Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Δεν με και θα

Πρόσεξε το Κολιτσινόχορτο, το οποίο αν το ακουμπήσεις πονάει όπως η τσούχτρα. Οι Παριανοί το μάζευαν και το τηγάνιζαν. (είναι πάνω απ τη λέξη "ακουμπήσεις")

Κοίτα πάνω αριστερά! Είναι μια γλώσσα.


Ο φίλος μας ο Σταύρος. (δεν έχει φωτογένεια?!)


Κοπάδι σάλπες. Κολυμπήσαμε μαζί. Τα παμε. Δύσκολη η ζωή σ αυτό τον βυθό. Οι βράχοι πεθαμένοι! (σύγκρινέ τους με την πρώτη φωτογραφία!)

Όχι, δες χάλι. ΤΙ να φάνε τα κακόμοιρα τα ψάρια?!

Ας τα ψάριαα να καούνεε κ έβγα να σε δωω σαλαλαλα

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

Αχ αν και

Ένα αεράκι θα φυσήξει στην Αθήνα, θα ταξιδέψουμε ξανά σε κείνα. Με μια ανάγκη σαν μεγάλη πείνα για την χαμένη μας ισχύ…
Θυμάσαι παλιά? Θυμάσαι που αγοράζαμε τους δίσκους των αγαπημένων μας φτωχών πλην τίμιων καλλιτεχνών από το συνοικιακό δισκοπωλείο? Ύστερα πηγαίναμε τρέχοντας σπίτι, τους ανοίγαμε με πελώρια λαχτάρα για νέσκουικ, κόβαμε τα χέρια μας γιατί ήταν πολύ δύσκολη αυτή η διαδικασία και έτοιμοι οι Φόντες.
Ένα αεράκι σε σκόρπια φύλλα και ζωές θα δώσει λύση, από ένα τόσο δα μικρό παραθυράκι που κάποιος ξέχασε να κλείσει…
Έπαιζε απ την αρχή ο δίσκος μέχρι το τέλος, χωρίς καμία διακοπή. Εμείς με το «βιβλιαράκι» με τους στίχους στα χέρια, να παρακολουθούμε στίχο στίχο, να κοιτάμε συνεργάτες/μουσικούς/παραγωγούς.
Ένα αεράκι ξαφνική ανάσα θα ‘ρθει, και θα αλλάξει τις γραμμές του χάρτη, ένας Γενάρης αγκαλιά στο Μάρτη κι εμείς θα ψάχνουμε παλτό…
Μόλις τελείωνε ο δίσκος, ακούγαμε ξανά να κομμάτια που μας άρεσαν περισσότερο. Το περίεργο είναι ότι σχεδόν πάντα μας άρεσαν όλα τα κομμάτια του δίσκου. Του κάθε δίσκου! Και… σχεδόν πάντα, ξεχωρίζαμε άλλα κομμάτια από αυτά που είχαν διαλέξει οι παραγωγοί του ραδιοφώνου και έπαιζαν συνέχεια.
Ένα αεράκι θα μας πει την ιστορία, σα μια μεγάλη και τυχαία συγκυρία κι εμείς θα μπούμε τη μεγάλη τιμωρία, γιατί δεν έχουμε εαυτό… σαλαλα
Ακούγαμε ξανά και ξανά τον δίσκο, ανακαλύπταμε κάθε φορά κάποιο στίχο που δεν είχαμε προσέξει και με ενθουσιασμό μιλάγαμε για αυτό ώρες ατελείωτες.
Φώτα ανάβουν στα διαμερίσματα. Παίζουν τραγούδια γι’ αγάπες, χωρίσματα. Κάπου στο πλήθος βρίσκεσαι χάνεσαι και πίανεσαιιι απ’ όπου βρεις…Η παρηγοριά σου, οι μουσικές, τα θέατρα, το σινεμά σου. Μικρές στιγμές που φτιάχνουνε τα όνειρά σου…σαλαλα
Ή θυμάσαι το άλλο? Όταν ήμασταν ακόμα πιο μικρά που ακούγαμε τραγούδια, χωρίς να καταλαβαίνουμε κάτι αλλά να είμαστε σίγουροι πως μας άρεσαν. Χωρίς να ξέρουμε γιατί. Χωρίς να …ήταν κάτι περίεργο και μεγαλώνοντας μπορέσαμε στο ελάχιστο να εξηγήσουμε αυτή τη μαγεία.
Σ’ έχω βρει και σε χάνω, σταθερή μου αξία, η ζωή μου σε τάξη κι η καρδιά σ αταξία…Κάποιες μέρες ακούω στη σιωπή τη φωνή σου. Πάνε μέρες που λείπεις κι είμαι ακόμα μαζί σου…Στα παλιά μας τα στέκια, όπως πάντα συχνάζω. Είχα πει πως θ αλλάξω κι όσο αλλάζω σου μοιάζω…σαλαλα
Και εκεί που έκλεισε το συνοικιακό δισκοπωλείο…Και εκεί που που πια είχαν σταματήσει να γίνονται συνολικά ωραίες δουλειές, εκεί που είχαμε συνηθίσει και σ αυτό. (Γιατί όλα μια συνήθεια είναι. Και το κοινό προσαρμόζεται τελικά εύκολα σε ό,τι του δώσεις…κλππππ κλπ) Τσουπ…
Μη μου αγχώνεσαι, δεν το κουνάω απ τη θέση μου. Αλλάζω απλά ταυτότητα μπορώ και προσαρμόζομαι. Κι από άνθρωπός σου ο σταθερός, όσο περνάει ο καιρός, θα γίνομαι εκκρεμότητα. Μη μου αγχώνεσαι, απλά επιβιβάζομαι κι εγωώ στη μονιμότητα. Μπορώ και συμβιβάζομαι. Και βλέπω τώρα την ουσία στις σχέσεις μόνο η απουσία, κρατά μια σταθερότητα… σαλαλα
Τσουπ, έρχεται Ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, ο Θέμης Καραμουρατίδης και η Νατάσσα Μποφίλιου να σου τ αλλάξουν όλα αυτά. Να σου θυμίσουν, κυρίως με τον δίσκο τους «Μέχρι το τέλος», όλα αυτά. Να σου θυμίσουν πόσο ωραίο είναι να ακούς έναν δίσκο απ την αρχή ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ και κάθε φορά να ανακαλύπτεις τόσα…
Δεν τα αναλύω πιο πολύ το θέμα που με καίει. Κανένας σας δεν φταίει. Το παίρνω πάνω μου όλο εγώ. Βγάλτε μόνο για καφέ, να πάρω λίγο αέρα, σα να ‘φαγα μια σφαίρα και δεμπορώ να σηκωθώ…Σαν να μην έγινε ποτέ...Για τον καιρό ας πούμε. Τη λύση δε θα βρούμε όσο κι αν θέλετε πολύ...Βγάλτε με μόνο για ποτό γνωρίστε μου γνωστούς σας. Και για τους εαυτούς σας κρατείστε κάθε συμβουλή... Παρέα μόνο σάς ζητώ δε θέλω να το συζητώ. Δε θέλω αναλύσεις μην ψάχνετε για λύσεις. Παρέα διακριτική σαν να μην είστε καν εκεί…σαλαλα
Η Νατάσσα Μποφίλιου μας συστήθηκε με την «ασπιρίνη» από την Δεύτερη Ακρόαση της Μικρής Άρκτου (κλικ). Από κει μάθαμε και τους Γ. Ευαγγελάτο ,Κ. Τσίρκα, Θ. Καραμουρατίδη. Με τους δύο πρώτους έκαναν τον δίσκο «Εκατό μικρές ανάσες».
Μη μ αγαπάς αν δεν μπορείς, Δε κάνει. Εγώ έχω μάθει και χωρίς να φτάνει. Δώσε μόνο όσα μπορείς κι άσε τον ήχο της βροχής να με γλυκάνει… σαλαλα
Από την Δεύτερη ακρόαση της Μικρής Άρκτου γνωρίσαμε και την Ελεονόρα Ζουγανέλη της οποίας ο πρώτος προσωπικός δίσκος αναμένεται να βγει εντός των ημερών. Προς το παρόν ακούγεται το «Έλα» (κλικ) που τραγουδά με τον Π,Μουζουράκη. (αν δεν με απατά το αυτί μου)
Αν σ’ αγαπούν να μάθουν να το λένε κι αν δεν στο πουν να μάθεις να το κλέβεις. Κι αν θες να δεις τ’ αληθινά να καίνε, πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν’ ανέβεις. Και σε λυπούνται που δεν το έχεις νοιώσει κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος. Και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση, πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος.
Κλικ Εκκρεμότητα Κλακ Ασπιρίνη Κλον Εν λευκώ Κλατς Σ έχω βρει και σε χάνω
Σε χάλια ποιότητα ήχουν/εικόνας... Ψάξε και το Myspace των!
Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγο. Δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο. Κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω. Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω μ’αυτό τον τόνο του λευκού στο βλέμμα, του λέω μια φράση σαν να υπεκφεύγω με μια ελπίδα να είναι σαν κι εμένα. Τίποτα σημαντικό ζω μονάχα εν λευκώ. Ζω μονάχα εν λευκώ...σαλαλα

Μια βροχή μου ξεπλένει τα μάτια, πέφτουν σταγόνες σα ναι... σαλαλα

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Σε και σου δεν

Σχεδόν πετώντας φτάνει το αυτοκίνητό τους στον πλακόστρωτο δρόμο. Οδηγός και συνοδηγός βγαίνουν με περισσή φόρα, χτυπώντας δυνατά τις ‘σιγά-τις- πόρτες’. Ο οδηγός με καπνούς στ αυτιά δίνει την διαταγή: «Παίζει? Άντε φέρ τον τώρα!»Ύστερα από λίγα λεπτά κατεβαίνει με έναν τυπάκο μαζί του.
Τυπ- Καλησπέρααα σας….
Οδ- Σου δίνω μία.
Τυπ.- Μάααλιστα… …. Μου δίνετε μία….
Οδ.- Σου δίνω μία. Παίζει τώρα?
Τυπ. – Μου δίνετε μία…. Όχι..!
Οδ.- Σου δίνω μία επώνυμη.
Τυπ. – Μάλιστα μου δίνετε μία επώνυμη…….
Οδ.- Μια επώνυμη Ε! (ακόμα πιο άγρια και με νόημα στη φωνή)
Τυπ.- Μιαα.. επώνυμη…
Οδ. –Μην ξανάρθω. Άντε.
Τυπ. –Καλό βράδυ!
Μπαίνουν άτσαλα μέσα στο αυτοκίνητο, περιμένουν να μπει ο τυπάκος μέσα αγριοκοιτάζοντάς τον και φεύγουν πετώντας τελικά….

Για ποιο θέμα συζητούσαν τόσο εύγλωττα λοιπόν?!



Σου δίιινωω πίσσσωω σααλαλαλα


Μαύρα τα μαντάτα για την Σερενάτα... σαλαλα

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Δε και αν θα?

Πατάς το Play να ξεκινήσει το cd και αυτό αλλάζει μπάντα στο ραδιόφωνο. Πατάς να παίζει το cd στη θέση 1 ή 2 και αυτό πάντα πάει στην θέση 3. Πατάς να γράψει η κασέτα αυτό που παίζει στο ραδιόφωνο και η κασέτα γράφεται σαν να έχουν «χαλάσει οι στροφές». Πια έσπασε το record για την κασέτα. Πατάς το play για να αλλάξεις σταθμό στο ραδιόφωνο και δεν γίνεται τίποτα. Πατάς να παίξει cd, αφού έχεις πατήσει πολλές φορές την θέση που θες μέχρι να υπακούσει, και ανακαλύπτεις ότι στο πρώτο κομμάτι του δίσκου κολλάει στα πρώτα δευτερόλεπτα. Σε αυτή την περίπτωση, πατάς να πάει λίγο πιο κάτω στο κομμάτι να ξεπεραστεί το «κόλλημα» και αυτό πάει αμέσως στο επόμενο τραγούδι. Σημείωσε πως το cd είναι καθαρό, σωστά γραμμένο και όπου αλλού κι αν το βάλεις παίζει κανονικά.

Αγαπητέ Άγιε μου Βασίλη,
κάνε να κρατήσει άλλη μια χρονιά το στερεοφωνικό μου. Αλλιώς πάρε μου ένα καινούργιο.
Ευχαριστώ.

Γιατί ….
Πατάς …
Την Πατάς …
Πα τας
Πα τα τας

Καθαρίζωωω υπόγειαα, καθαρίζω αποθήηκες, όλεςς τις παλιοσαβούρες καθαρίιιζωωω….

(Εσύ τι θα ζήταγες απ τον Άγιο Βασίλη ΣΗΜΕΡΑ?)

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

Μα και θα αφού

Έψαχνα πολύ κι όμως το βρήκα, ήταν η διαφήμιση που ζητούσα σαλαλα. Ένα θα σου πω… Απήγαγαν τη Λόλα!!!!
δώσε προσοχή στο σπέλινγκ του γιαουρτιού. Σε ρωτώ ποια νοικοκυρά θα εμπιστευτεί τα ρούχα της σε απορρυπαντικό με όνομα Purlan?!

Και επειδή ξέρεις πως είναι αυτά… από το ένα στ άλλο πας… Θυμάσαι και γελάς και συνεχίζεις…


Παλιές cult διαφημίσεις
http://www.youtube.com/watch?v=r9xg5Ldd97I
ακούς εκεί κρασί APELIA. Και η φράση «ορισμένοι άντρες προτιμούν ούζο. Αυτό. Ούζο τάδε. ?!

Παλιές cult διαφημίσεις2
http://www.youtube.com/watch?v=PjkU3JwmfTA&NR=1
Όσοι διψάνε τρυπάνε μια Φλώρινα να τρέξει χυμός. Να τρέξει χυμός. σαλαλαααααααα
Μπύρα. Για τις άλλες περιπτώσεις. (ποιες άλλες ?!)

Παλιές cult διαφημίσεις3
http://www.youtube.com/watch?v=57UeMl0N41w&feature=related
ACT κατερίνα τι έχεις στο στόμα σου ? – Πόσες φορές δεν φτύσαμε σ όλο το μπάνιο γιατί κάναμε την Κατερίνα που νομίζαμε ότι την έλεγαν Αννούλα και δεν κρατιόμασταν απ τα γέλια?! Αχ…

Παλιές cult διαφημίσεις6
http://www.youtube.com/watch?v=5_yqUHXZaTI&NR=1

Ξυρίζεσαι μαλακά. Beau mec - !!! Δεν την θυμόμουν…
Ρίξε κόκκινο στη νύχτα….. σαλαλα σε ξένη βέρσιον . για την KAISER

Παλιές cult διαφημίσεις7
http://www.youtube.com/watch?v=sr4i3ekfpNY&feature=related
Κρατάω την διαφήμιση της κλορέτς για καθαρή αναπνοή. Χο

Στον τελικό της ζούγκλας χάναμε διαρκώςςς, ώσπου γεμίσαμε το κύπελλο με σααλαλαλαα


-------------------------
Ax Μιαμμμμ Δες κι ιιι Αυτό κλικ!