Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Νερομπογιά

Το χρώμα του ξύλου έχει φθαρεί,
Μόνο τα ίχνη από κόλλα έχουν μείνει...


…μα τώρα σκέφτεται τι θα απογίνει..

κάθε κουκίδα σε μαύρη γραμμή,
ξένο σημείωμα λάθος κατάληξη

αρχίζει ομαλά σαν ατμομηχανή…σαλαλα


1
+
2
προσεχώς...Live!
= 22/2/2010 @ afaneis

6 σχόλια:

Stepas είπε...

Very καλλιτεχνικές οι photos! Πολύ όμορφες.

Πες μου ότι έχεις νερομπογιές να τρελαθώ! Από το νηπιαγωγείο έχω να δω νερομπογιές. Μου άρεσαν πολύ θυμάμαι αν και η αδυναμία μου ήταν οι κερομπογιές. :-)

Και το απαραίτητο άζμα: "Πάρε χρώμα απ' τις πληγές σου / ντύσου κόκκινα / κόψε τα σχοινιά πριν γίνουν συρματόσχοινα" σαλαλα

(Με νερομπογιές δεν μου ρχεται κάτι. Αμα μου ρθει θα επανέλθω)

Χαιρετούρες. Τσίου.

kalo paidi alla... είπε...

Ωραίος ο boomie of flea theatre-και ωραία μάι (τάι) σπέις σελίδα/άγκιστρα μάτια άκουσα τις φωτογραφίες, καλοί φαίνονται.
Εμένα στο νηπιαγωγείο μου αρέσανε οι λαδομπογιές. Δεν αρέσανε βέβαια στη μάνα μου γιατί τις σκούπιζα πάνω στο παντελόνι μου, αλλά σαν μεγάλος ζωγράφος που ήμουν αδιαφορούσα για τα υλικά αγαθά και τους λεκέδες τους.

JoaN είπε...

stepa, στω στω, μαθαίνω τα κουμπάκια στο φώτοσοπ :P
Αναγκαστικά έψαξα να τις βρω, είχα "εντολή"-"αποστολή"...
(τώρα για τραγούδι με τη λέξη νερομπογία, δεν. Με χρώμα, χρώματα όμως πολλά!)

kalo paidi alla..., χαχαα όχι απλά ωραίος! :P
Έλα που στο νηπαγωγείο σας δίνανε λαδομπογίες μην τρελαθώ! Πού πήγαινες πια?! κερομπογιές, ξυλομπογιές και πολύ μας ήταν!
Τότε θα ήταν η πρώτη φορά που θα είπες στη μάνα "η τέχνη θέλει θυσίες"...

Σπουργύφτι είπε...

Ε λοιπόν έχεις μια νέα αναγνώστρια.Δε θα πω πολλά α κ ό μ α:P,θα πω απλά ότι μ'αρέσει ο τρόπος που γράφεις,γελάω και μπροστά στην οθόνη του πισιού και μου θύμίζεις και 'μενα λιγάκι σε κάποιες φάσεις (π.χ στο κομμωτήριο,στη μαγειρική σε όοοολα αυτά τα καλά)!Α!Μ'αρέσουν και οι φωτογραφίες σαλαλαλά:P! Kαι τέλος...το αληθινό ''μέσα στα απλά ειν' τα ωραία σαλαλα'':) Συνέχισε να γράααφεις:) I'll be watching you.-.-

kalo paidi alla... είπε...

Αν αυτά τα χρώματα που ήτανε σε βαζάκια ήτανε λίγο πηχτά και βούταγες το δάχτυλο μέσα για να ζωγραφίσεις (και μετά το σκούπιζες στην μπλούζα σου) τα λένε λαδομπογιές τότε μας έδιναν λαδομπογιές. Αν δεν τα λένε έτσι τότε μας έδιναν κάτι άλλο.

JoaN είπε...

Σπουργύφτι,!
E λοιπόν, χάρηκα πολύ!Μην πεις πολλά, μαζί σου.Το "ακόμα" με τα κενά λίγο με τρόμαξε. Το εξέλαβα σαν απειλή. Τι θράσσσσος μέσα στο ίδιο μου το βλογ.Τς, νέα γενιά:P
αη χόουπ σόου.-.-
(γουέλ καμ!)


Kalo paidi alla..., μήπως τα υπόλοιπα παιδάκια το περιέχομενο των "βαζακίων" το έβαζαν πάνω σε ψωμί; Μήπως ήταν μαρμελάδα???? οεο? χοχοχοχοχοοο