Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Μουσικές σκηνές '08-'09 β

Έχει αέρα απόψε, έχει αέρα
κι ακούω μια φωνή σαν τη δική σου
ανασαίνει η πόλη τη μορφή σου
γυρνάει μεσ' στο μυαλό μου η θύμησή σου.
Πού ' ναι τα μάτια σου να δουν
αυτό το δειλινό
πού 'ναι τα χέρια σου
ν' αγγίξουνε τον ουρανό. Σαλαλα

...Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις
Δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις
Στα είπα όλα - Φίλα με τώρα σαλαλα


Πήγα στον Σωκράτη Μάλαμα, στον Ζυγό. (28/3/09) Είχα ακούσει στο ραδιόφωνο ότι έρχεται με μεγάλες διαθέσεις και με σκοπό να κρατήσουν οι εμφανίσεις του πιο πολύ από ποτέ.
Ζυγός, μεγάλο μαγαζί, για όρθιους χλωμά πράγματα, όμως την άκρη την έχουμε βρει… Κυριολεκτικά άκρη και με τα ευγενικότατα γκαρσόνια που άφηναν τον κόσμο να στέκεται μέσα στα πόδια τους, βλέπαμε μια χαρά.
Δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα… Θυμάσαι πέρσι? Ε καμία σχέση. Αλλά είναι σχετικό τώρα όλο αυτό. Υπήρχαν μερικές έντονες στιγμές, όπως αυτή που σ είπα με το «Αερικό» και προς το τελευταίο μισάωρο τα πράγματα έγιναν όπως τα ξέραμε.

Κλέων Αντωνίου και στης Πιιιικροδάφνηςς τον ανθόοο σαλαλα και μου ρθε η εικόνα στο Δημαρχείο της Σύρου δύο καλοκαίρια πίσω, στην συναυλία Mode Plagal και δεν είχαν γίνει Όλα αυτά… !

Να 'σαι μονάχος σου θα πει να είσαι αντρειωμένος
να μη σε πιάνει πανικός ούτε κι ο ίδιος ο Θεός
αλλιώς στα πάγια κολλάς σέρνεσαι βρίζεις και πονάς
αγάπες σε κυκλώνουνε και στο μαντρί σε χώνουνε σαλαλα
Να περπατάς με τη σκιά σου
να τρως, να πίνεις, να γελάς, να τραγουδάς
και να θυμάσαι αν κοιμάσαι να ξυπνάς
και να ‘ναι δίπλα σου όπου πας…
…Να περπατάς με τη σκιά σου
για να ‘χει ο ήλιος συντροφιά
τα σκονισμένα βήματα
τα λόγια σου τα μυστικά
και τα μικρά διλήμματα σαλαλα

Πήγα στο planet music στις 24/3/09 και είδα την Μάρω Μαρκέλλου που παρουσίασε την πρώτη της δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Κορίτσι για σπίτι». Δύο κιθάρες, μπάσο, ντραμς και η φωνή της. Όλα τέλεια τραγούδια τόσο σε στίχο όσο και σε μουσική. Είπε και κάποιες διασκευές ξένες κι ελληνικές, καθώς και μερικά ανέκδοτα δικά της κομμάτια. [Σίγουρα ο δεύτερος δίσκος(όοοοταν έρθει) θα ‘ναι ακόμα πιο δυνατός απ τον πρώτο. Και νόμιζα ότι δεν μπορεί να γίνει. (Δεν είναι κάθε μέρα τ' Αϊ Γιαννιού , σπάνιοι οι δίσκοι που –μου- κάνουν αίσθηση).]

Θα έλεγα πως γέμισε το μαγαζί με φίλους και γνωστούς της. Σαν πάρτυ. Πρέπει να ήμασταν ελάχιστα τα άτομα που δεν την ξέραμε προσωπικά. Όμως ξέρεις… εσύ ‘φίλε, φίλη’ που έχεις έρθει να δεις τη φίλη σου στα πρώτα της βήματα, σ’ ένα μικρό μαγαζί , ε μη μιλάς ασταμάτητα. Ούτε να ουρλιάζεις τον πρώτο στίχο από κάθε τραγούδι, να με ξεγελάς ότι θα τραγουδήσεις έστω και παράφωνα μέσα στ αυτιά μου, και τελικά -ακόμα και στα τραγούδια που σ αρέσουν- να συνεχίσεις να μιλάς.

Ρε δεν το καταλαβαίνω αυτό. Είναι κάποιος πάνω στην σκηνή, κάτι κάνει, την βλέπεις βουρκώνει, τους βλέπεις Παίζουν και μιλάς συνέχεια? Πόσο μάλλον να τους ξέρεις αυτούς που πας να δεις. Και δε σε νοιάζει αν ακούγεσαι, δεν σε νοιάζει αν ενοχλείς. Πέρασε έξω χωρίς απουσία γμτ σ! Άντε, αν θες να τα πεις με τα φιλαράκια άντε για ποτό αλλού. Κάνε υπομονή και καθίστε μετά το Live, δυο ώρες ήταν μόνο.

ΘΑ σε ένοιαζε αν ήσουν εσύ στη σκηνή? Αν τραγουδούσες, αν έπαιζες και άκουγες από κάτω τη βαβούρα? Πώς θα ένιωθες? Πώς θα ένιωθες όταν η πλειοψηφία στο κοινό είναι φίλοι σου και σε γράφουν?

Ήρθες τελευταία στιγμή, πλήρωσες, έρχεσαι και κάθεσαι ακριβώς μπροστά μου και τρώω τα μαλλιά σου γιατί θες να βλέπεις τη φίλη σου, σπρώχνεις δεξιά κι αριστερά να χεις την άνεσή σου, βγαίνει η φίλη σου μέσα στη μούρη της μιλάς όσο πιο δυνατά μπορείς και όλα καλά. Πολιτισμός.

(Θυμάσαι την γνωρίσαμε στο Ζυγό, πρόπερσι το Μάιο, στην παρουσίαση του «έξω» του Φοίβου Δεληβοριά, το «SCROOGE Mc DUCK» και την «Ομορφιά του Θέλω»?αχχχ σνιφ σνιφ)

Περιμένουμε τα επόμενα Live της Μάρως θα είμαστε όλοι εκεί, να τσακωνόμαστε με τις φίλες της χοχοχο :P
Κλικ
(Ξεκίνησε με την Κρέπα, και της ζητήσαμε να το ξαναπεί στο τέλος, κ το πε)
Μα που είσαι τώρα να με δεις που επιτέλους … έμαθα και να σφουγγαρίζω… έχω νιρβάνα πάντα μες στην κατάψυξη και στο ψυγείο κόκα-κολα. …Μα στα όριά μου αναρωτιέμαι ποιος θα γελάει με τη μύτη μου … Ποιος θα ‘ναι άλλος καλύτερος συνένοχος στην κρέπα … σαλαλα

...Και κύλησα σαν τέντζερης ως του κουφού την πόρτα
μα το καπάκι έλειπε και όσο θέλεις βρόντα
τότε σ' εκείνον που 'θελε ολόκληρη την πίτα
του είπα πείνα αν πηδάς και αν πεινάσεις πήδα... σαλαλαλα

...Γεννιέμαι το πρωί και βγαίνω σε μια πόλη όπου κανείς δεν ρωτάει πού πηγαίνω, «γιατί δεν ξύπνησε νωρίς». Είμαι κοντά όμως ακόμααα, δεν έχω έρθει να σε βρω κι έτσι …σαλαλα

2 σχόλια:

Stepas είπε...

Τον Σωκράτη πήγα τον είδα βεβαίως. Συμφωνώ 100% στα όσα λες. Άθλια η κατάσταση για τους όρθιους αλλά τη βολέψαμε κάπως. Την βραδιά που πήγα όρθιος έφυγα ψιλοξενερωμένος, αλλά τη 2η φορά πήγα με τραπέζι και το ευχαριστήθηκα πολύ περισσότερο.

Η Μαρκέλλου πολύ καλή, δυστυχώς δεν μπόρεσα να πάω στο live της. Συμφωνώ σε αυτά που λες για τους Ελληνάρες που μιλάνε ακατάπαυστα, ειδικά στις μικρές μουσικές σκηνές είναι εκνευριστικότατο!

JoaN είπε...

ααα Προτεινω να μην χάσεις την Μαρκέλλου την επόμενη φορά! (Γουέλ καμ!)