Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Μουσικές σκηνές: καλύτερα, γίνεται?


Θα ήθελα ένα μαγαζί που...

Αν πας στο μπαρ (στο όρθιο)
Να μην χρειάζεται να πας δύο ώρες πριν το live για να μπεις πρώτος/ η απ όλους και να πιάσεις την μοναδική θέση που μπορείς να βλέπεις κάπως. Να μην χρειάζεται αυτές τις δύο ώρες να περιμένεις στο όρθιο και να ψάχνεις τοίχο να ακουμπήσεις έστω και λίγο τον ένα ώμο. Με αποτέλεσμα όταν αρχίσει η παράσταση να είσαι ήδη πτώμα και να κρατιέσαι επειδή είσαι φαν. Στην περίπτωση που δεν σε αποζημιώσει η παράσταση, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κάνεις καιρό να ξαναπάς σε οποιαδήποτε live σε οποιοδήποτε μαγαζί.

Να μην χρειάζεται να ακουμπάς στο πάτωμα όλα σου τα πράγματα, επειδή δεν υπάρχει ούτε ένα καρφάκι στο μπαρ ή σε σπάνιο πάσο, να κρεμάσεις το παλτό σου, το κάτι τις σου.

Να μην χρειάζεται να φοράς, ανεξαρτήτως εποχής, πολλά ρούχα γιατί δεν ξέρεις τι «καιρό θα κάνει μέσα» στο μαγαζί (υποχρεωτικό ντρες κόουντ, λόγω συνθηκών, ορίζεται κοντομάνικο και ζακέτα). Ή που θα έχει ζέστη μέχρι λιποθυμίας, με μπόλικη τσιγαρίλα και μια στο τόσο να δουλεύει ο εξαερισμός και κάπως να αναπνέεις εκείνες τις στιγμές. Ή που θα κάτσεις στο σημείο που θα έχει τόσο κρύο, οπότε δεν θα χρειάζεται το «καρφάκι» που λέγαμε για να κρεμάσεις το παλτό σου.

(αυτή η βλακεία γίνεται και στα πλοία, τον χειμώνα ζέστη, το καλοκαίρι κρύο χειρουργείου)

Να μην χρειάζεται να «φοράς» την τσάντα σου, να κρατάς το ποτό σου και να μην έχεις κάπου να το ακουμπήσεις. Κάτω; Κάτω είναι τα ΠΑΛΤΑ ΝΤΕ. Στην περίπτωση που καπνίζεις, τα πράγματα είναι χειρότερα. Καλά, για παλαμάκι δεν το συζητάω.

Αν έχεις πάει σε μικρό μαγαζί, είναι αρκετά πιθανό να βλέπεις καλά έστω και έναν άνθρωπο που είναι πάνω στην σκηνή.(χρειάζεται σωστό τέτρις, ώστε να δεις ανάμεσα από τις κολώνες και το μαλλί της κοπέλας μπροστά σου.) (Αν οι μπροστινοί σου έχουν καιρό να τα πουν, αν «ψήνονται», αν αν προσπάθησε να τους εξηγήσεις ότι υπάρχουν καλύτερα μέρη γι αυτούς)

Αν έχεις πάει σε μεγάλο, με βάθος και ύψοςςςςςςςς… τα πράγματα είναι απογοητευτικά για σένα όρθιε… Στοιβάζεσαι σαν σαρδέλα και είναι πιθανό να βλέπεις μόνο τα μαλλιά του ντράμερ. (αν έχει μαλλιά) Στην περίπτωση που τα γκαρσόνια του μεγάλου μαγαζιού είναι ανεκτικά θα μπορέσεις να πας να σταθείς ανάμεσα στα τραπέζια, σαν τον χάρο πάνω από τους καθήμενους, να ακουμπάς το ποτό σου στο τραπέζι τους και να είστε όλοι μια παρέα. Στην υγειά σας βρε παιδιά!

Να μην χρειάζεται να καταστρώσεις σχέδιο ώστε να δεις τι σε συμφέρει περισσότερο. Δηλαδή: Θα πρέπει πριν πας στο οποιοδήποτε μαγαζί, να τηλεφωνήσεις. Στο τηλέφωνο σπάνια απαντούν ευγενικά και με το ζόρι τους αποσπάς τις πληροφορίες που θες. (Υπάρχει και σοβαρή περίπτωση να στο κλείσουν στη μούρη, μετά την πρώτη ερώτηση).
-Πόσο είναι η είσοδος για το μπαρ? -Με ποτό; -Η ελάχιστη κατανάλωση στο τραπέζι? (συνήθως σου λένε στους 4 το μπουκάλι τόσο. Στους δύο, το κρασί τόσο .και ξανά ρωτάς)

Και αποφασίζεις να πας στο όρθιο κ αναρωτιέσαι το δεύτερο ποτό πόσο να έχει… ε όσο πιο πολύ σκέφτεσαι τις τιμές, τόσες πιο πολλές πιθανότητες έχεις να πέσεις στην περίπτωση που είναι όλα ακριβά: 15 είσοδος με μπύρα ή κρασί. Για ποτό συν τρια/πέντε ευρώ. Και το δεύτερο ποτό δέκα ευρώ. (είναι θέμα νόμου του Μέρφυ ξερς)


Επίσης θα ήθελα, να μην βάζουν μέσα τόσους όρθιους που σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, να ποδοπατηθούν. Δεν χρειάζεται να μην πέφτει καρφίτσα. Αφού, φίλε μαγαζάτορα, χώρο για τους όρθιους δεν έχεις. Έχεις να σταθούν 4 άτομα στο μπαρ και άντε να έχεις δύο μπαρ. Οι υπόλοιποι +80 με ποια λογική μπαίνουν. ΟΕΟ?



Αν έχεις κλείσει τραπέζι:
Να μην χρειάζεται να πας πάλι νωρίς για να κάτσεις στο τραπέζι που θες: Όσο νωρίς και αν έχεις κάνει την κράτηση, δεν σημαίνει ότι έχεις εξασφαλίσει, καλό τραπέζι. Θα πρέπει να πας σε μια ώρα που να σε βάλουν όπου θέλουν και αν δεν σου αρέσει, να ζητήσεις να σε αλλάξουν. Έστω ότι έχεις κλείσει ένα τραπέζι για 3 άτομα και αυτοί έχουν 10 τριάρια τραπέζια. Αν πας νωρίς κάθεσαι σ όποιο τριάρι θες. Αν πας αργά κάθεσαι σ αυτό που μένει και δεν υπάρχει καμία λύση.

Και φυσικά υπάρχουν τραπέζια σε όλες τις μουσικές σκηνές που ΔΕΝ βλέπεις. Οκ, βλέπεις. Από παντού βλέπεις, το θέμα είναι ΤΙ. Τα τραπέζια που είναι πίσω και πλάι της σκηνής δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Εκτός αν θες να δεις τι χρώμα κορδόνια έχει ο μπασίστας ή ο κιθαρίστας. Ή τι χρώμα είναι οι κάλτσες του πληκτρά.


Βέβαια ούτε τα πρώτα τραπέζια πίστα είναι ό,τι καλύτερο. Ακούς από τα μόνιτορ αναλόγως σε ποιο σημείο της σκηνής είσαι, π.χ. μπροστά στον τραγουδιστή, ακούς ό,τι ακούει ο τραγουδιστής πάνω στη σκηνή. Που αυτό δεν το λες απαραίτητα καλό, συνήθως.. οκ. Υπερβολή, δεν περιγράφω άλλο. (θα μπουν οι ηχολήπτες στον χορό)


Να μην χρειάζεται να πεις από μέσα σου «από Δευτέρα δίαιτα», αφού δεν χωράς να κάτσεις στις καρέκλες. Από την άλλη, ούτε τα πόδια σου χωράνε (σε πολλές περιπτώσεις μαγαζιών), αλλά τότε νιώθεις καλά= νιώθεις ψηλή/ ος!

Για ποιότητα ποτών, ύφος σερβιτόρων, πορτιέρηδων, μπάρμαν δεν αναφέρω τίποτα γιατί θα παραγίνει το ποστ…


Πειράζει που θέλω ένα μαγαζί που είτε όρθια, είτε καθιστή να είμαι σίγουρη ότι θα ακούω και θα βλέπω το ίδιο ικανοποιητικά, χωρίς τρέμω απ το κρύο, να λιποθυμήσω απ τη ζέστη και κυρίως χωρίς να περιμένω να αρχίσει το Live δύο και τρεις ώρες?



Άγιε μου Βασίλη, σε παρακαλώ κάνε ό,τι μπορείς ώστε του χρόνου να διασκεδάζουμε σαν άνθρωποι.
Όλα αυτά που σου γράφω είναι συμπεράσματα δικά μου, ύστερα από την πολύχρονη επιλογή μου να διασκεδάζω σε τέτοια μαγαζιά. Είναι η δική μου οπτική γι 'αυτά. Δεν σου λέω ότι είναι κανόνες όλα αυτά. Κάνε και τη δική σου έρευνα και ενημέρωσέ με.


Απλά να ξέρεις ότι όσο περνάει ο καιρός και γερνάω, δεν έχω την αντοχή και τη διάθεση ..μαλλόν δεν διασκεδάζω πια. (οκ, φέτος επέλεξα Live που ήταν διαφορετικά αλλά αυτά θα στα πω άλλη μέρα)

Σ ευχαριστώ εκ των προτέρων.

7 σχόλια:

Σούλα Φρίκη είπε...

σε νιωθω.

Stepas είπε...

(Δεν θα παραληρήσω, δεν θα παραληρήσω, δεν θα παραληρήσω)

(Θα συγκρατηθώ, θα συγκρατηθώ, θα συγκρατηθώ)

(Δεν θα κάνω σχόλιο μεγαλύτερο από το ποστ)

[τα έβαλα τιμωρία στον εαυτό μου για να θυμηθώ να μην γράψω πολλά]
:-)

Κλισέ, που πρέπει όμως να τα πω, για να μην παρλαπιπιάσω: "Σε νιώθω", "σε καταλαβαίνω απολύτως", "συμφωνώ 100%", "πεςς ταα!", "έχεις απόλυτο δίκιο", "έτσι ακριβώς είναι" κλπ κλπ κλπ

Η κατάσταση είναι πολύ χάλια. Και αν στο όρθιο μπορεί και να ψιλοδικαιολογείται (όχι, εντάξει, δεν δικαιολογείται αλλά "ας πούμε ότι"), διότι τελικώς μπορείς με 15 γιούρα να δεις κατιτίς το καλό (λέμε τώρα) με όλα τα αρνητικά που αναφέρεις, στο καθιστό δεν υπάρχει δικαιολογία. Δίνεις πααααρα πολλά λεφτά και τελικά κουράζεσαι (σε βάζουν να κάτσεις σαν να παίζουν τέτρις που λες κι εσύ), δεν βλέπεις και δεν ακούς καλά και σου συμπεριφέρονται και με ύφος!

Θέλω να πω παρα πάρα πολλά αλλά συγκρατιέμαι.

Να πω ότι: στο ΠΟΛΙΣ Teatre (ή κάπως έτσι), Θ.Παπ/νου-Δ.Σαββόπουλος, 2008, ήταν η μόνη φορά που ένιωσα άνθρωπος σε μεγάλη μουσική σκηνή στο όρθιο. Εξαερισμός τέλειος, ήχος εξαιρετικός, ορατότητα από παντού, άνεση παρόλη την πολυκοσμία κλπ κλπ

ΥΓ: Κι ό,τι ήθελα να σου πω ότι μού είχε λείψει ένα μουσικοποστ. Περιμένω και "απολογισμό" μουσικών σκηνών 2009-10
:-)

ΥΓ1: Μα πόσο κοστίζει ή πόση δουλιά θέλει ή πόση σκέψη θέλει το να βάλουν ένα καρφάκι για τα ρούχα;!!!

kalo paidi alla... είπε...

Τα πράγματα είναι απλά: Όταν
(ευχαριστηση)/(ταλαιπωρία) < όρεξη τότε, με δεδομένο ότι η όρεξη μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου και η ευχαρίστηση επίσης καθώς λείπει το στοιχείο της πρώτης φοράς και του ενθουσιασμού που αυτή φέρνει, πρέπει να ελαχιστοποιηθεί η ταλαιπωρία.
Η ταλαιπωρία ελαχιστοποιείται είτε με ιδανικοποίηση των απαιτούμενων συνθηκών (δύσκολο) είτε με το να ρίξεις τις απαιτήσεις σου ως προς τις ιδανικές συνθήκες διασκέδασης (λιγότερο δύσκολο).
Μαθηματικά αποδεδειγμένο αυτό που σου λέω!

xtsanos είπε...

Σαν πολλά δε ζητάς dear; Εδώ ούτε τα απολύτως βασικά (κάπνισμα, εξαερισμός) δεν εφαρμόζονται...

JoaN είπε...

Σούλα Φρίκη, :(

Στέπα, μα γιατί, όπως σου είπα ξανά,δεν κάνεις ένα ποστ συνέχεια/συμπληρωματικό δεν ξέρω κ γω τι? Μην αυτοτιμωρείσαι. Πες τα. Να τα λέμε όλοι μαζί. Μπας και ΜΠα....

για το πολις δεν ξέρω πώς είναι στο μπαρ, έχω πάει δυο φορές καθιστή.

(επίσης δεν ξέρω τι γίνεται κ στο GAzarte που μάλλον υπάρχουν αρκετές διαφορές απ τις άλλες σκηνές)

Α, δεν στα πα τα νέα... υπάρχει ένα γκάτζετ το οποιό είναι μια καρδιά, δηλαδή πολλές καρδιές που δημιουργούν ένα κρεμαστάρι για το παλτο σου, όπου πας και δεν έχει... Εμ τι νόμιζες, αυτοί που φτιάχνουν τέτοια γκατζετάκια, κλέφτες θα γίνουνε???

Υ.Γ.: χμμμ από ποστ απολογισμό ξεκίνησε και κατέληξε αλλιώς.


καλό παιδί αλλά..., και τώρα? τώραα? τώρα πια φίλεεε όλα μοιάζουν με κινούμενη άμμο, όσο περισσότερο αντιδράςςς, τόσο περισσότερο στριμώχνεσαι σαλαλαλα
(δεν οδεύουμε)

Χρήστο, δενν ζητάωω πολλάαα σαλαλα, νόμιζα ότι μέσα στα βασικά είναι και το να δικαιολογούνται κάπως τα λεφτά που δίνουμε. φφφφφφφφφφφφφφφφφφφ :(

Αφού είμαστε πολλοί, το ξέρω, άμα κάνω μαγαζί σωστό, θα έρχεστε? χοχοχοχο

lazinio είπε...

καλό το όρθιο, καλό το καθιστό αλλά σαν την ξάπλα δεν έχει.

JoaN είπε...

Αυτό πού το πας?!