Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Τι καλό που κάνει ένας καφές σαλαλα

Με έπιασα να χαίρομαι που έχει δροσιά και να βιάζομαι να επιλέξω μια δροσερή μέρα, ώστε να πάω στο κέντρο της Αθήνας (να κάνω τις δουλειές μαζεμένες). Άγχος να πάω πριν πιάσουν οι ζέστες! Και αφού το δροσερό σκηνικό συνεχίζεται βράδυ-πρώιιι βραδύ πρωιιι (σαλαλα), τότε κατάλαβα ότι οι ζέστες που φοβάμαι μην έρθουν (βλ.45 βαθμούς υπό σκιάνν), δεν θα έρθουν. Δεν είναι λογικό γίνει κάτι τέτοιο σύντομα τουλάχιστον…

Χελλλλοουυυ είναι Σεπτέμβριος… και είχα και κάτι άλλο να με βοηθήσει να συνειδητοποιήσω κάτι τέτοιο: έκανα γαλλικό καφέ! Ναι, πάει τέλεια με τον καιρό: το άρωμα, η θερμοκρασία, η κούπα του…

Μη σε μπερδέψω, ζεστό καφέ έπινα όλο το καλοκαίρι-> ελληνικό δηλ. ο ελληνικός πάει στο καλοκαίρι!

Τέλος πάντωννν, αφήνω το υποκειμενικό, ό,τι να ναι θέμα που έπιασα και πάω στα απλά και τα ωραία:
Μου έμαθαν παιδιά 3 χρονών να σπάω κουκουνάρια...!
Τα παιδιά έφυγαν και μου έμεινε η μανία.
Να σπάω, να τα μαζεύω και να τα τρώω μια και καλή!
Άλλο πράγμα λέεμεεε!
klak

4 σχόλια:

Emmanouela είπε...

O καφές είναι αγαπημένο μου...άθλημα! Και έχεις δίκιο για την δροσιά που ταιριάζει με τον γαλλικό! Κι εγώ από προχτές, επειδή ξυπνάω νωρίς και την έχει την ψύχρα του, ξεκίνησα τον γαλλικό!
Καλό μας... φθινόπωρο να το πω?!

Τα κουκουνάρια είναι τέλειααα!! Ούτε εγώ ξέρω να τα σπάω!

JoaN είπε...

αχαχα! Μια πέτρα πλατιά και μπόλικα κουκουνάρια είναι το μυστικό! :D
Ααα, καλά μυαλά και καλά κρασά να το πεις!

lazinio είπε...

καφεδάκι τσιγαράκι τουαλέτα και φύγαμε..

JoaN είπε...

Zηλεύω εσάς τους καπνιστές που φεύγετε, χωρίς να έχετε διαβάσει 10 βιβλία, να έχετε λύσει σταυρόλεξα, να έχετε διαβάσει τις ετικέτες απ τα γύρω μπουκάλια! :P