Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Βγαίνω μια βόλτα στην Αθήνα...

Προαστιακός.
Ναι, δεν έχω ταξιδέψει με προαστιακό πολλές φορές κ έτσι ακόμα κάθε φορά που μπαίνω παρατηρώ κάτι διαφορετικό και σίιιιγουρα αστείο. Μέχρι στιγμής τα συμπεράσματα είναι:
-ότι δεν έχει πολύ βοηθητικές ταμπέλες και λείπει χάρτης των υπόλοιπων γραμμών απ τις αποβάθρες.
-ότι ο κόσμος που τον χρησιμοποιεί… (όχι ακόμα δεν έχει ωριμάσει αυτό το συμπέρασμα σσσσσσς)
-ότι η κυριούλα που λέει «μπλα μπλα μπλα προσοχή στο κενό μπλα μπλα μπλα» τη λέξη κενό(στην ελληνικέ ΒΕΡΣΙΟΝ) την χρωματίζει πολύ …τσαχπίνικα; Αθώα; Χαρούμενα; Που με κάνει να ξεσπάω σε γέλια όσο τσαντισμένη ή στεναχωρημένη κι αν είμαι.
-ότι (και σε συνδυασμό με την απάνου παύλα) επικρατεί μια παράξενη ηρεμία μέσα στον συρμό, που είτε γελάς είτε απλά μιλάς σε κανονική ένταση νιώθεις ότι δεν πρέπει. Νιώθεις σαν να είσαι σε βιβλιοθήκη, ή στο σπίτι κάποιου που μέσα κοιμάται το μωρό.

(Και σε αυτό το σημείο καταθέτω ότι την ίδια ηρεμία συναντάς στο αεροδρόμιο στις αίθουσες που περιμένεις για το τελευταίο τσεκάρισμα πριν μπεις στο αεροπλάνο. Εκεί μέχρι να πας στην πύλη που θες, περνάς πολλές και σου βγαίνει ότι πρέπει να τις διασχίσεις νυχοπατώντας!)


-ότι στις αποβάθρες έχει πάρα πάααρα πολύ φασαρία και δεν ακούς τι πο τα σε περίπτωση που προσπαθείς να μιλήσεις στο κινητό ς.

Κατάθεση υπολοίπων:

Είναι τόσοο ωραία να περπατάς στην ηλιόλουστη Αθήνα και να περάνει από δίπλα σου ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, που κρατάει μια σακούλα με φρεσκοκομμένο καφέ. (είναι οι φορές που χαίρεσαι για την τέλεια όσφρησή σου. Είναι οι φορές που θες ν αλλάξεις ρότα και να τους ακολουθήσεις προκειμένου να μυρίζεις συνέχεια καφέ)

Στο ταμείο…
-Με απόδειξη ή τιμολόγιο;
-Χωρίς.

Στο μετρό…
Ένας ηλικιωμένος μπαίνει στον συρμό και στην καρέκλα απέναντί μου βάζει μια εφημερίδα. Την προσαρμόζει ακριβώς στην μία γωνία της καρέκλας. Περισσεύει ένα κομμάτι ακάλυπτο. Κάθεται όσο μπορεί πάνω στην εφημερίδα.
Κάνει κάτι μορφασμούς με το πρόσωπό του. Κάποιον μου θυμίζει. Κάποιον στιχουργό… δίπλα κάθονται δύο αγόρια και μιλάνε. Ο ένας έχει μακρύ μαλλί. Αλλά το κακό μακρύ μαλλί….. ψιλοαραιό, σπαστό, σαν ταλαιπωρημένο βρε αδερφέ.

Πλησιάζει η στάση μου, σηκώνομαι, μαζί μου σηκώνεται το αγόρι με το κοντό μαλλί. Και λιιιιιγο πριν ανοίξει η πόρτα ακούω τον κύριο με την εφημερίδα στη γνωστή του φυσιογνωμία να λέει στο άλλο αγόρι με το μακρύ μαλλί:
-Είστε φοιτητής ε; (ρώτησε ευγενικά και κεφάτααααα)
-μμ (το παιδάκι έμοιαζε να τα χει κάνει πάνω του και έγνεφε νευρικά, γυμνάσιο να πήγαινε…)
-Ξέρετε γιατί είναι έτσι το μαλλί; Γιατί το μαλλί είναι σαν το μακαρόνι.
-..
-.. όπως το μακαρόνι.. …

(Τι συνέβαινε μέσα στο μυαλό μου την ίδια στιγμή:
Να κατέβω; Όχι, κάτσε κάτσε ν ακούσω. Θα σταθώ εδώ στην πόρτα και την τελευταία στιγμή θα βγω, α δεν γίνεται θέλουν να βγουν από πίσω μου και να μπουν κι άλλοι. Σαν το μακαρόνι; Μα θέλω ν ακούσω, θέλω να δω που το πάει. Να κατέβω στην επόμενη και να γυρίσω πίσω; Δεν θα προλάβω. Σνιφ)

...και βλέπω φάτσες γελαστέες, θα ξααανααρθει η ρουτίνα και θα ξανάρθουν βροχέεες σαλαλαλα

7 σχόλια:

happypepper είπε...

Βόλτες ηλιόλουστες με ανθρώπους να χαζέψεις - θα διαλέξω τη λέξη "σουλατσάρω" που ενσωματώνει μια νωχελική κυριακάτικη απολαυστική αδράνεια...
Γειά μας! (άσπρο πάτο)

JoaN είπε...

Έτσι. Άσπρο! (γουέλ καμ)

happypepper είπε...

νά σαι καλά! καλώς σε βρίσκω.

kalo paidi alla... είπε...

Τραγικό/ασυγχώρητο λάθος να αφήσεις τέτοιο διάλογο στη μέση και να μην ακούσεις τη συνέχεια! Είναι σαν να αρχίζεις να λες ένα ανέκδοτο και να ξεχνάς πώς τελειώνει. Δώσε μας έστω ένα υποθετικό σενάριο για το πώς μπορεί να συνεχίστηκε...:Ρ

JoaN είπε...

kalo paidi alla, παραταμεΜωρεΠαωΝαΣκασωΚιΕγω
ΠουΔενΑκουσαΤηΣυνεχεια.

και δεν έχω φαντασία για να υποθέσω τι εννοούσε.
Το συνδυάζω με την αδυνατισμένη μακριά τρίχα του παιδιού, που παρατήρησα εγώ. Αλλά το μακαρόνι δεν ξέρω να έχει ιδιαίτερη συμπεριφορά .Κανείς δεν μας λέει ότι και ο κύριος το παρατήρησε το ίδιο.
...
Το μαλλί είναι σαν το μακαρόνι. Όπως το μακαρόνι όταν το βάλεις στο κεφάλι, λόγω της βαρύτητας κάποια στιγμή αδυνατίζει και πέφτει. Έτσι και το μαλλί.

:s

Προσπαθήστε κι εσείς ντε !

kalo paidi alla... είπε...

Το μαλλί είναι σαν το μακαρόνι...μάλιστα ενδιαφέρουσα άποψη.
Οπότε συνεπάγεται:
Είμαι μακαρονάς = Είμαι μαλλιάς
Στο στρατό σε κουρεύουν = σου κάνουν τα μακαρόνια πέννες
Όσο για τα μάλλινα πουλόβερ εγώ προτιμώ Barilla γιατί δεν κάνει γρομπαλάκια το μακαρόνι τους!

JoaN είπε...

axaxaxaxa san na peinages oso to egrafes...