Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Όλα τα λεφτά λουλούδια

Στο ταμείο:
-Μπορώ να δω την απόδειξή σας; σας δώσανε; να σας δώσω το μηχάνημα;
-Ναι, πλήρωσα όλα εντάξει, δώστε το.
-Η απόδειξη της κυρίας που είναι;
-(γραψιμμο)
-Η απόδειξη.. μα χωρίς απόδειξη δεν γίνεται
-Ναι, την έχω απλά την έβαλα στην τσάντα κ δεν μπορώ να την βρω... (ψάχνοντας)
-Ξέρετε χωρίς απόδειξη έχει 3 χρόνια φυλακή!
-Ε, θα ξεκουραστείς.

Στο νεκροταφείο, απ έξω σε μια κυρία που πουλάει λουλούδια:
-Γεια σας...
-Γεια σας τι θέλετε;
-Χρυσάνθεμα.. αυτά τα λευκά. Πόσο κάνουν;
-4 ευρώ...
-Ωραία αυτά.
Το μπουκέτο είναι ήδη σε σακούλα νάιλον. Διάφανη. Πάει να τους βάλει και ένα ακόμα χαρτί. (νόμιζα. Θα άνοιγε το νάιλον κ θα τους άλλαζα χαρτί)
-Μην βάζετε άλλο χαρτί, όπως είναι σιγά;...Κόφτε τα μόνο...
-Α εντάξει. Τόσο;
-Κι αάλλλλο..εεεκεί. (Ψάχνω τα χρήματα)
-(Με κόβει από πάνου σα κάτου) Μισό λεπτό να φέρω απόδειξη.. θέλετε ρέστα;
-Όχι.
Παίρνει μαζί της τα λουλούδια δεν μου τα δίνει και τα αφήνει σε ένα πεζούλι μακριά μου. Πάω στο πεζούλι... έρχεται δίνει την απόδειξη, δίνω τα λεφτά και φεύγω μαζί με τα έμορφα χρυσάνθεμα.......

Ήταν σάπια. Τόσο σάπια λουλούδια δεν έχω ξαναδεί και με εντυπωσιάζει πώς δεν φαινόντουσαν απ έξω. Με του έβγαλα το νάιλον... πέφταν κάτω τα πάντα! Μαύρα και κίτρινα τα φύλλα.
Τα βάζω στα βάζα χωρίς φυσικά να βάλω καθαρό νερό... Μάταιο. Θυμώνω με την άτιμη κυρία. Νιώθω μέσα μου το άδικο και το κρίμα, ότι εκμεταλλεύεται την κατάσταση ότι ο άλλος δε θα έχει όρεξη να πάει να την βρίσει... γιατί το θέμα ήταν να μην είχε πάει καν εκεί. Λέω αφού απο κει θα βγω θα της μιλήσω γιατί αλλιώς θα προστεθεί στη λίστα “έπρεπε να το είχα πει” (“γιατί έτσιδεν μιλάεικανείςκαικανείςδενθέλειναγίνεταικακός ή ναδίνεισημασία..καιπάμε κατάδιαόλουκαιθαμετρώει κιεμε΄νααφούμεπείραξεπρεπεινα τοπω”).

Πάω στο περιπτερότσαντίρι της και χτυπάω την πόρτα, με ύφος κρίμα κι άδικο απόρω με την καρδιά σου:
-Τι θέλετε; (έκπληκτη)
-Δεν είναι πολύ μεγάλο ρίσκο να δίνετε τ0σό σάπια λουλούδια στον κόσμο, που θα πάει δίπλα και θα τα δει αμέσως;
-(αγριεύει και φωνάζει) ΤΑΕΙΔΑ: ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΔΑ! Φέρτα τα εδώ.
-Δεν θα τα φέρω αλλά..
-ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΔΕ ΤΟ ΠΕΙΣ.
-Ναι! Έπρεπε να το πω γιατί είναι κρίμα...
-ΝΑΙ ΝΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ...
-Ναι, έπρεπε να το πω (εδώ ένιωσα ότι έπαιζα σε ταινία Οικονομίδη, κ λίγο πριν το ξύλα είπα να φύγωωω να μην πονάωω άλλο πια...σαλαλα) Τέλος πάντων.. να στε καλά..

Μεταβολή και ήρεμη απομάκρυνση.

Φταίμε κι οι δυό που ζούμε χώρια;
Δεν ήξερε τι είναι τα λουλούδια της τόοοοσα χρόνια στην πιάτσα;
όταν τα έκοψε δεν κατάλαβε; Εγώ κοιμόμουν όρθια. οκ.

Όπως και να χει έπρεπε να το πω. Να το καταθέσω στο τραπέζι. Να μιλάμε παιδιά να μιλάμε για όλα την στιγμή που βράζει στο σίδερο.

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Περι μ


 να που περιμένω κάτι να φανεί... σαλαλαλα


Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Re pe raz

http://reperaz.blogspot.gr/2012/10/2-review.html

Reperaz τέχνης και αντικειμένων σου λέει.

Κάτι για να σε κρατάει ξύπνια, απλά κι ωραία! Πάμε για συνέχειες!

http://www.youtube.com/watch?v=GRKePcT4enw
Μέτρησα τον κόσμο δυο φορές
μέσα στα απλά ειν' τα ωραία
όπως όταν είμαστε παρέα
τι καλό που κάνει ένας καφές σαλαλα


για να μην λέμε
http://www.youtube.com/watch?v=vaA-t9bAxkQ
βέβαια κι αυτό είναι στο παιχνίδι.

τραγούδια τυχαία μονάχα παρέχω; δν
Ένας ακόμα δίσκος που ζήταγα από τους δίκους ναμου βάλουν στο πικαπ, για να μην χαλάσω εγώ την βελόνα! Πρώτα ακούσματα σου λέει...

http://www.youtube.com/watch?v=BTiiFaQO81A
αχχχ
Το πρωί
Μόλις ξυπνάμε πως μαρέσει
Που σε βλέπω να κοιτάς
Τι θα φορέσεις σαλαλα


Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Κατάλαβα να λες

Προσοχή ακολουθεί κομμάταρος:
Μπόλικη Φιλοσοφία

Στίχοι: Νίκος Μπότσας
Μουσική: Νίκος Μπότσας
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Άλλες ερμηνείες: Κλάρα

Μην τα παίρνεις όλα σοβαρά
Βάρυνε η ζωή μας με πολλά
Πράγματα άχρηστα που χρόνια κουβαλάμε


Είχαμε δεν είχαμε δουλειά
κάναμε πολύπλοκα τα απλά.
Ζαλισμένοι στο λαβύρινθο γυρνάμε

Τα μπερδέψαμε και αφού δεν ξεμπερδέψαμε,
μεταφυσική και μπόλικη φιλοσοφία.
Και μιλήσαμε,την αναλύσαμε στο γιατρό
την ταραγμένη μας ισοροπία.


Ψάχνεις νόημα να βρεις,
κι όταν το βρεις απορείς
πόσο γρήγορα ξεβάφει.

Και τι μένει τελικά,
η αλήθεια είναι μια,
πως αλήθεια δεν υπάρχει.

Μην τα παίρνεις όλα σοβαρά.
Κόψε φόρα και καμιά φορά
και άσε απλά το ρεύμα βόλτα να σε πάει.

Άραξε σε ήρεμα νερά,
άδειασε από το νου τα περιττά
Και έτσι νιώσε απλά το χρόνο να κυλάει.
(δηλαδή κλακ)

Τα μπερδέψαμε και αφού δεν ξεμπερδέψαμε,
μεταφυσική και μπόλικη φιλοσοφία.
Και μιλήσαμε, την αναλύσαμε στο γιατρό
την ταραγμένη μας ισοροπία.

Ψάχνεις νόημα να βρεις,
κι όταν το βρεις απορείς
πόσο γρήγορα ξεβάφει.
Και τι μένει τελικά,
η αλήθεια είναι μια,
πως αλήθεια δεν υπάρχει.