Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Μίλα να χαρείς...

Μέσα σε διπλό λεωφορείο αραγμένο στην αφετηρία πάνω από τέταρτο, είμαστε πέντε άτομα και ο οδηγός έξι. Αποφασίζει ότι πρέπει να φύγει, αφού τσεκάρει απ τους καθρέφτες κλείνει τις πόρτες. Βάζει μπροστά και περιμένει, να ανάψει το πράσινο, να φύγουν τα αυτοκίνητα που είναι δίπλα για να μπορέσει αν φύγει κι αυτός. Το λεωφορείο, λοιπόν, είναι ακόμα στη στάση με κλειστές πόρτες.

Έρχεται ένας Άνθρωπος με μια μικρή τσάντα ταξιδιού, πάει στην πόρτα του οδηγού και την χτυπάει ελαφρά. Βλέπω τον οδηγό απ τον καθρέφτη, ο οποίος κουνάει ανέμελα το κεφάλι του και κάνει την πάπια. Ο Άνθρωπος ήρεμος και απορημένος χτυπάει άνευρα πάλι την πόρτα. Μου ξεφεύγει δυνατά «Δεν είμαστε καλά», μόνο αυτό. Μόνο.

Μια γυναίκα μπροστά μου λέει διστακιτκά κι ευγενικά: «Γιατί δεν του ανοίγετε? Στη στάση είναι». Ο οδηγός έχει μπει στο πετσί του ρόλου της πάπιας. Η γυναίκα ρωτάει πιο δυναμικά: «Γιατί δεν ανοίγετε;». Ο οδηγός: «Ε??», ανάβει το φανάρι και το λεωφορείο φεύγει και ο οδηγός τσαμπουκαλαμένος απαντά: «Αυτός δεν ήθελε λεωφορείο, να μετακομίσει ήθελε.».

Και διερωτώμαι τι είναι το λεωφορείο? Αεροπλάνο, να πληρώσει ο επιβάτης υπέρβαρο? Οι αποσκευές του δεν ήταν πολλές. Αλλά και να ήταν τι πειράζει? Και τον οδηγό τι τον απασχολεί? Να πεις ότι ήταν γεμάτο το λεωφορείο και δε χωρούσε ο κόσμος να πω οκ εκ των πραγμάτων δεν χωράμε. Αλλά τώρα…

Το χειρότερο όμως, δεν είναι που ο οδηγός δεν άνοιξε στον Άνθρωπο να μπει. ΤΟ χειρότερο είναι που και οι πέντε που ήμασταν μέσα, δεν γιουχάραμε τον οδηγό. Δεν κάναμε τίποτα για να μπει ο άλλος μέσα. Αυτές είναι οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά και που ποτέ δεν θα τις πάρουμε σοβαρά, να δούμε άσπρη μέρα.

Ούτε γω μίλησα και που τα γράφω τώρα βλακεία.

Α, δεν είπα μια άλλη μικρή λεπτομέρεια……..

Ο Άνθρωπος που ήθελε να μπει στο λεωφορείο δεν ήταν απ την Ελλάδα και οι αποσκευές που είχε ήταν η πραμάτεια του. (και ο χώρος που έπιαναν ήταν περίπου πέντε σακούλες σούπερ μάρκετ)

Έχεις τόσα να λες στον τόπο αυτό το γαμημένο
κράτα το στόμα σου λιγάκι οπλισμένο
κι αν δε γουστάρεις να το κάνεις αλλιώς
ή δε μπορείς, τουλάχιστον - μίλα να χαρείς σαλαλα

Δεν υπάρχουν σχόλια: