Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Σιγα που θα!

Τι κάνει «βββββββντουκντουκουντουκουυυντουβββζζζζζινννντουκκκ» με διακοπές από τις 8: 30 το πρωί;
Το κομπρεσέρ.

Το κομπρεσέρ είναι ένα μηχανικό τρυπάνι για σκληρές επιφάνειες, σημαντικό δε λέω, αλλά κάνει πολύ θόρυβο. Και το χειρότερο είναι ότι δεν το χρησιμοποιούν συνέχεια ώστε να κάνει ένα συνεχόμενο θόρυβο τον οποίο μπορείς εύκολα να απομονώσεις. Πρέπει να είναι ενοχλητικό. Έτσι είναι η φύση του, σου λέει. Πρέπει να τα αγαπάμε όλα με τα ελαττώματά τους. Μέσα. Αλλά να ξέρεις ότι εγώ δεν τα ξύπνησα.

(Να σημειώσω ότι την ίδια μέρα αργότερα βγήκα και πήγα κάπου που παααλί είχαν κομπρεσέρ και ταυτόχρονα άκουσα ένα τυπά να μιλάει στο κινητό χρησιμοποιώντας τη λέξη κομπρεσέρ με ένα περίεργο τρόπο. Είπε κάτι σαν «Ναι, ρε φίλε κατάλαβα, γαμώ κομπρεσέρ κι έτσι! Τέλεια!» Αν έλεγε πριόνια θα τον καταλάβαινα καλύτερα.)


Και είναι τόσο άσχημο, να μισόκοιμάσαι και να μισοβλέπεις και θρίλερ με πρωταγωνιστές ένα κάρο κόσμο και κάποια στιγμή να το καταλαβαίνεις ότι οκ θα ζήσεις μερικά λεπτά ακόμα δεν θα σε σκοτώσουν, αλλά τουλάχιστον θα τα θυμάσαι να τα διηγείσαι και να γελάς; Μπορείς με το ένα σου χέρι να κάνεις έτσι στο συρτάρι, να πάρεις ένα μολύβι και να γράψεις πάνω στον πάγκο. Ουπς, δεν μπορείς, γιατί στο συρτάρι έχεις βάλει όλα τα μη ξυσμένα μολύβια και όλα τα δεγράφηλα στυλό.

Τελικά, βλέπεις το θρίλερ κανένα δίωρο, ξυπνάς και το σάουντράκ του εξακολουθεί να παίζει: «βββββββντουκντουκουντουκουυυντουβββζζζζζινννντουκκκ» «βββββββντουκντουκουντουκουυυντουβββζζζζζινννντουκκκ». Κομμάτια σπασμένα οράματα στα δικά σου μάτια, χαζεύεις τις εφημερίδες. Αυτές τις φρι πρες που τις παίρνεις όπου τις βρεις και τις παρατάς στο πάτωμα μέχρι να τις πετάξεις ή μέχρι να τις ξεφυλλίσεις και να τις πετάξεις ή μέχρι να τις ξεφυλλίσεις να κόψεις αυτά που θες να διαβάσεις και να τα βάλεις κάπου, όπου όταν θα τα θες δεν θα τα βρίσκεις.

(Έκανα τον ζεστό αχνιστό καφέ μου – ναι πολύ Αγκάθα) Έκοψα ότι μου φάνηκε ενδιαφέρον και έφτασα στα ζώδια. Τα έχουμε ξαναπεί… ναι, θα μου πεις πάνε τρία χρόνια από τότε αλλά οκ. Το γενικό μοτίβο είναι δεν πιστεύω – σ αγαααπές κι έρωτεςς salalala. Όχι.- ότι επειδή κάποιος έχει γεννηθεί τον τάδε μήνα έχει και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Πιστεύω ότι όλοι έχουμε τα ίδια χαρακτηριστικά σε διαφορετικό βαθμό ανάλογα με το περιβάλλον μας, τα ντι εν έη μας και τις συνθήκες ή τις «κακές» ή τις «καλές» ώρες που έχουμε περάσει.

Έλα που όμως το παρακάτω γράφηκε για μένα.
Τα αστέρια προειδοποιούν σαλαλαλα


Η κυρά- Πίεση έχει έρθει και έχει στρογγυλοκαθίσει στον σβέρκο σου, (έτσι γίνονται τα αυχενικά χωρίς να το καταλάβεις)

έτσι σκέφτεσαι ότι η μόνη διέξοδος είναι να πάρεις τα βουνά να βρεις τα αδέρφια σου τους αντάρτες. (είμαι έτοιμη, πήρα και τα σωστά πατούμενα)

Courage, mon enfant… (οχοχοχο χοοο χοοο μπαγκεεετττ, βουαλά μον πασπόρρρ)
Υπομονή και εγκράτεια. (σεμνότητα και ταπεινότητα; απαπα έχουν καταστραφεί πολλοί!Σιγανάαα σιγανάαα και ταπεινααα σαλαλαλα)

Το τετράγωνο Κρόνου- Πλούτωνα (πώς είναι τετράγωνο; Δεν θέλει άλλους δύο;)

σε κάνει να νιώθεις λες και έχεις μπει στο τηγάνι. (γιατί μπήκες στο τηγάνι κι έσπασες τα αυγάαα;;;- πόσο πίσω με πάω)

Μην ξεχνάς, όμως, ότι η θεά Τύχη ευνοεί τους τολμηρούς, (συμφωνούμε)
γι’ αυτό αφού δεν έχεις και πολλά πράγματα να χάσεις,
τι σε μέλει να ρίξεις τα ζάρια από την αρχή; (τι σε μέεελει εσένανεε από πού είμαι γω σαλαλα, την αλήθεια θες; Δε με μέλει. >τράβαα μπρος και μη σε μέεελειι σαλαλα)

Παράλληλα, ο Ερμής και η Αφροδίτη στον Τοξότη βάζουν και τις επαγγελματικές ευθύνες να σου χτυπήσουν την πόρτα, (αααα, αυτοί την έκαναν τη ζημιάαα…. Και δεν πρόλαβα να πάρω κάτι τις να τους τρατάρω)

οπότε καλό θα ήταν να μην τους ανοίξεις. (δεν, το μόνο σίγουρο)

Συμβουλή: Κάνε ένα πράγμα τη φορά και κάν’ το καλά, αφιερώσου σε έναν και μεγάλο στόχο και στρώσου στη δουλειά για να ξελασπώσεις κάποια στιγμή,
(στα λόγια μου ήρθες)

μήπως καταφέρεις τελικά να φύγεις αυτό το ταξιδάκι που τόσο λαχταρά η καρδιά σου. (αααααντε να δούμε!!!!) lechy!!!!

4 σχόλια:

kalo paidi alla... είπε...

Το χειρότερο είναι να δουλεύεις κομπρεσέρ...Αυτή η μοναδική ευκαιρία/προνόμιο μου δώθηκε από τον ένδοξο ελληνικό μας στρατό που ξέρει να κατανέμει με σοφία και σοβαρά κριτήρια τις ειδικότητες των φαντάρων. Έτσι αποφάσισαν ότι αφού έχω σπουδάσει μηχανολόγος τότε είμαι το ιδανικό άτομο για να γίνω χειριστής μηχανημάτων (μπουλντόζα, εκσκαφέας, γκρέιντερ, και φυσικά κομπρεσέρ). Ευτυχώς μόνο 2 φορές το δούλεψα το κομπρεσέρι. Πολύ ταρακούνημα ρε παιδί μου. Σταμάταγες και μετά κουνιόσουν ολόκληρος από μόνος σου. Και βουητό στ αυτιά. Σα να χες πάει σε συναυλία μέταλ και να είχες κολλήσει το αυτί σου στο ηχείο. Τώρα από ζώδια τι να λέμε...με πιάνεις αδιάβαστο

JoaN είπε...

χαχαχαχα Συγνώμη αλλά, αν συνοψίσω όλα σου τα σχόλια σ αυτό το μπλογκ, καταλήγω στο ότι είσαι ο ορισμός του "υπάρχουν και χειρότερα". Αυτό φυσικά με χαροποιεί. :P

happypepper είπε...

μικρό σαλαλά,
άστα ζούδια και ξεκίνα το ταξίδι! Και αν θες, να σου δώσω γνώμη...

JoaN είπε...

happypepper, μα τα ζώδια το λένε σωστά: ΠΡρρρρώτα κάνω φόκους,μετάαα ξελασπώνω και τσουπ να το, το ταξίδι. (πάντα υπάρχει και η άλλη άποψη "μην ψάχνεις πια αλλού αφολυ το ξέρεις ήδηη, εδώ είναι το ταξίιδιιι σαλαλαα)