Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2008

Σε δε θα και να

Καλοκαίρι χρυσή εποχή συ ομορφαίνεις τη ζωή σαλαλαλα Τραγουδούσαμε στη σχολική γιορτή στο δημοτικό. Καλοκαίριιι η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει, καλοκαίρι, καρεκλάκια, πετονιές μες στο πανέριι σαλαλαλα, Καλοκαιράκι έχει η καρδιά μου και η αγάπη μου καλοκαιράκι σαλαλα, Το καλοκαιράκι στην ακρογιαλιά μέσα στο νεράκι πλέουμε αγκαλιά σαλαλα, ακούς από το ραδιόφωνο, Το καλοκαίρι θα ρθει και θα πάρει και σένα μαζί σαλαλα επισημαίνει ο Φοίβος Δ. μας, Κάτι κάτι θα συμβεί, το νιώθω πλησιάζει, το κΑ λο καΙ ριιι που θα ρθεί με άλλο δε θα μοιάζειιι σαλαλα αισιοδοξεί/ εύχεται η Ευσταθία (αν και εδώ πρέπει να προσέξουμε τι και πώς ευχόμαστε). Καααλοκαιρινές διακοπέςς για παα αααντα σαλαλα, φωνάζουν τα παιδιά που τελείωσαν τις εξετάσεις και παίζουν μπουγέλο κάτω απ το σπίτι σου.

Και εσύ πρέπει να κάνεις έεεενα σωρό πράγματα. Πρέπει να κάνεις έξυπνες και γρήγορες κινήσεις. Πρέπει να πάρεις έξυπνες και γρήγορες αποφάσεις. Πρέπει να κοιτάς παράλληλα να μη δημιουργηθούν άλλα προβλήματα, γιατί σου φτάνουν όσα έχεις. Σκέψου: αν δημιουργηθούν νέα θα πρέπει να τα αντιμετωπίσεις …πες τοοο…Έξυπνα και γρήγορα. Έτσι. Μαθαίνεις.

Και εσύ θες μια στάση να πιεις νες καφέ φραπέ σ ένα κόσμο μαγικό μαααγικόοο σαλαλα, ή ένα διάλλειμμα με κιτ κατ ή αυτό που κρατάει δύο ζωές, έστω. Αλλά δε γίνεται. Δεν σε αφήνουν. Δεν σε αφήνει. Δεν σε αφήνεις.

Και συ που αγαπούσες το καλοκαίρι… όχι όχι άλλη μια παγίδα κι αυτή, που έπεσες μέσα οικιωθελώς, γιατί δεν είχες σκεφτεί έξυπνα και γρήγορα από την αρχή. Μπα, όχι ούτε οικωθελώς έπεσες. Οι καταστάσεις σε έκαναν να πέσεις. Μπα ούτε αυτό. Δεν έχει σημασία μη σκας. Όπου να ναι θα σκάσω εγώ και για τους δύο μας ντε. Ξέρω τι σ λέω.

Τότε μπορείς να το διατυπώσεις καλύτερα.: Μέχρι τώρα περνούσες καλύτερα κυρίως τα καλοκαίρια. Οκ. Το χεις.

Αχ, όμως ας μη τα λέμε τα δυσάρεστα μωρέε.

Ναι ναι ας πούμε κάτι άλλο.

Διακοπές που θα πας;

Δε θα πας.

Θα πας.

Πρέπει να πας.

Α εκεί να πας

Εδώ να πας

Πού ειν’ ο παπάς;

Αφού θες.

Ε μπορεί να μη θες αλλά πρέπει

Αλλά και να πρέπει και να θες και να μη θες και να μην πρέπει

Ξέρεις

Ααααα δε σου είπααααααα! Είδα άπειρους παπατζήδες! Εκπληκτικοί τύποι. Ένα το κρατούμενο. Ε.

καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι
λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι σαλαλα

Το καλοκαίρι θα ‘ρθει και θα πάρει κι εσένα μαζί
Στην ομορφιά του θα γίνεις χαζούλα όπως ήσουν μικρή...
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική σαλαλαλα
--------------------------------------------------------------------

-Στη γιορτή της αυγής με δυο δεκάρες σαλαλα

-Έπεφταν δυο καρφίτσες. Αλλά μόνο δύο. Στις 23:30 άδειασαν αρκετές θέσεις από τις κερκίδες.

-ώρα έναρξης έλεγε 21:00. Τελικά άρχισε 21:07 (δεν είχε σκοτεινιάσει καλά καλά)!!! Όλε τους!!!Με τον Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλο που είπε 2 τραγούδια, τους wc που είπαν την Φάλαινα (ναι ναι θυμίσουν Φεστιβάλ τραγουδιού Θ. , Μιτζέλος-Σταρόβας και στις 21:30 Τερμίτες! Στις 00:00 χαιρέτισαν με το πόσο σε θέλω και βγήκαν άλλη μία φορά με το Rock ‘n’ roll στο κρεβάτι (τέλος 12:13).

-Μιλάω τόση ώρα για τη δεύτερη μέρα γιορτής για τα 20 χρόνια του Λ.Μαχαιρίτσα στον Λυκαβηττό, όπου ήταν οι Δ. Σαββόπουλος, Γ. Κότσιρας, Φ. Πλιάτσικας, Κίτρινα ποδήλατα, Σταρόβας, Τερμίτες, Wc, Τ. Τσανακλίδου (μας διέλυσε με το μαμά γερνάω- είναι περίεργο πως πια…κάποια τραγούδια ακούγονται αλλιώς στ αυτιά σου-Τάνια οεοεοεοεοεοεοεοε), Β. Καζούλης, Δ. Τσακνής, Ε. Ζουγανέλη, Γ. Ζουγανέλης ο οποίος μόνο έκανε τον Ιταλό στον Σουλτάνο της Βαβυλώνας …. .

-Αυτό που έκανε εντύπωση είναι ότι ο κάθε καλεσμένος έλεγε κι ένα (τουλάχιστον) δικό του τραγούδι ΚΑΙ ένα του Μαχαιρίτσα.

-Εμφανίστηκαν ρομαντικοί αναπτήρες να πηγαίνουν πέρα δώθε. Είχα καιρό να δω ομολογώ!

-Μαζί με τους αναπτήρες, έβλεπες πάαααρα πάαααρα πολλές οθόνες από κινητά και ψηφιακές μηχανές που κατέγραφαν την συναυλία. Έχουμε να δούμε στο Youtuuubeee…. Για την ακρίβεια. Όταν αρέσει στο κοινό ένα τραγούδι μπορείς να το καταλάβεις από τις οθόνες που φέγγουν και όχι απ τους αναπτήρες.http://www.youtube.com/watch?v=3N-rc4d_Bug
http://www.youtube.com/watch?v=gBRXY7DhIGk

-http://www.youtube.com/watch?v=cSXgLHj_WXY&feature=related

-οεοεοεοεοεοεεοεοεοεοεοεοεοεοεοεοεοε!

-Μαχαιρίτσας-Κότσιρας-> θα εμφανίζονται μαζί το χειμώνα και θα κάνουν κ κάποιο δίσκο. Μπουλάς-Ζουγαν. κλπ θα εμφανίζονται μαζί. κλπ :P

14 σχόλια:

pietà είπε...

Τώρα δηλαδή πρέπει να αγχωθώ;;;;;

JoaN είπε...

Εξαρτάται σου λέω εξαρτάταιιι σαλαλα, από ποια οπτική κοιτάς... ??????

thanasis είπε...

Έκανε ποδαρικό το καλοκαίρι με το δεξί. Άντε καλές συναυλίες να έχουμε και φέτος.

Narita είπε...

θες δε θες. πρεπει δεν πρεπει. το θέμα είναι άλλο.
μπορείς?

JoaN είπε...

Thanasi, καλά τα λες εσύ, στην πράξη να δούμε πως θα βγει...

narita, μπορεί να μη μπορέσεις.(παρήχηση) μυρίζω τα νύχια μ να μου πουν, καθώς έχουν κληρονομικό χάρισμα. :s

[Germanos] είπε...

αν θελεις, μπορείς

JoaN είπε...

[Germane], με εξοργίζει αυτή η φράση.

...

stokegeo είπε...

Ti oraio post!!!
M' arese poly..
Poly kalokairino!!!

Ante na fygo, na 'rtho piso. Den exei geusi edo to kalokairi...

Με θέα στο Πέλαγο... είπε...

"Και συ που αγαπούσες το καλοκαίρι… όχι όχι άλλη μια παγίδα κι αυτή, που έπεσες μέσα οικιωθελώς, γιατί δεν είχες σκεφτεί έξυπνα και γρήγορα από την αρχή. Μπα, όχι ούτε οικωθελώς έπεσες. Οι καταστάσεις σε έκαναν να πέσεις. Μπα ούτε αυτό. Δεν έχει σημασία μη σκας. Όπου να ναι θα σκάσω εγώ και για τους δύο μας ντε. Ξέρω τι σ λέω. "

Αυτό με καλύπτει απόλυτα...αυτές τις 5 εφιαλτικές ημέρες...

kiara είπε...

Αναπόφευκτα θα 'ρθει... θα μυρίζει αλλιώς αλλά θα 'ρθει.

φιλιά πολλά!:)

JoaN είπε...

stokegeo, !!!

Με θέα στο πέλαγο, ευτυχώς είναι μόνο 5 ;)

kiara, ακριβώς αυτό! Είναι η πρώτη φορά που μυρίζει αλλιώς. Είναι η πρώτη φορά πουυ κλπππ κλπ
;)

Με θέα στο Πέλαγο είπε...

Σήμερα έγιναν 6...αύριο 7...κι ύστερα σου λένε η χωή συνεχίζεται...μέχσρι κι αυτή που το λένε να βιώσουν μία αβάσταχτη απώλεια!...

JoaN είπε...

χμ... κι όμως συνεχίζεται! Το θέμα που μένει είναι "ΠώΣ συνεχίζεται?"

Με θέα στο Πέλαγο... είπε...

Αυτό είναι που αναρωτιέμαι κι εγώ...Πως;