Ψυγειο-πρρροομπλεεεμμμ: Κατωσεντονο

Όλα ξεκίνησαν στις 23/6/09 που το ψυγείο άρχισε να χτυπάει (σα συναγερμό φαντάσου) και να αναβοσβήνει η ένδειξη με το θερμόμετρο. Όμορφα. Ανατρέχουμε στο βιβλιάρακι να δούμε τι έχει και τι κάνουμε. Θα πει λέει ότι έχει πρόβλημα ο θερμοαντιστάτης. Τώρα εδώ δεν ξέρω αν η σωστή λέξη είναι θερμοστάτης και αυτός/αυτή που μετέφρασε τις οδηγίες έκανε λάθος. Και πρέπει να πατήσετε αυτά τα κουμπιά με αυτό τον συνδυασμό να σταματήσει ο συναγερμός.

Τίποτα. Νεκρά τα κουμπιά στην πόρτα. Ο τόπος μύριζε καμμένο πλαστικό. Καπνούς δεν είχε, ούτε Ρουβά είχε., σε προλαβαίνω. Ο μόνος τρόπος να σταματήσει να σφυρίζει η ψυγειοντουλάπα μας, είναι να βγει απ την πρίζα (μπρίζα? Πριζόλα ή μπριτζόλα;κλπ) . Πράγμα δύσκολο γιατί ποιος το μετακινεί όλο αυτό; Κατεβάσαμε (την τέντα στο μπαλκόνι σαλαλα , αλλά αυτό να μην σ απασχολεί) απ τον πίνακα τον διακόπτη του ψυγείου, λίγα λεπτά αναμονής και πάλι πάνω. Και όλα καλά….

Κάθε δύο ώρες κάναμε αυτό το ρεσταρτ στο ψυγείο. Ύστερα, το βγάλαμε απ την πρίζα γιατί η μυρωδιά του καμένου ήταν έντονη. Μας πήρε τρεις μέρες να βρούμε τηλέφωνο του σέρβις. Το ψυγείο είναι AMANA του 1994(αχαχαχα σαν κρασί το παρουσίασα).Στο παρελθόν είχαμε χρειαστεί για κάτι ψιλά το σέρβις και είχαμε καλή συνεργασία. Πια η εταιρία αυτή έκλεισε και έχει αναλάβει μια άλλη. Σέρβις αμάνα δεν, στην Ελλάδα.
Από Παρασκευή 26/6 κλείσανε ραντεβού για την Τρίτη. Μας ρωτάνε τι πρόβλημα έχετε; Εεε δε ξέρουμε… ο συναγερμός του… Ξαναρωτάνε Τι πρόβλημα έχει;
Και εδώ είναι που θα κάνω παρένθεση….. -άμα είναι να κάνω διάγνωση εγώ να σου δώσω τα μισά λεφτά;- ( Γιατί όταν πας για ακτινογραφία πες στο χέρι, σε ρωτάει ο ακτινολόγος πριν «σπάσιμο είναι;» , Γιατί όταν πάρεις να καλέσεις ασθενοφόρο χάνεις πολύτιμο χρόνο να συζητάς τι έχει ακριβώς; Να έχει και οξυγόνο ή όχι; Το θέλετε με τι μέσα; Με απ όλα και τζατζίκι; Και όταν σου απαντάω τι βλΕΠΩ να έχει εσύ επιμένεις να πάρεις σίγουρη διάγνωσή και όταν σου λέω ναι τα θέλω όλα βάλτ’ πάλι το συζητάς., κλείνω βιαστικά παρένθεση μη ξεφύγω του θέματος)
Εμμ μάλλον είναι ο θερμοαντιστάτης. Θερμοαντιστάτης; Αναφωνεί ενοχλημένα! Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα., Ε δε ξέρω, έτσι το διάβασα στο βιβλίο, έτσι λέω. Θερμοστάτης υπάρχει. Καλά, θα έρθει την Τρίτη ο τεχνικός που είναι ειδικός για τα Αμανα. Η επίσκεψη 40 ευρώ. Ας είναι, Ας έρθει. Ας δούμε. Ας είναι μακρινό το ραντεβού.

Τρίτη 30/6 7.30 πρωί χτυπάει το τηλέφωνο. Το σηκώνω τρομαγμένη μιας και περίμενα νέα από νοσοκομείο. Γεια μας, ο τεχνικός είμαι κυρία για το ψυγείο κυρία. Τι έχει; Έχει αυτό και αυτό. Δεν μιλάει, ίσως να είναι ο θερμοστάτης. Καλά θα έρθω κυρία να το δω. (πάει να το κλείσει.) Τι ώρα;;;;;; Εμ 12 με 2 θα ρθω. Ήρθε, α κυρία είναι ο ανεμιστήρας. Τι τραβάει κι αυτό το κακόμοιρο! Πόσο; Τόσο. Οκ. Σκούπα έχετε. Έχουμε καθαρίσαμε, αλλάξαμε, πληρώσαμε, ευχαριστήσαμε. Μετά από δύο ώρες ο γνώριμος ήχος του ψυγείου τιτ ττιτιτιτιτιτιττιτιτιτιτιτιτ. Χμμμ Τηλέφωνο καπάκι στην εταιρία. Μιλάει με τον τεχνικό και μας λέει τη σοφή του συμβουλή:
« Α, αφήστε το στην πρίζα, θέλει 4 ώρες να δουλέψει να δούμε. Και αύριο το πρωί μου λέτε» Ήταν η ώρα (μα που γυρνάς και με νικά η στενοχώρια. κρυφά θα 'ρθεις σαν το φεγγάρι που γλιστράει απ' τα στόρια Σαλαλα, η επιλογή του Αζματος μαρτυρά νεύρα πολλά τούτη την ώρα). Στις 5 κλείνει το σέρβις. Χμμμμμμμ

(Παρένθεση-σκέψεις)
Ο κύριος αυτός φερόμενος ως ειδικός τεχνικός ψυγείων Αμάνα σου έβγαζε μια αβεβαιότητα για το μέλλον. Αρχικά λες άντε ας μην βγάλω συμπεράσματα από την εμφάνιση, τον τρόπο ομιλίας και τον ήχο του κινητού.(κλικ) (που ήταν άκρως αστείος και πολύ ζορίστηκα να μην ξεσπάσω στα γέλια). Επιπλέον, δεν ξέρω αν σου έχει τύχει να πέσεις στην ανάγκη τεχνικού οποιασδήποτε εταιρία, ώστε να καταλάβεις τι λέω…και ότι δεν υπερβάλω. Αλλά, θες η τύχη μας η καλή, θες ότι έτσι είναι δε ξέρω… πάντα έρχεται κάποιος που κοιτάει την εκάστοτε συσκευή σα να μην έχει δει άλλη στη ζωή του, να κάνει δειλά βήματα να την προσεγγίσει, να μην ξέρει τι να διορθώσει, να μην μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί του και να γυρίσει μετά από λίγα λεπτά να σου λέει «Είναι ο εγκέφαλος» «Είναι η κεντρική πλακέτα» Αυτό θα πει πολλά λεφτά, θα πει δεν υπάρχει το ανταλλακτικό εδώ, θα το πάρουμε από Γερμανία, από Αμερική, θα πει χρόνο κλπ. Μπορεί ένα καλώδιο να μην κάνει καλή επαφή αλλά όχι, δεν το κοιτάμε. Εγκέφαλος. Σίγουρο χαρτί. Και ΤΩΡΑ να βλέπεις το έργο να επαναλαμβάνεται και να λες ας μην προτρέχω, επειδή είχα μια, δυο τρεις τέσσερις, δέκα, δεκαπέντε ατυχείς συνεργασίες με τεχνικούς δε σημαίνει ότι πρέπει να τον καταδικάσω, να φωνάζω από Τώρα. (πως λες επειδή αυτός με κεράτωσε, δεν σημαίνει ότι θα με κερατώσει κι ο επόμενος; Αυτό γεια σου)

Την άλλη μέρα, ναι ξέρετε δεν κοιμηθήκαμε το βράδυ το ψυγείο ούρλιαζε κάθε 2 ώρες, ούτε μωρό να είχαμε. Καλά θα έρθω στις 2/7. Κλασσικά πια, τηλέφωνο 7:45 να μας πει πότε θα ρθει. Έρχεται ο ΙΔΙΟΣ τεχνικός, τι να ναι τι να ναι.. είναι η πλακέτα… πω ναι να είναι καμμένη. (Γουέλ- Μπέζου στο Εκείνες κ γω-, άμα το λες εσύ πάσο. Πόσο; Τόσο. Άντε οκ. Χωρις επίσκεψη αυτή τη φορά ε. Μα γιατί το λέτε αυτό κυρία; Είπα εγώ έτσι; (ρώτησε βαθιά πληγωμένος). Δεν έχω την πλακέτα τώρα… θα πάρω τηλέφωνο να σας πω πότε να την φέρω. Καλούμε εμείς μετά από μια μέρα. Πότε θα την φέρετε; (εξακολουθούμε σε ευγενικό τόνο) Η κοπέλα που απαντούσε ήταν αρπαγμένη και με μάγκικο στυλ θέλησε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. «Να σας πω κυρία μου; Που να ξέρω εγώ; Δεν μου έχουν παραδώσει ακόμα οι τεχνικοί. ΑΑΑμα μας παραδόσουν θα μάθουμε.» Συγνώμη κιολας που με ταλαιπωρείτε, που δεν μπορείτε να βρείτε τι φταίει, που ο τεχνικός δεν ξέρει τη δουλειά του, που δεν έχουμε ψυγείο που περνάνε οι μέρες, που άνθρωπος είμαι κι εγώ και πελάτης και ούτε εγώ φταίω, που ήδη έχω πληρώσει τσάμπα το πρώτο ανταλλακτικό, που δεν μου εγγυάται κανείς ότι θα είναι αυτή η λύση. Που μάθε να μιλάς γιατί σε αυτό το πόστο είσαι καλώς ή κακώς. Κλπ κλπ. Δεν Τα είπα. «Να μας στείλετε άλλον τεχνικό» «Μα στέλνουμε τον ίδιο γιατί ξέρει το πρόβλημα» χμμμμ
Τελικά έφερε σήμερα 8/7 την πλακέτα. Την αλλάζει. Το ψυγείο δεν παίρνει ΚΑΝ μπροστά. Αρχίζουμε, να του λέμε αιτίες πιθανές μα μήπως να ναι αυτό; Την πρίζα την βάλατε; Μήπως είναι κάτι άλλο… «Δεν έχει κάτι άλλο!» ΤΙ να του πεις οεο? Κάποια στιγμή πήρε. Φεύγει, Πληρώνουμε την πλακέτα.
Στο 2ωρο τιτιτιτιτιτιτιτιττιτιτιτιτιτιτιτ ο αγαπημένος μας ήχος. Τηλέφωνο πάλι. Μπλα μπλα μπλα «Θέλει τουλάχιστον 5 ώρες.» τάδε έφη τεχνικός. Ο οποίος είπε κι άλλα καλά όπως «Τα παιδιά μου τα έχω μάθει να μην πίνουν κρύο νερό. Γιατί μπορεί να χαλάσει το ψυγείο.» και δεν έκανε πλάκα. Και μόλις έβαλε την πλακέτα κι έφυγε λέει: «Ο Θεός βοηθός τώρα να δουλέψει, κυρία»
ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ αυτό ειν το κολατσιό μου….. και φύγετε απ τη θέση μου και να πάτε αλλού. Αν είναι έτσι, γίνομαι κ γω τεχνικός ψυγείων. Παίρνω λίγο αγιασμό, λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τα αγόρι μ, κάνω δυο προσευχές, βιδώνω ξεβιδώνω για το καλό. Και έτοιμος ο Φόντας. Α.. κ λίγο αλάτι στη μύτη του κουταλιού, μη ξινίσει λόγω ντομάτας.

1) τα λεφτά μας πίσω. 2) μη σου πω και αποζημίωση για την όλη κοροϊδία, ταλαιπωρία ,ανικανότητα, 3) θα πάρω άλλο ψυγείο, δε ρισκάρω να φτάσει χειμώνας να έρχεται δυο φορές την εβδομάδα ο τεχνικός να τα λέμε. 4) η Αμάνα αυτό το ξέρει?! 4) Λυπόμαστε τον τεχνικό έχει κ παιδιά, όμως αν ο τεχνικός είναι Ι5 γιατί η εταιρία δεν στέλνει κάποιον άλλο τη στιγμή που βλέπεις ότι ο άλλος δεν το χει; 4) στην περίπτωση που η εταιρία ΔΕΝ έχει άλλον τεχνικό …. Τότε … 4) 3*4 ? ;p

Παράλληλα έχουμε και την ιστορία με τα κλιματιστικά να μας σπάνε τα νεύρα. Φτάνει όμως για σήμερα. Αύριο πάλι θα συνεχίσω, μην γίνει υπέρδιπλο το σεντόνι.