Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Φτιάχνοντας κεριά

Ώρα χαράς και δημιουργίας στα παιδικά μου χρόνια…




Τι μου ‘ρθε ξαφνικά και άνοιξα εκείνο το μπλε σκονισμένο μπαούλο, δεν ξέρω. Τι μου ‘ρθε κι έβαλα την φόρμα εργασίας δεν ξέρω. Ξέρω μην χαλάσω άλλα ρούχα. Τι μου ‘ρθε να φτιάξω κεριά, δε ξέρω. Το είχα παρατήσει το χόμπυ εδώ και πολλά χρόνια άκρως απογοητευμένη. Αφού τίποτα δεν άλλαξε από τότε, γιατί να κάνω μια απ τα ίδια απαίσια κεριά και να χαλάσω ό,τι υπάρχει γύρω μου; (εκτός από χρόνο, ρεύμα και τα χέρια μ) Πού ακριβώς γίνεται το λάθος δεν είμαι σίγουρη. Θα στα πω απ την αρχή μπας και μπορείς να με βοηθήσεις.
Τι χρησιμοποιώ:
Καλούπια: έχω πλαστικά (κάτι βαρετά και αυστηρά γεωμετρικά σχήματα, να τα δώσεις στο δημοτικό να μάθουν τις πλευρές, ακμές, έδρες Και ένα τέλειο αστέρι. Παλιά είχα και ένα έλατο από καουτσούκ_ ). Τότε είχα ψάξει για περισσότερη ποικιλία αλλά τίποτα.
Κεριά:
έχω και τριμμένο σε διάφορα χρώματα(για μακαρονάδα, ναι, χο) και μισοτελειωμένα κεριά. (παλιά έβαζα και κηρομπογιές και άσπρο κερί)
Μπεν-μαρί

Φιτίλι
: στις συσκευασίες που παίρνω το κερί έχει και κάτι φιτίλια αλλά είναι κοντά για τα καλούπια που έχω και έτσι πήρα με το μέτρο (με σύρμα μέσα).
Ετοιμάζω τα καλούπια που θέλω να χρησιμοποιήσω. Βάζω το φιτίλι και το στερεώνω ίσιο με μια πατέντα. Στο κάτω μέρος του καλουπιού στριμώχνω χαρτοπετσέτες και τις κολλάω να είναι σφιχτές με χαρτοταινία. Βάζω τα καλούπια σε ίσιο πάγκο. Υποτίθεται ότι έχω στο νου πώς θέλω να είναι το κερί (μονόχρωμο, με στρώσεις ίσιες, με στρώσεις πλαγιαστές, τόνους ενός χρώματος, πολλά χρώματα κλπ).

Πες ότι το κερί έχει λιώσει και το βάζω στο καλούπι. (Α, προσοχή γιατί όσο ανακατεύεις στο μπεν-μαρί το μείγμα σου και το νερό βράζει από κάτω, βγαίνει καυτός ατμός απ τις τρυπούλες και παθαίνεις εγκαυματάκια …………#@#$%^%Υ%Υ#@Χ##%^)
Και ενώ είδες, δεν είσαι τρελή (λέμε τώρα), γέμισες το καλούπι με κερί, γυρίζεις και βλέπεις άδειο το καλούπι! Όμορφα, οι χαρτοπετσέτες δεν έκαναν δουλειά και όλο το κερί δραπέτευσε. Αυτό είναι το πρώτο βασικό πρόβλημα. Έχω δοκιμάσει τα πάντα εκτός από ούλτρεξ. Τι μπαμπάκια έβαλα, τι λίγο λίγο με το κουτάλι έριχνα να παγώσει και να μην τρέξει με φόρα, τι έριχνα σε διάφορες θερμοκρασίες το μείγμα ΤΤΤΤιποτα.

Το άλλο πρόβλημα είναι
όταν πια έχει περάσει μια μέρα και πάω με χαρά στην αρχή (κάθε φορά με χαρά, λες και δε ξέρω….) να βγάλω τα κεριά. Τα περισσότερα αντιστέκονται με σθένος, υπολόγισε και το γεγονός ότι στη μια άκρη έχουν μπόλικες χαρτοπετσέτες με λιωμένο κερί. Μετά από ώρα μάχης, με χαλασμένο μανικιούρ και τραυματισμένα, ταλαιπωρημένα χέρια μερικά καλούπια υποχωρούν.

ΤΟ Τρίτο πρόβλημα είναι
ότι μερικά δεν έχουν λεία επιφάνεια, αλλά έχουν σαν τρυπούλες… σαν να είναι σκαμμένο το κερί να πω… σα να χει ξεφλουδίσει… κι έτσι το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό. Τι να φταίει τι να φταίει -που δεν πήγαμε μπροστά σαλαλα Ό,τι (σχετικές) ιδέες έχεις πες μου! (και σημειώνω ότι απ την αρχή το έκαναν αυτό, δεν είναι θέμα βρωμιάς, ότι έχει μείνει κερί παλιό ή κάτι τέτοιο..) Βέβαια έκανα κ τα άλλο, αφού έβγαλα το κερί με την ανεμοβλογιά το βούτηξα σε κερί κι έτσι διορθώθηκε το θέμα. Όμως εξακολουθώ να θέλω να βγάζω λεία κεριά κλπ κλπ. Και τώρα έχουν περάσει δυο μέρες και ακόμα δεν μπορώ να βγάλω δυο κεριά. Τι στο ψυγείο τα βάζω, τι σε ζέστη τι πο τα … Τα έχω ήδη καταστρέψει απ τις προσπάθειες και είχαν τα πιο πετυχημένα χρώματα που ήθελα.

Α, ναι κι ένα άλλο θέμα είναι τα χρώματα (είναι γεμάτη η σκέψη μου με χρώματα δικά σου σαλαλα)……… Φυσικά ρε Ιωάννα άλλο χρώμα έχει το κερί λιωμένο κι άλλο όταν κρυώνει… και ενώ το δοκιμάζεις σε μια άκρη και βλέπεις πως είναι… Καλά ας κάνω ευπαρουσίαστα κεριά ποτέ και τους βρίσκουμε και τους τόνους… (συνοψίζω: θέλω 1. πιο ενδιαφέροντα καλούπια, 2. να μην έχω διαρροές κεριού, 3. να μην βγαίνουν τα κεριά σκαμμένα)

Με 'καψες που να καείς σαν το κεράκι της Λαμπρής σαλαλα

2 σχόλια:

proserpina είπε...

Το Σάββατο θα κάνουμε μια παράκαμψη να περάσουμε απο το Art & Hobby να δούμε τί παίζει...

JoaN είπε...

Μπα, απογοητευμένη είμαι. Για φέτος φτάνει το art & hobby για μενανε.