Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Γάτες

Ανέβηκεε στα κεραμίδιααα η καρδιά μου κι έκλαιγε,
όπως τις νύχτες κλαιν οι γάααατοι. σαλαλαλα


Με συνειρμούς διαβολεμένους
ψάχνω τους λόγους που με σπρώξαν στα ταξίδια μου
λόγοι που πάντοτε διαφεύγουν
Μαζεύω τους αφηρημένους
σαν γάτες έρχονται και τρώνε απ’ τα σκουπίδια μου
τρων τα καλύτερα και φεύγουν σαλαλαλα



Γιατί, ρε γατί, να ‘σαι τόσο ό,τι να 'ναι
και τα χρόνια που μ' είχες τα χάσαμε, πάνε
Ειλικρινά, δε σε καταλαβαίνω
κι έτσι μόνη μου εγώ στο δικό μου πνιγμό εστιάζω και δεν ανασαίνω σαλαλα

Κι όοοταν φούντωσε ο χορόςςς κι έεεγινε πιο ζωηρός... σααλαλα


Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Παίζοντας με μια Fisheye!

ΠΡΙΝ


Μετά

Πιο μετά

Πολύ αργότερα




Δως μου δανείκηηη μια λόμο. Όλη μου η ζωή μια λόμο μηχανήη σαλαλα -χο-

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

Ξέρεις...


(photo Κλεμμένη από Proserpina ξανά)

- Ξέρεις την ιστορία αυτού του σπιτιού;
- Όχι, αλλά φαντάζομαι ότι θα είναι δυσάρεστη.
- Γιατί;
- Ε, δε ξέρω.. όλα αυτά τα σπίτια μου δίνουν την αίσθηση ότι σταμάτησε η ζωή απότομα. Σα να πάγωσε ο χρόνος. Σα να έχει μείνει στο σπίτι η τελευταία μέρα μόνο. Κάτι απρόσμενο που διέκοψε ό,τι γινόταν μέσα.
- Χμμμ, πόσοι λες να έμεναν;
- Σίγουρα πολύτεκνη οικογένεια. Τι; Θες λεπτομέρειες εε…; Ε οι γονείς, δυο κορίτσια, τρία αγόρια.
-Βαλ’ τους στο χρόνο. Πότε ήταν;
-Πριν από 24 χρόνια. Ή κάνω λάθος;
-χαχαχα Όχι, έχεις δίκιο. Τότε ήταν. 24. … Και τι δουλειά έκαναν οι γονείς; Τα παιδιά τι ηλικία είχαν;
- Εμ.. ο πατέρας ταχυδρόμος, η μάνα…
-αχαχαχα Δηλαδή τα παιδιά του, ήταν παιδιά ταχυδρόμου. Χαχαχα Τι να πεις… συνειρμοί. Συνέχισε…
- ...η μάνα οικιακά.. και τα παιδιά στο δημοτικό.
- Και; Τι ήταν αυτό το ξαφνικό γεγονός που τους έκανε να φύγουν ττόοοσο βιαστικά; ‘Ξετύλιξε το κουβάρι’…
-χαχαχα.. Λοιποόννν, ε.. δε φαντάζεσαι;
-Έλα, μη κερδίζεις χρόνο. Λέγε.
-Ένα πρωινό…
-Τ' Αυγούστου να φανταστώ;
-Τστστς Όχι, ένα χειμωνιάτικο πρωί.
-Α, μαααλιστα.
-Η μάνα έφυγε απ το σπίτι σαν τρελή, πήρε τα παιδιά απ το σχολείο και εξαφανίστηκαν.
-Μετά; Πήρε εφημερίδα και στυλό;
-Όχι! Πως σου ρθε,χο. Ύστερα, γύρισε ο πατέρας και βρήκε το σπίτι άνω κάτω και κανέναν εκεί. Η γειτόνισσα τον πληροφόρησε ότι είδε τη γυναίκα του να φεύγει ταραγμένη και μάλιστα, της μίλησε αλλά εκείνη δεν έδειχνε να ακούει.
-Εκείνος; Τι έκανε;
-Κάθισε στην καρέκλα του, παγωμένος μέρες και περίμενε. Δεν έκανε τίποτα. Μέχρι που τον ειδοποίησαν κάτι συγγενείς του απ το χωρίο και ήρθαν και τον πήραν.
-Δηλαδή όλοι τρελοί;
-Τι να σου πω…Αυτό μου ‘ρθε…
-Και γιατί να μην είναι κάτι πιο χαρούμενο; Ξαφνικό, αλλά χαρούμενο.
-Όπως;
-Λοιπόννν, κρατάω το χρόνο και τα μέλη της οικογένειας. Περίμεναν νέα για μια καλύτερη δουλειά σ’ άλλη πόλή. Τους ειδοποίησαν και έφυγαν «τρέχοντας» από χαρά…
-Χμ…
-Δε σε πείθω; Και για τις σκαλωσιές τι έχεις να πεις;
-Α, οι κληρονόμοι των ιδιοκτητών το φτιάχνουν τώρα…
-Αχα! Τώρα εξηγούνται όλα. Αχαχαχα Άντε πάμε πιο κοντά να δούμε.
---------------------------------------------------------------------------------------
Πες μου και την εκδοχή σου!

Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

Μες το κενό και μες τη ζάλη...

(κλακ, κλουτς)
Ευχαριστώ πολύ την proserpina για την φωτογραφία που μου έδωσε και της άλλαξα τα φώτα!

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2009

Άμα ξυπνήσεις κι έχεις βγάλει ουρά...


Όταν δύο άτομα κοιμούνται και βλέπουν όνειρο ότι το ένα τρώει σκατά και το άλλο ότι τρώει τον Ρατανπλάν, μήπως ήρθε η ώρα ν αλλάξουν στρώμα?! (http://www.weirdspace.dk/LuckyLuke/Graphics/Rantanplan.jpg)

Όταν περιγράφεις κάποιον λέγοντας ότι έχει καθαρό πρόσωπο και οι απαντήσεις που παίρνεις είναι 1. δεν κατάλαβα, 2. Clean & clear και καθάρισες, μήπως πρέπει να επαναδιατυπώσεις? Ή να πάρεις απόφαση ποιους έχεις απέναντί σου?!

Όταν πας να βγάλεις φωτογραφία την αγορά, που σπάνια πετυχαίνεις ανοιχτή, και διερχόμενος μοτοσικλετιστής μιλάει σε σκυμμένο πελάτη μανάβικου «Γιώργο στήσου σε παίρνουν φωτογραφία», μήπως θα έπρεπε να τον είχες ενημερώσει στην περίπτωση που ήθελε μια καλύτερη πόζα?!

Όταν σε πάρουν τηλέφωνο και σε ζητήσουν, θα πεις «μισό λεπτό να σας την δώσω» και μετά από μερικά λεπτά «ααα. Εγώ είμαι αυτή», μήπως θα έπρεπε να κοιμάσαι λίγο παραπάνω, να τρως και να ντύνεσαι καλά?! (κι έερχεταιι κρύοο σαλαλα)

Όταν σε πάρουν τηλέφωνο από εταιρία κούριερ να μάθουν πότε θα σαι σπίτι να σου φέρουν αυτό που περιμένεις(αυτόοοο αυτό) και εσύ λες απ την αρχή «Ευχαριστώ πολύ δεν ενδιαφέρομαι», μήπως πρέπει ν αλλάξεις κάτι στους τρόπους σου?!

Όταν σε πάρουν τηλέφωνο από τράπεζα και χρησιμοποιήσουν τις λέξεις «αποταμίευση, κέρδος, 600 ευρώ, χρόνο» αντί για τις λέξεις «ασφάλεια ιδιωτική, καμία σχέση με τράπεζα, 600 ευρώ κάθε χρόνο και σε 15 χρόνια θα πάρεις –αν ζεις- κάτι λίγα», μήπως πρέπει ν αλλάξεις κάτι στους τρόπους σου και να τα χώσεις άσχημα?! (αλλά πού να ξέρες…)

Όταν μπεις σ ένα κτήριο που δεν έχεις ξαναμπεί και πρέπει να πας στον δεύτερο ΚΑΙ αποφασίζεις να πας με τα σκαλιά, τότε σίγουρα θα έχει και ημιόροφο. Άρα, μήπως να πηγαίνεις πάντα με τον ανελκυστήρα?!

Όταν στην εξεταστική πεις «σ αυτό το μάθημα δεν πάω δεν ξέρω την τύφλα μου», και περάσουν όλοι (γιατί 1. αντέγραφαν εύκολα, 2. έβαλε εύκολα θέματα, 3. ήταν ελαστικός στους βαθμούς), μήπως να μην πάρεις λαχείο εκείνη τη μέρα?! Α.. και μην του/ της στείλεις μήνυμα κλπ κλπ


Υπάρχουν και χειρότερααα, μα θα στα πω αργότερααααααααααααα σαλαλαλα

(κλουτς)