Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2008

Μα δεν και

Μια γριά συσκευή, νύχτα μέρα ανοιχτή τίποτα δε χάνω
Μα στο γκρι της γυαλί κι η δικιά μου ζωή θέλει να χει πλάνο. Και να πως βρέθηκα λοιπόν με κραυγές διαπασών φίρμα στις ειδήσεις και να πως χάθηκα λοιπόν μια φτηνή ατραξιόν κι ούτε να με φτύσεις
Έλα να με βρεις να σου υπογράψω πολαρόυντ της στιγμής έλα να με βρεις
Έλα να με βρεις έλα να με βρεις την επομένη στιγμή δεν θα μια δω άλλον κόβουν κομματάκια στο πλατό. Έλα να με βρεις

Ό,τι θέλω κι αργεί στη γριά συσκευή τρέχει κάθε βράδυ, ένα λάγνο φιλί μια φωνή στη σιωπή φως μες στο σκοτάδι

Και να πως βρέθηκα λοιπόν δωρεάν προϊόν μες στο κύκλωμά της και να πως χάθηκα λοιπόν συλληφθής στο σχεδόν πραξικόπημά της σαλαλα
(στη φωτογραφία εργασία για την τεχνολογία στο γυμνάσιο, τηλεοπτικός σταθμός)

Η τηλεόραση είναι στη διαπασών ο πατέρας μου κοιτά μ ενδιαφέρον… σαλαλα

Καλημέρα λοιπόν ακροατή κι ακροάτρια, είμ ο άλλος σταθμός μια φωνή με επάρκεια.
Δεν υπάρχω στην τύχη μα σου μοιάζω εγώ, σου χαϊδεύω τ' αυτιά κι είμαι πάντα εδώ

Καλημέρα λοιπόν αναγνώστη μυστήριε, έχω νέα σκληρά στις σελίδες μου κύριε:
φονικά και ληστείες και προφίλ συγγενών, είμαι θύτης και θύμα των δικών σου καημών

Καλημέρα ξανά με κραυγές κι αποκόμματα, κι άμα είσαι καλός θα σου δείξω και πτώματα, να έχεις γνώμη για όλα θα ρωτάμε εμείς, ετοιμάζουμε γκάλοπ στον αέρα θα βγεις

Καλησπέρα λοιπόν θεατή αθεράπευτε, μ' ένα ζάπινγκ τρελό σε βουρλίζω βρε άθλιε
δίνω χρώμα και λάμψη στη φτωχή σου ζωή, καληνύχτα κοιμήσου ραντεβού το πρωί
Γεια χαρά σου λοιπόν Ελληνάκι μου αδιάφορο,μ' ένα φάλτσο ρεφρέν θα ξυπνήσεις

και αύριο, μ' έναν έρωτα άδειο, με πυξίδα στραβή, σε παγίδα στημένη στη γνωστή συνταγή

Καλημέρα ξανά... σαλαλα

Σ είδα όμως κι ας μη με είδες να χορεύεις στις σελίδες. σαλαλα

Έχω κουραστεί να ακούω τον κάθε δημοσιογράφο να λέει πόσα χρόνια είναι στη δουλειά, πόσα χρόνια έχει κάνει ρεπορτάζ και πόσο καλός είναι. Επειδή ορισμένοι ήταν τυχεροί και γεννήθηκαν σε εποχές, που τους επέτρεψαν να μάθουν δίπλα σε σημαντικούς ανθρώπους, επειδή κάποτε δούλεψαν σωστά, επειδή ζουν και πληρώνονται με την ιδιότητα του δημοσιογράφου για πολλά χρόνια , δεν σημαίνει πως είναι καλοί, πως πάντα θα είναι καλοί.

Έχω κουραστεί να ακούω ανθρώπους να μιλάνε ταυτόχρονα, να τσακώνονται. Πότε θα βγάλουν ένα μηχάνημα που μόλις θα ανεβαίνει η ένταση στις φωνές τους, τσουπππ:

Α) θα κάνει έναν ενοχλητικό θόρυβο, οπότε κανείς δεν θα το αντέχει και θα σιωπούν

Β) θα πέφτει κουβάς με νερό στα άτομα που μιλάνε εκείνη τη στιγμή, είτε δεν έχουν μιλήσει επί 2 ώρες είτε έχουν

Γ) θα κλείνει το μικρόφωνό τους

Άσε που αν παρακολουθείς τηλεόραση καθημερινά απ τις 7 και μετά, σίγουρα τα νεύρα σου και η συμπεριφορά σου κάτι θα πάθουν…

Κάποια στιγμή, σε κάααποιο παραθύρι πρόβαλε, πρόβαλεεεε, πρόβαλεεε (σαλαλα) κάποιος και είπε ότι σε αυτή την υπόθεση έχουν γραφτεί πολλά αυθαίρετα πράγματα. Και έρχομαι σε αυτό το σημείο να σε ρωτήσω: Μόνο σε αυτή την υπόθεση; Μήπως πια σε όλες τις βαρβάτες –και μη- υποθέσεις δεν γίνονται σωστές έρευνες, αλλά γίνονται μόνο εικασίες παρουσιασμένες ως αδιαμφισβήτητα γεγονότα; Μήπως πια δεν πρέπει να ισχύει το «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά», γιατί ο καθένας δεν ξέρεις τι καπνό φουμάρει; Μήπως ο κώδικας δεοντολογίας παραβιάζεται καθημερινά; Μήπως νιώθεις ότι τσάμπα καίει η λάμπα, τσάμπα χαλάς χρόνο στο να προσπαθείς να καταλάβεις τι συμβαίνει γύρω σου; Μήπως τα μακαρόνια δεν είναι κορώνα; Μήπως πήγες κι άπλωσες τα ρούχα στην ταράτσα; Μήπως αλλάξανε τα πλάνα σου και μη ζητάς τη μάνα σου;
Μην ξανακούσω να λένε «μα δε το λέω εγώ κύριε τάδε μου, το λέει το ρεπορτάζ» λες και κάνουν επίκληση στην αυθεντία οι τέλειοι ρεπόρτερς, γιατί θα τρελαθώ.
Μην ξανακούσω «ο κόσμος πρέπει να μάθει, πρέπει να ενημερωθεί», από άτομα που κύριο μέλημά τους είναι η παραπληροφόρηση του «κόσμου» (του λαουτζίκου αν θες) ή η διάδοση άχρηστων πληροφοριών ή πληροφοριών που αφορούν ελάχιστα άτομα, γιατί θα τρελαθώ.
Μην ξανακούσω «αυτά θέλει ο κόσμος», γιατί θα τρελαθώ.
Μην ξανακούσω για τον «πολύτιμο τηλεοπτικό χρόνο», γιατί θα τρελαθώ. Διότι δεν μπορεί να λένε τα ίδια και τα ίδια, οι ίδιοι και οι ίδιοι επί μήνες. Αυτό είναι κατάχρηση του τηλεοπτικού χρόνου ‘και άλλα πολλά στις ειδήσεις των 8:30’. (περασμένα μεγαλεία)
Μην ξαναδώ να λύνονται προσωπικές διαφορές σε διαφορετικές εκπομπές, σε διαφορετικά η ίδια κανάλια, γιατί θα τρελαθώ.

Το είπε η τηλεόραση την είχα σπάσει, το είπαν οι αρμόδιοι, δεν ψήφισα και έμεινα εδώ. Θα βάλω τα καλά μου, θα ανέβω στο λόφο να δω το τελευταίο ηλιοβασίλεμα. Κάπου μακριά οι άνθρωποι, θα νομίζουν πως είναι ακόμα ζωντανοί. (σαλαλα)
Δε θέλω τίποτε καινούργιο να πω
Είμαι καλά, πολύ καλά, ευχαριστώ
Φεύγω απ’ το σήμερα που μοιάζει με χθες
Μέσα στο αύριο θα είμαι, αν με θες
Αχ, αν πρέπει κάτι να σου πω
δίνω το παρόν, μα θα 'μαι πάντοτε απών
Αχ δεν παίρνω θέση δηλαδή
ίσως επειδή το έργο το ‘χω ξαναδεί
Δεν μπορώ δεν μπορώ τις συζητήσεις
δεν μπορώ, ζωντανεύουν οι ειδήσεις
Δεν μπορώ άλλο πια τις αναλύσεις
και τους ειδικούς
Δεν μπορώ καλλιτέχνες πρωτοπόρους
δεν μπορώ τους πολύ μοντέρνους χώρους
δεν μπορώ, αχ αγάπη μου, να αντέξω δεν μπορώ σαλαλα

6 σχόλια:

proserpina είπε...

Ο Αλκίνοος έκανε την πιο σωστή κίνηση, I think.

Κι επειδή οι Radiohead, όσον αφορά στο πόσο to the point είναι οι στίχοι τους, είναι ενα πράμα σαν τον Τσακ Νόρις, voila:

Please could you stop the noise
I'm trying to get some rest?
From all the unborn chicken
voices in my head
What's that, what's that


Karma Police, arrest this man,
he talks in maths
He buzzes like a fridge,
he's like a detuned radio


They don't, they don't speak for us

(κολλημμένη, έ κολλημένη...enough!)

kiara είπε...

Ο Αλκίνοος πότε θα βγάλει καινούργιο δίσκο;;; Μας έχει σκάσει!!!
φφφφφφ...

phantom_pad είπε...

μήπως χρειάζεσαι διακοπές?
θα πάμε Πανούση?

JoaN είπε...

proserpina, salalala!

kiara, δεν έχω πληροφορίες για κάτι τέτοιο. Θαρρώ πως κέρδισε χρόνο με το σιντί με τα παραδοσιακά κυπριακά τραγούδια με τον Μ. Παπαστάμου.

phantom_pad, διακοπές; μπα... Πανουσή; Αμέεε

phantom_pad είπε...

28/2 θα μπορώ...
Τότε θα είμαι Αθήνα...
Μέσα?
Το κλείνω?

JoaN είπε...

phantom_pad, έχεις mail!