Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

Εμ εκ και μ





αυτά παθαίνει μάτια μου, όποιος πολύ ψάχνει






Δεν βγάζουν πια, τέτοια βιβλία με οδηγίες! Σου λεν μπες σ αυτο το λινκ... παλιά ήταν καλύτερα!

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Ετσι και τέτοια

Δεν θα κάνω άλλα πειράματα μόνη μου!


Καλά κρασά να έχομεν! ΓΙΟ

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Νταξ' ήδη



Εντάξει ήταν δεδομένο ότι θα πάω. Ήταν εκεί, και γω εδώ, και άργησα να πάω, μπορώ να σου πω. Έκλεισα πολύ νωρίς τα εισιτήρια και ούτε κατάλαβα με τα άλλα ταξίδια πώς πέρασε ο καιρός! 48 ώρες, λέει, πριν την πτήση μπορείς να κάνεις τσεκ ιν. Έκανα και διάλεξα σοφή θέση!
Φτάνω στο αεροδρόμιο, αφήνω τη βαλίτσα και κατευθύνομαι προς την πύλη. Κοντά στην πύλη φαντάροι να τους κάνουν γυμνάσια και άλλα τέτοια όμορφα μπροστά σε όλους.

Παύση και παρένθεση (κάθε φορά που περνάω πύλες για να φτάσω στην δική μου, μου έρχεται να νυχοπατάω, μιας και έχει απίστευτη ησυχία σα να κοιμάται κάποιος!)


Ε, αυτή τη φορά δν ήταν έτσι. (1) Ήταν γεμάτη από ανθρώπους σε μια σειρά με τα διαβατήρια στα χέρια, με τα καλά τους ρούχα. Πτήση για Αμπουντάμπι! Φτάνω στην Ένατη Πύλη (και όχι δν ήταν τυχαίο, μιας και εκεί έπρεπε να πάω. χο.
Τότε δν ήξερα ότι αυτό μπορεί να παίζει ρόλο στο ταξίδι μου!!! ταραραραραρα)


Γεμάτη φαντάρους να μιλάνε στα κινητά τους, στις κοπέλες τους ή στις μαμάδες τους και μετά μίλαγαν συνεχώς μεταξύ τους, για το πώς θα είναι εκεί, που έχουν ακούσει από άλλους και έγνεθε και κένταγε η κόρη το μαντήλι.
(2) Οι εκπλήξεις συνεχίζονται, καθώς κατεβαίνει η ο οθόνη πάνω από τις θέσεις και βλέπαμε που είμαστε και τα σχετικά.
(3) Όταν ήρθε το φαγητό τρελάθηκα. Νοστιμότατο και αρκετό!!! Για να μην πω ότι το γλυκό ήταν μοναδικό...
(4)Ξαφνικά, μιλάει ένας άντρας και λέει κάτι αλλά δν κατάλαβα και μετά από λίγο περνούσαν και πουλούσαν κολόνιες και σετ μακιγιάζ! Μου φάνηκε πολύ γελοίο το σκηνικό και στην πορεία το βρήκα (εκτος από κατάντια) πρακτικό. (5) Είχαμε και συνταξιδιώτες σελέμπριτΑ! Βέβαια... είχαν φάει σκόρδο και έκατσαν πίσω μου όσο περιμέναμε για τις βαλίτσες. Γιαξξξ

(6) δεν περίμενα ότι δννννννν θα μπορώ να συννενοηθώ, αν οι άλλοι δν το ήθελαν.



Πρώτη αμήχανη στιγμή στην παραγγελία για το φαγητό: Τι έχετε; Έχουμε πατάτα ψητή, σουτζουκάκια, κολοκάσι, σαλάτα.
Τι είναι το κολοκάσι;
Εμ.... μμ (μούδιασμα)
.. (απορία) μμμ (ζόρισμα)
..(απορία- ανυπομονισία προς νεύρα)
τι είναι; ζαρζαβατικό; κρέας; τι;
..να το φέρω να το δείτε; ...
ναι... είναι σαν πατάτα;
..ναι σαν πατάτα είναι αλλά όχι ακριβώς πατάτα!
Οκ θα το πάρουμε!
(γιατί τέτοιο ζόρισμα δν ξέρω και ούτε μπορώ να περιγράψω πως μας κοίταγε... σαν να μην έπρεπε να ρωτήσουμε!)

(7) Στους δρόμους δεν κυκλοφορούσαν άτομα καμία ώρα της μέρας! Τι γίναν όλοι οεο;
(8) ωράρια σε μαγαζιά δύσκολα...χλωμά..
(9) μπορεί για να πάρεις φαγητό να πρέπει να ξέρεις 3 γλώσσες.

(10) είδα όμορφα καρότσια στο σούπερ μάρκετ! Χο


(Εξήγηση 9ης πύλης)
Ήταν πολύ πρωί, μετά από πολύ ποτό όταν χτύπησε το τηλέφωνο και μας πήγε στα παλιά χωρίς κανένα λόγο. Λάθος; Φάρσα; Δν μάθαμε. Δν μας χρειάστηκε.

Ήταν αργά το βράδυ... είχαμε αναμένο ένα φως κι ένα κερί. Ξαφνικά ακούμε κάτι σαν πυροβολισμό και κάτι πέφτει δίπλα μας. Σκοτάδι. Κοιτάμε στο ανοιχτό παράθυρο, κοιτάμε τη σβησμένη, πια, σόμπα, κοιτάμε στο αναμένο κερί. Ε... μετά από αρκετά δευτερόλεπτα καταλάβαμε ότι κάηκε η λάμπα, ότι έπεσε η κάφτρα πάνω μας και ο υδράργυρος είναι ακόμα πάνω απ τα κεφάλια μας.


Ήταν απόγευμα, μετά από πολύ φαγητό όταν χτύπησε η πόρτα η απογραφέας!
(αυτό είναι ποστ από μόνο του)

Ήταν πρωί, που όπως σου είπα, έπιασα τα δάχτυλά μου στην πόρτα.

Ήταν στο αεροδρόμιο, λίγο πριν την επιβίβαση, όταν μου έκαναν ερωτήσεις από την στατιστική υπηρεσία. (κι αυτό είναι ποστ από μόνο του)

(Ναι, από την στιγμή που πέρασα την 9η πύλη συνέβησαν ασυνήθιστα πράγματα μαζεμένα!)


Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Ανάγκη


Μόλις έπιασα τα χέρια μου στην πόρτα... ήταν ανοιχτή...πήγα να την κλείσω... αλλά δεν έβγαλα το άλλο μου χέρι... 3 δάχτυλα πονάνε... με το ένα κάνω πόστ τώρα...

νταξ...
ανάγκη για γκρίνια κ πρόχειρο μόνο το μπλογκ.
Ευχαριστώ

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Και αυτά που λες

-Πού πάτε; Πότε θα φύγετε εσείς; Σήμερα..ε..
-Όχι, αύριο θα φύγουμε...

Όταν αυτός ο διάλογος επαναλαμβάνεται σε κάθε ξενοδοχείο που πάμε, κάποια στιγμή οφείλουμε να προβληματιστούμε. Όταν θα πάρεις τηλέφωνο να κάνεις κράτηση, μήπως ο ξενοδόχος δννν έχει στυλό; Και απλά λέει “Ναι”, όπως έχει μάθει να λέει στην γυναίκα του, χωρίς ν ακούει πραγματικά;



-Καφέ θέλετε;
-Τι καφέ έχετε;
-Νεςς!
-αα.. θέλω έναν μέτριο... με..

-θα σας τα φέρω να τα κάνετε εσείς!
-α..οκ.. (δύσπιστα...)



Ύστερα από λίγο φέρνει γαλλικό, χωρίς γάλα.
Και μετά από μισή ώρα κάνει σε άλλη πελάτισσα ελληνικό...!!!!!!! Σνιφ.

Σε μικρό κοριτσάκι...
-Πως σε λένε;
-Άννα-μαρία Παπαδοπούλου.
-Και πώς σε φωνάζουν;
-Άννα-μαρία Παπαδοπούλου. Δεν θέλω να πάω σχολείο.

-Να πάτε στο καλό και να χαίρεστε τώρα που είστε μικροί, γιατί άμα μεγαλώσετε...
-Να μην χαιρόμαστε τότε; Είναι απαγορευτικό;
-Ρωτήστε και τις κυρίες εδώ...

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Si ναι, μα...


Θέλω να πάμε σινεμά, αργά την Τετάρτη, την ώρα που κανονικά θα ‘μαστε στο κρεβάτι. Να κάτσουμε μονάχοι μας στις θέσεις πίσω- πίσω και κει καθώς βουλιάζουμε, στα μάτια σου να σβήσω
Και η ταινία να περνάει μπροστά μας σαν καράβι και η πλοκή να χάνεται σε κάθε δικό σου χάδι κι εκεί καθώς βουλιάζουμε και στρίβω ένα τσιγάρο, η γη αυτή να διαλυθεί μ ένα μπαμ μεγάλο.
Κι έτσι όπως ζούσαμε να γίνουμε τώρα σκόνη και σαν ταινία να αιτήσουμε των κριτικών τη γνώμη. Ήταν τυχαίο το πέρασμα, τυχαίο το κάθε δάκρυ ή κάπου κρατηθήκανε τα όνειρα σ ένα χάρτη.
Κι ο χάρτης των ονείρων μας στ άστρα να κυλήσει, να βρει ανθρώπους σαν κι εμάς για να χει να μιλήσει κι έτσι σαν τον διαβάσουνε, ταινία να γυρίσουν, τα όνειρα αυτή της γης, για πάντα να κρατήσουν. Σαλαλαλααλαλαλααα
(στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Κώστας Παρίσης, στο δίσκο του με τίτλο «Ο τρυγητής των αστριών και άλλες ιστορίες»)

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Milas ellinika;


Εκεί που βγάζω με μανία φωτογραφίες τα πέτρινα σπίτια σταμτάει ένα αμάξι κι ακούω μια ανδρική δήθεν φωνή. Τώρα τι εννοώ δήθεν... εμμ θα στο μιμιθώ από κοντά.

-Εε συγνώμη...να κάνω μια ερώτηση;

γγυρίζω και βλέπω τύπο με γυαλί και φάτσα ταιριαστή με τη φωνή του. Δίπλα του κοπέλα, ξινισμένη, να κοιτάει απ την άλλη μεριά.


Το ύφος του δνν με έπειθε για τίποτα κ λέω πλάκα θα κάνει, όμως η κοπέλα δίπλα του με προβλημάτιζε...

Του χαμογελάω και γνέφω καταφατικα. Ξέρεις, με παγωμένο- τύπου ευγενικό χαμόγελο...

-εε.. μήπως ξέρεις.. εε (νευριάζει λίγο) μιλάς ελληνικά;;;;
-! ναι ναι πες...

Με βλέπεις σε έναν τουριστότοπο... με φωτογραφική και αντί να ρωτήσεις τον ντόπιο δίπλα μου, ρωτάς εμένα, για πληροφορίες;;;;

Και έχω αλλάξει ταμπέλα...
στερεότυπα-προκαταλήψεις και λοιπά
1-1

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Μωρέ




απλά κι ωραία και ακόμα πιο ωραία και βαχ και αχ και ένα με απ όλα για το σπίτι.

Ευχαριστώ-παρακαλώ.



Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Και να δηλαδή

Όσο ζω μαθαίνω. Ωραίο


Το βότσαλο έπεσε στο πρώτο νησί που δεν έχει βότσαλα και πήγαμε.
Αν ακούσεις στο τάδε κατάστρωμα του πλοίο σερβίρονται σουβλάκια, να συνεχίσεις να κοιμάσαι.

Αν ακούσεις να σου λένε κοιτάζοντας μια σφίγγα:“άσε με να την φάω” και πεις δεν φάγατε για μεσημέρι;”. Θα σε κοιτάξει 'κάπως' και θα απαντήσει “μεταφορικά εννοώ!”.

Αν σε ρωτήσουν τι άλλο κάνουν στις καρέκλες, σκέψου τι θα απαντήσεις.

Αν σου πουν στις 4μ.μ δεν σερβίρουμε πίτσα πριν τις 7 και στις 4:30 φέρουν πίτσα στο δίπλα τραπέζι, κάνε σαματά αλλά μην περιμένεις κάτι παραπάνω.

Αν πας κάπου καλό είναι να κοιτάς μια και δυο φορές αν έχεις πάρει το πορτοφόλι σου μαζί.

Αν σε δει ο παππούς με ζακέτα και κουκούλα φορεμένη και ο αέρας να κάνει αισθητή την παρουσία του, θα σου πει “δεν πιστεύω να κρυώνεις” και συ θα πεις “όχι, έχετε κανένα κασκολάκι;” . Τότε είναι που θα εμπλακεί η αγχωμένη γυναικά του “μην τον ακούς κάνει τον παλικαρά”

Αν ρωτήσεις “καλά πού είναι η εκκλησία;”, δες πρώτα και πίσω σου...

Αν θες να καπνίσεις μην πάρεις το εμετοστόπ αντί των φιλτρακίωνενενε.

Αν διαβάσεις τις παρενέργειες του εμετοστοπ, δεν θα σε χαροποιήσουν ιδιαίτερα...

Αν σου πουν να ρίξεις νερό με το μπουκάλι στο παρ μπρίζζζζ, φύγε πριν ανοίξουν οι υαλοκαθαριστήρες.

Αν πας να βγεις από το αυτοκίνητο και κολλήσεις την πόρτα σε δέντρο και δεν κλείνει μετά, θα σου πουν απλά ότι κάνεις μαγικά.

Το βότσαλο για το δεύτερο ήταν σιγουράκι και πήγαμε.
Εκεί ακούς άντρα να λέει “ναι, αλλά είμαι ψηλός για κοπέλα”.
Εκεί μαθαίνεις για το γλυκό βύσσονα.
Εκεί ίσως να μην μάθεις ποτέ “Γιατί το είπες αυτό στον Θεοδόση”
Εκεί θα σου γαμήσουν τις διακοπές, θα σου γαμήσουν.
Εκεί κάθε βράδυ θα παίζονται λάηβ οι κόκκινοι κύκλοι και οι δέκατες εντολές μαζί.
Εκεί ρωτάς για την θάλασσα: “Τι είναι αυτή;” και σου απαντούν: “Μουνιά” (νομίζοντας πως ρωτάς για τους μπροστινούς οδηγούς).
Εκεί θα εξετάσεις πλαστικοποιημένους χάρτες με λεπτομέρειες.
Εκεί θα ζητήσεις “μόνο φρέσκιες ροδάκινα”
Εκεί θα αλλάζεις τον καθρέφτη κάθε πρωί.
Εκεί θα κάνεις ό,τι τύχει να έχει η σακούλα.
Εκεί θα “σε πληρώσουμε λίγο”.
Εκεί θα σου πουν: “Με έφαγε ένα κουνούπι και τώρα με τρώει.”




Το τρίτο βότσαλο έπεσε στη λίμνη και τάραξε το σύμπαν!
Θες αλλαγή βιoλογικού ωραρίου;
Θες μπουζούκια;
Θες θέα;
Θες χορό, εκεί που τρέχουν όλοι, ξενύχτι και λοιπά;
Θες να ακούσεις: “να σας κεράσουμε λίγο γλυκό;” , “όχι, θέλουμε να μας κεράσετε τον λογαριασμό”.
Θες πιοτό;
Θες κουτσομπολιό;
Θες πάθη;
Θες μίση;
Θες σκαλώματα στραβώματα ανεμομαζώματα;
Θες; Ε χέσε μας :P

http://www.youtube.com/watch?v=ORRpPeOhvqY

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

S ου μα...



Ακομά χαμένη

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Έτσι που λες


Στο φαρμακείο...
-θέλω αυτά αυτα αυτα αυατα αυτατυαταυταυταυτα
(από μέσα η άλλη φαρμακοποιός πέρνει συνομοτικό τηλέφωνο σε μια “νύφη” της πεθεράς της. Χοο
-ναι και με πήρε χθες και λέω μην φοβάστε κάνει τα πάντα η Άννα τα πήρε τα φάρμακα. Μην βάλετε άλλον... και που λες σ υποστήριξα.. ναι ναι...)

-Έτσι είναι οι πεθερές... (μου σχολιάζει η άλλη φαρμακοποιός)
-μμμέτσι ακριβώς. (αποκρίνομαι...)
・ έχεις και παιδάκι;;;
・ ΤΙ έχωωωωωωωωωωω;;;; (κοίταξα απορημένη, κοιτάζοντας την κοιλιά μου)
・ εεε το σιρόπι...
・ ααα εγώ είμαι το παιδδααακιι (έκανα με νάζι και ένιωσα την καρδιά μου να πηγαίνει στη θέση της)

Πέταξα τις συνταγές κι όλα τα φάρμακά μου,
την μέρα που σε γνώρισα βρήκα την υγεία μου

Είναι στίχοι σοβαροί κι αγαπημένοι...

Η αγάπη σου αντιβίωση, θερμίδες τα φιλία σου
δεν ξέρω πόσα μιλιγκράμ είναι ο έρωτάς σου


και συνεχίζει ...

Πόσα; Πόσα; περνάς τα 900; Πόσα; Να πω 1300; Πόσα;
να βάλω άλλα τόσα; Πόσα πόσα μιλιγκράμ, μωρό μου πες μου πόσα;

Πέταξα τις συνταγές κι άκουσα την καρδιά σου
κ μου πε πως το φάρμακο είναι τα κύτταρά σου.

Μωρό μου έγινα τρελός από τον έρωτά σου
θέλω να τώρα να μου πεις πόσα ειν' τα μιλιγκράμ σουυυυ

Πόσα περνάς τα 900;
να πω 1300; πόσα;
να βάλω άλλα τόσα;
ποσα ποσα μιλιγκράμ. Μωρό μου πες μου πόσα;

Μωρό μου πες μου πόσα ειν τα μιλιγκράμ σου;

Τόσα τόσα τόσαα ααααα
klak

Λικνίζομαι ετοιμάζοντας βαλίτσα... να μιλιγκράμ είναι πολλά... αμέτρητα που να πάρει!

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

ΜπλαΜπλαΜπλε

(η τρέλα του ντεκουπάζ με έχει κυριεύσει)

Εκτός από τις με το γάντι διαφωνίες απολαμβάνω ακόμα περισσότερο συζητήσεις που ξεκινάνε τα βράδια στις ταβέρνες με καλό μεζέ, καλό κρασί, χωρίς να υπάρχει στο τραπέζι ρόκα, προσούτο, παρμεζάνα και λιαστή ντομάτα.
Συζητήσεις, όχι αερολογίες,... ανταλλαγή απόψεων για σοβαρά θέματα. Προβληματισμός, ήρεμες και ποικίλες απόψεις.

Συζητήσεις αβίαστες. Δεν ξεκινούν από την ανάγκη να μην υπάρχει σιωπή. Δεν ξεκινούν από κλισέ για διακοπές ή τον καιρό... Ξεκινούν φυσικά...

Συζήσεις που σε πάνε όπου θέλουν.
Συζητήσεις, που δεν έχουν πρόβλημα να γίνουν με τον φόβο να μην βαρύνει το κλίμα. Άλλο τάχαμου κλισέ κι αυτό.

Συζητήσεις υπό εξαφάνιση!


+

Προβολές ελληνικών ταινιών μικρού μήκους


http://diakoptes.blogspot.com/2011/07/blog-post_18.html

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

νΑ ΦΑΜΕ και να


bens cookies http://www.benscookies.com/
γγια μένααα θα φάωω τα μπενομπίσκοτα όλου του κόσσσμουυυ σαλαλαλλαα
klak
λογος για να κανω
facebook

Bens Cookies Appreciation Society

http://www.facebook.com/group.php?gid=2222878643&v=info
χαχαχα

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Μύθος;

Και 'δεν' ερχόντουσαν γιορτές, Χριστούγεννα συνήθως.... τον ήχο της πατημασιάς ν ακούω είχα μόνο και της καρδιάς λαβωματιά γλυκα γλυκά να λιώνω...
με τον καιρό υπομονή η ζωή ξέρει να κάνει. Ίσως να φτάσεις στον σκοπό...

Θες να βοηθήσεις. Πολύ. Έχεις την δύναμη και ξέρεις ότι θα τα καταφέρεις. Θες να είσαι εκεί. Ενώ στο ψιλοζητάει, μετά σε σπρώχνει και δεν σ αφήνει. Να μην σε πάρει κάτω, μαζί... Το θεωρούσα άδικο και παράλογο. Αφού και οι δύο ξέραμε ότι το μαζί είναι το κλειδί για όλα...

Κι όμως, καταλαβαίνω. Γιατί έτσι στα φέρνει η ζωή. Βρέθηκα εκεί... που τρομάζεις με τα σκοτεινά σου, που δεν θες κανείς να το ζήσει. Εκεί που τρελαίνεσαι... γιατί θες βοήθεια. Την ζητάς. Στη δίνουν. Αλλά δεν μπορείς ούτε έτσι... δεν μπορείς στην ιδέα να περάσει κάποιος έτσι εξ αιτίας σου.

Τα βήματα είναι πολλά. Να καταλαβαίνεις ότι χρειάζεσαι βοήθεια. Να την ζητάς. Να την δέχεσαι.
Σ όλο αυτό νομίζω, το δυσκολότερο είναι το τελευταίο. Καταρρίπτεται ο μύθος ότι είναι το προτελευταίο...

Πάμε στον επόμενο: “η σοκολάτα μου δίνει ενέργεια” ναι ή όχι;

:P

κι όλο λέω στη στροφή, η πορεία θ αντιστραφεί... σαλαλλα

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Δια/φωνία

Παρατηρώ τους δύο άντρες να μιλάνε για ένα θέμα που αγαπούν και νομίζουν ότι ξέρουν καλά. Ξέρεις, είναι από τις συζητήσεις που υπάρχει έντονη διαφωνία, όμως εκφράζεται με ευγενικό αλλά επίμονο τρόπο. Διασκεδάζω μ αυτά όταν δεν εμπλέκομαι άμεσα...

-καλά αυτό ήταν απαράδεκτο θυμάστε; (πάντα ξεκινάει από σχόλιο του ενός σε τυχαία- άτυχη στιγμή...)
-Ε... χμμχαχαεμμ ε όχι ακριβώς... (πετάγεται ο άλλος, ενώ δαγκώνεται)
-Τσ! (γυρίζει να δει αν ψέλησε κανείς κάτι) έλα σε παρακαλώ... (βλέμμα υποτιμητικό και τον ζυγίζει...)
-Συγνώμη, για να καταλάβω χα..(αμήχανο γελάκι, γιατί ξέφυγε νεύρο), γι αυτό τι πιστεύεις;
- Ε κοίτα ... μπλα μπλπα μπλα...
- εσύ κάνεις κάτι σχετικό μ αυτό; (ψάχνει να βρει αιτία ... να τον βρει αγράμματο στο θέμα, ώστε να κοιμηθεί ήρεμος)
- εε ΄μπλα μπλα... τελός πάντων (κάτι κάνει σχετικό αλλά δε γπουστα΄ρει να δίνει εξηγήσεις)

Και κουβέντα συνεχίζει μέχρι κάποιος να τους διακόψει...
Δεν είναι θέμα διαφωνίας θα μου πεις...είναι θέμα χαρακτήρα. Πώς φέρεται ο καθένας σε κάποιον που έχει άλλη άποψη.Έχουν και οι δύο ύφος και είναι απόλυτοι. Αξίζει ο ένας στον άλλο. Είναι το χειρότερο που μπορείς να τους κάνεις.. να τους βάλεις σ ένα δωμάτιο μαζί...

Ναι, είμαι κακιά. Ναι, Δεν είμαι ανώτερος άνθρωπος. Ναι, λατρεύω κι αυτές τις στιγμές!


Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Παροιμίες: παρακαλώ περιμενετεεε

Παροιμίες. Κάποιες είναι αστείες, κάποιες τι χρησιμοποιείς κι εσύ. Κάποιες τις ανακατεύεις επίτηδες. Κάποιες είναι και σε τραγούδια. Κάποιες μας δίνουν πληροφορίες. Και οι περισσότερες έχουν και την αντίθετή τους παροιμία. Σαν ... η μια να αναιρεί την άλλη!...Ύστερα από μια μπερδεμένη εισαγωγή ας περάσουμε σε μια πιο μπερδεμένη συνέχεια.
Για εμάς, τα παιδιά της πόλης πολύ λίγες μας είναι γνωστές. Έτσι πήγα στα βίκιφθέγματα+ παροιμίες να δω.
http://el.wikiquote.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AF%CE%B5%CF%82
Να μάθω. ..οκ οκ.. να γελάσω μόνο. Θα το έβαζα νούμερο δύο για ψυχοθεραπεία...(το ένα είναι ..ε τα χουμε πει αυτά..) Προτείνω και ξένων χωρών παροιμίες...


Πολλές δεν τις καταλάβαινα και πηγαίνοντας με εξυπνακίστικο χιούμορ πήγαινα να βγάλω άκρη.
π.χ.

Από Αύγουστο χειμώνα κι από Μάρτη καλοκαίρι.
Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.
Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ’ Αύγουστο σεντόνα.

Να ’σαι καλά τον Αύγουστο με δεκαοχτώ βελέντζες.-> ?
Ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα.
Το Μάη με πουκάμισο, τον Αύγουστο με κάπα.-> και τον Ιούλιο με Λάμδα.

Αλλού φωτίζει κι αλλού κοστίζει -> έτσι κάνω και γω παροιμία: αλλού κοστίζει και αλλού σκοτεινιάζει.

Εκεί που δεν είναι τα δόντια, λείπουν τα παξιμάδια-> λογικό. οκ

Δέσε το χέρι σου και θα ακούσεις χίλιες γνώμες-> περιέργως μόνο μια ακούω... “τενοντίτιδα?”

Πού πας, κακή τύχη; Στου πολυτεχνίτη το σπίτι -> μμμμ

Το γυαλί κι η τύχη εύκολα τσακίζονται-> πες το μου να ξέρω

Ας πάμε, τώρα, να ξυπνήσουμε την τύχη μας [Κυπριακή παροιμία]-> εκεί με την τύχη τα είδα όλα. Τελικά ο καθένας πιστεύει τα πάντα. Και την φτιάχνουμε εμείς. Και είναι προδιαγεγραμμένη. Και υπάρχει αρκεί να αρπάξουμε τις ευκαιρίες και όλα. Ακόμα και μες την ίδια μέρα θα ενστερνιστούμε όλες τις πλευρές...

Η ζωή δεν μπορεί ποτέ να δώσει ασφάλεια, μπορεί μόνο να υποσχεθεί ευκαιρίες [Κινέζικη σοφία]

Δώσ’ μου το ψωμάκι σου, να σου δώσω λιγουλάκι

Αλήθεια χωρίς ψέματα, φαΐ χωρίς αλάτι

Γενάρη μήνα κλάδευε και το φεγγάρι χέστο. -> εύκολο.

http://www.youtube.com/watch?v=uSvG7jSNiRw
Και κύλησα σαν τέντζερης ως του κουφού την πόρτα
μα το καπάκι έλειπε και όσο θέλεις βρόντα
τότε σ' εκείνον που 'θελε ολόκληρη την πίτα
του είπα πείνα αν πηδάς και αν πεινάσεις πήδα σαλαλαλλαλα

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Στο πρώτο χτύπημα.. σαλαλα

Ο νόμος του φίλου του Μέρφυ για άλλη μια φορά μας κάνει παρέα... για το καλό. Υποθέτω δηλαδή...
Πλησιάζαν οι μέρες του γάμου και ήδη είχα αρχίσει να αγχώνομαι για το πως θα κρύψω τις μελανιές από τα πόδια μου, που μοιάζω σαν να φοράω πουά καλσόν... Πώς έγιναν δεν ξέρω, υποθέτω όλο κάπου χτυπάω. Περιφέρομαι και παίρνω μαζί μου, για παρέα ίσως, πόρτες, παράθυρα, τοίχους, τραπεζάκια. Ό,τι έχω ευχαρίστηση. Κατάλαβες τ να τ αλλο ξέρω γω.

Μολυβόνερο ήταν η λύση. Ήμουν χαρούμενη... θα φόραγα το εκπληκτικό φόρεμά μου και θα ήταν όλα καλά.

Αλλά φευ! (αναφορά στην ποιήτρια, ξέρεις εσύ)

Προσπάθησα να κόψω ένα λέγκο με κοπίδι και έπεσε το κοπίδι από ψηλά στο δάχτυλό μου και με έκοψε. (ρακούν μεγάλη η χάρη σου)
Οκ λέω θα κάνω μαγκιά στο μανικιούρ (ατςςς) κ όλα καλά. (πονάει ακόμα όμως...άλλο θέμα αυτό)


Στη συνέχεια πήγα σε μια συναυλία. Πολύ έμορφη βραδιά τα λέω κι εεδώ...+http://mixgrill.gr/ar8246el_earthwindmusicfestival201186.html τελείωσε και πήγαμε προς το αυτοκίνητο και γγγντουπ να μαι φαρδιά πλατιά-πλατύτερη-πλατύτατη σε πεζοδρόμιο, χώματα, παρτέρια, τσιμέντο.

“Είσαι καλά;”
“Δεν ξέρω”.
(πότε θα μάθω να απαντάω με ακρίβεια σ αυτή την ερώτηση;)

Γύρισε το αριστερό μου πόδι, ο αστράγαλος, χάνω την ισορροπία πέφτω και χτυπάω και σ άλλα πολλά μέρη (Μαρούσι, Σούνιο κλπ χο). Καλά είμαι. Ήταν αστείο που δεν μπορούσα να μου βάλω πάγο γιατί πονούσα να φτάσω το πόδι και να κρατήσω τον πάγο. Έτσι μερικά σημεία είναι πρησμένα, είμαι σαν να έχω διπλό γόνατο, βρώμικο αγκώνα σαν να έχω να πλυθώ κανά τρίχρονο και τέτοια όμορφα...

Μέχρι τον γάμο έχω μέρες να σακατευτώ πλήρως. Μετά θα δέχομαι με χαρά σχόλια όπως “η κουτσή κουμπαρα” “η κουλή κουμπαρά” “δεν πάει πουά φόρεμα με πουά καλσόν” κλπ






Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

/δια/λό/γοι


Εμένα δεν μου έχεις κάνει καρφίτσα
-Να σου κάνω... τι θες;
-Ε δεν ξέρω εσύ ξέρεις... κάτι ωραίο...
-Θες μια που να την φοράς και να πέφτουν όλες επάνω σου να σου λένε τι ωραία και τέτοια; -ΝΑΙ! Ναι αυτή θέλω;
-μμμ ή θες έναν αγαπημένο σου ήρωα;
-Ναι... -σουπερμαννν;
-Ναι!
-Σούπεραμαν ιτ ις!
-σούπερμαν τι;

-Να σας δώσω κατάλογο να δείτε τι έχουμε...
-Όχι, θα σας πούμε τώρα...
-Ωραία ακούω..
-5 κοντοσούβλια...
-δεν έχουμε αχαχαχαα

δίπλα τρώει μια παρέα με ξένους και πληρώνουν με 5000 δραχμές. Πολύ γέλασαν με την πλάκα τους... Οκ..δεν λέω καλή καφρίλα...

-Να πληρώσουμε και μεις; αφήνουμε τα λεφτά στο τραπέζι...
-Καληνύχτα στο καλό..ευχαριστούμε...

-Εμείς... αφήσαμε το δεκαχίλιαρο στο τραπέζι ε.. χοχ χοχοχοχ

στην Αστυνομία...
-τι ύψος έχετε; -αχ δεν ξέρω...
-Περίπου; ή θέλετε να μετρηθείτε έξω;
-Ναι ναι πάω... αχχ είμαι 1,78 κοντά στο 1,80! Μπορείτε να με κάνετε 1,79;
-Βεβαίως.
-τι ύψος έχετε;
-μμ δεν ξέρω... ένα σκαμπώ κ ένα μίλκο..
-ωραία...θέλετε να σας κάνω πιο ψηλή;
-Μπααα δεν με απασχολεί καθόλου...

-τα γυαλιά έχουν ISBN …
-τι θα πει αυτό;
-εμμ ε να ... όταν δηλαδή θα στείλουμε μέηλ στην εταιρία και όταν θα ξαναπάρετε μπορούμε να γράψουμε στον βραχίονα από μέσα το όνομά σας.
-Σαν τις βέρες δηλαδή... απαπαπ αχαχαχαα χάλια!

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Μάιος με ζέστη;

Μάιος με ζέστη είναι σαν φραπππεεές με παγάκια.
Μάιος με ζέστη είναι το ενδυματολογικό ανέκδοτο: Βλέπεις γύρω σου όλα τα ρούχα να περπατούν!
Μάιος με ζέστη είναι κάτι σπάνιο και πρέπει να το εκτιμήσουμε, μωρέ.



Ταξίδια δύο, από το ένα μέχρι το άλλο μια κακή περίοδος. Τώρα; Κάπως καλύτερα... Με πολλές υποχρεώσεις. (άτοκες δόσεις σαλαλα)

Ακούσαμε τα ποιήματα του μοναδικού ποιητή και προσπαθήσαμε να βαδίσουμε στα χνάρια του.
Ακούσαμε “νου νε ρεπον ντον πα αβέκ κεστιόν” και πολύ συμφωνήσαμε.
Ακούσαμε, “Η Ιωάννα είναι τρελή αλκόολα, κάθε βράδυ που γυρνάει τρεκλίζει”.
Ακούσαμε ευχές και κόντρα ευχές για μια ζωή που συνεχίζεται, πληρώνοντας αμαρτίες αλλονών.
Ακούσαμε πολλά που δεν θυμάμαι τώρα που μου ρθε κάπως η όρεξη για ποστ, και ίσως να τα συμπληρώσω όταν έρθουν με το καλό...

κι άμα πιώω κι άμα μεθύω παρΗγόρααα μεεε σαλαλαλα
http://www.youtube.com/watch?v=lZzwS1wOEXA&feature=related

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Εμ δω


για να μην κάνω μια νέα σειρά από κκακκκάα ποστς είπα να σιωπήσω...
φφφφφφφφφφφφφφ

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Εμ να αν με



Φεύγει ο καιρός περνάει... σαλαλαλα

άκουσα σε μια φράση “εντάξει μωρή καταδικασμένη καταδίκη θα έρθω για καφέ με τον χοντρό τον στάχτη και μπούρμπερη.”
άκουσα σε προχωρημένη ώρα και μετά από σεβαστή ποσότητα αλκοόλ να λέει:
“Υποθέτω εσείς θα συνεχίσετε μέχρι αργά.” (γνωρίζω ότι δεν σου κάνει εντύπωση αυτό όσο το προηγούμενο. 1. δε το μεταφέρω ακριβώς. 2. μόνο τότε θα χε νόημα)

άκουσα σε μια εκπομπή να μιλάει. Θυμήθηκα ξανά πόσο με συγκινεί να ακούω ανθρώπους να μιλάνε, όταν ξέρουν να χειρίζονται σωστά την ελληνική γλώσσα. Όχι να μιλάνε “ξύλινα”. Χρήστος Γιανναράς είναι το όνομα που ψάχνεις! Κλακ

http://www.youtube.com/watch?v=Ew3KMGh-lCQ&feature=related
Τρίφωνο:
Άκουσα αγάπες πέρα από χάρτες ,πέρα απ' τις πέντε αισθήσεις να ζουν
Άκουσα της σιωπής ακροβάτες, που κινδύνεψαν να τσακιστούν
Άκουσα σκέψεις κρυμμένες λέξεις, θαύματα και στιγμές που θα ρθούν
Άκουσα τ' άστρα ψυχές σαν κάστρα, που ανοίξαν τόσα για να μου πουν
Άκουσα και το κόκκινο χρώμα, που είχε πάρει ο ουρανός
όταν η αγάπη φώναξε τόσο,που απ' την ντροπή του κάθε άλλος ήχος σώπασε
Άκουσα όνειρα σκαλοπάτια,που με καλούσαν να τ' ανεβώ
Άκουσα δρόμους, γερμένους ώμους, κάπου να βρίσκω για ν' ακουμπώ
Άκουσα κάρβουνα που στενάζαν, απ' το κουράγιο που 'χει η ψυχή
κι αναστενάρηδες που πεθαίναν, αν η φωτιά τους είχε σβηστεί
Άκουσα και το κόκκινο χρώμα, που είχε πάρει ο ουρανός
όταν η αγάπη φώναξε τόσο, που απ' την ντροπή του κάθε άλλος ήχος σώπασε
Ακουσα και το κόκκινο χρώμα, που είχε πάρει ο ουρανός
όταν η αγάπη φώναξε τόσο, που απ' την ντροπή του κάθε άλλος ήχος σώπασε



Σου είπα ότι έμαθα πολλά. π.χ. Άνοιξα τα παλιά μου κόμιΞ και βλέποντας τις ιστορίες, τις διαφημίσεις και τα άρθρα έμαθα. Ίσως κάποια μέρα τα μοιραστούμε...

Στο μυαλό μου αναμνήσεις μια ζωής κι ενός λεπτού, μπερδεύονται με τις ειδήσεις τις πρωινές του καναλιού... Σαλαλαλα http://www.youtube.com/watch?v=cc0zKHeXhs8
στο μυαλό μου πολλά ταυτόχρονα, έντονα και διαφορετικά. ...εδώ αυτολογοκρίνομαι και σε σώζω από βέβαιη αυτοκτονία...

Είναι κάτι στιγμές,τρυφερές και λεπτές, σαν κλωστές τυλιγμένες σ' αδράχτι, σε γυρνούν απαλά, σε μεθούν σιωπηρά, σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι...
για όλα αυτά που ζητάς, για πολλά που πονάς, για το τίποτε μιας ευτυχίας, και γυρνάς σαν τρελός, του καθρέφτη εαυτός,θύμα-θύτης κακής συγκυρίας. Σαλαλα http://www.youtube.com/watch?v=DxNCDx00mTg

Έτσι και το ποστ γεμάτο με απ όλα, στο χέρι. Λίγες χαρτοπετσέτες ακόμα μου δίνετε; Ευχαριστώ...
Και πάντα έρχεται και το ερώτημα, εγώ 'τα είπα όλα' (φίλα με τώρα σαλαλα) βγήκαν όλα μόνα τους αυτόματα και συνειρμικά (ή τυχαία, αν θες). Εσύ που θα μπερδευτείς; Γιατί να το αναρτήσω όλο αυτό; φφφφφφφ δεν ξέρω...

εσένα δεν σε ενοχλεί όταν σε αναγκάζουν να συμπεριφέρεσαι όπως ΔΕΝ θέλεις;

ώρα για να παίξουμε το παιχνίδι της χαράς ε; μμμμμμμμμ
αχ ρε Πολυάννα, πόσα παιδάκια έχεις καταστρέψει; ..1.2.3.4. είναι ωραίο να ψάχνεις το τζό ΚΕΡ.
Δεν θα κάνω κεριά φέτος... μπα μόνο πηλό.
http://www.youtube.com/watch?v=MLZYa5l2z0I&feature=related
Πες κάτι.
Πες «κύμα», που δεν στέκεται.
Πες «βάρκα», που βουλιάζει
αν την παραφορτώσεις με προθέσεις.
Πες «στιγμή»,
που φωνάζει βοήθεια ότι πνίγεται,
μην τη σώζεις,
πες,
«δεν άκουσα».
Μίλα.
...

Οι λέξεις έχουν έχθρες μεταξύ τους,
έχουν τους ανταγωνισμούς:
αν κάποια απ αυτές σε αιχμαλωτίσει,
σ' ελευθερώνει άλλη.

Λέξεις ε...
http://www.youtube.com/watch?v=b3vVvxPD9T4&feature=related

Λένε πως τίποτα δεν χάνεται, μικρούλα, να μην το ξεχνάμε.
http://www.youtube.com/watch?v=7uy29DTE2vA


http://www.youtube.com/watch?v=_DeMsm0FF5Y

Καμιά φορά θυμάμαι τους ήχους
καμιά φορά θυμάμαι τι να πω
καμιά φορά θυμάμαι τους στίχους
που προσπαθώ να θυμηθώ

Μα δε θυμήθηκα να σε ξεχάσω
εδώ και χρόνια το προσπαθώ
μα δε θυμήθηκα να σε ξεχάσω
όσο κι αν τρέχω μπροστά να σε βρω... σααλαλαλα

Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Ξεφυλλλλίζοντας απόψε...




Έχω μάθει πολλά τόσο καιρό. Να χθες έμαθα κι άλλα... και θα συνεχίσω να μαθαίνω, λέω.
Βέεεβαια...

http://www.youtube.com/watch?v=1ZglHnXTCI4
έναν ξέμπαρκο στίχο
σημαδεύω στον τοίχο, δεν μπορώ. σαλαλαλα

Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

Mixgrill Music Festival

Ω ναι! Είναι γεγονός! Το www.mixgrill.gr γίνεται τριών και γιορτάζει με ένα φεστιβάλ.
Κυριακή 17 Απριλίου στο PassPort. (είσοδος 10 ευρώ)
"Ελληνόφωνο; αγγόφωνο; ή και τα δύο μαζί;" -> το μότο του

GAD.
Στάθης Δρογώσης
Μεσιέ Μινιμάλ
Rous
Pop eye

Ραντεβού εκείθε λοιπονννννννννννννν!
http://www.mixgrill.gr/ar7415el_mgfestival2011olesoileptomereies.html

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Επί καιρο; επί πόσο;



Θυμάσαι; ...

...καθολου να γυρισω δεν αργώ το κουμπί και πιάνω μια συχνότητα πολύ σπαστική... σαλαλα

συνειρμοί...

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Φι βερ



έχες ακούσει ξανά την έκφραση "μου σηκώνεις πονοκέφαλο";
Την άκουσα τελευταίως και μου έκανε εντύπωση ομολογώω


Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Koμμα τι α





Αρρωσταίνω κάθε δεύτερη βδομάδα. Αυτή τη φορά ήταν λίγο πριν το ΣΚ. να δούμε.. θα δούμε τα λάααιβ που θέμε;;;

γίνεε κομμάατιααα, σηκω και χόρεεψεε μουυ σαλαλαλ