Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

Μα αν να και όμως


Στην αρχή της εβδομάδας με έκανες να κλάψω από χαρά(!!!!!!!), τώρα στο τέλος της έμαθα κι άλλο πολύ ευχάριστο γεγονός..όμως.... με όλα αυτά.... Δε μπορώ να χαρώ. Κάτι με κρατάει...

Σώωωπα κι άκουσεεε, στ’ αυτιά σου τρέχουν να ’ρθουν
Σώπααα κι άκουσεεε, οι ήχοι που έχω αφήηηησει
Σώπαααα κι άκουσε, τ’ αστέρια σου μιλάαανε
Σώπα κι άκουσε, σου γλυκοτραγουδάααανε.

Μα εγώωωω, δεν ξέρω ρίιιμεεες και λόγια μαγικάαα
Τραγούδια να σου γράαααψωωωω
Μα εγώωωω δεν ξέρω ρίιιμεεες και λόγια μαγικάααα
Τραγούδια να σου γράαααααααψω.

Σαν ακροβάτης στο σκοινί, σα σβούρα περιστροφικήηηη
Γυρνώωω μα δε στεριώωωωνω
Στου χρόνου μέσα το σκοπόοο, στης φύσης μέσα το χορόοοο
Κρατάω το ρυθμόοοο μουυυ
Σώπα κι άκουσε...
σαλαλα



Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2007

Μα δεν αν καιιιι

Μ αρέσουνε τα όμορφα φουστάνια που έχουνε στο πλάι τη ραφήηηη εκεί μετράω εγώ την περηφάνια, φαρμάκι όταν στάζει η οροφή ... σαλαλαλα


Καλέ αυτή είναι η κόρη σου; Άχουυυ πως μεγάλωσεεε! Ολόκληρη κοπέλα! Πόσο είσαι; Ολόκληρη γυναίκα! Πωπωπω ρε συ στο δρόμο να την έβλεπα δε θα την γνώριζα! Πωω πώς περνάν τα χρόνια; Θυμάμαι που ήταν τόση δα... Εμέναα με θυμάσαι; (με ύφος λες και μιλάει σ εκείνο το μωρό)


Από δω να σου συστήσω τον ξάδερφό σου. Γνωριζόσαστε; Όχι ε; Α εσύ λίγο την θυμάσαι...


Σκούντημα... την βλέπεις αυτή με το μπεζ φουστάνι; Είναι η αδελφή της γιαγιάς σου; Ναι η πέμπτη στη σειρά... Αυτή έχει το τάδε και το τάδε παιδί, που έχουν τα τάδε και τα τάδε παιδιά που μερικά είναι στην Αμερική...ναι και τ άλλα.... μπλα μπλα μπλααα


Πού είμαι;


Σε γάμο ...μάλλον σε γάμους!


Δύο γάμους κοντινών συγγενών για το καλοκαίρι που μας πέρασε. (ένα καλοκαίρι πέρασεε ήλιο και βροχή με κέρασε σαλαλα) Συναγερμός! Μπρος καλά μου ποδαράκια πάμε στα μαγαζιά να πάρουμε κάτι που: να είναι καλό, επίσημο αλλά να μην είναι και 'του ματσ'. Να είναι Ιωάννα αλλά να μην είναι και μόλις ήρθα απ την προπόνηση. Να είναι κάτι φινετσάτο, να μην μανταμοφέρνει. Να μην είναι το πάω στα μπουζούκια αλλά ούτε και το εγώ είμαι η νύφη σας την έσκασα. Στάθηκα τυχερή βρήκα αυτό που ήθελα από το δεύτερο κιόλας μαγαζί! Η σύμβουλος που είχα μαζί, επέμενε πως ταίριαζε ένα συγκεκριμένο είδος παπουτσιών που τα βρίσκω άκρως μπλιαχ και γιαγιαδίστικα. Ύστερα από πολλλλλλά μαγαζιά με παπούτσια, κούραση, απόγνωση δέχτηκα να δοκιμάσω αυτά τα αηδιαστικά παπουτσάκια... Ήταν ό,τι καλύτερο υπήρχε.... δε βαριέσαι δεν θα κοιτάω να πόδια μ, σκέφτηκα... ας το πάρω να τελειώνουμε... έλα όμως που μου ήταν λίγο μεγάλα και το μικρότερο νούμερο ήταν πολύ μικρό... Να βάλεις μισό πάτο, μου είπαν μ ένα στόμα μια φωνή ναι με μια φωνή..η πωλήτρια και η σύμβουλός μου και εγώ συμπλήρωσα από μέσα μου πάτο στον απόπατο. Οκ να βάλω και μισό πάτο...βεβαία το χα ξαναζήσει το έργο του μισού πάτου. Θρίλερ ήταν και απ τα σκληρά.


Μια και δύο (και εφτά κι οχτώ και δέκα) πήρα και τα υπόλοιπα αξεσουάρ και όλα καλά θα μας πάνεε! -Ο πρώτος γάμος αρχές Ιουνίου, τότε έβρεχε καταρρακτωδώς όλες τις μέρες πριν τον γάμο.- Όσο περιμέναμε τη νύφη στην εκκλησία γνωριζόμασταν με το σόι και γούτσου γούτσου και νιάου και χαμόγελα εδώ και εκεί και φτου φτου μη σε ματιάσω και ίδια η μητέρα σου (επειδή ήταν του σογιού τους.. στον άλλο γάμο μου έλεγαν πως είμαι ίδια ο πατέρας μ... τα γνωστά)κλπ κλπ

ΤΟ γλέντι ήταν σε κτήμα! Αχ τι πίκρα... ήδη αντιμετώπιζα θέμα εμ το πατούμενο. Ένα βήμα και: ο πάτος έφευγε (φίλε έφυγε ο πάτος και παρέλυσε το κράτος σαλαλα) μπροστά, μετά ερχόταν το παπούτσι και μετά εγώ. Όλο αυτό με έκανε να μην περπατάω κομψά, θα έλεγα με έκανε να περπατάω αστεία........

Πάμε στο κτήμα πλακάκι οκ ανεκτό... στην πισίνα για ένα ποτό και μετά βουρ στα τραπέζια τα οποία ήταν μέσα στον κήπο....= πάνω στο γρασίδι... ΤΙ ΚΑΛΑ! Το χώμα απ τις βροχές ήταν πλάτσ. Κάνω να περπατήσω ως το τραπέζι Σίφνος (ναι όλα τα τραπέζια είχαν όνομα νησιού) (Κάνω να ζωγραφίσω το φεγγάρι που γυρίζει σαλαλα).Το τακούνι βυθίστηκε στο χώμα, το άλλο πόδι ακόμα στον αέρα. Προσπαθώ ανέμελα να ξεκολλήσω το πόδι απ το έδαφος. Μάταιο. Βάζω βάρος στο ελεύθερο ως τότε πόδι, βαθύ κάθισμα και με τα χέρια τραβάω το εγκλωβισμένο μου πόδι προς τα πάνω... με λίγη παραπάνω δύναμη τα κατάφερα. Όμως είχε χωθεί στο χώμα και το άλλο. Γύρω γύρω τα αγαπημένα ξαδερφάκια να γελάνε αντί να με βοηθήσουν...Κατάφερα να προχωρήσω ένα ακόμα βήμα. Το παπούτσι έφευγε και κολλούσε. Ήταν αδύνατο όχι απλά να περπατήσω ωραία αλλά ήταν αδύνατο να περπατήσω γενικώς. Τη χιλιοστή φορά που είχα κολλήσει στο έδαφος κοίταξα γύρω μου και είδα πολλές γυναίκες να έχουν το ίδιο πρόβλημα με μένα και τα γύρω τραπέζια να με κοιτάνε με συμπόνια.

Ύστερα ήρθε ο άλλος εφιάλτης και δε μιλάω για μέλισσες! Σήκω χόρεψε κουκλί μου να σε δω αν σε χαρώ! Για να γίνει αυτό έπρεπε να διανύσω τον μισό κήπο, να σκαλώσω καμιά τριανταριά φορές και όταν φτάσω 'στην πίστα' να παίζει χασαποσέρβικο όπου όλα γύρω μου γυρίζουν και τρεχάτε ποδαράκια μου με προσοχή, μες στο ρυθμό, μες στα βήματα, χωρίς να σας φύγουν τα τέλεια λαχανί (αντί για λευκά) παπουτσάκια σας! Και ξέρεις ότι όταν με το ποπ δεν έχει στοπ στα χασαποσέρβικα, βάζουν 4-5 στη σειρά και τα τελευταία είναι όλο και 'πιο γρήγορα παρακαλώ'! Περίφημα!

Πάντως γελάσαμε πολύ, χορέψαμε πολύ, φάγαμε πολύ, ήπιαμε πολύ και κάναμε όλο τον κήπου του κτήματος τρυπούλες σαν μυρμηγκοφωλιές!

Μια απορία έχω ή κατηγορία... πώς γίνεται ένα ζευγάρι παπούτσια να σου φεύγει και να σε χτυπάει παράλληλα (να σεεε χτυπάνε παράλληλα και να είν ακατάλληλααα σαλαλα); οεο?


Ο δεύτερος γάμος έγινε τέλη Αυγούστου, ναι τότε με τις φωτιές... Στάθηκα τυχερή που ήταν διαφορετικό σόι κι έτσι έβαλα τα ίδια ρούχα και δεν έτρεχα να ψάχνω γι άλλα, διότι μπορεί να τα βρήκα σχετικά εύκολα, αλλά γνωρίζω -από πρώτο χέρι- πως δεν είναι κάθε μέρα τ' αη Γιαννιού! Ακόμα πιο κοντινή συγγένισσα κι έτσι έφτιαξα ΚΑΙ το μαλλί (όχι για να δουν τι θυσίες έχω κάνει εγώ γι αυτούς )!!! Πολύ πλάκα είχε, σαν να ήταν απόκριες! Χουχουχου Πάλι είχαμε τα γνωστά σχόλια αλλά πιο κρατημένα καθώς απέφυγα επιμελώς τις γνωστές άγνωστες θείες... χο (μαθημένο το βουνό απ τα χιόνια! -Σοφός λαός!).

Όμως είχα μπομπουμπονιερόποστο. Ή μπομπονιέρόποστο. (όπως θες). Σ' αυτό το πόστο ήταν και άλλες δύο φίλες της αδερφής της νύφης, τις οποίες μόλις είχα γνωρίσει, γύρω στα 26. Η μία ήθελε πολύ όλο αυτό το νταβαντούρι: “Και στα δικά σας να 'στε καλά κλπ κλπ”, η άλλη απλά βρισκόταν. Συνέβησαν διάφορα ευτράπελα με τις ευχές και με κανά δυο ατάκες πεσίματος... επειδή δεν τα θυμάμαι λέξη λέξη δεν έχει νόημα να αναφερθώ εκτενώς.

Μια κυρία μας έδωσε κάτι κουφέτα να τα βάλουμε κάτω από το μαξιλάρι μας να δούμε τον άντρα που θα παντρευτούμε. Τα πήρα από ευγένεια, η μια φίλη τα πήρε με χαρά κι η άλλη δεν πήρε καθόλου. Μετά από μερικές μέρες έφτιαχνα τις τσάντες μου και τα βρήκα. Μέχρι να αποφασίσω αν θα τα φάω ή αν θα τα πετάξω τα άφησα στο κρεβάτι πίσω στο μαξιλάρι, για να μην κυλήσουν. Είχα σκοπό μόλις τελείωνα με το υπόλοιπο δωμάτιο να ασχοληθώ μαζί τους. Έλα όμως που τα ξέχασα.. και κοιμήθηκα και το θυμήθηκα μετά από 4 μέρες ΚΑΙ σαφώς και ΔΕΝ θυμάμαι να είδα όνειρο... lol...Κι έτσι δεν θα μάθω αν ο άντρας που θα παντρευτώ αν θα ναι από σόι, αν σκληρό κολάρο θα φορεί κι ολόχρυσο ρολόι.. σαλαλα και πάλι lol.


Ευτυχώωωως που το γλέντι έγινε σε ξενοδοχείο αυτή τη φορά και το αναψυκτικό στην πισίνα δεν δημιούργησε πρόβλημα καθώς υπήρχαν εναλλακτικοί δρόμοι εκτός γρασιδιού! :D Πάλι φάγαμε πολύ, γελάσαμε, χορέψαμε και αλλά είχαμε θέμα με τον ΝΤΙ ΤΖΕΗ. ... Λεπτομέρειες δεν αναφέρω καθώς η ώρα πέρασε. ...



Υ.Γ.: Σου το ζητάω σαν χάρη: μην μου ευχηθείς και στα δικά μου. Δεν αντέχω άλλο αυτή την ευχή!

Αντί αυτής πες 'καλά κρασά'! ( χρειάζεται αλλαγή :P )

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Με αν δεν θα και να

Πάμε ξανά στα θαύματα όπως μια φορά
Κι αννν δεν μαααας αφήηησει η αγάπη στα μισάαα,
Αίιιγινααα θα πιάααασουμε και Σύρα, κι Ικαριάαα
Λύσεεε τα σχοινιάααα
σαλαλαλα





Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007

Αν δε όμως θααα

Κάθε τέσσερα χρονάκια, μια Κυριακή πολίτες σαλαλα

κι αν δε βγείτε πρώτο κόμμα... σαλαα

Υπάρχουνε πολλοί που πάνε για μαλλί πατρίδα μου καημένη και σ αφήνουνε γουλί... σαλαλα

Ένας φάλακρας, απ έξω κι από μέσα χαμογελούσε ναιιι, γιατί να σκοτιστεί σαλαλαλα

Με συγχωρείτε που διακόπτω αλλά έχουμε το πρώτο αποτέλεσμα από τα καμένα!!!”

Τα παιδιά και η νεολαία δείχνει το δρόμο και ίσως το τέλος της μεταπολίτευσης αρχίζει από απόψε...”

Μείωση δικομματισμού, ενδυνάμωση αριστεράς...

Άλλο κριτική άλλο γενικό υβρεολόγιο...

Τα 3 μικρά κόμματα με όλο το σεβασμό, διακρίνονται από μια συντηρητική στάση και φόβο για παγκοσμιοποίηση... “

Θετικό και ελπιδοφόρο μήνυμα.”

Οι νέοι:18-24 γυρνάνε την πλάτη στα 2 κόμματα εξουσίας.”

...Ευχαριστούμε τους νέους των 400 ευρώ, του διαδικτύου και του άρθρου 16....”
Μεγάλη μάχη αλλά δε καταφέραμε να την κερδίσουμε... βαθιές τομές....οραματικό πρόγραμμα, ανατροπές, αξιόπιστη δύναμη αλλαγής...”

... Σήμερα μιλήσατε εσείς δυνατά και ξεκάθαρα ...να πάμε την Ελλάδα μπροστά... δώσατε σαφή εντολή να συνεχίσουμε τις μεταρρυθμίσεις..... σταθερή κυβέρνηση...συνεπείς στις δεσμεύσεις...ξεκάθαρο μήνυμα, διπλή ευθύνη... πιο κοντά στα προβλήματα, το μέλλον ανήκει σ όλους χωρίς διακρίσεις, χωρίς περιορισμούς...”

...αισθανόμαστε ικανοποιήση, μείωση δύναμης κομμάτων εξουσίας, ας το χαρούμε αλλά να μην πάρουν τα μυαλά μας αέρα. Να ανυψώσουμε ανάχωμα στα νέα μέτρα... από αύριο δράση και αγώνες..: πχ...”

..από τα βάθη της καρδιάς...σταθερά βήματα για την οικονομία, φτώχεια, συνταξιούχους, νέους, κοινωνικό κράτος...το αύριο με νέες ευκαιρίες και επιλογές. Οι δεσμεύσεις θα εκπληρωθούν στο ακαίρεο. Η εντολή= δέσμευση. “

"καθαρή και μεγάλη ήττα”


Όλα αυτά μπορεί να μη σου λένε κάτι. Εμένα αυτά έμειναν στο κεφάλι μου. Μεμονωμένες εκφράσεις που χθες, επαναλαμβανόντουσαν ξανά και ξανά. Αν τις δεις και μαζί με τα υπόλοιπα πάλι δεν θα καταλάβεις κάτι. Είπα να τις γράψω μπας κ τις ξεχάσω. :)



Να κάνεις προτάσεις με τις παρακάτω λέξεις (ή με παράγωγά τους):

Σταθερά. Καθαρά. Δυνατά. Νέοι. Χαρά. Ικανοποίηση. Μήνυμα. Εντολή.


1] ΟΤΕ, η πιο σταθερή μας σχέση.

2] Την Καθαρά Δευτέρα πετάξαμε αϊτό.

3] Δυνατά δυνατάα γίναν όλα δυνατά τ αδύνατα σαλαλα

4] Οι νέοι τραβάνε μεγάλο ζόρι γιατί οι παλιοί τους βάζουν να καθαρίζουν την καλλιόπη.

5]Τι χαρά, τι χαρά σκίζει η βάρκα τα νερά σαλαλα

6] Ο Πέτρος πήρε μεγάλη ικανοποίηση όταν πέταξε το παγωτό της Αννούλας στο κεφάλι της Καιτούλας.

7] Το έστειλα το μήνυμα αλλά δεν ήρθε η αναφορά!!!

8] Πια δεν θυμάμαι τις δέκα εντολές.


Αυτό θα μας φάει τον Έλληνα, ο Έλληνας, τον Έλληνα και δε το συζητώ. Το έδενα, το έλυνα και αφού το ξεδιέλυνα θα κανιβαλιστώ. Μιλάνε τ αυτοδύναμα, παράνομα κι αδύναμα τα 2%. Στη χώρα αυτή που φυτρώσαμε, οικόπεδα κληρώσαμε στον παρελθόν πληρώσαμε μεγάλο ποσοστό.

Γι αυτό κι εμείς ξεφτίλα μας, σκασίλα μας, σκορδοκαϊλα μας, σκασίλα μας.

Μοιράζουμε τα φύλλα μας, κοιτάχτε την ξεφτίλα μας...σαλαλα

Τι ώρα είναι; Τι μέρα είναι; Και ποια χρονιά;

ΤΟ θέμα είναι να έχεις βούτυρο στη φρυγανιά.

ΤΟ θέμα είναι να είχαμ' όλοι μας πολλά λεφτά και να μην έπρεπε να σηκωνόμαστε απ τις 7....Ξυπνήστε άτομα στο έκτο πάτωμα, πριν τρελαθώ.... σαλαλαλα

Κουβέντα θ' ανοίξουμε τώρα με τι εννοείς και τι εννοώ, ξεκίνα παιδί μου ΠΡΟΧΩΡΑ σαλαλα

Ποια πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα. Ε? Ε???

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Αν Αφού Αμέ

Το σπίτι που μέναμε είναι δύο χρονών περίπου. Όμως μετά τον πρώτο χρόνο έβγαλε ένα πρόβλημα.
Ήταν Μάιος, νομίζω, όταν έγινε αντιληπτό πως ...
μέσα στο σπίτι δεν ήταν μόνη της.

Κοιμόταν φορώντας χειμωνιάτικη πιτζάμα (και σε ρωτώ εσύ την λες Μπιτζάμα ε? και την πρίζα -> μπρίζα? και το επτά, εφτά? οκ), κάποια στιγμή ένιωσε κάτι να την ενοχλεί στο δεξί της πόδι. Αλλάζει πλευρό και ξύνει το πόδι της. Εξακολουθεί να την τρώει και πιο πάνω... Ανοίγει τα μάτια της και σηκώνει το μπατζάκι. Πετάγεται από το κρεβάτι γδύνεται, βγαίνει από το δωμάτιο, κλείνει την πόρτα και τρέχει πανικόβλητη στο σαλόνι στο επάνω μέρος του σπιτιού. Μόλις συνέρχεται από το σοκ, αρχίζει τα τηλέφωνα σε όλους μέχρι να πετύχει κάποιον ξύπνιο. Ήτανεε το σοκκ μεγαλόο κι έχασε το μπούσουλα και τη μάνα της ρωτάειιι : " Τι να κάνω Ούρσουλα;". Μην αγχώνεσαι, της λέει, σκότωσέ την!
-ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΑΩ.
-Σιγά δεν είναι τίποτα, μια σαρανταποδαρούσα είναι.
-Δεν την είδες, ήταν τεράστια και δεν έκανε σουλάτσα πάνω σου μέσα απ το παντελόνι γι αυτό είσαι ήρεμη. ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ. ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ.
-ΜΑ δε μπορώ να κάνω. Πες σε κανά γείτονα να την σκοτώσετε...

(μετα από)Μια και δυο και τρεις και τέσσερις και πέντε ώρες, κατηφορίζει στην παραλία και φωνάζει έναν γνωστό. Πάνε μαζί στο σπίτι, του εξηγεί που θα την βρει και εκείνη πάνω περιμένει να ακούσει το: "Γντουπππ, οκ καθαρό το τοπίο", ώστε να αρχίσει να ανασαίνει κανονικά. Εκείνος δεν την βρίσκει. Σκότωσε μια μικρότερη όμως... (από το τίποτα καλή είν' κι η Παναγιώταινα σκέφτηκε....)
Έτσι θέλησε να ονομάσει την σαρανταποδαρούσα με ένα ηλίθιο όνομα. Δεν άργησε πολύ να καταλήξει: Σούζι.
Μετά την ΣΟύζι ακολούθησαν ο Μάρκος, η Κλεοπάτρα άλλες δύο χωρίς όνομα και ο ξάδερφος Θρασύβουλας που ήταν τεράστια αράχνη. Δεν σου διευκρίνισα πως το μέγεθος των σαραντοποδαρουσών ήταν περίπου όσο είναι μαζί ο δείκτης και ο μέσος σου (και σε ύψος σε σε πάχος).

Δύο μήνες αργότερα....
είχαμε επιστρέψει απ την νυχτερινή μας διασκέδαση και είχαμε μαζευτεί όλες σ ένα δωμάτιο.

Στο δωμάτιο αυτό κοιμόμουν εγώ και περίσσευε κι ένα κρεβάτι όπου καθόντουσαν οι άλλες οι οποίες χλαπάκιαζαν: λουκάνικα, πα τα τττά κιααα και φέτα. Η ώρα ήταν 6π.μ. Εγώ τους γκρίνιαζα να μην κάνουν τρίματα και μαζευτούν η Σούζι με το σόι της και μου κάνουν παρέα όσο κοιμάμαι. ΚΑΙ πάνω που τα συζητάγαμε ωραία ωραία και λέγαμε σκηνικά... τύπου: "Φαντάζεσαι να ξυπνήσεις κατακόκκινη στη μούρη και να είναι 3-4 να σ έχουν περικυκλώσει; ααχαχχαα" πετυχημένο. "Σκέψου να ρθουν και στο κρεβάτι σου να σου πουν μια καλημέρα όμως... χοοχοχχοο" κορυφαίο το χιουμοράκι μας...και ττττσουυυπ

(εγώ ξαπλωμένη, με κλειστά μάτια ακούω μια έντρομη φωνή)
-Τι είναι αυτό;
(ανοίγω τα μάτια μου να δω που κοιτάει, χοντρικά πάντα γιατί είμαι γκαβή) Κ
οιτούσε πάνω απ το κρεβάτι μου. Τα μάτια της καρφωμένα και το πρόσωπό της σοβαρό. Την πίστεψα, απορώ -με την καρδιά μου- πως την πίστεψα ακόμα και τώρα...

Συνεχίζει να λέει: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;
Σηκώνομαι, μέχρι να βάλω γυαλιά της λέω: κάτσε ηρέμησε με πεταλούδα μοιάζει.. (κι όλο χρώματαα αλλάζει...σαλαλα) ξέρεις αυτές που...
βάζω το πατωμπούκαλό μου και ΤΙ ΝΑ ΔΩ; ΕΝΑ ΤΕΡΑΣ. Αρπάζω την παντόφλα όμως για πρώτη φορά, κώλωσα και δεν την σκότωσα. Η σαρανταποδαρούσα να περπατάει προς τα πάνω και η μια να με ρωτάει: -ΤΙ ΕΙΝΑΙ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
-ΔΕ ΒΛΕΠΕΙΣ;
-ΟΧΙ. (το ένα μάτι της θολό είχε βάλει αληφή και το άλλο δεν έκανε πολλά μιας κ τα γυαλιά της δεν ήταν για την μυωπία που είχε.)
Εκνευρισμένη εγώ, που μου ζητούσε να της αναγνωρίσω το είδους του αηδιαστικού κατοικιδίου αρχίζω να φωνάζω πιο δυνατά από αυτή:
-ΠΟΥ Να ξερω μωρε, ΝΑ ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ.
-ΤΙ ΕΙΝΑΙ ;
-ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΟΛΛΗΣΕΙ; ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ
-ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Η άλλη στο μπακ ράουντ να προσπαθεί να πνίξει τα ουρλιαχτά της. Να είναι μια στην πόρτα του δωματίου, να κοιτάει το ζωντανό και μετά να τρέχει μέχρι πάνω τις σκάλες και να ξανακατεβαίνει κ.ο.κ.
-ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
-ΔΕ ΞΕΡΩ ΔΕ ΞΕΡΩ. γυρίζω στην δρομέα: ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΦΩΣ ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΦΩΣ!
το ανάβει...ΣΟΚ. Και με ένα στόμα η κολλημένη κι εγώ λέμε στη δρομέα:
-ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ! ΣΒΗΣΕΕΕΕ ΤΟ ΦΩΣΣΣΣΣΣΣΣ.
Το έσβησε....
Τελικά η σαρανταποδαρούσα πήγε πάνω πάαανω στα όρια τοίχου και ταβανιού. Έτσι φωνάξαμε άλλο πρόσωπο μέσα στο ξημέρωμα και τη χτύπησε με τη σκούπα.... και πάει... (πάει χωρίς θεό να την βοηθεάειιι κι ας είχε κύμα κι ας φυσάει σαλαλαλα!)

(σβήστε τα φώταααα -φωτααα φωταα φωταα σαλαλα, μη μη μου κλείνεις το φως σαλαλα, σβησε το φως να κοιμηθουμεε σαλαλαα, σβήσε το φως κ λύσε τα μαλλιά σαλαλα)



Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2007

Αν και όταν θα μετά


Στο θέατρο πας; Ναι, ε; Περίφημα (πάντα ήθελα να πω αυτή τη λέξη!χο)! Με τι κριτήρια επιλέγεις τις παραστάσεις; Ε.. τι τι κριτήρια; Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη; Τους ηθοποιούς; Το έργο; Το μέρος που είναι το θέατρο; Με το τι σου προτείνει ένας φίλος; Με το πόσο συχνά έχεις δει διαφήμισή του; Με συνδυασμό των παραπάνω κριτηρίων; Με άλλα κριτήρια;


Φοβάσαι να πας σε παραστάσεις που συμμετέχουν άνθρωποι χωρίς μεγάλη εμπειρία στο χώρο; Φοβάσαι μην πάνε τσάμπα τα λεφτά σου; Ό,τι μοντέρνο και 'πειραματικό' = ρίσκο που δεν είμαστε για τέτοια;

Προσωπικά μ αρέσει να ανακαλύπτω νέα πρόσωπα που έχουν να πουν πιο σπουδαία πράγματα από τους παλιούς... :

«Το Άγνωστο Αριστούργημα»
του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου έως Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2007

Συντελεστές:

Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Χατζάκης
Θεατρική Προσαρμογή: Γρηγόρης Χατζάκης
Σκηνογραφική Επιμέλεια: Δανάη Χατζάκη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Κινησιολογική Επιμέλεια: Έλενα Γεροδήμου
Πρωτότυπη Μουσική: Neon
Live DJ Set: Elmyr
Μουσική Επιμέλεια: DJ Bluebox
Eπιμέλεια Animation: Βαγγέλης Χριστοδούλου
Επιμέλεια Μαλλιών: Βαγγέλης Χατζής
Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων: Αντώνης Κοκολάκης

Παίζουν: Κλέων Γρηγοριάδης, Μάκης Μπενάκης, Ρόζα Προδρόμου & 15 ακόμη ηθοποιοί.

(λεπτομέρειες στα:
http://www.athinorama.gr/theatre/data/performances/default.aspx?id=5919 ,
http://new.e-go.gr/exodos/article.asp?catid=6473&subid=2&pubid=546120,
http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_qsite3_23_01/08/2007_199056)

Άλλα έργα του οργανισμού Altra Terra:
Είσαι ένα κτήνος Βίσκοβιτς, Τα φτερά του Έρωτα (:http://www.texnologia.gr/index.asp?mod=articles&id=906, http://www.ordino.gr/movie_detail.asp?id=36, http://www.athinorama.gr/theatre/articles/default.aspx?i=1560&c=ftera)


Βαρέθηκα να βαμπιρίζουν οι παλιοί, να πνίγουν το λουλούδι μόλις πάει να βγει. Ας κάτσουνε στα σπίτια τους λιγάκι και θα τους ψήσω εγώ χαμομηλάκι! σαλαλα



Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2007

Και άμα αφού όταν

Αν σου τύχει εκεί που κολυμπάς να σε πλησιάσουν πάπιες, μη τρομάξεις. Δε θέλουν να σε φάνε. Μην επηρεαστείς από μια ιστορία που είχες ακούσει. Άλλωστε τότε το παλικάρι γλίτωσε από την επίθεση της άγριας πάπιας. Εσύ γιατί να μη γλίτώσεις; Μπορείς να τους δώσεις να φάνε πατατάκια με ρίγανη, να τους κάνεις 'παπαπα' , να σου απαντούν, να τις βγάζεις φωτογραφίες και να τις τραβάς βιντεάκια.

Αν σου πει κανείς: "Έλα μωρό μου να σε πάω στο Αρχαίον να σε ανεβάσω στην μπάρα να σου πετάω πατατάκια", να πας μόνο στην περίπτωση που προφέρει τη λέξη πατατάκια με συγκεκριμένο τρόπο. Αλλιώς εξήγησέ του και θα δείξει κατανόηση.

Αν σε θες να χτυπήσεις έναν καρχαρία και εσύ είσαι το δελφίνι, τώρα μπορείς! Αρκεί να του δώσεις μια στην κοιλίτσα του.

Αν ήθελες και πέτυχες το τμήμα της ψυχολογίας, σκέψου μήπως η αισθητηκή θα σου ταίριαζε καλύτερα. Αν θες για σιγουριά ρώτα και τον φίλο σου τον Φρόιντ!

Αν μπορείς να πιεις malibou coca-cola, μαγκιά σου!

Αν είναι η ώρα περασμένη και η μπαταρία σου έχει πέσει μην προσπαθήσεις να μιλήσεις για καταφύγια και καταϊφια! Το περισσότερο που μπορεί να καταφέρεις είναι το καταϊφυο και το μπακλαβάδιο.

Αν δεν ξέρεις πώς φυσάει ο αέρας όταν λέμε έχει νοτιά και ζητήσεις να μάθεις, πρόσεξε ποιοι θα είναι κοντά.

Αν πεις 6+5=12 μην διορθώσεις το λάθος σου. Κανείς δεν το χε προσέξει.

Αν σου γράψει κανείς: ΕΛΑ ΕΙΜΑΙ ΑΚΑΡΤΗ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΕΡΘΩ. Ψάξεις να βρεις πού είναι η Ακάρτη στην Ελλάδα και δε μπορέσεις να τη βρεις και περάσει ένας χρόνος για να σου ξαναστείλει το ίδιο άτομο: ΕΛΑ ΠΑΛΙ ΑΚΑΡΤΗ ΕΙΜΑΙ ΘΑ ΕΡΘΩ ΤΕΛΙΚΑ. Τότε θα σου ρθει η ιδέα να τονίσεις αλλού τη λέξη ΑΚΑΡΤΗ. Άκαρτη= δεν έχει κάρτα. ...

Αν εκεί που κοιμάσαι σε επισκεφτεί σαρανταποδαρούσα, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να της βρεις όνομα και μετά να την σκοτώσεις.

Αν πας να πάρεις το αυτοκίνητό σου και δίπλα έχει παρκάρει κάποιος χάλια, ΜΗΝ ΠΕΙΣ : 'Κοίτα πως πάρκαρε το Ζώωωωοοο!', γιατί θα είναι από πίσω σου και θα σου πει: Έγώ είμαι το ζώο. '

___________________________________________________________________
Αν σου ξαναπεί κανείς πως 'το μυαλό σου στροφάρει περίεργα', προσπάθησε να μην ξεκαρδιστείς στα γέλια, γιατί θα φρικάρει ακόμα περισσότερο μαζί σου.

Αν σε παραδοσιακό καφενείο στον κατάλογο γράφει 'παραδοσιακά γλυκά' και παραγγείλεις μια καρυδόπιτα μην περιμένεις να έχει σταγόνα παράδοσης. Θα έρθει ένα πολύ ψηλό κομμάτι με σαντιγί πάνω του, σιρόπι καραμέλα, χωρίς καθόλου δικό της σιρόπι η καρυδόπιτα και ελαφρώς κρύα αφού την συντηρούσαν στο ψυγείο, ποιος ξέρει από πότε!
___________________________________________________________________

Απόψε πες μου την αλήθεια και τι θα γίνω μη σκεφτείς.
Κι αν ήταν όλα παραμύθια τότε να πας να γ_ _ _ _ _ _ _. σαλαλαλαλαλαα