσβεση;

Υπάρχει η λύση για σένα. Κάν’ τα παπούτσια!!!

Παπούτσια καλαμιά- καλαμωτή όπως θες πες την ή παπούτσια ψαθάκι-καρέκλα τραπεζαρίας; Έχεις κ δυνατότητα επιλογής. (βλέπεις το άλλο με το ζώο δεν το σχολιάζω… το κατάπια)

Τι έχουμε να τραβήξουμε κ φέτος? Θα στεκόμαστε από βιτρίνες για ακόμα μια φορά και θα λέμε «Αν σου χάριζαν από εδώ παπούτσια, ποια θα διάλεγες και θα φόραγες;;;;» .

Αυτή η μόδα… όπως έχουν πει (και στο χω ξανασαλαλίσει) οι φίλοι Flight of the Conchords, Fashion is danger! klaaak

Το 90% του γυναικείου πληθυσμού φοράει κολάν. Στο 80% δεν πάει καθόλου (περιορίζομαι μόνο σ αυτή την πρόταση, να μου το αναγνωρίσεις). Και σε αυτό το 80% είναι όλααα τα κοριτσάκια που κάποτε στην γυμναστική φορούσαν τζιν και από πάνω φόρμα. Ή έβαζαν τη φόρμα μόνο για την ώρα της γυμναστικής και μετά πάλι τζιν και τώρα κολάν…

Ή παλιά στις απόκριες φορούσαμε τα γυαλιά που είχαμε από γονείς και παππούδες και τώρα τα ίδια γυαλιά είναι πάλι στη μόδα. Γιατιιιιιιιιι; Για να γελάς με το γυαλί ηλίου κι αυτό να πηγαίνει πάνω κάτω, επειδή ακουμπάει στο μάγουλο μπλα μπλα μπλα; Έχουμε γίνει όλοι μύγες. Γυαλιά που περπατάμε είμαστε. Έχουμε πλάκα αλλά το συνηθίσαμε. Άτιμο πράγμα η συνήθεια…(γενικά)…

Βάζω άνω τελεία. Γιατί μπορώ να συνεχίζω να λέω στο ίδιο μοτίβο για πολλά…
Πάμε και...

Youuu think you know fashionnn, well fashion's a strangerrrrr
You think fashion's your friend, my friend
Fashion is dangerrrrrr salalala

------------

Α ξέχασα να σου πω ότι σ αυτή η εβδομάδα τα έσπασα. Τα έσπαγα. Εξακολουθώ να τα σπάω. κ.ό.κ.
γυαλιά καρφία τα κάνω σαλαλα
να πατήσω στα γυαλιάαα... σαλαλα
θα σπάω κούπεςς για τα λόγια που πεςς σαλαλα
όλα κυριολεκτικά. Μέσα σε λίγες μέρες στο ίδιο σημείο στο σπίτι όλα τα σπάω, ότι δεν έχω σπάσει όλη μ τη ζωή...
ζημιάρα Τζο κλπ...αχαχα

αυτό με το γεμάτο τραπέζι που τραβάς το τραπεζομάντηλό, ακόμα δεν το έχω κάνει. ...

Τρίτη, 16 Μαρτίου 2010

Να φάμε και τίποτα εεεε





-->
Τι κάνουν τα πράσα καθαρισμένα και κομμένα σε ροδέλες???

Μα φυσικά περιμένουν να γίνουν πρασόπιτα!

Ναι, υπάρχουν και ελάχιστες φορές που η λύσσα μου για συγκεκριμένα φαγητά ξεπερνάει την βαριεστιμάρα μου και κάθομαι και μαγειρεύω. Ακριβώς επειδή είναι σπάνιο φαινόμενο, το κάνω θέμα.


Πρασόπιτα. Αυτό το σκ και εβδομάδα που πέρασε ήταν της χορτόπιτας! (Όλοι όσοι μίλησα έφτιαχναν σπανακόπιτες κ χορτόπιτες) Τι μας έπιασε δεν ξέρω. Φυσικά θα το ρίξω στ άστρα γιατί δεν.


Επίσης, την συνέχεια της γουρουνιάς μου θα τη ρίξω στην μοίρα.
Έχω στο νου μου κ βασανίζω:"ΘΑ πάρω τα γλυκά από εκεί; Μπα.. να μην πάρω καθόλου. Όχι θα πάρω. Αν βολέψει με τα λεωφορεία θα πάρω. Ό,τι έρθει!"
Οπότε πες μου εσύ αν αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΙΡΑ ΤΟΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ (xo)… είμαι στο φανάρι και μόλις έχει ανάψει κόκκινο για μένα την πεζή. Εκείνη την στιγμή βλέπω να περνάει το λεωφορείο που ήθελα. Τι κάνω; Α. περιμένω στη στάση το επόμενο; Β. περπατάω δυο στάσεις, αγοράζω γλυκά και παίρνω από κει το επόμενο;

Φυσικά και η σωστή απάντηση είναι το Β. Πλησιάζοντας την πόρτα του Παραδείσου με τα τσουρέκια η τέλεια μυρωδιά γινόταν όλο και πιο έντονη. Χαρωπός τυπάκος με ακολουθεί με το που μπήκα. Χαζεύω τα γλυκά. Κρεμ μπρουλέ:Φαίνονται μπαγιάτικες, αλλά πρέπει να δοκιμάσω να έχω άποψη. Με αγχώνει που είναι δίπλα μου αυτός, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στον στόχο! Άντε θα του μιλήσω μην ξεροσταλιάζει και γω μην ξερογλείφομαι.

-Γεια σας.
-Γεια σας! Τι θα θέλατε;
-Μια κρεμ μπρουλέ (ναι, είχα κ στο χωριό μου) και ένα τσουρέκι με κάστανο. (και κρέμα μπισκότο βανίλια, και τυραμισού και όλα όσα βλέπω γύρω μου, και μπισκότα, και μπόλικο ζαμπόν, και έξι μπουκάλια μπύρα και να το κάψουμε απόψε κυρ Στέφανε, ναι να το κάψουμε).
-Το τσουρέκι για δώρο;
-Όχι. (το είπα αυστηρά. Τύπου «μου φαγαν το μπιφτέκι μου» Σιγά μη το κάνω και δώρο! Τζο: η μοναχοφαγού.)

Πάω στο ταμείο προσπαθώντας να μην κοιτάζω γύρω μου και εκεί δίπλα απ την ταμειακή η λεμονόπιτα να με κοιτάζει. (Λεμονόπιτα, είναι στη λίστα μεν τις λέξεις που όταν τις ακούω γελάω. Τα χουμε ξαναπεί. Αλλά είναι νόστιμηηηηηη) Όσο σκέφτομαι να ζητήσω ένα κομμάτι με ρωτάει…
-Θέλετε κάτι άλλο;
-(κοιτάζω την κλεφτά και του γνέφω «όχι», έπρεπε να πω"Θέλω τα πάντα εκτός από τι ςτούρτες και τις πάστες.- Δεν τρώω τούρτες και πάντα σ όλα τα πάρτυ ΟΛΟΙ ήθελαν να μάθουν το γιατί. Ποτέ δεν βρήκα απάντηση να τους ικανοποιεί. -τραύματα κ αυτά τι να πεις...)



Δεν μπορούσα να πω όχι δυνατά. Όλα τα ήθελα. Ουφφφ Ο φίλος έβαζε το σελοτέιπ αργά, νοχελικά, με μεράκι αν θέλεις και εγώ να λέω «Αν υποψιαστώ ότι, πήρα μόνοοοο τόσο λίγα γλυκά και χάσω το λεωφορείο ξανά…»
(δεν είχα ειρμό. Μην σκας)



Τελικά κάααποια στιγμή έβαλε τα κομμάτια σελοτέιπ στα κουτιά και έφυγα και πρόλαβα στο τσακ!

Και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερααααααααααααααααα!


Στο 'χει πει ποτέ κανείς
στο 'χει πει ποτέ κανείς
πως τα χρόνια που περνάνε σ' ομορφαίνουνε
Στο 'χει πει ποτέ κανείς
στο 'χει πει ποτέ κανείς
να μην τρως πολλά γλυκά γιατί παχαίνουνε.σαλαλα
(ναι το δεύτερο μου το χουν πει πολλοί! αχαχαχα)



επίσης ... Για μένα θα φάωωω τα σάντουιτς όλου του κοζμουυυυ σαλαλα


Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Δια λογοι

Είναι απόκριες και ψάχνουμε για ψεύτικα λουλούδια. Στο σημείο που είμαστε είναι μακριά ανθοπωλείο κι έτσι πάμε σ ένα μαγαζί με αποκριάτικα. Ο μαγαζάτορας μορφή, με τιράντες και μπλουζοπουλόβερ στο υπέροχο κόκκινο της φωτιάς! Φάτσα και φωνή, τα υπόλοιπα λεφτά…!

-Καλώς τα κορίτσια! Τι έγινε, η κοκκινοσκουφίτσα ψάχνει για λουλούδια;
-αχαχα(ντοοοοοοοοοινγκ πώς το κατάλαβε τι θέλαμε; Μάντης είναι οεο;) ναι…
-Αχ δεν έχω ψεύτικα! Να μην μοιράζεις εσύ ψεύτικα, να δίνεις αληθινά όλο το βράδυ.

(χμμ τότε η στολή αλλάζει σε Λουλουδού! Αλλά αυτός πώς το κατάλαβε… ααα ναι, αφού κρατάει το καλάθι…)


Πώς πήραμε το καλάθι…

Σε μαγαζί με ήδη δώρων.

-Γεια σας. (έρχεται πριν καν προλάβουμε να μπούμε μέσα)
-Γεια σας, θα θέλαμε ένα ψάθινο καλάθι.
-(Στραβώνει την μούρη της, ζορίζεται, σφίγγεται) Εμ καλάθι… τέτοια εποχή; (γιατί πότε βγαίνουν απ τα δέντρα; πότε είναι τα φρέσκα μα θες?!$$%^) μόνο αυτό… (μας δείχνει ένα χωρίς «χέρια». Χωρίς τίποτα.χο)

Ενώ από πίσω της στο πάνω μέρος ενός ραφιού είναι τρια καλάθια όπως τα θέλουμε.

-Ξέρετε θέλω ένα καλάθι σαν κι αυτά πίσω. Όχι; (όχι;= δεν τα πουλάτε; Να μην τα θέλουμε;)
-(Ξινίζει ακόμα πιο πολύ) και κατεβάζει ένα. Αυτό εδώ;;;;
-Ναι, Ακριβώς! (χαρά που βρήκαμε και δεν θα περπατήσουμε άλλο) Πόσο κοστίζει;
- 5 ευρώ. (Πώς ήξερε την τιμή απ έξω, την στιγμή που αγνοούσε την ύπαρξη του καλαθιού. Να μου πεις μπορεί να μην την αγνοούσε αλλά μπορεί απλά να είχε πρόβλημα δυσκοιλιότητας και να μας έδινε λάθος μηνύματα με το πρόσωπό της) Θέλετε κάτι άλλο;
-Όχι. (αχμ,τι 5 ευρώ κ το άλλο... ανέκδοτο μου θύμισε μ τον κινέζο...)

Διαφορά επαγγελματία και πραγματικά καθαρού, έτσι; Πριν μπεις ξέρει τι θες, ενώ η άλλη δεν ήθελε να πουλήσει ένα καλάθι βρε αδερφέ!



Λοιπόν, δεν θυμάμαι στο θέμα τηλέφωνα πού είχα μείνει, έτσι μπορεί να πω τα ίδια…

Ξεκινάω με τα συμπεράσματα: Ξέρω για την πατάτα, ξέρω τι έκανες πέρσι το καλοκαίρι, δεν με ενδιαφέρει καμία προσφορά καμίας εταιρίας, δεν θέλω κατσαρόλες, δεν δειγματίζω κατσαρόλες, δεν έχω θείο, δεν έχω τόπο- δεν έχω ελπίδα, έχω ατμοκαθαριστή!!!!, υποψιάζομαι ότι είναι μια συγκεκριμένη κυρία που τηλεφωνάει κάθε λίγο και λιγάκι και πουλάει διάφορα προϊόντα. Επειδή είμαι αρκετά σίγουρη ότι είναι η ίδια θα γράψω το όνομα που μου λέει. Γιατί πρέπει να τα λέμε να δούμε τι γίνεται. Κατάλαβα να λες. «Βασιλοπούλου». Ακριβώς, του Βασιλόπουλου η κόρη.Παράλογο;;;;….

- Γεια σαςςςςς! (τύπου πόσο καιρό έχω να σου μιλήσω, σε πεθύμισα)
- Καλησπέρα.
- Λέγομαι μπλα μπλου Βασιλοπούλου.
- Μμμ
- Και κάνω μια ενημέρωση για καθαρά διαφημιστικούς λόγους, για ένα προϊόν μπλου μπλι. Θέλετε να μάθετε;
- Όχι, ειδικά στις 15:30 δεν θέλω να μάθω τίποτα. (άχτι τις έχω που παίρνουν μεσημέρι)
-Α… γεια σας (ξεψυχισμένο, χεσμένο, ενώ την είχα ικανή να μου πει «Μπααα και πότε σε βολεύει να σε πάρω;;;)


Σε μαγαζί με τουριστικά δωράκια…(=τουριστόδωρα) κοιτάμε και κοροϊδεύουμε κρατημένα, με παγωμένη έκφραση στο πρόσωπο. Οι μαγαζάτορες μέσα στη ζέστη. Κάποια στιγμή βγαίνει έξω η γυναίκα.
-Γεια σας. Τι θέλετε;
-Αχ, ευχαριστούμε, απλά χαζεύουμε…
-Και μετά πώς θα φύγετε;
Πάγωμα… εννοεί 1. αν έχουμε αυτοκίνητο; Πώς ήρθαμε; Θέλει να την πάμε κάπου;
2. εννοεί ότι χαζέψαμε και δεν θα φύγουμε «αχαχα» τι, χιούμορ;
-Ε πώς θα πάτε σπίτι σας; Άμα χαζέψετε; Εγώ δεν μπορώ να σας πάω. (και όσο έκανε την πλακίτσα της είχε ένα ύφος… «σου-λέω-την-μεγαλύτερη-εξυπνάδα-που-έχει σκεφτεί- άνθρωπος- και- σου- την- λέω- παράλληλα- που- δεν- αγοράζεις,- αλλά κοιτάς- και- σε- κάνω- να- νιώθεις- χαζός/ή»
-μμμ
-Είχε έρθει ένα πούλμαν με κυρίες και μου λέει μία χαζεύω και τις λέω πώς θα πάτε;
(με δουλεύεις; Μόλις το έζησα τι μου το περιγράφεις με άλλους πρωταγωνιστές?!)

Σταματάω εδώ όσο είναι ακόμα μαξιλάρι…

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Κι άλλες ταμπέλες



Και οι τρεις φωτογραφίες από ένα μαγαζί που συνδυάζει Πίτσα και Γύρο και που έχει φωτεινή επιγραφή με τα πιάτα. Δεν φαίνεται καλά βέβαια... Πρωτότυπο το λες σίγουρα...

Έλεος πια με τα παραδοσιακά. Παντού όλα "παραδοσιακά" και "της γιαγιάς"! Δηλ. τι διαφορά έχει ένα δωμάτιο από ένα πα ρα δο σια κό δωμάτιο?! ΟΕΟ?

Πάρε να πάρεις!
Γιατί η λέξη αναπτήρες είναι σε εισαγωγικά?!?!?!??!?!



help-pida an den...

Μα παντού βλέπω Φετιχομαγαζιά. Δεν θα έλεγα έτσι το μαγαζί μου, αν με ρωτάς!

Πολύ χρώμα. ε? όχι?...

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Ταμπέλες




Μα κάτι να μου θυμίζει.... ρβς...





Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Πάντα ο νους μου...





... θα ναι στο νησί... σαλαλα