Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

Θα με να μετά


Ησύχασ’ η θάλασσα, μέσα στα μάτια σου. Το πλοίο φτάνει μπαίνει μες στο λιμάνι. Τώρα που ησύχασε κι εμένα η καρδιά μου. Ο πόνος άλλο τώρα, πια δε μας φτάνει σαλαλα

Κάθε Σεπτέμβρη θα γυρνάς από το χωρίο σου και μόνο απ’ τα άσπρα μέρη κάτω απ το μαγιώ σαλαλαλα…


Φέτος δεν είχαμε τις πολλές μελανιές που όλοι αγαπήσαμε. Δεν είχαμε πολλά κιλά γκαντεμιάς στο παρκάρισμα. Δεν είχαμε πολλές Σάρες, Μάρες και κακά συναπαντήματα. Δεν είχαμε ‘Αναψ’ το φως-Σβης το φως’ =επισκέψεις Πακίτα και Θράσου κλπ= σαρανταποδαρούσες. Είχαμε πρωινό ύπνο με τη ζεστούλα…είχαμε και κότερο και βόλτα δε πήγαμε.
Μάθαμε πολλά όμως και φέτος

Αν ράψεις την ξηλωμένη μπλούζα απ την έξω πλευρά, μπορείς να την βάλεις χωρίς να τρέχει τίποτα, αρκεί να είναι 1 το βράδυ όταν την έραβες.

Αν σου πουν ανέκδοτα με τον Λούμπα τον Τουλούμπα πες τους τα νέα. Δηλ, ότι έφαγε μια μπουκάρα πάνω σε μια λαδοπράσινη μπουχάρα.

Αν ακούσεις νέες λέξεις όπως «Τροβαγαδούρος, σκασμάρα, γρατσανάει κλπ», κάνε δύο προτάσεις με κάθε μια.

Αν δεν ξέρεις ρώτα. «Τι είναι το Μούχρωμα;» και θα σου πουν τον ορισμό « Μούχρωμα, το. Είναι το χρώμα που κάνει Μου. Συναντάται και ως Μουτζέντα και ταιριάζει απίστευτα με την σκούρα σιένα και το κοραλοσομόν.»

Αν αντικρίσεις μια νεράιδα ή ένα μαύρο ξωτικό, μην τρομάξεις ποτέ δε θα σου κάνουν κακό. Σαλαλα όχι, να χαρείς που φέτος δεν πήρες κατά λάθος μπόντυ λόσιον με ‘σταράκια’.

Να χαρείς που κατάλαβες ότι το φαγητό ξεμεθαίνει.

Να χαρείς που απλά σου είπε «Τα μάτια σου όχι 14, αλλά 2 και χαμηολβλέποντα».

Να χαρείς που έμαθες στη σχολή να ζωγραφίσεις και να παίζεις στο ξυλόφωνο το ήταν ένα μικρό φεγγάρι» οεοε οεεε οεεεε .

Να χαρείς που φωτογράφησες το μπαγίατικο, μαγιάτικο στεφάνι στο Πλακόστρωτο. (τριτοο στεφάνιιι, καρδιά μου τι να σε κεράσω σαλαλα)

Να μην επιμείνεις …

-Το Μούχρωμα δεν είναι χρώμα.
-Είναι.
-Τι είναι δηλ? όπως το λευκό που είναι πολλά χρώματα? Δείξε μου ποιο είναι?
-Όλα μαζί.
-Τςςς το μούχρωμα δεν είναι καν λέξη.

Η λέξη πλευριτώθηκα υπάρχει. Κ όσο υπάρχω. Θα υπάρχει. Κάτω απ το πουκάμισό μου έχω μια κορδέλα κ αν το σφάλμα είναι δικό μου βάζω φουστανέλα.

Όταν σου λένε «Περιμένουμε αφήξεις από Σουκού», τι καταλαβαίνεις?

«Πώς πάρκαρε έτσι το ζώο» 2007. ->(βγαίνει απ το αυτοκίνητο και αμέσως γυρίζει πίσω γιατί ξέχασε το κινητό. Στέκεται στην πόρτα του συνοδηγού και λέει στην οδηγό)
-Θα ανοίξεις το αυτοκίνητο?
-Ποιο?
-Αυτό!
-Ποιο?
-Αυτό ντε
-Άμα ανοίξω αυτό θα μας δείρουνε.
(απλά περίμενε σε λάθος αυτοκίνητο)

Δεν έλειψαν και οι λαμπροί διάλογοι περαστικών, όπως…

Σε reggae beach party τύποι φεύγουν με το τζιπ τους απ το χώρο. Συναντούν γνωστό φίλο, που όλο αγωνία ρωτά:
-Λέει τίποτα?
-Γκόμενες έχει, αλλά αυτό το ντιν ντιν…..
-Ωχ…

Δύο άντρες σε μπαρ, συζητούν….
-Και τι δουλειά κάνεις?
-Δουλεύω αστέρια (=μαγαζί ρομαντικό) (και κάνει το χέρι σαν να κρατάει δίσκο)
-Τι? Πούστης?

-Δεν έχει πολλά κόκκινα φωτάκια στο αεροδρόμιο?
-Ε τι το αερδοδρόμιο…
-Πάει, μπουρρδδδ__ το κάνανε κ αυτό!


Και φυσικά ο διάλογος που προσαρμόζεται ΠΑΝΤΟΥ.
-Τι παίζει cube σήμερα?
-Παίζει καλά.
-Δηλαδή?
-Καλά… παίζει έτσι…αλτέρνατιβ, ροκ… και πιο χορευτικά. Δε μπορώ να το εξηγήσω.

(Σε ρυθμό βάλε το κόκκινο φουστάνι)
Γράααααφεε να μην περνά η ώρααααα, η μπούρδα ήρθε τώραααααα, θα ρθεί κι άλλη μετάαα ααααα, θα ρθει κι άλλη μετάαααα σαλαλααλα


Ποια πήγε κ άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα? Ε? Ε???
ΑΡΔΗΝ.

2 σχόλια:

kiara είπε...

Είσαι μουρλή και δε σκοτίζεσαι και να το κρύψεις!:P

JoaN είπε...

!!! αχαχαχαχαχαχαχαα :D