Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Όλα τα λεφτά λουλούδια

Στο ταμείο:
-Μπορώ να δω την απόδειξή σας; σας δώσανε; να σας δώσω το μηχάνημα;
-Ναι, πλήρωσα όλα εντάξει, δώστε το.
-Η απόδειξη της κυρίας που είναι;
-(γραψιμμο)
-Η απόδειξη.. μα χωρίς απόδειξη δεν γίνεται
-Ναι, την έχω απλά την έβαλα στην τσάντα κ δεν μπορώ να την βρω... (ψάχνοντας)
-Ξέρετε χωρίς απόδειξη έχει 3 χρόνια φυλακή!
-Ε, θα ξεκουραστείς.

Στο νεκροταφείο, απ έξω σε μια κυρία που πουλάει λουλούδια:
-Γεια σας...
-Γεια σας τι θέλετε;
-Χρυσάνθεμα.. αυτά τα λευκά. Πόσο κάνουν;
-4 ευρώ...
-Ωραία αυτά.
Το μπουκέτο είναι ήδη σε σακούλα νάιλον. Διάφανη. Πάει να τους βάλει και ένα ακόμα χαρτί. (νόμιζα. Θα άνοιγε το νάιλον κ θα τους άλλαζα χαρτί)
-Μην βάζετε άλλο χαρτί, όπως είναι σιγά;...Κόφτε τα μόνο...
-Α εντάξει. Τόσο;
-Κι αάλλλλο..εεεκεί. (Ψάχνω τα χρήματα)
-(Με κόβει από πάνου σα κάτου) Μισό λεπτό να φέρω απόδειξη.. θέλετε ρέστα;
-Όχι.
Παίρνει μαζί της τα λουλούδια δεν μου τα δίνει και τα αφήνει σε ένα πεζούλι μακριά μου. Πάω στο πεζούλι... έρχεται δίνει την απόδειξη, δίνω τα λεφτά και φεύγω μαζί με τα έμορφα χρυσάνθεμα.......

Ήταν σάπια. Τόσο σάπια λουλούδια δεν έχω ξαναδεί και με εντυπωσιάζει πώς δεν φαινόντουσαν απ έξω. Με του έβγαλα το νάιλον... πέφταν κάτω τα πάντα! Μαύρα και κίτρινα τα φύλλα.
Τα βάζω στα βάζα χωρίς φυσικά να βάλω καθαρό νερό... Μάταιο. Θυμώνω με την άτιμη κυρία. Νιώθω μέσα μου το άδικο και το κρίμα, ότι εκμεταλλεύεται την κατάσταση ότι ο άλλος δε θα έχει όρεξη να πάει να την βρίσει... γιατί το θέμα ήταν να μην είχε πάει καν εκεί. Λέω αφού απο κει θα βγω θα της μιλήσω γιατί αλλιώς θα προστεθεί στη λίστα “έπρεπε να το είχα πει” (“γιατί έτσιδεν μιλάεικανείςκαικανείςδενθέλειναγίνεταικακός ή ναδίνεισημασία..καιπάμε κατάδιαόλουκαιθαμετρώει κιεμε΄νααφούμεπείραξεπρεπεινα τοπω”).

Πάω στο περιπτερότσαντίρι της και χτυπάω την πόρτα, με ύφος κρίμα κι άδικο απόρω με την καρδιά σου:
-Τι θέλετε; (έκπληκτη)
-Δεν είναι πολύ μεγάλο ρίσκο να δίνετε τ0σό σάπια λουλούδια στον κόσμο, που θα πάει δίπλα και θα τα δει αμέσως;
-(αγριεύει και φωνάζει) ΤΑΕΙΔΑ: ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΔΑ! Φέρτα τα εδώ.
-Δεν θα τα φέρω αλλά..
-ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΔΕ ΤΟ ΠΕΙΣ.
-Ναι! Έπρεπε να το πω γιατί είναι κρίμα...
-ΝΑΙ ΝΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ...
-Ναι, έπρεπε να το πω (εδώ ένιωσα ότι έπαιζα σε ταινία Οικονομίδη, κ λίγο πριν το ξύλα είπα να φύγωωω να μην πονάωω άλλο πια...σαλαλα) Τέλος πάντων.. να στε καλά..

Μεταβολή και ήρεμη απομάκρυνση.

Φταίμε κι οι δυό που ζούμε χώρια;
Δεν ήξερε τι είναι τα λουλούδια της τόοοοσα χρόνια στην πιάτσα;
όταν τα έκοψε δεν κατάλαβε; Εγώ κοιμόμουν όρθια. οκ.

Όπως και να χει έπρεπε να το πω. Να το καταθέσω στο τραπέζι. Να μιλάμε παιδιά να μιλάμε για όλα την στιγμή που βράζει στο σίδερο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: