Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

"Πιο κλισέ πεθαίνεις!"

Στο δρόμο…
Σάββατο πρωί στο Θησείο, προσπερνάω μια παρέα έξι γυναικών γύρω στα 33
(μποτίνι, παλτουδιά τριών τετάρτων με δυο μεγάλα κουμπιά σε αποχρώσεις καφεμώβ, μαλλί ισωμένο χωρίς καμία τριχούλα να πετάει παρά την υγρασία, πιασμένες αγκαζέ δυο δυο κάτω από κάθε μια ομπρέλα και το άλλο χέρι «ξεραμένο» στηρίζει στον αγκώνα την τσαντάρα.)κλακ

-Ναι, και φυσικά πολλά μικρά γεύματα τη μέρα.
-Και κυρίως ένα καλλλό πρωινό…
(με ένα στόμα μια φωνή, ναι με μια φωνή)
-Ναι ναι εννοείται.
-Αλλά να ξέρεις δεν προλαβαίνω ποτέ.
-Κι εγώ, να φάω κάθε γεύμα στην ώρα του δεν παίζει.
-Πού λέτε να πάμε.;. να στο …μπλα μπλα

Και μου ήρθε στο νου η κλισεδοκουβέντα.
Κλισέ: Τα αγαπάω και τα σιχαίνομαι ταυτόχρονα. Μπορούν να περιγράψουν πολύ εύστοχα τα συναισθήματα μια δεδομένη δύσκολη ή χαρούμενη στιγμή. Όταν όμως μου πουν το κλισέ άλλοι σε μια τέτοια στιγμή, τότε με εκνευρίζει/ αηδιάζει/ ενοχλεί απίστευτα.

Τώρα αυτό αρχίζει ν αλλάζει, ώστε να μην με επηρεάζουν τα κλισέ σε οποιαδήποτε περίπτωση με την κλισεδοκουβέντα.
Κλισεδοκουβέντα: όταν κάνεις διάλογο λέγοντας μόνο κλισέ. (όχι παροιμίες, κλισέ)

(Σε μπαράκι… )

-Το γέλιο δίνει ζωή.
-Όπως άλλωστε και η περιέργεια είναι δείγμα κακής ανατροφής.
-Τουλάχιστον πέντε γεύματα τη μέρα και από Δευτέρα δίαιτα.
-Το κολύμπι είναι η καλύτερη γυμναστική.
-Η ζωή συνεχίζεται.
-Είναι σημαντικό να πας παρακάτω.
-Που θα πάτε το τριήμερο;
-Πουθενά, μας αρέσει άδεια η Αθήνα.
-Θα πάτε κάπου στις γιορτές;
-Ναι, στο χωρίο.
-Στολίσατε;
-Φυσικά! Εσείς;
-Εμείς όχι ακόμα. (συνήθως αυτός που ρωτάει για τον στολισμό δεν έχει στολίσει α κ ο μ α)
(στέγνωσε το στόμα ακολουθεί τσούγκρισμα)

-Υγεία!
-Ναι ναι ναι Υγεία Παανω απ όλα.
-Διακοπές χωρίς θάλασσα δεν γίνεται.(ούτε πιο γάλακτος γίνεται)
-Νησί χωρίς πράσινο τι να το κάνεις;
- Τίνος ειν’ το παραπάνω;
-Και έγνεθε και κένταγε η κόρη το μαντήλι.
-Καλά Χριστούγεννα, καλά ΚΡΑΣΑ, καλά μυαλά, καλά καλά και του χρόνου σπίτια μας.

(πες καμιά άλλη κλισέ φράση, δεν θυμηθήκαμε άλλες)
Πες Πες ΚΑΝΩ ΣΥΛΛΟΓΗ :p


Στο δρόμο όταν βγαίνειιιςςς... σααλαλαα
5,10,15,20,25,30,35,40,45,50,55,60,65,70,75,80,85,90,95,10. Βγαίνειςςςςςςς.... σαλαλαα

+ Δεν είναι αυτό που νομίζεις.
τα παλιά ήταν καλύτερα.
Ο χρόνος θα το δείξει.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Σιγα που θα!

Τι κάνει «βββββββντουκντουκουντουκουυυντουβββζζζζζινννντουκκκ» με διακοπές από τις 8: 30 το πρωί;
Το κομπρεσέρ.

Το κομπρεσέρ είναι ένα μηχανικό τρυπάνι για σκληρές επιφάνειες, σημαντικό δε λέω, αλλά κάνει πολύ θόρυβο. Και το χειρότερο είναι ότι δεν το χρησιμοποιούν συνέχεια ώστε να κάνει ένα συνεχόμενο θόρυβο τον οποίο μπορείς εύκολα να απομονώσεις. Πρέπει να είναι ενοχλητικό. Έτσι είναι η φύση του, σου λέει. Πρέπει να τα αγαπάμε όλα με τα ελαττώματά τους. Μέσα. Αλλά να ξέρεις ότι εγώ δεν τα ξύπνησα.

(Να σημειώσω ότι την ίδια μέρα αργότερα βγήκα και πήγα κάπου που παααλί είχαν κομπρεσέρ και ταυτόχρονα άκουσα ένα τυπά να μιλάει στο κινητό χρησιμοποιώντας τη λέξη κομπρεσέρ με ένα περίεργο τρόπο. Είπε κάτι σαν «Ναι, ρε φίλε κατάλαβα, γαμώ κομπρεσέρ κι έτσι! Τέλεια!» Αν έλεγε πριόνια θα τον καταλάβαινα καλύτερα.)


Και είναι τόσο άσχημο, να μισόκοιμάσαι και να μισοβλέπεις και θρίλερ με πρωταγωνιστές ένα κάρο κόσμο και κάποια στιγμή να το καταλαβαίνεις ότι οκ θα ζήσεις μερικά λεπτά ακόμα δεν θα σε σκοτώσουν, αλλά τουλάχιστον θα τα θυμάσαι να τα διηγείσαι και να γελάς; Μπορείς με το ένα σου χέρι να κάνεις έτσι στο συρτάρι, να πάρεις ένα μολύβι και να γράψεις πάνω στον πάγκο. Ουπς, δεν μπορείς, γιατί στο συρτάρι έχεις βάλει όλα τα μη ξυσμένα μολύβια και όλα τα δεγράφηλα στυλό.

Τελικά, βλέπεις το θρίλερ κανένα δίωρο, ξυπνάς και το σάουντράκ του εξακολουθεί να παίζει: «βββββββντουκντουκουντουκουυυντουβββζζζζζινννντουκκκ» «βββββββντουκντουκουντουκουυυντουβββζζζζζινννντουκκκ». Κομμάτια σπασμένα οράματα στα δικά σου μάτια, χαζεύεις τις εφημερίδες. Αυτές τις φρι πρες που τις παίρνεις όπου τις βρεις και τις παρατάς στο πάτωμα μέχρι να τις πετάξεις ή μέχρι να τις ξεφυλλίσεις και να τις πετάξεις ή μέχρι να τις ξεφυλλίσεις να κόψεις αυτά που θες να διαβάσεις και να τα βάλεις κάπου, όπου όταν θα τα θες δεν θα τα βρίσκεις.

(Έκανα τον ζεστό αχνιστό καφέ μου – ναι πολύ Αγκάθα) Έκοψα ότι μου φάνηκε ενδιαφέρον και έφτασα στα ζώδια. Τα έχουμε ξαναπεί… ναι, θα μου πεις πάνε τρία χρόνια από τότε αλλά οκ. Το γενικό μοτίβο είναι δεν πιστεύω – σ αγαααπές κι έρωτεςς salalala. Όχι.- ότι επειδή κάποιος έχει γεννηθεί τον τάδε μήνα έχει και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Πιστεύω ότι όλοι έχουμε τα ίδια χαρακτηριστικά σε διαφορετικό βαθμό ανάλογα με το περιβάλλον μας, τα ντι εν έη μας και τις συνθήκες ή τις «κακές» ή τις «καλές» ώρες που έχουμε περάσει.

Έλα που όμως το παρακάτω γράφηκε για μένα.
Τα αστέρια προειδοποιούν σαλαλαλα


Η κυρά- Πίεση έχει έρθει και έχει στρογγυλοκαθίσει στον σβέρκο σου, (έτσι γίνονται τα αυχενικά χωρίς να το καταλάβεις)

έτσι σκέφτεσαι ότι η μόνη διέξοδος είναι να πάρεις τα βουνά να βρεις τα αδέρφια σου τους αντάρτες. (είμαι έτοιμη, πήρα και τα σωστά πατούμενα)

Courage, mon enfant… (οχοχοχο χοοο χοοο μπαγκεεετττ, βουαλά μον πασπόρρρ)
Υπομονή και εγκράτεια. (σεμνότητα και ταπεινότητα; απαπα έχουν καταστραφεί πολλοί!Σιγανάαα σιγανάαα και ταπεινααα σαλαλαλα)

Το τετράγωνο Κρόνου- Πλούτωνα (πώς είναι τετράγωνο; Δεν θέλει άλλους δύο;)

σε κάνει να νιώθεις λες και έχεις μπει στο τηγάνι. (γιατί μπήκες στο τηγάνι κι έσπασες τα αυγάαα;;;- πόσο πίσω με πάω)

Μην ξεχνάς, όμως, ότι η θεά Τύχη ευνοεί τους τολμηρούς, (συμφωνούμε)
γι’ αυτό αφού δεν έχεις και πολλά πράγματα να χάσεις,
τι σε μέλει να ρίξεις τα ζάρια από την αρχή; (τι σε μέεελει εσένανεε από πού είμαι γω σαλαλα, την αλήθεια θες; Δε με μέλει. >τράβαα μπρος και μη σε μέεελειι σαλαλα)

Παράλληλα, ο Ερμής και η Αφροδίτη στον Τοξότη βάζουν και τις επαγγελματικές ευθύνες να σου χτυπήσουν την πόρτα, (αααα, αυτοί την έκαναν τη ζημιάαα…. Και δεν πρόλαβα να πάρω κάτι τις να τους τρατάρω)

οπότε καλό θα ήταν να μην τους ανοίξεις. (δεν, το μόνο σίγουρο)

Συμβουλή: Κάνε ένα πράγμα τη φορά και κάν’ το καλά, αφιερώσου σε έναν και μεγάλο στόχο και στρώσου στη δουλειά για να ξελασπώσεις κάποια στιγμή,
(στα λόγια μου ήρθες)

μήπως καταφέρεις τελικά να φύγεις αυτό το ταξιδάκι που τόσο λαχταρά η καρδιά σου. (αααααντε να δούμε!!!!) lechy!!!!

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Δια χειρός...

Στα πλαίσια της σκέψης «δεν μπορώ να κάνω παζάρια, αλλά θέλω ν αγοράσω απ τον πλανόδιο τα τόσο ωραία του κολιέ, που όμως νιώθω ότι με ληστεύει μιας και τα πουλάει 20 ευρώ και δεν φορολογείται, δεν δίνει ενοίκιο, ενώ σίγουρα του κοστίζουν πολύ πολύ λιγότερο.», ξεκίνησα να κάνω τα δικά μου κολιέ και η γρήγορα η ώρα περνάει. Δεν συμφέρει και πάλι, αλλά εμείς να μαστε καλά. Καλάμια.

(καλά κατάλαβες όλοι φίλοι και γνωστοί άνδρες και γυναίκες, θα παίρνουν δώρο από μένα κολιέ και κεριά για τα επόμενα πέντε χρόνια) χο

Κι απόμεινα παιχνίδι σ' ένα
πάρκο που πια κανείς δε
θέλει να το δει. ...σαλαλα

.-

Χριστούγεννα σου λέει, και τα γνωστά πια ποστς παντού και οι γνωστές κουβέντες πια παντού και οι αναπάντητες κλήσεις παντού. Και να θέλω να σου δώσω μια άλλη οπτική για τις γιορτές… κάτι πάει στραβά και το χαλάει. Ίσως να μη θες. Ίσως να μην θέλω πιο πολύ. Ίσως να θέλουμε, αλλά να μην .Χριστούγεννα επιβάλλεται χαρούμενη διάθεση, άντε και λίγο αποβλάκωση χαζεύοντας τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν στο τζάμι. Αλλά μέχρι εκεί. Όχι, παραπάνω και χαλάσει η συνταγή.
Μιας και συζητάμε για συνταγές, μην με συμβουλευτείς για να φτιάξεις ψητά μανιτάρια πλευρώτους. Εκτός εάν έχεις θυμό οπότε ρώτα (= κανονικά θα έπρεπε να είναι μπαλσάμικο με μανιτάρια).
Μη δίνεις σημασία… Ίσως και να πρέπει να με εκμεταλλευτείς και να δεις αυτή ΤΗΝ αάαλλλη οπτική.

Και για μια ακόμα φορά…(κι ας μην )

Κι όταν ερχόντουσαν γιορτές, Χριστούγεννα συνήθως, κι έβγαινα αργά στους κεντρικούς τους δρόμους και το κρύο,
τον ήχο απ' τις πατημασιές ν' ακούω είχα μόνο…

με τον καιρό υπομονή η ζωή ξέρει να κάνει. Ίσως να φτάσεις στον σκοπό κι όχι, πάλι τράβα. Αυτό το ίσως αδερφέ, είναι μεγάλο πράγμα… σαλαλα

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Απόκρυφες σκέψεις!!!!

Πριν αρκετό καιρό έπεσε στα χέρια μου ένα μοναδικό, εκπληκτικό, θεσπέσιο, βιβλίο. Αμέσως μου ήρθες στο μυαλό ΕΣΥ. Εσύ που είσαι το μοναδικό άτομο που διαβάζει αυτό το Blog. (και φυσικά σε ευχαριστώ πολύ και συνάμα σε θαυμάζω γι αυτό) ΕΣΥ που μπήκες τυχαία γιατί εσύ έψαχνες κάτι άλλο, αλλά το γοογλοφιλαράκι σε έφερε εδώ. (και τώρα θα σε ξαναφέρει "pamela anderson τεραστιο στηθος"χο)

Το κακό είναι ότι οι φωτογραφίες είναι πολλές. Άντε ξεκινώ....

Ένωστε τις τελείες για να σχηματίσετε το πορτραίτο της ψυχής σας.











(έμειναν μερικές σελίδες ακόμα..ίσως να στις παραθέσω σε ένα επόμενο ποστ. Αν θες πάααντα)
άντε ένα για το δρόμο...

Θέλωω να σου στείλωω μια λευκήη κόλλλλα χαρτίιι σαλαλαλα

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Θέατρο στο Κτήριο!!!

προσοχή : http://www.youtube.com/user/kikadot#p/u/2/rBZoSzR0cg4
http://www.oldstage.gr/

http://www.eventsguide.gr/site/article.php?aid=8111

http://www.economist.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6443:2009-09-23-09-54-35&catid=19:venues&Itemid=23

(Πήγα, τα είδα, τα προτείνω. Θα επανέλθω με λεπτομέρειες)->
-Χάνσελ και Γρέτελ -> πάρα πάρα πολύ ωραία διασκεύη και μοναδική σκηνοθεσία. Με το ζόρι δεν έκλαψα.
-PR -> τέλεια η ιδέα να περιφέρεται ο θεατής και να κάθεται σε όποιο δωμάτιο θέλει για όσο θέλει, αλλά τα κείμενα των ηρώων δεν με ξετρέλαναν.
Παρ'όλα αυτά αξίζει να πας .... Α και αυτή τη φορά κάθεσαι αν θες. (βλέπε προηγούμενα θεατροπόστς)
Χάνσελ και Γρέτελ (κλακ)

5/11 με 27/12 (Εν. 9μμ)

Μια διαφορετική, σύγχρονη και αλληγορική διασκευή του παραμυθιού, όπου τα δύο αδέρφια χάνονται στη σκληρή πραγματικότητα ενός κόσμου που ζει στην "εποχή των γουρουνιών"

Όταν οι γονείς τους θα τους αφήσουν στην φασαρία των αισθήσεων ενός λούνα παρκ, τα παιδιά θα ακολουθήσουν έναν παράξενο, ευγενικό κύριο, που τους υπόσχεται να τα επιστρέψει σπίτι. Ο κύριος αυτός είναι ο ιδιοκτήτης ενός από τα μεγαλύτερα και πιο χλιδάτα εστιατόρια. Αυτό που κάνει το εστιατόριο, όμως, να ξεχωρίζει είναι η μυστική συνταγή ενός πιάτου με δύο είδη κρεάτων, χοιρινό και…

«Μια φθορά κι' έναν καιρό, έξω απ' τη μεγάλη πόλη βρισκόταν το μεγαλύτερο χοιροστάσιο που έχεις δει ποτέ. Περιμετρικά, υπήρχαν φτωχικά σπίτια φτιαγμένα από τομάρια γουρουνιών, πέτρες και ξύλα. Εκεί έμεναν οι οικογένειες των αντρών που δούλευαν στο χοιροστάσιο.

Το μεροκάματο μικρό. Το αφεντικό δε συμπαθούσε καθόλου τις γυναίκες γι' αυτό και το χοιροστάσιο απασχολούσε μόνο άντρες.

"Δεν κάνουν αυτές», έλεγε.

Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ ήταν δυο αδέλφια πολυαγαπημένα.

Ο πατέρας τους εργαζόταν στο χοιροστάσιο. Η μητέρα τους εργαζόταν κατά κύριο λόγο στο μυαλό της. Εργοστάσιο ιδεών.

Η πείνα καμιά φορά αβάσταχτη. Υπήρχαν βράδια που η οικογένεια έκανε δίαιτα. Γενικά αυτές εκεί οι γουρογειτονιές ζούσαν στην απόλυτη φτώχια."

Οι δύο εξαιρετικοί ηθοποιοί Φανή Σπυριδάκη και Χάρης Αττώνης, επωμίζονται το σύνολο των χαρακτήρων που παρουσιάζονται στο έργο ενώ ο DJ Tareq μιξάρει ζωντανά τις μελωδίες του Χρίστου Θεοδώρου.

Συντελεστές:
Κείμενο: Διαμαντής Γκιζιώτης
Σκηνοθεσία-Σκηνογραφία*: Γρηγόρης Χατζάκης(*Τα σκηνικά βασίζονται σε μία ιδέα των Δ. Βαρβαντάκη και Γρ. Χατζάκη.)
Επιμέλεια Κίνησης: Φρόσω Κορρού
Μουσική: Χρίστος Θεοδώρου
Ηλεκτρονική επεξεργασία/μίξη: Tareq Souleiman
Βοηθός Σκηνοθέτης: Δημήτρης Βαρβαντάκης

Παίζουν:
Φανή Σπυριδάκη

Χάρης Αττώνης

Διάρκεια : 70 λεπτά

PR
5/11 με 31/1 (Εν. 10μμ)

Μια ψυχαναλιτική προσέγγιση πάνω στην εικόνα και την προσωπικότητα, το είναι και το φαίνεσθαι...
Αφετηρία, τέσσερις χαρακτήρες που συναντάμε στη λογοτεχνία ή τον κινηματογράφο, οι οποίοι στη διάρκεια ενός γενικού black-out, χάνοντας στο σκοτάδι την «εικόνα» τους, αποκαλύπτουν τα πιο απόκρυφα και σκοτεινά στοιχεία του χαρακτήρα τους, αυτά που «δεν θα έπρεπε να βγουν ποτέ στο φως».
Κάθε χαρακτήρας βρίσκεται σε διαφορετικό δωμάτιο μέσα στο ΚΤΗΡΙΟ κι ο θεατής έχει τη δυνατότητα να περιηγηθεί με τη βοήθεια φακών σε όλους τους χώρους, επιλέγοντας τα δωμάτια που θέλει να παρακολουθήσει και το χρόνο που θα παραμείνει σε αυτά, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα να φωτίσει τα σημεία που θέλει, καθώς και να παρέμβει στη δράση...
Στις τέσσερις αυτές παράλληλες και αλληλένδετες δράσεις στο χώρο, προστίθενται άλλα τρία δωμάτια: ένα στο οποίο βρίσκονται συντελεστές της παράστασης -οι οποίοι αυτοσχεδιαστικά επιχειρούν σε θεατρικό χρόνο να κρατήσουν τους πραγματικούς χαρακτήρες τους- και άλλα δύο δωμάτια - έκπληξη, όπου ο κάθε θεατής πειραματίζεται με την δική του εικόνα και προσωπικότητα.
Στόχος είναι, εν τέλει, μέσα από αυτή τη διαδρομή, ο κάθε θεατής να «σκηνοθετεί» την παράσταση που θα δει.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Χατζάκης
Κείμενο: Γρηγόρης Χατζάκης - Διαμαντής Γκιζιώτης
Μουσική: Jimmy Jib
Βοηθός Σκηνοθέτης: Δημήτρης Βαρβαντάκης

ΠΑΙΖΟΥΝ:
Χάρης Αττώνης, Βάλη Μαυρίδη, Νίκος Πλυτάς, Φανή Σπυριδάκη

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Βγαίνω μια βόλτα στην Αθήνα...

Προαστιακός.
Ναι, δεν έχω ταξιδέψει με προαστιακό πολλές φορές κ έτσι ακόμα κάθε φορά που μπαίνω παρατηρώ κάτι διαφορετικό και σίιιιγουρα αστείο. Μέχρι στιγμής τα συμπεράσματα είναι:
-ότι δεν έχει πολύ βοηθητικές ταμπέλες και λείπει χάρτης των υπόλοιπων γραμμών απ τις αποβάθρες.
-ότι ο κόσμος που τον χρησιμοποιεί… (όχι ακόμα δεν έχει ωριμάσει αυτό το συμπέρασμα σσσσσσς)
-ότι η κυριούλα που λέει «μπλα μπλα μπλα προσοχή στο κενό μπλα μπλα μπλα» τη λέξη κενό(στην ελληνικέ ΒΕΡΣΙΟΝ) την χρωματίζει πολύ …τσαχπίνικα; Αθώα; Χαρούμενα; Που με κάνει να ξεσπάω σε γέλια όσο τσαντισμένη ή στεναχωρημένη κι αν είμαι.
-ότι (και σε συνδυασμό με την απάνου παύλα) επικρατεί μια παράξενη ηρεμία μέσα στον συρμό, που είτε γελάς είτε απλά μιλάς σε κανονική ένταση νιώθεις ότι δεν πρέπει. Νιώθεις σαν να είσαι σε βιβλιοθήκη, ή στο σπίτι κάποιου που μέσα κοιμάται το μωρό.

(Και σε αυτό το σημείο καταθέτω ότι την ίδια ηρεμία συναντάς στο αεροδρόμιο στις αίθουσες που περιμένεις για το τελευταίο τσεκάρισμα πριν μπεις στο αεροπλάνο. Εκεί μέχρι να πας στην πύλη που θες, περνάς πολλές και σου βγαίνει ότι πρέπει να τις διασχίσεις νυχοπατώντας!)


-ότι στις αποβάθρες έχει πάρα πάααρα πολύ φασαρία και δεν ακούς τι πο τα σε περίπτωση που προσπαθείς να μιλήσεις στο κινητό ς.

Κατάθεση υπολοίπων:

Είναι τόσοο ωραία να περπατάς στην ηλιόλουστη Αθήνα και να περάνει από δίπλα σου ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, που κρατάει μια σακούλα με φρεσκοκομμένο καφέ. (είναι οι φορές που χαίρεσαι για την τέλεια όσφρησή σου. Είναι οι φορές που θες ν αλλάξεις ρότα και να τους ακολουθήσεις προκειμένου να μυρίζεις συνέχεια καφέ)

Στο ταμείο…
-Με απόδειξη ή τιμολόγιο;
-Χωρίς.

Στο μετρό…
Ένας ηλικιωμένος μπαίνει στον συρμό και στην καρέκλα απέναντί μου βάζει μια εφημερίδα. Την προσαρμόζει ακριβώς στην μία γωνία της καρέκλας. Περισσεύει ένα κομμάτι ακάλυπτο. Κάθεται όσο μπορεί πάνω στην εφημερίδα.
Κάνει κάτι μορφασμούς με το πρόσωπό του. Κάποιον μου θυμίζει. Κάποιον στιχουργό… δίπλα κάθονται δύο αγόρια και μιλάνε. Ο ένας έχει μακρύ μαλλί. Αλλά το κακό μακρύ μαλλί….. ψιλοαραιό, σπαστό, σαν ταλαιπωρημένο βρε αδερφέ.

Πλησιάζει η στάση μου, σηκώνομαι, μαζί μου σηκώνεται το αγόρι με το κοντό μαλλί. Και λιιιιιγο πριν ανοίξει η πόρτα ακούω τον κύριο με την εφημερίδα στη γνωστή του φυσιογνωμία να λέει στο άλλο αγόρι με το μακρύ μαλλί:
-Είστε φοιτητής ε; (ρώτησε ευγενικά και κεφάτααααα)
-μμ (το παιδάκι έμοιαζε να τα χει κάνει πάνω του και έγνεφε νευρικά, γυμνάσιο να πήγαινε…)
-Ξέρετε γιατί είναι έτσι το μαλλί; Γιατί το μαλλί είναι σαν το μακαρόνι.
-..
-.. όπως το μακαρόνι.. …

(Τι συνέβαινε μέσα στο μυαλό μου την ίδια στιγμή:
Να κατέβω; Όχι, κάτσε κάτσε ν ακούσω. Θα σταθώ εδώ στην πόρτα και την τελευταία στιγμή θα βγω, α δεν γίνεται θέλουν να βγουν από πίσω μου και να μπουν κι άλλοι. Σαν το μακαρόνι; Μα θέλω ν ακούσω, θέλω να δω που το πάει. Να κατέβω στην επόμενη και να γυρίσω πίσω; Δεν θα προλάβω. Σνιφ)

...και βλέπω φάτσες γελαστέες, θα ξααανααρθει η ρουτίνα και θα ξανάρθουν βροχέεες σαλαλαλα

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Από Δευτέρα


http://www.youtube.com/watch?v=FY5tx0DtqpU&feature=related

'Να φάμε και τίποτα', αφού πάμε πουθενά. Ε.

[http://www.youtube.com/watch?v=m9xCsmx-RyY&feature=related
κάφε, θέλω καφέ!
http://www.youtube.com/watch?v=wuQI1Shrnqk&feature=related
και μπόλικο ζαμπόν και έξι μπουκάλια μπύρα!!
http://www.youtube.com/watch?v=JIp9_5rXw0o
μπαρμπούνια τηγανιτά χ?!
http://www.youtube.com/watch?v=LRbLFM7-Na0&feature=related
αχχχ, περασμένα μεγαλεία (να μην πεινάς)]

-Θα μπορούσατε να μου δώσετε να δοκιμάσω το παντελόνι που φοράει η κούκλα;
-Ναι, βεβαίως, τι νουμέρακι, να σε δω..χμ χμμ χμμμμμμ μμμμ.

(μετά από μερικά λεπτά)
-Εντάξει; Ήταν το σωστό νούμερο;
-Ναι, το σωστό ήταν αλλά πήγαινε πιο πολύ στην κούκλα. (γελάω)
-Ε ναι... είναι φαρδύ παντελόνι και τα φαρδιά δεν θέλουν εδώ (κάνει πααατ πατ τα δικά της ψωμάκια).

ΜΜΜΜάααλιστα. Και σε ρωτώ: Αν τα σωληνο-παντελόνια ταιριάζουν στις αδύνατες. Αν ΚΑΙ τα φαρδιά είναι πάλι για αδύνατες. ΤΟΤΕ οι υπόλοιπες ΤΙ θα βάλουν; το άβολο βρακί ανάποδα?!
@$#ρ%%θ&%%&τ#$%**ιτ#$

Και με το δίκιο σου όμως, θα μου πεις οτι τα σοβαρότερα είν αυτά http://www.youtube.com/watch?v=7G1Zll075pQ&feature=related
Το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα.
http://www.youtube.com/watch?v=gHTOQRGiL3I&feature=related

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Ένα τέταρτο συνειρμοί.:Τ 'αφήνεις.

Όταν ήμουνα μικρή (πιο),δεν υπήρχαν τοοοσα παιχνίδια όσα υπάρχουν σήμερα. Είχα βρει ένα μαγαζί, ο Άγιος Βασίλης δηλ, όχι εγώ, όπου είχε όλο ξύλινα παιχνίδια, κατασκευές, κουκλάκια και γενικότερα πολύ ψαγμένα πράγματα.
Ήταν ένα και μοναδικό μαγαζί σημειώνω και συνεχίζω.
Κάποτε πήρα από κει ένα kittoκουκλάκι και έγινε το αγαπημένο μου. Τότε δεν υπήρχε πουθενά αλλού η Kitty. Πέρασαν τα χρόνια και η Kitty ήρθε στην Ελλάδα και στην μόδα και μπορείς πια να την βρεις σ όλες τις μορφές.

Πράγμα αδιάφορο πια. Αλλά καταθέτω ότι η ΣΩΣΤΗ kitty είναι κόκκινη και όχι ροζ, χακί, μπεζ, πουά κλπ. Ευχαριστώ.

Επειδή, όμως μου έχει μείνει ένα κόλλημα κ όποτε βλέπω Kitty στις βιτρίνες να κάνω «αχχχχχχχ κοίτααα» φίλοι και γνωστοί βάλθηκαν να μου κάνουν δώρο ό,τι έχει βγει σε Kitty (ναι, δεν τους εξήγησα ποτέ ότι δεν μου αρέσουν τα μοντέρνα kittoπροϊόντα). Με αποτέλεσμα να έχω γύρω στα 7 ζευγάρια κάλτσες με το συγκεκριμένο γατί, κασετίνα(ναι στα γεράματα) ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ.


Ναι, όπως βλέπεις είναι απίστευτα κιτς αλλά την έβαλα και για καιρό και γέλασα πάρα πάρα πολύ διότι οι αντιδράσεις όλων ήταν μοναδικές! (πάγωμα, αποστροφή, σκέψη για το πώς θα τις πεις με ευγενικό τρόπο ότι δεν είναι καθόλου ωραίο κλπ κλπ κλππππ) (πλαν έι)

Τώρα ο Kalos paidis allas, εμφανίζεται να έχει ένα κιττοτηλέφωνο (κλικ) και το χαρίζει. Θα ήθελα πολύ να το βάλω στο σαλόνι αλλά φοβάμαι μη με διώξουν απ το σπίτι. Ακόμα, πιο πολύ θα ήθελα να μάθω ΠΩΣ βρέθηκε στα χέρια του αυτό το τηλέφωνο και πώς χτυπάει; Νιαούρισμα;
Σου προτείνω να βάλεις το τηλέφωνο στο σαλόνι σου και να το υπερασπιστείς (αχαχαχα): να είσαι σοβαρός και να δείχνεις με καμάρι το νέο σου τηλέφωνο. (βλ. πλαν έι)

Κατάθεση νούμερο δύο:
Το καλύτερο νέο Kittoproion το βρήκα σ ένα site με μπλούζες, που μια μπλούζα είχε έναν μπαλτά στο κεφάλι της και έγραφε “goodbye Kitty” .

Όλα αυτά έρχονται στο κεφάλι μου όταν βλέπω ή ακούω για Kitty.

Βρες ΤΩΡΑ πόσες φορές έγραψα Kitty και στείλε σμς στο 2306 και κέρδισε φτωχά πλην τίμια δώρα.

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Συμβουλές: πάρε να πάρεις.

Φιλικές συμβουλές, ειδικά για άτομα που όλα τους παν αμάν.

-Μην χάσεις τον χρόνο σου καθαρίζοντας φασολάκια ή χόρτα: Μπροστά στην ώρα κ στον κόπο που θέλουν, να πλυθούν και να καθαριστούν, δεν αξίζει το ένα πιάτο που θα βγει απ τα τόσα κιλά. Ναι.. «δεν φτουράνε» (φτουράνε.. χμ ποια να είναι η ρίζα της λέξης?)

-Όταν μαγειρεύεις να ξέρεις πως ό,τι είναι να κάνει πλατς, θα κάνει. Φοράς τα καλά σου και βιάζεσαι; Θες να κάνεις ένα τοστ πριν βγεις; Θες και κέτσαπ μέσα;- Καλά να πάθεις. -
Θες να ανοίξεις τα ντοματάκια και να τα βάλεις στο μίξερ. -Χο χο χοοοο καλά κρασά. Καθάριζε τώρα.-
Θες να ρίξεις τα μακαρόνια στο σουρωτήρι και όλο το καυτό νερό πέφτει στα χέρια σου. –δε σε χάλασε…-


-Αν προσπαθήσεις να καθαρίσεις ρόδι κάλυψε όλη την γύρω περιοχή με κάτι που θα καθαριστεί εύκολα. ΚΑΙ κυρίως να μην φοράς ρούχα που να σε ενδιαφέρουν. ΤΟ ρόδι βάφει και πετάγεται. (σπλατεροσκηνικό)
(ναι, καθαρίζοντας ρόδια ένιωσα σαν δολοφόνος. Χμμμμμ θα το προσέξω. Δεν αναλύω τον συνειρμό.)
Βέβαια στην περίπτωση που θες μια άσπρη μπλούζα να την κάνεις «άσπρη με ροζ πουά» τότε μείνε ο εαυτός σου.

-Αν πας να κάνεις εικαστική παρέμβαση στο δωμάτιό σου με σπρέι, πρόσεξε τη μοκέτα, το πάπλωμα, τα ρούχα σου, τα μαλλιά σου (δεν σε χάλασαν οι ασημί ανταύγειες) τα νύχια σου. (πού πας ω ρε με το βαμμένο νύχι;;;;;)

-Αν μετά πας να καθαρίσεις τις ζημιές που έκανες με βενζίνη και ασετόν… ενημέρωσέ με για τα δικά σου αποτελέσματα. ( θα έλεγα πως ούτε και σ αυτό είχα ιδιαίτερη επιτυχία)

-Αν σε φεστιβάλ κινηματογράφου έχεις επιλέξει να κάτσεις ατελείωτες ώρες, που θα πει ο κόσμος γύρω σου να ανανεώνεται, τότε φρόντισε τουλάχιστον δίπλα σου να μην κάθεται κανείς. Γιατίιιιιιιι σίγουρα θα έρθει κάποιος που θα ροχαλίζει δυνατά και ασταμάτητα κι όσο και να βήχεις πάνω του δεν θα νιώσει τίποτα. Παρ το απόφαση και πρόσφερέ του τον ώμο σου για όνειρα γλυκά.

-Αν σε λάηβ σου γυαλίσει ο κοντραμπασίστας, πάρε
ΜΟΝΟ δυο βαθιές ανάσες και βεβαιώσου ότι δεν φορεί βέρα. (γω, για σένα το λέω…)


-Αν πας στο κομμωτήριο, μη νομίζεις πως θα απολαύσεις το μασαζολούσιμο και ύστερα σε απόλυτη ηρεμία θα σε κουρέψουν, χτενίσουν και θα φύγεις. Όοοχιιι θα σου μιλάνε συνέχει, λέγοντάς σου πολλά χαριτωμένα και χιλιοειπωμένα ανέκδοτα και μπόλικο ζαμπόν. Μας έκαψε ο κυρ Στέφανος. Στοπ (όχι, αναγνώρισέ μου που κρατιέμαι να μην κάνω ξεχωριστό ποστ με τίτλο «Η Ιωάννα πάει στο κομμωτήριο και άλλες ιστορίες» vol 4)

...

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

Ούτε.ε.


Στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης
Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Πώς βαριέμαι σε τούτη την ακτή
που ο ήλιος με ξεραίνει
δεν είμ' έρημος, δεν είμαι νησί
μα ούτε κι η Ελένη
και το 'ξερες.

Πώς θα μοιάζω μετά από καιρό
πως μ' έχεις σημαδέψει
με κρατάς και να φύγω δε μπορώ
κανείς μας δε θ' αντέξει
και το 'ξερες.

Πέφτω στη θάλασσα και πάλι βρέχομαι
και πάλι έρχομαι κοντά.
Μέσα απ' τα κύματα πιάνω τα σήματα
που με φωνάζουν στ' ανοιχτά.

Πώς βαριέμαι σε τούτη την ακτή
που μ' έχεις φυλακίσει
δεν είμ' άνεμος, δεν είμαι πανί
δε λέει να φυσήξει
και το 'ξερες.

Πώς θα μοιάζουν μετά από καιρό
οράματα που ζούμε
στην ακτή με τ' αθάνατο νερό
κι οι δυο μας θα χαθούμε
και το 'ξερες.


Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Τα εμπορεύματα...

...τα εμπορεύματα να κοιτάς, απ τα απογεύματα. Απ τ απογεύματα τι ζητάς; Κάθε στιγμή, έχει πια τιμή. Όλες σου οι ανάγκες προμελετημένες... σαλαλα

Πώς καταλαβαίνεις ότι η ψυχική σου υγεία δεν είναι στα σωστά για την εποχή επίπεδα:
1] Όταν ενώ ποτέ ως τώρα δεν ήσουν υπερκαταναλωτικό ον (on) , δεν αγόραζες πράγματα εκτός λίστας, κρατιόσουν εύκολα να μείνεις μακριά από γλυκά, πιάνεις τον εαυτό σου να…
Πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ για να πάρεις χαρτομάντηλα και ψωμί του τοστ και γυρίζεις με:
Δύο πακέτα χαρτομάντηλα (ένα φθηνό κι ένα σε σχήμα κύβου με χαρούμενο σχεδιάκι απ έξω- για να σκουπίζεις τις μυξούλες με το χαμόγελο στα χείλη. Όπως ακριβώς παν οι φαντάροι μας μπροστά. )
Ψωμί του τοστ
Πολλά πακετάκια με διαφόρων ειδών κρακεράκια
Δύο μικρούς χυμούς βύσσινο

Όμως το βασικότερο είναι τι ΔΕΝ πήρα. Σε τι στάθηκα και πάλεψα πολύ για να μην αγοράσω. Τι πήρα από το ράφι, το έβαλα στο καλάθι και το επέστρεψα ξανά στο ράφι.:
Ένα γκαζάκι (να έχουμε απόθεμα μη και δεν μπορούμε να φτιάξουμε ελληνικό όταν θέλουμε)
Μια οδοντόκρεμα (να θες να πλύνει το δόντι κ να μην έχεις; Κρίμα)
Δύο μαχαίρια (ε ήταν κοφτερά και μερικά στο σπίτι θέλουν αντικατάσταση)
Παριζάκι
Λουκάνικα (κ μάλιστα την μάρκα του σούπερ μάρκετ= σωστή βρωμιά :P)
Μερέντα
Μπισκότα
Παγωτό
Κρουασανάκια
Σφολιατοειδή με ζάχαρη (αχχχ ό,τι πρέπει για καφέ φίλτου ή τσάι και κρύο εκτός σπιτιού και βιβλίο)

Σε αυτό το σημείο θαρρώ πως αξίζω ένα χειροκρότημα που δεν τα πήρα όλα αυτά. Ε!

Κουνάς τα χέρια σου, κουνάς τα χέρια σου, περπατάς. Τα μεσημέρια σου, τα μεσημέρια σου μ απατάς. Ήλιος βροχή, σκάρτη μετοχή. Βίλες και παράγκες καλωδιωμένες... σαλαλα

2] Όταν πας για αρωματοθεραπεία, αλλά με τον ορό αυτό να εννοείς ότι:

Πας σε ένα μαγαζί με καλλυντικά που απλώς έχει 30% έκπτωση και να αγοράζεις πολλλλλά αρώματα.

(Μην το πιείτε. λουστείτε!)


...έχε γεια Παναγιά Πέφτω στο κενό. Ο παράς έχει ουρά κι έχω κλωνιστεί. Έχε γεια μα αν μετά, πω: "μετανοώ", να με βάλεις δέξια όπως την ληστήηη.
Κι έρχεται φθινόπωρο, κι έρχεται ο χειμώνας, έρχεται φθινόπωρο, μ’ άνοιξη καμιά σαλαλα

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Δεν εεε δε εε νν εε


-Σκέφτεσαι αυτό που σκέφτομαι;
-Όχι, σκέφτομαι από αυτό που σκέφτομαι.
-Άρα δεν σκέφτεσαι αυτό που σκέφτομαι;
-Όχι, γιατί σκέφτομαι αυτό που σκέφτομαι.
Τι σκέφτεσαι;


Τ ί π ο τ α .



Η μοναδική σωστή απάντηση σε αυτή την ερώτηση.
Εχω και
επιχείρημα, πάμε μια βόλτα;

(ελεύθερη μετάφραση από εδώ κλουτς.)

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Κουιζοκατάστασεις...Α

1] Ετοιμάζεσαι να βγεις, έχεις ντυθεί και βάφεσαι. Στο τέλος πας να βάλεις την αδιάβροχη μάσκαρα και κάνεις μια μουτζούρα κάτω απ το μάτι και στη μύτη σου. Τι κάνεις;
Α) Ξεβάφεις τα σημεία που έγινε η μουτζούρα και «κλείνεις την τρύπα» με ό,τι λείπει. (κονσίλερ, πούδρα, μέηκ απ)
Β) Δεν προλαβαίνεις τρίβεις λίγο να φύγει το πολύ μαύρο χρώμα, σαλιώνεις σαλιώνεις, τα σημεία ή κοκκινίζουν ή μαυρίζουν και φεύγεις έτσι.
Γ) Καλά να πάθεις που χρησιμοποιείς την αδιάβροχη. Συμπληρώνεις στη λίστα με τα ψώνια να πάρεις κανονική μάσκαρα και φεύγεις με τις κουκίδες αφού δεν θα προλάβεις.
Δ) Σιγά δυο κουκίδες σαν ελιές είναι. Δε βαριέσαι. Ποιος θα το προσέξει.

2] Ετοιμάζεσαι να βγεις, έχεις ντυθεί και βάφεσαι. Στο τέλος πας να βάλεις την μάσκαρα και κάνεις μουτζούρες παντού! Τι κάνεις;
Α) Ψύχραιμα, ξεβάφεις όλο σου το πρόσωπο. Πλένεις τα χέρια σου, δεν πιάνεις το μαύρο καλό σου φόρεμα και βάφεσαι απ την αρχή.
Β) Παίρνεις μέχρι δύο βαθιές ανάσες και παίρνεις τηλέφωνο την φίλη που είναι εξπέρ στο μακιγιάζ να έρθει στο σπίτι σου. Δεν μπορεί και έτσι κάθεσαι μέσα.
Γ) Καλά να παααθεις, αφού ξέρεις ότι η κανονική μάσκαρα πάντα θα σε βάζει σε μπελάδες. Τι την θες? Έχε χάρη που είχες τσάμπα δείγμα. Διορθώνεις όσο γίνεται την κατάσταση σβήσε-βάψε.
Δ) Ξεβάφεσαι και φεύγεις.


3] Ετοιμάζεσαι να βγεις. Η μπλούζα που έχεις διαλέξει να βάλεις ανακαλύπτεις ότι έχει μια ποτισμένη λαδιά μικρούτσικη σε εμφανές σημείο. Τι κάνεις;
Α) Ψύχραιμα, ψάχνεις να βάλεις άλλη μπλούζα. Έχεις χρόνο.
Β) Πανικός, δεν έχεις άλλη που να μην σε παχαίνει. Αλλάζεις και παντελόνι και βάψιμο.
Γ) Δεν την αλλάζεις είναι η αγαπημένη σου. Θα αποφύγεις τα φώτα.
Δ) Σιγά! Βράδυ είναι! Ποιος θα το προσέξει. Αλλά για καλό και για κακό προβάρεις στον καθρέφτη φράσεις όπως «Ωχ, μόλις λερώθηκα» «Πωπωπω Πώς δεν το είδα;» Χρόνο έχεις!

4] Ετοιμάζεσαι να βγεις: έχεις διαλέξει τι θα βάλεις αλλά ανακαλύπτεις ότι το πουκάμισό σου είναι πολύ τσαλακωμένο. Τι κάνεις;
Α) Φυσικά το σιδερώνεις. Πάντα σιδερώνεις όλα σου τα ρούχα πριν βγεις.
Β) Σκατά. Ψάχνεις να βάλεις κάτι άλλο.
Γ) Διαλέγεις να βάλεις κάτι πάνω απ το πουκάμισο, ώστε να κρύβει την πολλή τσαλάκα.
Δ) Το βάζεις τσαλακωμένο. Δεν είναι κακό και έτσι. Σου δίνει άλλο στυλ.

5] Ετοιμάζεσαι να βγεις: επειδή έχεις χρόνο αποφασίζεις να βάψεις τα νύχια σου και μόλις τελειώνεις και τα δύο χέρια. Σου χτυπάνε το κουδούνι να κατέβεις. Τι κάνεις;
Α) Περιμένω να στεγνώσουν κι ας με περιμένουν.
Β) Προσπαθώ να πετάξω στην τσάντα κινητό, προσπαθώ να κλειδώσω και να βάλω το παλτό μου. Φυσικά όλα γίνονται χάλια. Τι ντροπή!
Γ) ίδιο με το Β. αλλά χωρίς την ντροπή. Θα πάρεις το μανό μαζί να κάνεις τα απαραίτητα μπαλώματα στο αυτοκίνητο.
Δ) Ίδιο με το Β. θα πάρω μαζί και ένα μπαμπάκι με πολύ ασετόν για το δρόμο.

6] Ετοιμάζεσαι να βγεις και… βάζεις το ρουζ σε λάθος φωτισμό με αποτέλεσμα να είσαι σαν κλόουν και το καταλαβαίνεις φεύγοντας μέσα στο ασανσέρ. Τι κάνεις;
Α) Χλωμιάζεις τόσο πολύ απ την ταραχή σου και διορθώνεται η κατάσταση.
Β) Αρχίζεις να σκουπίζεσαι με χαρτομάντιλα και βάζεις έμπιστους φίλους να σε φυσάνε.
Γ) «γκρρρ Πάλι θα ακούσεις χαριτωμένα αστειάκια», ας είναι.
Δ) Σιγά! Ποιος θα σε δει? Μέχρι να φτάσεις θα χει φύγει το πολύ. Ελπίζεις στην κίνηση.

θα απαντήσω κι εγώ...
= 1A





Ειναι φλέγοντα θέματα αυτά.

Αν έχεις περισσότερα Α...

Αν έχεις περισσότερα Β...

Αν έχεις περισσότερα Γ...

Αν έχεις περισσότερα Δ...

Μα πού 'σαι τώρα να με δεις που επιτέλους...

Έμαθα να μακιγιάρομαι, έμαθα και να σφουγκαρίζω
Μα είναι άδειο το σπίτι και μόνη γυρίζω
Και σε σκέφτομαι ενώ ξεσκονίζω
σαλααλαλα

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

ΟΥΦ Μουζουράκης-Μαρκέλλου!!!!!!!!!

ΟξογόνοLive κάθε παρασκευή και Σάββατο απ τις 2/10 Ο Πάνος Μουζουράκης και η Μάρω Μαρκέλλου: ΟΥΦ! Πήγα την Παρασκευή 2/10 και περίμενα να είναι τέλεια ε…και ήταν ακόμα καλύτερα κ απ το τέλεια!

Αρχικά, σκεφτόμουν ότι δεν θα ήταν καλή ιδέα να πάω πρώτη μέρα των παραστάσεων γιατί ίσως να μην έχει «δέσει» καλά, να μην έχουν βρει τον ρυθμό τους κλπ. Τελικά καμία σχέση. Δεμένο πρόγραμμα (με μια ιστορία κατά κάποιο τρόπο να πλέκεται και να συνδέει το ένα κομμάτι με τa άλλο και κάπως έλεγαν ένα κομμάτι μαζί, μετά ο ένας μόνος του μετά μαζί πάλι κλπ. Αλλά τελικά ήταν μονίμως και οι δύο πάνω και διασκέδαζαν μαζί μας…), δεμένοι μουσικοί (θα μου πεις μόνο ο Γιώτης παρασκευαϊδης που έπαιζε κιθάρες ήταν ο νέος στην μπάντα – έπαιζε με την Μαρκέλλου και τον Δεληβοριά).

Δεν είχα ξαναδεί τον Πάνο Μουζουράκη, αν και πάντα ήθελα. Ξέρεις γινόταν το γνωστό «Πάνος μουζουράκης; Ποιος είν αυτός; Καλά ααααμα είναι πάμε καλύτερα στο τάδε σχήμα;» «Μα πάμε που σου λέω θα σ αρέσει.» «Ε άμα είναι να δώσω λεφτά και να υποστώ όλο το τεστ κοπώσεως προτιμάω να είναι σε κάτι που ξέρω». Ε, οκ τελικά τον είδαμε μετά από τρια χρόνια που τον μάθανε καλύτερα. Fine. Αυτό που περίμενα: τέλειος περφόρμερ (αν και δεν μου πολύ αρέσει αυτή η λέξη), με τρομερή φωνή και ενέργεια στη σκηνή. κλικ φωτογραφίες απ το myspace του

(σημείωση: τον είχα δει στην θεατρική παράσταση «Συνέβη κι όποιος θέλει το πιστεύει» καταπληκτικός και εκεί)

Καλλιτέχνιδα Β= Μάρω Μαρκέλλου, με τα ωραία της τραγούδια, τις ωραίες τις διασκευές, την ωραία της την μπλούζα (:P λέω για την κόκκινη που έβαλε μετά το διάλειμμα, την θέλουμε κ μεις). (π.χ. διασκευής: Αυτάαα που λες εγώ τα ακούωω βερεσέεεεε… εγώ κατάλαβαα πως ήμουνα για σεεεε, ο πασατεμπάς σου για να περνά η ώρααα σαλαλα)

Γύρω στις 3 μας χαιρέτισαν, αφού έπαιζαν από τις 23:30 περίπου με ένα μικρό διάλειμμα. Όμως, ο κόσμος δεν είχε σκοπό να φύγει, οι καλλιτέχνες Α και β δεν είχαν, λέει, άλλα Άζματα ετοιμάσει «και το πρόγραμμα βγήκε μικρό και συγνώμη, δεν θα ναι έτσι τις επόμενες φορές» κι έτσι ανέβηκαν πάνω Λεωνίδας Μπαλάφας, Γιώργος Μυλωνάς (φέτος ΣΤΝ), Ηλιάνα Τσαπατσάρη- Νατάσα Μενδρινού (εμφανίζονται μαζί δες εδώ http://www.myspace.com/tsapatsari) , και μερικοί άλλοι μουσικοί και έπαιξαν ως τις 4. (πήρα και μια γεύση του τι έχασα τις προηγούμενες χρονιές στο οξυγόνο)

Αυτό δεν ήταν πρεμιέρα, ήταν ένα μεγάαλο πάρτυ. Με πολύ κέφι και χορό. Με γεμάτο μαγαζί. Με σχετική άνεση χώρου, με κοινό μυημένο στην κατάσταση….

Είσοδος 15 ευρώ με ποτό στο μπαρ. (το τραπέζι δεν έμαθα πόσο έκανε). Το δεύτερο ποτό ΟΜΩΣ ήταν 10 ευρώ. Η μπύρα ήταν πιο ζεστή απ το νερό. (μη κάνεις το λάθος).

Το μαγαζί, (εύκολη πρόσβαση!!!!) μεσαίου μεγέθους θα το έλεγα με σωστή διαρύθμιση. Σκηνή, τραπέζια πες (αχ δε θυμάμαι καλά..) δυο σειρές, πίσω Σταντ με σκαμπώ,-κάπου στη μέση με μεγάλη κολώνα) σκαλοπάτι, πιο πίσω άλλα δυο σταντ με σκαμπώ και πιο πίσω μπαρ και πάσο με σκαμπώ. Και πάνω είχε ένα μικρό χώρο-παταράκι-το γνωστό. Επιμένω στο θέμα σκαμπώ. Είναι σημαντικό. Στην πράξη θα το εκτιμήσεις.

Τσιγάρο: Δεν επιτρεπόταν. Στην αρχή έβγαινε κόσμος έξω,


Λοιπόν, είχα σκοπό να σου πω αναλυτικά το πρόγραμμα και τα αστεία γύρω απ αυτό, αλλά καλύτερα να μην στο χαλάσω. Να μην ξέρεις. Να πας να μάθεις! Ορίστε μας! Όλα από μένα τα θέλετε (Δόγκανoς)

Α! Για αυτή την παράσταση δεν άκουσα τίποτα, ενημερώθηκα από το Myspace και από αυτό το Blog. Ούτε το site του μαγαζιού είναι ενημερωμένο Δεν ειπώθηκε τίποτα στο ραδιόφωνο πχ. Παρόλο που έβαζαν τραγούδια τους. Κι έτσι ρώτησα ένα σταθμό αν όντως η παράσταση θα αρχίσει 2/10 κλπ. (ναι, δεν πήρα τηλέφωνο στο οξυγόνο γιατί δεν ήταν αυτή η απορία μου) τελικά με αφορμή το σμς είπαν δυο μετρημένες κουβέντες. ‘Πάλι καλά πάλι καλά.’

Αλατοπίπερο:
Κάποια στιγμή δυο τύπισσες απ την διπλανή παρέα άρχισαν να μιλάνε αδιάκοπα μπροστά μου, με αποτέλεσμα και να τις ακούω και να βλέπω το αυτάκι της μιας και τα χείλια της άλλης και τίποτα άλλο. Φυσικά άρχισα να φορτώνω και έψαχνα την καλύτερη ευγενική φράση να τους πω (πχ. Για πείτε; Ποιον θάβουμε; Ποιος δεν τηλεφώνησε; Τι μάσκαρα χρησιμοποιείτε;). Άφησα να περάσουν 4 τραγούδια και λέω:
«Από τη στιγμή που μιλάτε γιατί δεν πάτε λιιίγο πιο κει –δείχνω προς τα δεξιά- για να βλέπω κι εγώ;» Ξινισμένες και ενοχλημένες που είχα τόσο θράσος να τις ενοχλήσω (που και να τους έλεγα να μη μιλάνε!!!! Θα αποκτούσα μόνιμο μακιγιάζ στην απόχρωση του μπλε) και αφού μου έριξαν κάτι θανατηφόρες ματιές πήγαν ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Που θα πει μπήκαν μπροστά στην υπόλοιπη παρέα μου. Κρατιέμαι μη ξεσπάσω σε γέλια. Μια άλλη φίλη κάνει δυνατά «Πλάκα κάνεις!» Και πάλι ξινισμένες μας κοιτάνε και λέει η μία «να σου πω έλα από γιατί…» ..δεν θα μας αφήσουν να σταυρώσουμε κουβέντα σήμερα;. Και έτσι έκαναν στην άκρη.


ΟΥΦ τα πα. (τα περισσότερα)

Και φυσικά θα ξαναπάω. Και αν μπορούσα και τις δυο μέρες τη βδομάδα εκεί θα μουν! :D

Κι αν με ξεχνά η ιστορία, με θυμάται η εφορεία να πληρώνω, να τρώνε όλοι απ τα ταμείααα. Και σουφρώνω Τα φρύδια μου, απλώνω τα φίδια μου κι όλους τους γράφω… σαλαλαα

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Φωτοβόλτα σφηνάκι

Θα ρθωω κάαποια μέερα απ το γραφείοοο να σε πάρω απ τη δουλειααααα ....

Να πααάαμε βΟΟλτα στο Θησείο, στην αρχαία Αγοράαα... σαλαλα


Έτσι όπως κάθονται μου θύμισαν τα πλαστικά διακοσμητικά κήπου (βλ. νάνοι, χιονάτη, μανητάρια κλπ). Ε?

Κι αυτή τι σου λέει? Την λέω γάτα-παραλλαγή, οκ δεν έχω τσεκάρει αν γυρίζει...

γκρέμισμα?!

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Μέσα στα απλά...

Απ' το παράθυρο κοιτώ την άσφαλτο που τρέχει
και το είδωλό μου ανήσυχο βολτάρει στον καθρέφτη σαλαλα

Στο μετρό Παρασκευή ύστερα από μια κουραστική μέρα. Ώρα 22:00. Ενώ ακυρώνω το εισιτήριό μου με πλησιάζουν τέσσερις κυρίες από 33-45 μιλώντας αγγλικά.

-Είστε από δω;
-Ναι είμαι. (είπα εύγλωττα :p) Γιες αη αμ.
-Μήπως ξέρετε τι ώρα περνάει το τελευταίο μετρό;
-δύο η ώρα από την αφετηρία του. (χωρίς σιγουριά, αλλά βαριόμουν να τις πάει λίγο πιο κει που έχει τον πίνακα που θα τους έδινε απαντήσεις)
-και τα λεωφορεία;
-στις δώδεκα. (σοβαρά, κοφτά, νιώθοντας παράλληλα πολύ άσχημα για την βλακεία της κατάστασης.)
Εκείνες μοιάζουν να μην πείθονται. Δεν τους φαίνεται λογικό ότι το μετρό είναι ανοιχτό μέχρι τις δύο και τα λεωφορεία ως τις δώδεκα. Δεν έκατσα να τους πω τις γραμμές που είναι 24 ώρες σε λειτουργία, μιας και έπρεπε να μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες για το που θέλουν να πάνε, που μένουν κλπ… Αν ήταν άλλη μέρα θα το κουβέντιαζα παραπάνω…
-Μέχρι τις 12?
-Ναι.
-Ευχαριστούμε πολύ….
Έφυγα, έμειναν προβληματισμένες και είμαι πολύ σίγουρη ότι στο καπάκι θα ρώτησαν κι άλλο άτομο. Και οι οδηγοί ταξί τι θα κάνουν; Κλέφτες θα γίνουν; …


23:50 περιμένοντας να περάσει ένα λεωφορείο που να μην είναι εκτός υπηρεσίας…αρκετά άτομα στη στάση. Μια γυναίκα με ρωτάει:
-Πας εκεί;
-Όχι… αλλά μπορείτε να πάρετε αυτό, εκείνο τa άλλο.
-A ναι.. ναι … πω πω πώς μου φαίνεται, δεν έχω μάθει να κυκλοφορώ…(μου λέει απολογητικά και συνωμοτικά)
(η γυναίκα αυτή μου φαινόταν σαν να την ξέρω καιρό. Σαν να ήταν μαμά συμμαθήτριάς μου. Φαινόταν πολύ καλός άνθρωπος. Και όπως έχουμε καταλήξει, ναι όλοι καλοί είμαστε με όσους και για όσο θέλουμε, αλλά αυτή ήταν πραγματικά καλή! Είναι κ τ άλλο που λέμε: «ο κακός άνθρωπος δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να γίνει με την πρώτη αντιληπτός, αλλά ο καλός κάνει μπαμ βρε παιδάκι μου».)
-Ναι… ξέρετε δεν ξέρω πότε φεύγει το τελευταίο από την αφετηρία. Αν έχει φύγει 23:30 τώρα θα έχει περάσει…
-Αχ εσείς οι νέοι έχετε συνηθίσει να κυκλοφορείτε… στην εφηβεία…
(αυτό το τελευταίο δεν είμαι σίγουρη αν και πως το είπε. Αλλά αναρωτήθηκα ως πότε θα μοιάζω κάτω από 15? Όχι, ότι με απασχολεί. Από απλή περιέργεια που σκότωσε τη γάτα, ρωτάω….)
Ξέρεις, συνεχίζει, είχα πάει τώρα στην Ερμού με τις φίλες μου.. δεν ξέρεις πως μου φαίνεται όλο αυτό. Πωω πωωω…
(Για ένα περίεργο λόγο ήξερα. Είναι που έχω κάνει τα γκάλοπ μου, μη νομίζεις. Καταλάβαινα τι ήθελε να πει. Τι ένιωθε. Τώρα εσύ μπορεί να το βλέπεις απλή φλυαρία, έτσι όπως στο μεταφέρω κι εγώ…)
Καλά και δε φοβάσαι να περιμένεις μόνη σου εδώ;
-ε και τι να κάνω; Ότι είναι να μας τύχει… (κι εγώ τίποτα πιο κλισέ δε βρήκα, ξέρω)
-Σωστά.. εσύ που πάς; Α…κοντά. μου φαίνεται θα πάρω ταξί. Άφησα το αμάξι εκεί αλλά δεν έχει άλλο τραίνο για εκεί τώρα. Πως την πάτησα έτσι, έπρεπε να φύγω λίγο νωρίτερα. Αλλά να, είναι που το μετρό κλείνει στις δύο και δεν το σκέφτεσαι ότι εδώ μπορεί να μην φτάνει…
(Εκείνη την ώρα μου ρθαν οι τουρίστριες που σ είπα παραπάνοΥ)
-Όντως, τελικά ταλαιπωρία είναι…
-Εσύ μένεις ψηλά; Να σε πάω με το ταξί…
-α, δεν χρειάζεται θα περιμένω κάποια στιγμή θα περάσει.
-αχαχα μ αρέσει! Μ αρέσει η αισιοδοξία σου. Θα κάτσω κι εγώ λίγο ακόμα!
-(γεια σου ρε Ιωάννα με την αισιοδοξία σου πέντε λολ :P) Ξέρετε, το λεωφορείο έρχεται με το που φεύγουμε από τη στάση…
(ύστερα προσπάθησε να μου εξηγήσει γιατί ήταν τόσο περίεργο για κείνη όλο αυτό)
-Α, έτσι; Αχαχαχ Εσείς τα παιδιά τα ξέρετε. (ήρθαν δυο λεωφορεία που μπήκαν όλοι όσοι περίμεναν κι έτσι μείναμε μόνες μας. Ο Καιρός σωστός, ζέστη με ένα απαλό αεράκι που και που.οι Δρόμοι άδειοι) Είναι ωραία τελικά κι αυτό!!!! (είναι.) Εμείς τα κάναμε, αλλά τα έχουμε ξεχάσει! Ξέρεις είμαι 52, έχω μια κόρη που παντρεύτηκε τώρα και έφυγαν οι έννοιες μου. Απ τα 50 και μετά μηδενίζεις. Ξαναρχίζεις. Κάθε βράδυ, καθόμαστε με τον άντρα μου στον καναπέ και αυτό είναι. Έχουμε πολύ καιρό να βγούμε. Το έχουμε ξεχάσει.

Είπαμε αρκετά. Κάποια στιγμή ήρθε το λεωφορείο μου πριν απ το δικό της. Στεναχωρηθήκαμε. «Αχ φεύγεις και μ αφήνεις;» «μα τι να κάνω;». Έτοιμη ήμουν να ανταλλάξω τηλέφωνο να δω αν έφτασε. !

Δεν μίλαγε ακατάπαυστα. Ήξερε τι έλεγε. Κ ο τρόπος που τα έλεγε ήταν… αληθινός να πω; Δεν έχω λόγια… δεν μπορώ να σου περιγράψω. Όποτε μίλαγα με κοίταγε και πρόσεχε ακριβώς τι έλεγα. Κι ας μη φαίνεται απ όσα έγραψα ότι μίλαγα. Σ όλη τη διαδρομή και την επόμενη μέρα σκεφτόμουν τη συζήτησή μας. Έφυγα τόσο γεμάτη, τόσο αισιόδοξή, με κέφι και έμπνευση.
Ναι, έμπνευση, μεγάλη έμπνευση. Ναι.

Είναι περίεργο από πού μπορείς να αντλήσεις «χαρά», να γεμίσεις…

Να περπατάς μόνος/μόνη στη βροχή μέσα στο δάσος.
Να κοιτάς από ψηλά την κίνηση της πόλης.
Να συζητάς με μια άγνωστη, βράδυ, σε μια στάση λεωφορείου.
Να….

(Είπα τόσα για να καταλήξω σε πέντε προτάσεις. Ε, με λες φλύαρη εύκολα και με τα δίκαιο σου!)

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Πομ πομ πομ πομμμ πομμμ


κλικ
Friends sing together
La, La, La, La
Friends do things together
La, La, La, La
Friends laugh together
Ha, Ha, Ha, Ha
Friends make graphs together
La, La, La, La

Friends help you when you're in danger
Friends are people who are not strangers
Friends help you shift into a new place
Tell you if you've got food on you're face

σαλαλαλαααα

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Συναυλίες Ιούνιος- Σεπτέμβριος 2009

Νατάσσα Μποφίλιου, Θέμης Καραμουρατίδης, Γεράσιμος Ευαγγελάτος -> Τεχνόπολις στο Γκάζι. Ξεκίνησα να γράφω με σκοπό να σου δείξω πόσο σημαντική ήταν αυτή η συναυλία για μένα. Αλλά μπα… θα μείνω μόνο στο αστείο της υπόθεσης (άσε που βγαίνω κ πολύ διορατική…)

(στον Τριτο μιλάω τώρα...) Θυμάσαι που ήμασταν σε συναυλία στο Βράχων του Δεληβοριά, που είχε βγει η Δανάη Παναγιωτοπούλου στην αρχή κ στο τέλος οι En Cardia, και δίπλα σου καθόταν η Νατάσσα Μποφίλιου και σου λέω «δες την αυτήνννν γιατί σε κανά χρόνο θα πηγαίνεις να πληρώσεις να τη δεις» και γέλαγες; Τώρα που έγινε αυτό και εσύ με τράβηξες να πάμε πόσο Mίριαμ είμαι; Xoxoxoxooo Δεν είχα καταφέρει να ξαναδώ live το… σχήμα (να το πω;). Ήταν όσο τέλειο το περίμενα (μουσικοί, πρόγραμμα, όλα).
Φυσικά δεν είμαι αντικειμενική: κλακ Ήταν ακόμα πιο τέλειο το γεγονός ότι ο κόσμος ήταν πολύς και ήταν ηλικίας 17-35. (νομίζω ε..) Φυσιολογική τιμή στο εισιτήριο.

Όπως είδα στην εχιτ
ΚΛΙΚ
"Η Νατάσσα Μποφίλιου, θα εμφανιστεί μαζί με τη Ρίτα Αντωνοπούλου και την Ελεωνόρα Ζουγανέλη στις 9 Οκτωβρίου 2009 και ώρα 20:30 στην «Τεχνόπολις». Το πρόγραμμα επιμελείται ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος και ο Θέμης Καραμουρατίδης."

Φυσικά όλοι εκεί, καιρού επιτρέποντος…

des k aytoo klak-> sto club toy stn!!!!!!!!!!

----------------------------------------------------------------------

Πήγα στη συναυλία Κραουνάκη – Σπείρα σπείρα στις 15/7 στο Κηποθέατρο Παπάγου. Θα έπαιζαν και την επόμενη μέρα.
Δεν έχω δει ποτέ Live την Σπείρα Σπείρα και ήθελα κάτι πιο ολοκληρωμένο. Επειδή έκλειναν τα δέκα χρόνια παρουσίαζαν τις καλύτερες στιγμές, αν θες, απ όλες τις παραστάσεις που έχουν κάνει. Ναι, μου άρεσε, αλλά δεν τρελάθηκα ίσως επειδή και υπήρχε το σοβαρό πρόβλημα ήχου.

Ξεκινάει η παράσταση και βγαίνει ο πρώτος κανονικό μικρόφωνο και όλα καλά. Ύστερα που βγήκαν στη σκηνή όλοι μερικών τα μικρόφωνα( χειλόφωνα) δεν ακουγόντουσαν ή έκαναν διακοπές. Στο τέλος του τραγουδιού που είχαμε ακούσει τα μισά λέει ο Κραουνάκης «Δε φταίει κανένας άλλος. Εμείς φταίμε που δεν κάναμε σάουντ τσεκ. Νομίζαμε ότι το χαμε.» Το πρόβλημα γινόταν όλο και πιο έντονο, με αποτέλεσμα να ακούγονται κομματιαστές φράσεις από κάθε τραγούδι. Μέχρι που κάποια στιγμή σταμάτησαν να ακούγονται και οι μουσικοί. Ε… εκεί είπαν ακαπέλα τα τραγούδια. Το κοινό χειροκροτούσε και τραγουδούσε δυνατά. Έτσι μετατράπηκε σε πολύ ζεστή στιγμή…

Μερικά τραγούδια αργότερα, άρχισαν τα όργανααα σήκω απ τη θέ ση σουυυ σαλαλα. Αλλά τα προβλήματα με τα μικρόφωνα των υπολοίπων δεν σταμάτησαν. Η παράσταση έφτασε στο τέλος της και ο Κραουνάκης είπε «ήταν μια απ τις χειρότερες συναυλίες(ή εμφανίσεις) που έχω κάνει στη ζωή μου. Και ενώπιον και του κοινού λέω ότι ο ηχολήπτης δεν θα πληρωθεί.» Ποσό σ άγαπωωωωω, ξεκίνησε να τραγουδάει και απογοητευμένα έφυγε, ενώ το κοινό συνέχισε.
Αν είχαμε πάρει απόφαση ότι δεν πρόκειται να δουλέψουν σωστά τα μικρόφωνα, θα ήταν καλύτερα. Ακαπέλα ακουγόντουσαν, ο κόσμος βοηθούσε πάρα πολύ με τη στάση σου.… αλλά να μου πεις γι αυτούς είναι διαφορά. Πιο κουραστικό. Δεν ξέρω.

Μέσος όρος ηλικίας κοινού 50 και καλλίφωνο, χωρίς οθόνες κινητών να ανάβουν διαρκώς.

--------------------------------------------------------------------


Πήγα στο Cult στην Λούτσα και είδα τον Κωστή Μαραβέγια με τους Maraveyas Ilegal.http://www.myspace.com/maraveyas

Ότι ο χώρος δεν είναι κατάλληλος για live. Το πιστεύω.


Ότι ψάξαμε πολύ για να το βρούμε. Ισχύει.

Ότι παραλίγο να γυρίσουμε, γιατί δεν φαινόταν ίχνος ζωής πιο πέρα; Αλήθεια κι αυτό.

Ότι ακόμα δεν καταλάβαμε αν υπάρχει δυνατότητα να βγεις απ το Cult χωρίς να περάσεις απ το δίπλα μαγαζί. Παραμένει μυστήριο το όλο θέμα πρόσβασης/ εξόδου κλπ.

Ήμουν όμως όρθια μπροστά απ τη σκηνή και έτσι πέρασα T E Λ Ε Ι Α!
Ναι, είχε πολύ κόσμο κι ήσουν σαν σε λεωφορείο. «Συγνώμη να περάσω, συγνώμη κύριέ μου πίνετε το ποτό μου, συγνώμη το χεράκι σας που χαϊδεύει την καθ’όλα ωραία κοπέλα σας με γαργαλάει κλπ».
Α
λλά η μουσική ΔΕΝ ΣΕ ΑΦΗΝΕ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ. (Βέβαια αν ήμουν πίσω πίσω σ ένα τραπεζάκι δεν ξέρω πως θα ήταν)


Εδώ θα τα δεις καλύτερα τα του Live:
http://www.mixgrill.gr/ar865el_tomyrmigkakitwnmaraveyasilegalstocult.html

Όταν κόπηκε το ρεύμα, αρχικά με έζωσαν τα φίδια μήπως τελικά κάποιος θέλει κάτι να μου πει αυτό το καλοκαίρι. (βλ. όλες τις βλάβες στο σπίτι κ σε Live) Δεν σταμάτησαν αμέσως, προσπάθησαν να συνεχίσουν. Μαζεύτηκαν και έπαιζαν δίπλα δίπλα, αλλά ο κόσμος μίλαγε πιο δυνατά κι έτσι χάθηκε η όλη μοναδική κατάσταση… Έπαιξαν μέχρι να έρθει η αστυνομία… που θα πει δύο παρά. Μας είπε ο Μαραβέγιας ότι: θα βγάλει νέο δίσκο σε λίγους μήνες θα κυκλοφορήσει και ότι θα είναι ξανά στον Σταυρό του Νότου. Ανέβηκε και ο Πάνος Μουζουράκης για ένα τραγούδι στο τέλος, ο οποίος θα είναι απ τις 2 Οκτωβρίου στο Οξυγόνο με την ΜΑΡΩ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ κάθε Παρασκευή και Σάββατο.
(Ωραία βρήκα τα δυο μαγαζιά να ξεχειμωνιάσω.)

-----------------------------------------------

Το Σεπτέμβρη έχω μάθει καλά, ότι δεν είναι έξυπνο να περιμένεις να πας σε κάποια συναυλία. Γιατί, θα βρέξει τις μέρες που έχει πάρει εισιτήρια. Θα περιμένεις να ακούσεις αν θα ακυρωθεί, αυτό δεν θα το λένε νωρίς. Εσύ πρέπει να φύγεις δύο ώρες νωρίτερα απ την ώρα που ανοίγει η πόρτα και άρα πας περιμένεις, βρέχεσαι για να γυρίσεις πίσω παπί. Κάθεε φοράα που πάω βρέχει σύμπτωση, λέω, πάρ το όπως θες σαλαλαα.

Έτσι ποτέ δεν παίρνουμε εισιτήρια από πριν και ούτε φτιάχνουμε το πρόγραμμά μας για να πάμε στις συναυλίες που θέλουμε. Ό,τι γίνει τελευταία στιγμή.

Πήγα, που λες, στο Κηποθέατρο Παπάγου στον Φοίβο Δεληβοριά. Νομίζω πως ήταν πολυδιαφημισμένη συναυλία. Το ποίημα ήταν κάπως έτσι «ο Φοίβος Δεληβοριάς ολοκληρώνει τις καλοκαιρινές του εμφανίσεις με ένα πάρτυ στο Κηποθέατρο μπλα μπλα μπλα». Μαζί του η Ρένα Μόρφη. Η οποία εμφανίστηκε στα μέρη που το χειμώνα έβγαινε καλεσμένος του και είχε καταπληκτική φωνή!!!

Α, το άλλο δεν στο είπα… αυτό για τον γείτονα. Ναιιι, μοιάζει να μετακόμισε κάποιος τώρα κοντά το Κηποθέατρο και έτσι όλες οι παραστάσεις προσπαθούν να αρχίσουν στις 8:30 και τελειώνουν υποχρεωτικά στις 23:00. Γιατί ενοχλείται ο γείτονας. Θα ήθελα να του προτείνω ν αλλάξουμε σπίτια, να βάλουμε όλοι ένα ευρώ να κάνει μια καλή ηχομόνωση. Ή να κάνει κάτι ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟΥ. Χο


Το πρόγραμμα όπως το χειμώνα φυσικά, με το ίδιο σχήμα, με πολύ ωραίες διασκευές στα κομμάτια του. Μπόρεσα να το ευχαριστηθώ καλύτερα απ ότι το χειμώνα… (κλικ παραπομπή στον εαυτό μου ξανά )
Βέβαια το μικρύνανε πολύ κι έτσι στις 22:30 είχαν τελειώσει, αλλά συνέχιζαν με το ρολόι στο χέρι και έπαιξαν μερικά ακόμα.
Βγήκε και ο Παναγιώτης Τσεβάς με το ακορντεόν του σ αυτό το μισάωρο.
http://www.mixgrill.gr/ar930el_ofoivosdelivoriasstokipotheatropapagoy.html
Όντως προτελευταίο κομμάτι ήταν «Που να’ναι τέτοια ώρα η αγάπη μου» και τελευταίο το οκ ακαπέλα (μην κάνουμε κ φασαρία κλπ). Αφού δεν λέγαμε να τον αφήσουμε να φύγει…


Φυσικά και πάλι δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική όπως ξέρεις…
ααααα παραλίγο να το ξεχάσω. ΚΑΙ ΣΕ Αυτή τη συναυλία υπήρχαν προβλήματα στον ήχο.
Πάμε όλοι μαζί « κι ααανν είναι η μοίιιρα μουυυυ σαλαλαα» Ναι, απ την αρχή το μικρόφωνο του Φοίβου μας, έκανε μικρές διακοπές και ακουγόταν ένα «τσουφφφ τσουυφφφ τσαφ» από τα ηχεία αριστερά όπως κοιτάμε τη σκηνή. Πολύ τσουφ τσουυυφ έκαναν όταν μας έλεγε ότι είναι επέτειος «τρομερή»: κλείνει τα είκοσι χρόνια στο τραγούδι χοχοχο, που πήγε στον Μάνο Χατζιδάκι, τι του είπε, τι ετοίμαζε να του πει και για τον πρώτο του δίσκο «Παρέλαση» που δεν θέλει να παίζει κομμάτια από κει γιατί δεν του αρέσουν κλπ κλπππ και μετά έπαιξε το «Με φλάουτα και κιθάρες». Επιπλέον, σημειώνω ότι στο θέατρο ήταν μερικές θέσεις άδειες όταν άρχισε να παίζει αλλά πολύ γρήγορα καλύφθηκαν όλες και αρκετοί κάθισαν στα σκαλιά ανάμεσα στις κερκίδες. Σταματώ να περιγράφω γιατί άμα ξεκινήσω για το Δεληβοριά «δε δε σταματώ ξημερώνει και φεύγωω σαλαλα» , μήπως να κάνω ταττού να ηρεμίσω. Χοχοχο :P
----------------------

Αν δεν πήγες στην έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο να πας. Έχεις μέχρι τις 27/9. http://www.istories.gr/38o-festibal-bibliou-sto-zappeio.html


Πήγα στις 17/9. που θα είχε και συναυλία…
«Στη συναυλία συμμετέχει το συγκρότημα από τη Δανία Grand Avenue και ο Κωστής Μαραβέγιας με την μπάντα του Maraveyas Ilegal. Η βραδιά θα ξεκινήσει με το νεανικό συγκρότημα MADE IN GREECE» κλικ



Στις 7:15 που σταμάτησε η βροχή ανακοίνωσαν ότι η συναυλία θα ξεκινήσει κανονικά στις 7:30 αν δεν ξαναβρέξει. Όντως άρχισε και να σου πω… δεν θυμάμαι τα ονόματα αυτών που μίλησαν. Μάλλον ήταν μια δημοσιογράφος του Σκάι και ένας Δανός … όση ώρα ήταν στη σκηνή και μιλούσαν, από κάτω ήταν ένας κύριος ο οποίος φώναζε εξαγριωμένος « Να φύγετε, να φύγετε. Είστε παράνομοι, να φύγετε, ενοχλείτε την έκθεση, να φύγετε, δεν έχετε άδεια. Εγώ τις δίνω τις άδειες, να φύγετε, να φύγετε, ενοχλείτε την έκθεση. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την έκθεση», υπήρχαν κάτι κυρίες απ το κοινό που του έλεγαν « Κάντε ησυχία να ακούσουμε τι λένε, βλέπετε ότι ενοχλείται τον κόσμο, ή αυτό είναι πολιτισμός;»
Κανείς δεν του έδωσε παραπάνω σημασία. Κουράστηκε να φωνάζει κι έφυγε. Τα όργανα της τάξης που ήταν εκεί δεν ασχολήθηκαν.
Τελικά μόνο οι Μade in Greece εμφανίστηκαν… (όχι και πολύ καλή στιγμή….), έγινε η βράβευση για τους διαγωνισμούς και μετά άρχισε να βρέχει πολύ και δεν έπαιξε κανένας άλλος.
Ε τελικά, κύριέ μου, φύγαμε ….ΠΗΓΑΜΕ ΑΛΛΟΥ ωχουυ.