Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2008

Τελικά...


Τελικά δεν. Τόσοι μήνες τσάμπα έκαιγε η λάμπα. Το πολεμούσα- αντιμετώπιζα λάθος. Όχι, δεν είναι ακριβώς έτσι. Αυτό το ακριβώς... Τέτοιες ώρες, όχι λόγια. Μάλλον λόγια πολλά, αλλά όχι για δημοσίευση. Μόνο τραγούδια. [Έτσι (δεν) μου έβγαινε και παλιότερα…μπορεί να το χες διαπιστώσει] Ίσως από δω και πέρα, για όσο χρειαστεί, μόνο τραγούδια και εικόνες. Όχι, για μένα. Όχι. Θα αφορούν τις ζωές των άλλων. Ναι, ίσως να γίνει κάπως έτσι…

4 σχόλια:

proserpina είπε...

Α, όταν είδα το "Τελικά" στον τίτλο νόμιζα θα ακολουθούσε το

σκορπάω τον εαυτό μου
σε πράγματα μικρά
Καρφώνω στο σταυρό μου
παλάμες και κορμιά

proserpina είπε...

Τα πιο μεγάλα πράγματα
τα έζησα μικρός
Τα όνειρά μου
φτάναν ως τ' αστερια
Κι όταν τις νύχτες έπεφτα,
για ύπνο μοναχός
Θυμόμουν διακοπές και καλοκαίρια, και καλοκαίρια


ΣΑΛΑΛΑ

proserpina είπε...

Χμμ ολίγον τί πεσιμιστίκ τώρα που το βλέπω.

JoaN είπε...

proserpina, proserpina, proserpina, μακάρι να ήταν τα πράγματα μικρά, τελικά!