Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Na mα ta- natamas



Ανέβηκε στα κεραμίδια
Η καρδιά μου κι έκλαιγε
Όπως τις νύχτες κλαίνε οι γάτοι
Το μπλουζ του ανθρώπου
Του κάθε ανθρώπου έλεγε
Με το κασκέτο ενός εργάτη

Ωγιέ ωγιέ ωγιέ ωιγέ
Σ΄ένα άδειο πιάτο εμαγιέ
Ωγιέ ωγιέ ωγιέ ωγιέ σαλαλαλα



Με συνειρμούς διαβολεμένους
Ψάχνω τους λόγους που με σπρώξαν στα ταξίδια μου
Λόγοι που πάντα μου διαφεύγουν
Μαζεύω τους αφηρημένους
Σαν γάτες έρχονται και τρων απ' τα σκουπίδια μου
Τρων τα καλύτερα και φεύγουν σαλαλαλα


Αχ καημένε γάτο μου την έχεις πια βαμμένη
του έθνους τα λαγωνικά στην έχουνε στημένη
κι όπως το λέω έγινε το πιάσανε το αλάνι
τους είδε μαύρους νόμισε με φίλους πως θα κάνει σαλαλα


4 σχόλια:

kalo paidi alla... είπε...

http://kalopaidialla.blogspot.com/2009/11/blog-post_26.html
Αν ερχόταν το τζίνι θα του λεγα να με κάνει γάτα που τρώει χοτ ντογκ!

JoaN είπε...

χαχαχα παραπομπές στον εαυτό σου, σαν μεγάλη αυθεντία! Αυτά είναι... Και για πεςςς γιατί να σε κάνει γάτα; Δεν σ αρέσει να σαι άνθρωπος που να τρώει χοτ ντοΙντγκ; (ντογκ). ε?

ή για τις ανάγκες του σχολιασμού όλου το ποστ θα ζήταγες να γίνεις αυτό το κουρατσικό ζωντανό;

kalo paidi alla... είπε...

Αν δεν ήμουν άνθρωπος θα θελα να μαι τζίνι όχι γάτα. Αν ήμουν τζινι θα γινόμουν και γάτα όποτε ήθελα! Οπότε ναι για τις ανάγκες του ποστ βιάστηκα και με έκανα γάτα μόνιμα ενώ θα μπορούσα να μαι τζίνι και part time γάτα. Καταλαβες.

JoaN είπε...

αχαχαχαχαχα κατάλαβα! αχαχαχαχαχαχα γάτα ο καλός παιδής αλλάς! :P