Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Αργά στις γειτονιές





.. ίσως να φτάσεις στον σκοπό
κι αν όχι,


πάλι τράβα.


αυτό το ίσως αδερφέ, είναι μεγάλο πράγμα!

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Atack a?

Ήμουν σίγουρη ότι στο είχα πει. Το έχω πει παντού! Δηλώνω ενθουσιασμένη! Ψάχνω να δω αν στο έχω πει ξανά... δεν το βρίσκω. Θα το πω πάλι λοιπόν! (με αφορμή το ποστ αυτό κλοκ)

Στην αποβάθρα ενός σταθμού του μετρό, μιλάω με τις δύο φίλες. Κάποια στιγμή κοιτάω τον κόσμο που έρχεται από τις σκάλες και το βλέμμα μου διασταυρώνεται με ενός τυπάκου. Γυρίζω το βλέμμα και κοιτάω ευθεία στον γεμάτο υγρασία τοίχο. Έχει περάσει πολλή ώρα λογικά αυτός θα έπρεπε να είχε περάσει από πίσω μου... όταν ξαφνικά μου μιλάει!

Όσο διαρκεί ο διάλογος εγώ στην αρχή νομίζω ότι έχει θέμα με τα χτυπήματα κ ρωτάει από συμπόνια, όπως μου έχει συμβεί πολλές φορές. Και χαμογελάω και απαντάω χαλαρά κ λίγο αμήχανα. Εκείνος μοιάζει αχγομένος και ανεξήγητα μονοθεματικό-σκαλωμένος!

-Από πυγμαχία;
-? αα όχι.
-από μποξ;
-όχι! Έτσι το φοράω για εφέ! Χαχα!
-(επιμένει) από μουσική; κιθάρα;
-Μπααα δεν ξέρω κιθάρα.
-Εγώ παίζω ντραμς και κιθάρα!
-Μπράβο σου!
-Πως σε λένε;
-Ιωάννα με λένε (ωχ τι φάση τώρα;) Ε εσύ δεν έχεις τίποτα...
-τι?? ααα οχι είμαι μια χαρά! Θα τον χώριζες για χάρη μου;
-(!!!!)μπααα δεν το θεωρώ πιθανό!
(Ταφφφ! Εξαφανίστηκε!)

Και όχι, δεν είχα ειρωνικό ύφος, ούτε αμυντικό.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έγινε στ' αλήθεια γιατί εξαφανίστηκε..λες να το φαντάστηκα; Ήταν ο σωστότερος τρόπος κ η σωστότερα διατυπωμένη ερώτηση στο τέλος, που αποφεύγει κλισέ κακές απαντήσεις, ήταν γλυκούλης καιιι δεν μου έχει ξανατύχει! Το καλύτερο πέσιμο το λέω και το καμαρώνω! Χοχοχο

Αλλά με έχει βασανίσει πολύ και έχω βασανίσει και πολλούς με τα γκάλοπ μου να ρωτάω ΤΙ ΑΤΑΚΑ ΛΕΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ σου κάνει σκλάτς και δεν ξέρεις; που θα τον δεις στα μπαρ και στα ξενύχτια; που θα τον δεις στην ουρά για να πληρώσεις τη ΔΕΗ κλπ κλπ

Και φυσικά οι απάντηση είναι τίποτα. Κοιτάς συνέχεια και δεν κάνεις τίποτα.

Εύγε μας!


Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Εσύ


στα ζάρια με παίζειιιιςς εκείι σε παίιιζω κι εγώωω σαλαλα


Είναι τέλειο, να μιλάς, να μαθαίνεις, να ρωτάς, να λες άλλο, να λέει κάτι άλλο, να γελάς,
να θαυμάζεις! 

14,15,16. Φτου κ βγαίνω! 
:)

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

δώρα λέμε





όλο λάδια τρώμε και χοντραίνουμε...

δώρα εδώ
Αύριο δηλ... 12:00-14:00 
CR Radio. 

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Όλα τα λεφτά λουλούδια

Στο ταμείο:
-Μπορώ να δω την απόδειξή σας; σας δώσανε; να σας δώσω το μηχάνημα;
-Ναι, πλήρωσα όλα εντάξει, δώστε το.
-Η απόδειξη της κυρίας που είναι;
-(γραψιμμο)
-Η απόδειξη.. μα χωρίς απόδειξη δεν γίνεται
-Ναι, την έχω απλά την έβαλα στην τσάντα κ δεν μπορώ να την βρω... (ψάχνοντας)
-Ξέρετε χωρίς απόδειξη έχει 3 χρόνια φυλακή!
-Ε, θα ξεκουραστείς.

Στο νεκροταφείο, απ έξω σε μια κυρία που πουλάει λουλούδια:
-Γεια σας...
-Γεια σας τι θέλετε;
-Χρυσάνθεμα.. αυτά τα λευκά. Πόσο κάνουν;
-4 ευρώ...
-Ωραία αυτά.
Το μπουκέτο είναι ήδη σε σακούλα νάιλον. Διάφανη. Πάει να τους βάλει και ένα ακόμα χαρτί. (νόμιζα. Θα άνοιγε το νάιλον κ θα τους άλλαζα χαρτί)
-Μην βάζετε άλλο χαρτί, όπως είναι σιγά;...Κόφτε τα μόνο...
-Α εντάξει. Τόσο;
-Κι αάλλλλο..εεεκεί. (Ψάχνω τα χρήματα)
-(Με κόβει από πάνου σα κάτου) Μισό λεπτό να φέρω απόδειξη.. θέλετε ρέστα;
-Όχι.
Παίρνει μαζί της τα λουλούδια δεν μου τα δίνει και τα αφήνει σε ένα πεζούλι μακριά μου. Πάω στο πεζούλι... έρχεται δίνει την απόδειξη, δίνω τα λεφτά και φεύγω μαζί με τα έμορφα χρυσάνθεμα.......

Ήταν σάπια. Τόσο σάπια λουλούδια δεν έχω ξαναδεί και με εντυπωσιάζει πώς δεν φαινόντουσαν απ έξω. Με του έβγαλα το νάιλον... πέφταν κάτω τα πάντα! Μαύρα και κίτρινα τα φύλλα.
Τα βάζω στα βάζα χωρίς φυσικά να βάλω καθαρό νερό... Μάταιο. Θυμώνω με την άτιμη κυρία. Νιώθω μέσα μου το άδικο και το κρίμα, ότι εκμεταλλεύεται την κατάσταση ότι ο άλλος δε θα έχει όρεξη να πάει να την βρίσει... γιατί το θέμα ήταν να μην είχε πάει καν εκεί. Λέω αφού απο κει θα βγω θα της μιλήσω γιατί αλλιώς θα προστεθεί στη λίστα “έπρεπε να το είχα πει” (“γιατί έτσιδεν μιλάεικανείςκαικανείςδενθέλειναγίνεταικακός ή ναδίνεισημασία..καιπάμε κατάδιαόλουκαιθαμετρώει κιεμε΄νααφούμεπείραξεπρεπεινα τοπω”).

Πάω στο περιπτερότσαντίρι της και χτυπάω την πόρτα, με ύφος κρίμα κι άδικο απόρω με την καρδιά σου:
-Τι θέλετε; (έκπληκτη)
-Δεν είναι πολύ μεγάλο ρίσκο να δίνετε τ0σό σάπια λουλούδια στον κόσμο, που θα πάει δίπλα και θα τα δει αμέσως;
-(αγριεύει και φωνάζει) ΤΑΕΙΔΑ: ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΔΑ! Φέρτα τα εδώ.
-Δεν θα τα φέρω αλλά..
-ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΔΕ ΤΟ ΠΕΙΣ.
-Ναι! Έπρεπε να το πω γιατί είναι κρίμα...
-ΝΑΙ ΝΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ...
-Ναι, έπρεπε να το πω (εδώ ένιωσα ότι έπαιζα σε ταινία Οικονομίδη, κ λίγο πριν το ξύλα είπα να φύγωωω να μην πονάωω άλλο πια...σαλαλα) Τέλος πάντων.. να στε καλά..

Μεταβολή και ήρεμη απομάκρυνση.

Φταίμε κι οι δυό που ζούμε χώρια;
Δεν ήξερε τι είναι τα λουλούδια της τόοοοσα χρόνια στην πιάτσα;
όταν τα έκοψε δεν κατάλαβε; Εγώ κοιμόμουν όρθια. οκ.

Όπως και να χει έπρεπε να το πω. Να το καταθέσω στο τραπέζι. Να μιλάμε παιδιά να μιλάμε για όλα την στιγμή που βράζει στο σίδερο.

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Περι μ


 να που περιμένω κάτι να φανεί... σαλαλαλα


Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Re pe raz

http://reperaz.blogspot.gr/2012/10/2-review.html

Reperaz τέχνης και αντικειμένων σου λέει.

Κάτι για να σε κρατάει ξύπνια, απλά κι ωραία! Πάμε για συνέχειες!

http://www.youtube.com/watch?v=GRKePcT4enw
Μέτρησα τον κόσμο δυο φορές
μέσα στα απλά ειν' τα ωραία
όπως όταν είμαστε παρέα
τι καλό που κάνει ένας καφές σαλαλα


για να μην λέμε
http://www.youtube.com/watch?v=vaA-t9bAxkQ
βέβαια κι αυτό είναι στο παιχνίδι.

τραγούδια τυχαία μονάχα παρέχω; δν
Ένας ακόμα δίσκος που ζήταγα από τους δίκους ναμου βάλουν στο πικαπ, για να μην χαλάσω εγώ την βελόνα! Πρώτα ακούσματα σου λέει...

http://www.youtube.com/watch?v=BTiiFaQO81A
αχχχ
Το πρωί
Μόλις ξυπνάμε πως μαρέσει
Που σε βλέπω να κοιτάς
Τι θα φορέσεις σαλαλα


Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Κατάλαβα να λες

Προσοχή ακολουθεί κομμάταρος:
Μπόλικη Φιλοσοφία

Στίχοι: Νίκος Μπότσας
Μουσική: Νίκος Μπότσας
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Άλλες ερμηνείες: Κλάρα

Μην τα παίρνεις όλα σοβαρά
Βάρυνε η ζωή μας με πολλά
Πράγματα άχρηστα που χρόνια κουβαλάμε


Είχαμε δεν είχαμε δουλειά
κάναμε πολύπλοκα τα απλά.
Ζαλισμένοι στο λαβύρινθο γυρνάμε

Τα μπερδέψαμε και αφού δεν ξεμπερδέψαμε,
μεταφυσική και μπόλικη φιλοσοφία.
Και μιλήσαμε,την αναλύσαμε στο γιατρό
την ταραγμένη μας ισοροπία.


Ψάχνεις νόημα να βρεις,
κι όταν το βρεις απορείς
πόσο γρήγορα ξεβάφει.

Και τι μένει τελικά,
η αλήθεια είναι μια,
πως αλήθεια δεν υπάρχει.

Μην τα παίρνεις όλα σοβαρά.
Κόψε φόρα και καμιά φορά
και άσε απλά το ρεύμα βόλτα να σε πάει.

Άραξε σε ήρεμα νερά,
άδειασε από το νου τα περιττά
Και έτσι νιώσε απλά το χρόνο να κυλάει.
(δηλαδή κλακ)

Τα μπερδέψαμε και αφού δεν ξεμπερδέψαμε,
μεταφυσική και μπόλικη φιλοσοφία.
Και μιλήσαμε, την αναλύσαμε στο γιατρό
την ταραγμένη μας ισοροπία.

Ψάχνεις νόημα να βρεις,
κι όταν το βρεις απορείς
πόσο γρήγορα ξεβάφει.
Και τι μένει τελικά,
η αλήθεια είναι μια,
πως αλήθεια δεν υπάρχει.

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Που δν θα ούτε

Τελικά τα σιντί τι ρόλο έπαιξαν εκεί;

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Αμέ ναι φυσική χημεία

Μην ξεγελιέσαι.. είμαστε καλοί με όσους και για όσο θέλουμε να είμαστε. Παρόλα αυτά είναι σημαντικό να αφήνεσαι, να νιώθεις, να το λες, να ζεις, να δέχεσαι, να μιλάς και να γελάς και να φεύγειςςςς πααααααααλι μπροστάααααααα σαλαλα!
 


Φέρτε γιρλάντες, φέρτε μου μπάντες, φτάνει ο καλός μου κι έχουμε γιορτή. Να ταν η γη τετράγωνη ξανά κι απ τα νησιά να χύνεται όλη θάλασσα. Κοίτα με ξανά.(τραγούδι με κλίμα, που δεν προορίζεται για γάιδαρο. Ποτέ) Τα μάτια κλείστε γλυκά ακουμπήστε στην κουπαστή.(η έναρξή του με ακινητοποιεί. Μένω με ψηλά χέρια ένα Πρ άμα. Αυτού και του υπερωκεάνιου!) Σε περιμένω στα σκαλιά σε ρίχνω στα χαλιά. (η ένταση κλιμακώνεται, σου λέω) Είδα μια κόκκινη σελήηνη. Ειιιδα, δυο σύννεφα να φεύγουν μακριά. Μάτια ο έρωτας τα κλείνει. Μάτια παράξενα κι υγρά. (δραματική ερμηνεία, τι θα πει για πάντα; για όσο.) Στα πεζοδρόμια που ο κόσμος περπατά, της λογικής το τακούνι δεν πατά. (θα θελα να μου στη γέννηση ενός τέτοιου τραγουδιού και φυσικά να βλέπω για χρόνια την πορεία του) Της χαράς το τραίνο τρέχα να προλάβεις. (μόνο κοίτα μην είσαι στο πέμπτο βαγόνι και χρειαστείς σκαρφάλωμα ή βοήθεια) Στα κουνήματα τις μέσης χάνω τις στροφές. Κι όπως θα παίρνω τις στροφές, εσύ αν θέλει κοίταζέ με! 

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Ετσι που και τελικά δν να

Ξέρεις τι ωραία που πάνε όλα; Ξέρεις, δνν είμαι της υγιεινής διατροφής. Ξέρεις δν είμαι της μαγερεκής.

Υπάρχουν όμως φορές, οι εξεραίσεις που οφείλουν να υπάρχουν ώστε να επιβεβαιώνουν τον κανόνα, που μαγερεύω.

¨Ηταν το κλίμα θεόστραβο και ο γάΙδαρος έφαγε καθώς δν ήταν Δευτέρα.
Τι έχει το ψυγείο; Κολοκυθάκια, μανητάρια, γραβιέρα Αμφιλοχίας και ντοματίνιανιανιανια.
Ψητά. Όλα.

Μανία, που ωφείλω να καταθέσω είναι τα κολοκυθάκια τα τηγανητά χωρίς κουρκούτι. Αν έχεις ταβέρνα που τα κάνει έτσι ήδη πάω εκεί όπως είμαι. Ευχαριστώ.

Το υπόλοιπο στο κλίμα ήταν το τσίπουρο, χωρίς τη θάλασσα, το κρασί και το αγόρι μου. Παλιοζωή.

Πατάτα 1. Βάζω στη δεύτερη φουρνιά την γραβιέρα... 3 κομμάτια... τα δύο σε λαδόκολα το άλλο χωρίς. Χύμα στην Σχάρα. Γιατί έτσι μου αρέσει και τόσο το καλύτερο.

Μύρησε γρήγορα το τυρί και είπα να δω την τύχη του (μέσα).
Κάπου εδώ χρειάστηκε να επιστρατεύσω τις ΨΑΡΕΥΤΙΚΕΣ μου ικανότητες... (νέα γενιά που δνν θα μάθει ποτέ να μιλάει...)

Ψάρεψα το τυρί από το ταψί. Το σώσαμε το θέμα. Θα χουμε μεζέδες για το τσίπουρο!

Και φυσικά, αντί για κινέζικο και κομεντί... είχα τον μεζέ και κομεντί.

Βέβαια!!!

Ένας με μία. Φίλοι κι έτσι. Δεν είδα την αρχή γιατί μαγέρευα. (ΓΕΔ)
Είδα την κλασική ανύποπτη σκηνή που γίνεται τύπου φευγαλέα στην αρχή της ταινίας και είναι το κλειδί για το τέλος της:
μέσα σε μαγαζί, ψωνίζουν οι φίλοι και αυτός βλέπει έναν σκύλο και τον χαϊδεύει με τρέλα και του λέει “ Σ αγαπώ” κ περνάει αυτή και λέει “πες το και σε κανέναν άνθρωπό”. Φυσικά μετά έπαιξε το γνωστό τάημινγκ... όταν εσύ. Εκείνος-νη Δν. Κ μετά το πλαν μπι “ να μιλάμε παιδιά να μιλάμε” , αφού είδα ξανά τον σκύλο και ξεκλείδωσε ο φίλος.

Η ταινία τελείωσε μαζί με το ποτήρι και τον μεζέ. Είχα αφήσει και στο τέλος μισό τυρί και μισό μανητάρι... η φάση που σου λέει το γκαρσόνι “να τα μαζέψω;” κι εσύ λες “Όχι.” κι εκείνος απορεί με την καρδιά σου. Φίλε μου τσιμπάω κι απολαμβάνω! Οκ, ο καθένας κάνει τη δουλειά του!

Μετά.. πήγα βόλτα... σε κάτι που είχα πει δν θέλω να δω ξανά γιατί με θλίβει.

Ήταν καλεσμένη η Μποφίλιου όμως, με Πορτοκάλογλου και Κραουνάκη. Εδώ θα μείνω. Δεν σου χω πει ποτέ ότι μεγάλωσα με το εορταστικό επεισόδιο των Τριών Χαρίτων με Κραουνάκη, Πρωτοψάλτη, Μακεδόνα; Το είδα πρόσφατα... και θυμήθηκα πόσες φορές γύρναγα την βιντεοκασέτα, ξαπλωμένη στον παλιό καναπέ, ψημένη στον πυρετό. Ωραία. Πολύ! (απ τις λίγες φορές που δν ειρωνεύομαι...)(πολύ αρρωστιάρικο άτομο)

Μπορώ να μιλάω ασταμάτητα με πάθος κ χωρίς φόβο για όλα τα παραπάνω ονόματα... το ποστ εξελίσσεται σε “Μόνο για χρήστες”, οπότε προσπαθώ να με ηρεμήσω... μήπως να κάνω μια βόλτα και μετά ανάρτηση;

Φορούσα δυο παλτά-Δν. Ξεμάλλιασμα. Τέλος.
Μόνο μια φορά, φτάνει σοβαρά, η καρδιά του ανθρώπου να βρεθεί στο επιτόπου, λιώμα, φανερά.
(είναι ωραίο να κλαις, να κλαις απο θλίψη, πόνο, χαρά, συγκίνηση... ευχαριστώ που αφήνεις- ενθαρρύνεις)
Να Μιλάμε παιδιά. Να μιλάμε την ώρα που πρέπει. Και του χρόνου σπίτια μας!

Είναι περίεργο πώς κάποια κομμάτια σε 'συναντούν' σε διαφορετικές φάσεις στη ζωή σου. Πόσο διαφορετικά ακούγονται... μπορώ να βλέπω το πριν. Το πιο πριν, το μετά και να ...πάλι.από χαρά.

Και σε λυπούνται που δεν το χεις νοιώσει και σε το ξέρεις που πρώτος. Και που κανείς δεν είχε λάβει γνώσημ πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος. ... σαλαλλααααααα αχ!

Του λέω μια φράση σα να υπεκφεύγω με μια ελπίδα να ναι σαν και μένα.


Όχι, δεν είναι όλα τα κομμάτια έτσι. Μόνα τα καλά. Ξέρεις. Σαν την “καλή” φέτα που ζητάει ακόμα η γιαγιά μου απ τον μπακάλη-σούπερ μάρκετ.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

refresh


refresh, το συνεχόμενο
refresh,το ψυχοβγαλτικό
refresh,το αυτιστικό
refresh, το ψυχαναγκαστικό

Άραγε πόσες μέρες από την ζωή μου έχω 'χάσει' κάνοντας ριφρεσσσσ?

Τι ανανέωση; Με άσπρες τρίχες; με αρθριτικά; με ζαλάδα; με επιπλέον μυωπία; 

Ανανέωση

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Oσο

Όσο κι αν είναι απάλευτα τα πράγματα...

όσο έχω φωνή...

όσο τόσο άστο κι άλλο τόσο
1900so!



Ευχαριστώ παρακαλώ!

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Γιατιετσι

Ξέρεις..., ήταν τόσο περίεργα. Όλα γνωστά αλλά τελείως καινούργια. Μπήκα από άλλη πόρτα, έβλεπα τον άδειο διάδρομο και έβλεπα μπροστά μου σκηνές απ τα παλιά. Νέες ταμπέλες, νέα γραφεία. Όλα νέα. Φάτσες, τσακωμοί και ανεμελιά...

Του χρόνου σπίτια μας μωρέ!

 θα χωρέσεις στη ζωή μου με την τρέλα σου μαζί, χωρίς γιατί σαλαλαλα (Μ.Τανάγρη)

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

NtaaaksAllana

Ναι, ώραια. Τέλεια, ναι. Δεν λέω. Ναι. Όχι, ναι. Αλλά εσύ; μμμμμ

Μπορεί και να ρθω απόψε... μπορεί να ρθω... μπορεί να φέρω αν είναι σύννεφα. Κόκκινα, φλογισμένα. σαλαλα
Ξημερώνει πάλι, πάει κι αυτή η βραδιά, κοίτα την καρδιά, φλόγες βγάζει πάλι σαλαλα

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

ΓενεΤιεμκαι;




Είναι πολύ περίεργο... το σπίτι είναι μικρό. Πώς γίνεται μέσα σε 3 μέρες να καλομάθεις στην άπλα μέσα στο δάσος; Δεν έχει νόημα αυτό που λέω, το ξέρω. Νιώθω σαν να έχω πάει πάλι διακοπές, αλλά νιώθω σα να λείπω ένα μήνα. Ενώ ήταν τρεις μέρες μόνο σαλαλα, ήταν κοντά στην Αθήνα και ήταν για “δουλειά”.

Στο ουράνιο τόξο που μπερδεύτηκε στις λάσπες, αναζητούσες μια καινούργια πυρκαγιά... σαλαλλαα
Ναι, την Μυρωδιά καλοκαιριού ακούω τώρα και ναι, είμαι πλήρως αποσυντονισμένη όπως και η μπαταρία του κινητού και του λαπ τοπ μου.
 Να έχεις για “καταφύγιο” εγκαταλελειμμένα κτίσματα... τι να ήταν; Στρατιωτική βάση;
 Να βλέπεις τα ολόφρεσκα, σπαρταριστά μικρά δέντρα με τα λέπια.
Να μιλάς με ενδιαφέροντες ανθρώπους.
Να έχει σύννεφα, να έχει κρύο και ζέστη, να έχει ήλιο, να έχει πολλή βροχή.
 Να έχει κατσίκες, να έχει σκύλους, να έχει μύγες, να έχει κυνηγούς.
Να μην θες να μείνεις εκεί για πάντα, αλλά δεν είναι και ωραίο τώρα που τελείωσε. Πονάς παντού και από την νύστα να κοιμάσαι όποτε να ναι. Να βλέπεις πρόσωπο αγαπημένο. Να έχεις χάσει τον χρόνο. Να πηγαίνεις μετά, σε γάμο. Να βλέπεις συνεχώς τοπία μοναδικά και φλύαρα! ...
Εσύ δεν θα αποσυντονιζόσουν?!

Τώρα λέει είναι Δευτέρα, αυτό θα πει εκπομπή... ώρα για πλέειλιστ...




(έξτρα μπόνους αποκαλυπτικός διάλογος: )
・    καλημέρα...
・    καλημέρα σας! (πόσο σκαμμένο είναι το πρόσωπό του απ τον ήλιο!!!!)
・    Τι κάνετε εδώ;
・    Γυρίσματα.
・    Εεε;
・    Ταινία!
・    Α... για θέατρο ή για κινηματογράφο;
・    (!) για κινηματογράφο!
・    Μπράβο παιδιά, να πάτε καλά!
・    Ευχαριστούμε πολύ! Να στε καλά!

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

ρειεπργο





















Είναι περίεργο να σου λένε για το πεθάνιο.
Είναι περίεργο να σου λένε για τη βόμβα ρεψονίου.
Είναι περίεργο να σου λένε “κάλα το πας πάντως!”.
Είναι περίεργο να σου λένε “Βλέπω μεγάλωσε η παρέα”
Είναι περίεργο να σου λένε  “Βλεεεπώ πήρατε κ γιατο σπίτι...”
Είναι περίεργο να σου λένε “ η γαριδομαραρονάδα έχει πιπεριά”
Είναι περίεργο να σου λένε “Φίλε, ... οι πατάτες θα αργήσουν”
Είναι περίεργο να σου λένε “εδώ δεν έχω τίποτα τι να σε κάνω”
Είναι περίεργο να σου λένε “οι γεμιστές ντομάτες έχουν μέσα μια κίτρινη πιπεριά”
Είναι περίεργο να σου λένε “ Τι θα πάρετε παιδιά;” μετά από μια ώρα αναμονής κ ενώ έχεις δώσει παραγγελία στο ίδιο άτομο.
Είναι περίεργο να σου λένε  "Έλα να πιείς για να αποχαιρετίσεις καλοκαίρι, με πιοτά του αρχιμπαρίστα Κάρολου".

http://www.youtube.com/watch?v=HeMtN3NRIMo

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2012

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

Εμ τρ και σαλαλαλα


Γελώ και πλημμυρίζουν τα μάτια δάκρυα.3*8= 42,με φορτωμένη την ψυχή απ τη ζωή του λεπτοδείκτη, φίλα με να αναπνέω, τι τρέχει μ αυτό το μικρό, μια τεκίλα ξανά, έτυχε κι η σελήνη με πέτυχε, που έχουνε στο πλάι τη ραφή, δείχνω μα δεν είμαι, μη ρωτάς, στα χέρια μου μηδενικό,
κι επιβάλεις με κάθε σου κίνηση, ούτε θα χάσω άλλη ζωή, γιατί ειμ αλλού μη με κοιτάτε, κάπου κάποιος κλαίει κάπου άλλος γελά, μια βουτιά, σε όσους ξέρουν να την βλέπουν, τους κύκλους σου τους τάραξε, άχρηστο κλείσε τώρα πας καλά.


Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

Πουδέντα

Έχω βάσανα που δννννν τα κάνω σ άνρθωπο κουβέντα.
κάνω σ άνθρωπο κουβέντα, έχω βάσανα που δεν τα.

Ειν απαραίτητη σε μια φουρτούνα ή απανεμιά. 
είσαι μια



Αιγαίο μου γα- βοήθα Παναγιά
Αιγαίο μου γαλήνεψε
Ε-ε αιγαίο μου γαλήνεψε
τα γαλανά νερά σου σαλαλλαα






Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Φευ γουν


Φεύγουν τα καλύτερά μας χρόνια ώρα με την ώρα βιαστικά, νιάτα που περνούν, που δεν θα ξαναρθούν κι εκείνο που βλέπω να μένει τελικά... σαλαλαλα

αυτό ακούω τώρα και γυρνώντας από το ποστ του happypepper, ήρθα κι από δω.

Το ποστ με πήγε πίσω, σε πολλά, μετά το κομμάτι μου έφερε στο μυαλό έναν ταξιτζή που μου το τραγουδούσε και με ρώταγε τι είναι έντεχνο!

Γερνάω κι εγώ μη νομίζεις, παραξενεύω, βαραίνω, μιζεριάζω, ασπρίζουν τα μαλλιά...αγνώριστη ένα πράγμα! Χο

Έχω να σου πω για το ταξίδι μου... θες δε θες.

Γύρισα γεμάτη, με απίστευτη ενέργεια και διάθεση όλα αυτά που είδα, όλα αυτά που 'εκλεψα' στιγμές, σκηνές, κουβέντες, να τα βγάλω. Και δεν μιλώ για εμετό, σε καμία περίπτωση! Να τα 'περάσω' σε μια φωτογραφία, σε ένα κόσμημα ...σε ένα ωραίο πλέι λιστ για εκπομπή.

Πήγα με μια απ τις χειρότερες ψυχολογίες που είχα καθαρές στην ντουλάπα.

Πέρασα όσο ήμουν εκεί, όπως ήθελα και πολύ πολύ καλύτερα ακόμα.

(μου αρέσει που στα λέω με όποια χρονική σειρά θέλω, αν είσαι 'τακτικός' θα καταλάβεις την σημασία)

Το μόνο πρωτόγνωρο συναίσθημα είναι  .... (ακόμα δεν έχω βρει σωστή λέξη να το διατυπώνει).. όταν δεν ξέρεις πότε θα είναι το επόμενο ραντεβού... όταν δεν ξέρεις στα σίγουρα πότε θα είναι αυτό.. είτε αργεί είτε είναι κοντά. Και να ξέρεις κι εκεί όταν υπάρχουν Άνθρωποι, σε συγκινούν ακόμα πιο πολύ. Ο έχων δύο χαρτομάντηλα να δίνει το ένα!
Κλείνω το μάτι τάχα μου δήθεν για σκέρτσο, αλλά προλαβαίνω και το βούρκωμα.


Τεσπα, ξες, γέμισα μπαταριούλες κι έτσι η φάση ..... χοχοχχο


Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Με τι πετάς;

με Γονίδη! χο ;)

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Εμ χμμμ ναι;



Ξέρεις; Είναι παγίδα. Μεγάλη.

Να σου ζητάνε να κάνεις κάτι κι εσύ επειδή ΕΚΕΙΝΗ την στιγμή-περίοδο-μέρες-φάση θες ή θες να το κάνεις για το συγκεκριμένο άτομο με χαρά, λες ΝΑΙ.

Ε μετά πώς γίνεται και χάνονται οι ισορροπίες...

ή θα περάσει καιρός και θα σου ζητήσει κι άλλος το ίδιο γιατί το είχες κάνει  στον προηγούμενο.
Ή θα στην 1η συνεννόηση να σε εκμεταλλευτεί όσο δεν πάει, χωρίς να θέλει να καταλάβει πόσο σε 'χώνει'.

Και αυτό μας φέρνει σε ένα άλλο ζήτημα: ο ασυνεννόητος που δεν θέλει να συνεννενοηθεί είτε επειδή δεν μπορεί, είτε γιατί δεν θέλει.

Προτείνω:
Από την αρχή συγκεκριμένοι όροι και συνεχής υπενθύμισή τους!

Χάιντε να δούμε την συνέχεια...

------------
http://joankosmima.blogspot.com/

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

mple mpez kafe

Όλα ξεκινάνε από το πρωί;

Έστω ότι δεχόμαστε τη φράση “δν έχω πιεί καφέ”.
Τότε όταν θα πας να κάνεις πρωινό, δν θα έχεις πιεί καφέ.
Άρα, όλα τα ατυχήματα δικαιολογούνται.

Επιπλέον, δν θα καταφέρεις ποτέ να κάνεις έναν σωστό καφέ, γιατί πάντα δν θα χεις πιεί καφέ!

Δνννννννννν

Άλλη μια δν μέρα σήμερα. Με έτοιμο πλέηλιστ και μπόλικο ζαμπόν!

Πόσες πιθανότητες έχεις διαλέξεις να κάνεις γαλλικό, οποίος έχει μόνο ένα κουταλάκι καφέ.
(αντί για 4).
Λες οκ ας κάνω ένα σφηνάκι καφέ...
Βάζεις το φίλτρο, το κοιτάς ξανά, προσέχεις πολύ γιατί τελευταία διπλώνει το φίλτρο και ο καφές δννν.
Πατάς το κουμπί με το φωτάκι, δίνεις κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν αρχινίσει! Παραμύθια και χωρίς κακό λύκο!

Τα γνωστά συμπτώματα... τα σταματάς όλα νωρίς... παθαίνεις τα ανάλογα εγκαύματα, γιατί σε πιάνει η τρέλα και θες εκείνη την ώρα να καθαρίσεις, εκείνη! Που καίει το νερό που είναι πολύ και τρέχει και σε πιάνει και σε καίει.

Πλένεις την κούπα που, περίμενε καρτερικά με τις αναάλογες σταγόνες γάλακτος.

Λες, ελληνικό.

Αυτή τη φορά λες να προσέχεις για να μην πάλι.

Ε αν δν έχει ακόμα πανσέληνο, κάποια στιγμή θα πιείς καφέ.

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

mmμμμ




Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Στιγμή ή και παραπάνω?!

“...Αυτό που ίσως πρώτα απ' όλα θα πρέπει να σου πω: ότι οι μέρες εξακολουθούν να περνούν, η Δευτέρα να διαδέχεται την Κυριακή, η Τρίτη τη Δευτέρα. Τις θυμάσαι τις μέρες; Την Τρίτη ακολουθεί η Τετάρτη και την Τετάρτη η Πέμπτη. Υποθέτω ότι θα σου φαίνονται τώρα ακόμα πιο ασήμαντες αυτές οι ονομασίες. ...”*


Έτσι τελείωνε το γράμμα της. Έτσι σκεφτόταν διαρκώς εκείνες τις μέρες. Από όταν θυμάται τον εαυτό της ζούσε τις μέρες σαν σε σελίδες ημερολογίου. Όταν πέρναγε μια μέρα ήταν σαν να γυρίζει και η σελίδα στο ημερολόγιο. Ύστερα σκεφτόταν τι είναι όλα εκείνα που μας μπλέκουν και χάνουμε το νόημα, την ουσία ... γιατί δεν είναι ευ ζην αυτό, αυτό είναι ευθανασία...** Ξεχνάμε. Δίνουμε αλλού βάση. Όμως πάντα σε όλους μας, είχε καταλάβει, ότι έρχονται στιγμές που μπορούμε να δούμε καθαρά. Είναι στιγμές. Μικρές στιγμές και τίποτ' άλλο...*** Μετά πάααλι χανόμαστε. Πιστεύει ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο, όλα γίνονται για καλό και ότι μέσα από τον πόνο μας, ή τον πόνο των άλλων μαθαίνουμε.


Αν ήξερες ότι θα πεθάνεις σήμερα, θα άλλαζες;**** Άλλο τραγούδι που ξεκινάει σκέψεις. Αυτό το τραγούδι έπαιζε κι όταν μαζεύτηκαν για καφέ στο σπίτι της.



*Παράγραφος απ το βιβλίο “Κι εγώ θα σε ξεχνάω κάθε μέρα”, Βασίλης Αλεξάκης, εκδ. Εξαντας.

Σελ.15

**“Εμένα με συμφέρει”, στίχοι:Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη
Από το άλμπουμ "Ανάσα, η τέχνη της καρδιάς", 1996

***”Θέλω ν αλλάξεις το εισιτήριο”, στίχοι - μουσική Κώστας Λειβαδάς.

Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Τσαλιγοπούλου

Από το άλμπουμ “Κάθε τέλος κι αρχή”, 2005

****”Change” Tracy Chapman


Το θέμα ήταν να ξεκινήσω μια ιστορία με αφετηρία ένα κομμάτι από τη 15η σελίδα, από όποιο βιβλίο βρω. Τη συνέχεια θα κάνει....



Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

For ματ

Ένα μεσημέρι στου λαπτοπ μου τα μέρη έκανα μια αναζήτηση στο γοογλε! Δεν ήταν η πρώτη φορά. Κάθε μέρα ψάχνω άπειρα πράγματα για διαφορετικούς λόγους. Πατώ να δω ένα αποτέλεσμα και τσουπππππ πρόβλημα: αργεί πολύ και όταν ανοίξει τη σελίδα βγάζει άλλο σάητ. Βγάζει πορνοσάητ.

Οκ, λέω θα σβήσω το ιστορικό και τα κούκιζ.. πού είναι.. έσβησα ό,τι μπορούσα...
Πάλι τα ίδια. Για μια εβδομάδα ήμουν έτσι, χωρίς άλλο πρόβλημα. Ξαφνικά κλείνει ανεφ λόγου το λαπτοπ και όταν κάνει επανεκκίνηση μόνο του τα πιο πολλά είχαν χαθεί. (δεν εννοώ αρχεία, ήρεμα)

Του βγάζω το ίντερνετ. Και το κοιτάω. Πάω να εγκαταστήσω αντιβάηρους και σπάημποτ. Δεν.
Λογικό.(GIA poion logo exei fwto toy metro ?!)

Απεγκαθιστώ το Φάηρφοξ. Και πάλι δεν έμπαινε φάρμακο.

Φορματ.

Έχω γουίντοΖ 7 και νέο λαπ τοπ με συμβουλάτορα της εταιρίας που απ την αρχή μου έλεγε να κάνω ρικάβερυ δίσκους. Δεν έκανα ποτέ.

Γενικά πάντα κρατάω μπακ απ και στα πιο πολλά τα είχα.

Φορμάτ... οδηγίες.. έλεγε για να κάνω ρικάβερι... με συμβουλή γνώστη δεν ασχολήθηκα. Πάτησα Φ11, όταν φόρτωνε κει χάμου... τα λέει στις οδηγίες αναλυτικά.

Επανέλαβα τη διαδικασία 2 φορές γιατί την 1η είχα έχτρα ποντίκι που δεν έπρεπε.

Μετά έγινε η εγκατάσταση... σ όλα τα βήματα υπήρχε αποδοχή και κατανόηση από μέρους μου. Μέχρι που είχα την ιδέα... να αλλάξω την γλώσσα.

Γιατί πριν είχα ελληνικά... και ήταν άβολο να γυρίζω συνεχώς στ αγγλικά.

Και πάλι .. αυτή τη φορά κατάφερα να τα κάνω χειρότερα... θα στα πω αναλυτικά. Μπας και ξέρεις να μου πεις που να τ αλλάξω.

Φφφφφφφφφ κούραση. Η άνοιξη εξακολουθεί να είναι κουραστική εποχή. Φφφφφφφφφφφφ

Ελληνόφωνο κι αγγλόφωνο λέμε!

http://www.mixgrill.gr/ar12681el_mgfestival2012tospot.हटमल
MG Festival 2012

Πάνος Μουζουράκης
Expert Medicine
Αλκιδιάδης Κωνσταντόπουλος
Berlin Brides
OK

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

mmmmm