Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2008

Μην την ξεχνάς

Τώρα που έμαθα να ζω χωρίς εσένα. Τώρα που οι μνήμες μου γυρνούν από τα ξένα Απ’ τη ζωή μου όταν περνάς Μια καλημέρα μην την ξεχνάς.

Όσα ανελέητα η μέρα μας τα παίρνει, η νύχτα στ’ όνειρο απρόσμενα τα φέρνει.Όπου κι αν είσαι όταν ξυπνάς μια καλημέρα μην την ξεχνάς

Λένε πως χάθηκες. Δε σε συνάντησε κανείς ως σήμερα, σαν να ‘σουν πρόσωπο που επινόησα, μάτια μου ανήμερα. Λένε πως χάθηκες, μα ήσουνα εδώ όσο άλλο τίποτα.Μα ήσουνα εδώ κι εγώ φοβόμουνα, μάτια μου ανύποπτα.

Είναι η σκέψη σου αόρατος καθρέφτης, στις δύσκολες στιγμές κοιτάζω, αν με βλέπεις! Απ τη ζωή μου όταν περνάς μια καλημέρα μην την ξεχνάς.

Σ’ ακούω να μιλάς φωνή μες στη φωνή μου, όπως μεγάλωνα, μεγάλωνες μαζί μου. Όπου κι αν είσαι όταν ξυπνάς μια καλημέρα μην την ξεχνάς.

Λένε πως χάθηκες. Δε σε συνάντησε κανείς ως σήμερα, σαν να ‘σουν πρόσωπο που επινόησα, μάτια μου ανήμερα. Λένε πως χάθηκες, μα ήσουνα εδώ όσο άλλο τίποτα.Μα ήσουνα εδώ κι εγώ φοβόμουνα, μάτια μου ανύποπτα.

(«Μια Καλημέρα», Νίκος Ζούδιαρης- Μαργαρίτα Ζορμπαλά, από τον δίσκο τους με τίτλο «Νερό κι αλάτι», 2003)
Το τραγούδι αυτό είναι γραμμένο γι άλλο λόγο απ αυτόν που φαντάζεσαι.. ουφφ… Όπως και να χει είναι από τα λίγα….μακάρι να το ακούσεις κάποια στιγμή.

--------------------------------------------------------------------------------------------

Και είσαι στο δρόμο, πεζός, στη μηχανή σου, στο αυτοκίνητό σου, οπουδήποτε και βλέπεις να γίνεται μια αδικία, Τι κάνεις? Τι αδικία; Π.χ. ένας βρίζει μια γριούλα που έχεις δει ότι δεν φταίει. ή Κάποιος κάνει μια παρανομία, γεγονός που δημιουργεί πρόβλημα σ άλλους.

Και είσαι στο δρόμο και βλέπεις έξω από ένα κάδο μια τσάντα. Τι θα κάνεις? Θα ασχοληθείς να ανοίξεις την τσάντα να δεις μήπως έχει ταυτότητα μέσα να την πας στο τμήμα για να την βρει ο κάτοχός της;

Και είσαι στο σε μια υπηρεσία και κάποιου άλλου του παίρνουν τη σειρά. Βλέπεις ο αδικημένος δεν μιλάει, γιατί δεν μπορεί (όχι πως είναι μούργος ντε…). ΤΙ κάνεις;

Σε ενοχλεί κάποιος στο δρόμο, θα γυρίσεις να δώσεις συνέχεια; (και δεν εννοώ τηλέφωνο :P) Θα ασχοληθείς? Θα τον βρίσεις; Κι αν γυρίσει; Κι αν… κι αν ?

Πρέπει να ανακατευόμαστε σε «ξένες» υποθέσεις; Δεν πρέπει να πηγαίνουν γυρεύοντας; Αν όμως με την παρέμβαση μας «νικήσει» ο μέχρι τότε αδικημένος;

Μήπως πρέπει να κοιτάμε κ λίγο γύρω μας; (δε μου ρίχνουν μια ματιααα, σοβαρή δουλειά θα έχουνν, μα τους αγαπάω όλους, αφού όλους τους διαβάτες μια λεπτή κλώστη μας δένει σαλαλα)

Προσωπικάαα (σαλαλα), χάρηκα όταν, ενώ ένας βιαστικός οδηγός έκανε μια παρανομία και πήγε να με πατήσει και επειδή τρόμαξε σταμάτησε και άρχισε να με βρίζει, ένας άλλος με υποστήριξε και του ανταπέδωσε τις βρισιές κλπ κλπ. [καθώς εγώ ήμουν εξαντλημένη –δε ξέρω τι είχα ακριβώς, υπόταση κλπ- και στο καπάκι σοκαρισμένη απ το γεγονός και για κερασάκι δεν είχε κανένα νόημα να κάτσω να τσακωθώ με τον μ#$@!. (κουβέντα θα ανοίξουμεε τώρα με τι εννοείς κ τι εννοώ, ξεκίνα παιδί μου προχώρα σαλαλα)]

Προσωπικάααα
, χάρηκα όταν κάποιος επέστρεψε την κλεμμένη μας τσάντα στην αστυνομία και βρήκα τα αεροπορικά εισιτήρια και μπόρεσα να φύγω, όπως το είχα κανονίσει.

Όμως, δεν θα ανακατευτώ αν δω να γίνεται κάτι που δε θα έπρεπε.

Όμως δεν θα ανοίξω ξένη πεταμένη τσάντα, πόσο μάλλον να την πάω στην αστυνομία.

Βλέπεις κ τον άλλο που έβγαλε πιστόλι και γίνεσαι όλο και πιο πολύ γαϊδούρι, όλο και πιο πολύ αναίσθητος/η…

Είμαι καρύδι σκληρό και εξηγιέμαι στα ίσα. Γνωρίζω κόλπα φτηνά αν χρειαστείς να κρυφτείς. Ξέρω το αν και το πότε θα κάνω τη "νήσσα" κι ακούω φωνές που μου λεν πως "τελειώνει η ελπίς"
Έχω κεραίες στητές γι' αυτό κι βλέπω τα πάντα. Είμαι συνήθως μπροστά όταν συμβεί το κακό
Άλλες φορές αντιδρώ κι άλλες κάνω στη μπάντα, γι' αυτό και τα 'χω καλά με το μισό μου εαυτό σαλαλαλαααλαααααααλααααααα

4 σχόλια:

αν ακούς είπε...

καλά τα λες εσύ αλλά εχεις προσκληση.

proserpina είπε...

Οκ, ούτε εγω θα κάτσω να βριστώ με τον κάφρο που με ενοχλεί στο δρόμο (δε λέει να γυρίσω σπίτι μου με κατάγματα) αλλά όσο για την τσάντα...νομίζω θα την άνοιγα.


Το θέμα που θίγεις απ' ότι κατάλαβα είναι η αδιαφορία και πιστεύω οτι είναι απο τα μεγαλύτερα προβλήματα στις κοινωνικές σχέσεις σήμερα. Πάσχουμε απο έλλειψη ευαισθησίας. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για να το αντιμετωπίσουμε είναι νομίζω αυτή η κλασσική ατάκα που μας έλεγαν όταν είμαστε μικρά "να μην κάνεις στον άλλο αυτό που δε θες να σου κάνει". Όταν φέρουμε δηλαδή τον εαυτό μας στη θέση του αδικημένου, θα ενεργήσουμε τελείως διαφορετικά.

Και τώρα τέκνα μου μπορείτε να διαλυθείτε ησύχως. :P

(Το τραγούδι είναι τέλειο, το έχω ακούσει, καταπληκτική η Ζορμπαλά)

kiara είπε...

Νομίζω πρέπει να ρίξουμε λίγο τις άμυνες αδιαφορίας και τα ρέστα!
σαλαλάάάά!:)

JoaN είπε...

αν ακούς, ok ok θα ανταποκριθώ!

proserpina, "Και τώρα τέκνα μου μπορείτε να διαλυθείτε ησύχως. :P" αχαχα οκ

Kiara, όντως...