Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2010

Μουσικές σκηνές 2009


Τα έχουμε πει για την παράσταση με τίτλο «ΟΥΦ», που δίνουν οι Μάρω Μαρκέλλου και ο Πάνος Μουζουράκης στο ΟξυγόνοLive.

Δεν τα είπαμε για τις εμφανίσεις του Χρήστου Θηβαίου στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου. Η μπάντα του καλή, ο κοντραμπασίστας ακόμα καλύτερος αλλάαααα οι τζαζίστικες διασκευές που έγιναν στην πλειοψηφία των κομματιών δεν μου άρεσε. Φυσικά και δεν έχω μουσικές γνώσεις, τα λέμε αυτά, αλλά πρόχειρες να τις πω τις διασκευές. Να σου δώσω να καταλάβεις, στην αρχή η εισαγωγή του κάθε κομματιού ήταν τζαζίστικη, μετά έμπαινε ο Θηβαίος με τα λόγια όπου τα έλεγε όπως ήταν το κομμάτι στην αρχική του μορφή, ενώ παράλληλα η μουσική ήταν κάπως αλλαγμένη, μετά ένα τζαζίστικο σόλο, ρεφρέν και τέλος. Δεν δεν δεν εεε.δεν.
Καλά πέρασα (καθότι φαν), αναγνωρίζω μια προσπάθεια για να φτιαχτεί κάπως το πρόγραμμα, αλλά δεν την θεωρώ απόλυτα επιτυχημένη. Έχουμε δει τον Θηβαίο σε πολύ καλύτερες παραστάσεις.
Επιπλέον, το κοινό ήταν σε τελείιιιως διαφορετικό μήκος κύματος απ ότι ήταν ο Θηβαίος, ο οποίος τα έδινε όλα (μιας και ηχογραφούσαν την παράσταση).Ελπίζω να μην φανεί, αν κυκλοφορήσει κάποιο τραγούδι απ αυτή την παράσταση.

Τέλος, πήγα πάλι στον στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου και είδα τους Ν. Πορτοκάλογλου, Ν. Ζιώγαλα και Μ. Φάμελλο. Μια απ τις καλύτερες συνεργασίες που έχουν γίνει.
Όταν έφτασα ήταν ήδη εκεί μια παρέα 5 ατόμων. Μπήκαμε και προλάβαμε να κάτσουμε στο μπαλκονάκι δύο επί τρία, με τα σκαμπώ μας, το πάσο μας τα όλα μας. Ε περιμέναμε μια ώρα και άκουσα πολλλλλά αντιφατικά που με έκαναν απ τη μία να γελάω, απ την άλλη να νευριάζω.
Μέσα σε τόσα ακούστηκαν και οι ατάκες:
-Καλά εδώ ήρθατε;
-Ναι γιατί κάποιος δεν ήθελε να πάμε Στόκα.

-Αχ εγώ ξέρεις που θέλω να πάω; Στην Μελίνα Κανά. Που εμφανίζεται;
-Δεν ξέρω. (σου απαντώ εγώ στο μετρό)
-Βασικά, ξέρεις, ο δήμος μας το καλοκαίρι έκανε συναυλίες και την είχαμε δει πέρσι το καλοκαίρι και ήταν πολύ καλή.

-Θες να έρθεις από δω να βλέπεις;
-Δεν πειράζει, τον έχω δει τόσες φορές τον Πορτοκάλογλου

(όποτε έλεγαν ιστορίες για τα κομμάτια, ή για το πώς πρωτογνωρίστηκαν)
-αχ πώς μου τη σπάνεε αυτάαα
ή
-Χεστήκαμε. (δυνατά!)

-Γιατί ήρθαμε απ τις 9:30; Θα περιμένουμε πόση ώρα βαριέμαιιιιιιι
-Καλά κάτι ξέρω να με ακούτε, αν ερχόμασταν μετά δεν θα έβρισκες να κάτσεις και δεν θα έβλεπες τίποτα. (τι κατάλαβαν λοιπόνννν)

Φυσικά μιλούσαν σε όλη τη διάρκεια.

Και σε ρωτάω γιατί να πάνε στον ΣτΝ; Γιατί να πάνε τόσο νωρίς; Γιατί δεν σέβονται τους υπόλοιπους που βρίσκονται εκεί και να μην επισημάνουν το γεγονός ότι χέστηκαν για ό,τι συμβαίνει στη σκηνή; Άσε, στο κάτω κάτω θα το ανακαλύπταμε και μόνοι μας, δίπλα μας ήταν!!!

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι η είσοδος είναι 15 ευρώ και αν θες να πάρεις ποτό πρέπει να δώσεις τρία ευρώ επιπλέον (ναι, το καταλαβαίνεις ΑΦΟΥ παραγγείλεις το ποτό σου), ενώ αν θες μπύρα (μόνο μιας μάρκας και φυσικά όχι σε σωστή θερμοκρασία) ή κρασί δεν χρειάζονται έξτρα χρήματα.

Θα παίζουν μέχρι τέλη Γενάρη και το τραπέζι δεν πρόλαβα να μάθω πόσο έχει, γιατί μου έκλεισαν το τηλέφωνο στη μούρη.
Θα μου πεις έτσι γίνεται, μέχρι να αποσπάσεις πληροφορίες όπως «πόσο κάνει η είσοδος και ποτό στο μπαρ, πόσο κάνει το τραπέζι, μέχρι πότε θα παίζουν» πρέπει να πάρεις πέντε φορές τηλέφωνο.(Μέχρι στιγμής μόνο στο Γυάλινο Μουσικό θέατρο έχω πετύχει ευγενικό άτομο να απαντάει με χαρά σ όλες τις ερωτήσεις)

Μπορεί να υποστείς για μια ακόμα φορά τα αρνητικά που έχουν όλες οι μουσικές σκηνές, αλλά το πρόγραμμα σε αποζημιώνει. (Περιμένω να τους δω και σε συναυλίες, κάτι μου λέει ότι θα είναι ΑΚΟΜα καλύτεροι)
Και σαν αυθεντία που είμαι κάνω και μια παραπομπή στον εαυτό μου: κλααακ.

Άρχισαν κάπως έτσι …
Τι έχει μείνει απ τη φωτιά, Βέροια Θεσσαλονίκη Αθήνα, Είναι ωραία να πέφτεις, τα καράβια μου καίω, πόσα μου φύλαγες, κάποιες μέρες, δίψα, γυρνάει ο καιρός, χαμογέλα, ό,τι δεν σε σκοτώνει κλπ κλπππ

3,2,1 καιιιι
Κάποιος κάτι σε ρωτάει και σε παίρνει αγκαλιά, μα ο νους αλλού γυρνάει, κάπου έξω μακριά.

Σου φωνάζουν σου γελάνε, από κάτω τα παιδιά, μα τα μάτια σου κοιτάνε, κάπου έξω μακριά.

Κι όπως η ζωηή γιορτάζει, η παρέλαση περνά, κάτι σου μέσα σου ουρλιάζει, κάτι μέσα ξεψυχά.

Δεν μπορείς ν αποφασίσεις, τι κρατάς και τι πετάς, ποιαν αγάπη θα αφήσεις και με ποια θα περπατάς.... σαλαλαλα

6 σχόλια:

kalo paidi alla... είπε...

Ωραίος ο Πορτοκάλογλος! Έχει και βιταμίνη C (σε). Από την άλλη ο ΣΤΝ είναι ΓΤΠ...

JoaN είπε...

αχαχαχαχαχαχα Δε βαριέσαι, υγεία πάνω απ όλα...

Stepas είπε...

Θηβαίο ήθελα να πάω τρελά και δεν μπόρεσα ρε γμτ... Χρόνο με το χρόνο με κερδίζει και περισσότερο αυτός ο άνθρωπος. Εξαιρετικός ερμηνευτής!

Ψιλοάκυρες οι jazz διασκευές του λες ε; Έχει δισκογραφία και ρεπερτόριο πάρα πολύ καλά και περιμένω κάποια στιγμή να κάνει ένα καλοδουλεμένο πρόγραμμα μόνος του (έχει τρελαθεί στις συνεργασίες αυτό το παιδί τα τελευταία χρόνια...).

Καλή χρονιαααα!

JoaN είπε...

Ε πιστεύω να ξανακάνει κάτι την Άνοιξη...

Όντως έχει πολύ καλά κομμάτια στη βαλίτσα του και επίσης σημαντικό είναι ότι έχει και εξαιρετικούς μουσικούς. Γι αυτό περίμενα πολλά περισσότερα! (Μπορεί να είμαι και υπερβολική δεν ξέρω, οι υπόλοιποι στην παρέα δεν είχαν να πουν κάτι αρνητικό)

Άντε να δούμε τι έχει να μας πει κι αυτή η χρονιά...

exitmusician είπε...

Δεν είμαι fan των μουσικών σκηνών αλλά με το πρόγραμμα Πορτ-Ζιωγ-Φαμ έπαθα πλάκα. Χωρίς περιττές (και τις περισσότερες φορές άκυρες) διασκευές, χωρίς πολλές φανφάρες, η μία κομματάρα μετά την άλλη in your face. Πέρασα καταπληκτικά.

JoaN είπε...

Έτσι!!! Νομίζω τα είπες πολύ καλύτερα, απ ότι εγώ σε δύο ποστς!