Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Μα να με να

Και βρίσκομαι στο μετρό, ακουμπάω την πλάτη μου στην πόρτα. Ένας κύριος στα δεξιά μου ξαφνικά αρχίζει να κάνει κάτι περίεργες κινήσεις. Προσπαθούσε να με σκουντίξει το χέρι του δεν πήγαινε, έκανε κάτι σαν σπασμούς και ίσα ίσα που κατάφερε να πει βοήθεια. Εγώ τι έκανα; Τραβήχτηκα! Ο άνθρωπος έπεσε όντως κάτω τελικά και όντως δεν ήταν καλά… Θεωρώ την αντίδρασή μου απαράδεχτη, κρύφτηκα πίσω από το βόλεμα «φοβάμαι, σε τι κοινωνία είμαστε, δεν-ξέρεις-τι-είναι-ο-άλλος».
Αν ήμουν εγώ στη θέση του ή κάποιος άνθρωπος δικός μου θα ήθελα, ο διπλανός μου να βοηθούσε… Τι στο γράφω τώρα.. δεν πάω να εξιλεωθώ…

Περιμένοντας στην πλατεία χαζεύω:
Ένα ζευγάρι που το έχει σταματήσει ένας παππούς και τους μιλάει.
-Εγώ στην εποχή μου δεν μπορούσα να κυκλοφορήσω έτσι γυναίκα.
-Ναι;
-Βέβαια, ένα βράδυ με έπιασε ο πατέρας της και δεν πρόλαβα να πηδήξω τη μάντρα και μετά το έμαθε και η μάνα μου…
-πωπω
-κι εκείνη ο πατέρας της την έστειλε στην Αυστραλία.
-!
-Να με συγχωράτε που σας έπιασα την πάρλα αλλά… όταν έρθετε κι εσείς στην ηλικία μου έτσι θα κάνετε. Άμα πάμε στο 80 νομίζουμε ότι γίναμε σοφοί!

(πολύ γλυκιά φυσιογνωμία ο παππούς, το ζεύγος αρκετά παγωμένο)

Στο καφέ:
Ζεύγος και πάλι απέναντι. Η κοπέλα πάει τουαλέτα και μένει πίσω αυτός. Δίπλα τους 4 τουρίστες, γυρνούν και του δίνουν ένα τριαντάφυλλο να το δώσει στην κοπέλα. Οι τουρίστες περιμένουν με την αγωνία της σκανταλιάς στο μάτι. Εκείνη επιστρέφει και βλέπει το τριαντάφυλλο πάνω στο τραπέζι. Δεν μπόρεσα να ακούσω άλλα, αλλά μετά όλοι ξέσπασαν σε γέλια… Ωραία σκηνή κι αυτή μου έχει μείνει στο μυαλό εδώ και καιρό…



11 σχόλια:

next_day είπε...

καθημερινές ιστορίες, τρέλας, σκανταλιλάς, άγχους...
όμορφη που είναι η ζωή!
Καλώς σε βρήκα!

Emmanouela είπε...

Μην κατηγορείς τον εαυτό σου. Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που με τη μια θα έδινε το χέρι βοηθείας σε έναν άγνωστο! Έχουν δει πολλά τα μάτια μας και ο καθένας κοιτάζει να προστατευτεί! Δεν ντρέπομαι να πω ότι θα έκανα το ίδιο.
Οι παππούδες είναι πιο καλοί από τις γιαγιάδες πάντως, να το ξέρεις! Από πείρα γιαγιαδοπαππούδων που έχω συναντήσει στο δρόμο στο λέω!
Την καλησπέρα μου!!!

kalo paidi alla... είπε...

1. «φοβάμαι, σε τι κοινωνία είμαστε, δεν-ξέρεις-τι-είναι-ο-άλλος».
όλοι χάλια είμαστε...

2. Παλιά ήταν καλύτερα τελικά (?)

3. μέσα στα απλά ειν τα ωραία

Free Spirit είπε...

Με τον ανθρωπο τι εγινε?
Δε σε κατηγορω... Φοβομαστε, ολοι...




Πολυ ομορφο μπλογκ :):):)

JoaN είπε...

next_day, έτσι! (γουέλ καμ!)

Emmanouela, :( συμφωνώ, παππούδες-γιαγιάδες=1-0

kalo paidi alla...,
1+2+3= όλοι;+ήταν+είναι!

Free Spirit, τον έβαλαν κι έκατσε και μετά από δυο στάσεις έφυγε... (σ ευχαριστώ πολύ! γουέλ καμ!)

Maria G. είπε...

Ti omorfo post! Apo edw kai pera tha paratirw pio polu tous anthrwpous gurw mou... Kai, don't blame yourself! Oloi to idio tha kaname... :)

JoaN είπε...

Maria G., σ ευχαριστώ πολύ! Ναι, να τους παρατηρείς... δεν φαντάζεσαι τι ενδιαφέρον μπορεί να έχουν! (γουέλ καμ!)



κ που θα κάναμε όλοι το ίδιο... κ που πάλι με τον ίδιο τρόπο θα αντιδρούσα... το λέμε καλό;;; δνννν νομιζώωω

ελéνη είπε...

nai paidia! oxi αγχος δεν μπορω! (!!!) αλλα αυτη ειναι η ζωη ουπς ρουτινα!
http://elenikarlou.blogspot.com/
follow me there!
ευχαριστωωω!

JoaN είπε...

mmm oxi pia dakyra, oxi skoypidia se 8alasses k aktes. oxoxo

Amélie Μelon είπε...

Αχ τι ωραίο! Ειδικά αυτό με τον παππού!! Θα ήθελα στην τελευταία να της το προσφέρει ρομαντικά το τριαντάφυλλο!! Λείπει ο ρομαντισμός στις μέρες μας! Λείπει...

JoaN είπε...

Amelie Melon, λείπει λες ε?...πάντως χάρηκα που "έκλεψα αυτές τις στιγμές"...
(γουέλ καμ!)