Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Μωβ

Αυτή η πόλη που αγάπησα παλιά

κι όλο γυρνούσα στ ανοιχτά παράθυρά της

έγινε βάρος που αδιάφορα περνά,

σα μια συνήθεια παιδική, σαν ένα λαθος.

Αυτά τα χρόνια που μετράω με το στανιό
τα λίγα, τα πολλά, τ' άγνωστα χρόνια
με βρίσκουν μόνο να γυρνάω μ' ένα φακό
σ' έναν καθρέφτη μαγικό, μια χούφτα πιόνια


Ένα που αγάπησε πολύ κι άλλο που τυραννιέται
δυο τρία που ξεστράτισαν κι άγρια παραστράτησαν
κάποιο που ξόδεψε το φως κι έμεινε άδειος ο καιρός
λίγα που δυστυχήσανε και τη ζωή γκρεμίσανε

Φύλακα στην καλύβα σου κρατάς το βασιλιά τους
είναι αστείο, σοβαρό δεν το χωράει η καρδιά τους
Φύλακα στην καλύβα σου κρατάς τον άνθρωπό τους
λείπει το φως, λείπει το φως κι έχασαν τον καιρό τους

Φωνάζω μεσ' στη νύχτα κι ύστερα σωπαίνω,
σαν τα πουλιά μες' στα κλαδιά σου το χειμώνα.
σαλαλαλα
(Ο φύλακας κι ο βασιλιάς, Σωκράτης Μάλαμας)

7 σχόλια:

proserpina είπε...

Χιιιι τέλειες! Αντε, βάλε και τις υπόλοιπες!!!

JoaN είπε...

Σ ευχαριστώ πολύ, που με στηρίζεις σ αυτή την προσπάθεια που κάνω!

(πόσα είπαμε 130 ευρα? ερχονταιιι)

proserpina είπε...

230, ξεχνάς βλέπω, ξεχνάς...

Λοιπόν, ο ουρανός είχε όντως καταπληκτικό χρώμα εκείνη τη μέρα, μου έχει βγει κι εμένα αυτο το γαλαζιο φωσφοριζέ...Κάνει ωραία αντίθεση με το μωβ

Όσο για τον κύριο της φωτογραφίας, νομίζω ήθελε και μια ανφάς, να φανεί το έκπληκτο βλέμμα του για το περιστέρι :P

proserpina είπε...

Λες να ανεβάσω κι εγώ, να κάνουμε σύγκριση τεχνολογίας μηχανών;

:P

proserpina είπε...

Χάιντε, κομμάτια να γίνει

proserpina είπε...

Χαχαχχ την τρίτη φωτό την εχουμε ίδια :D

JoaN είπε...

1. τον κύριο δεν τον έχω ΑΝ ΦΑΣ.
2. δε γίνεται η σύγκριση, αφού τις έχω κακοσυμπιέσει.
3. γίνεε κομμάτιαα σαλαλα
4.με μια άλλη που δεν ανέβασα όντως είναι ίδια :P