Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

Μα όπως

Χιόνισε χιόνιι, χιόνισεεε και σκέπασέ μεεε,

χιόνισε χιόνιιι, χιόνισεε και παρηγόρησε με. Τουρουυυ τουρουρου ρουυυ ρουυυυ

Μόλις με ειδοποίησαν πως στην Πεντέλη χιονίζει. Εδώ έχει 4 βαθμούς και είναι πολύ κρίμα να έχουμε κρύο χιονιού, χωρίς χιόνι. Χθες το βράδυ κάτω είχε πάγο. L Το καλό που του θέλω να χιονίσει σήμερα.

Που λες, πήγα στο κλαμπ του Σταυρού του Νότου και είδα τους Φάμελλο, Δρογώση και Στρατή με προσκλήσεις του καλού Μελωδία.
Δεν θυμάμαι να σου πω πολλά (π.χ. ώρες έναρξης-λήξης κλπ) γιατί δεν είχα το νου καθαρό (εδώ και αρκετό καιρό δεν είμαι καθόλλλλου καλά, επειδή δεν θέλω να κλαψουρίζω στο blog-όπως έχω κάνει στο παρελθόν κ τώρα με το ζόρι κρατιέμαι να μην το κάνω-δεν θέλω να επεκταθώ). Έγιναν διάφορα παρατράγουδα γύρω μου, όμως ούτε σ αυτό θέλω να σταθώ.

Στέκομαι: Στο τραγούδι που έγραψαν για την παράσταση που λέγεται «Δύσκολη φάση», στους τέλειους μουσικούς που όπως σημείωσαν χαριτολογώντας είναι «πιο γνωστοί απ τους ίδιους» και ξέρεις τι άλλο μας είπαν εκεί;

Τι έχει μείνει απ’ τη φωτιά
κάτω από τόνους σκόνη
Ποιος παίζει ακόμα, ποιος χρωστά
Και ποιος κοιτά ψηλά
Ποιος ταξιδεύει, ποιος διψά
Ποιος Δε χώρα στο στρώμα
Και ποιος τη σταχτή την παλιά
Στο μέλλον τη σκορπά

Μα όταν γλιτώσεις από το βάρος μιας πτώσης
Και δε μπορείς να σηκωθείς
Τότε δε βλέπω να έχεις πολλά περιθώρια
Φτάσε στον πάτο, Εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
Και βρες την ευτυχία κρυμμένη,κομμένη και ραμμένη για ‘σένα
Που κλαις σε κάθε πτώση, Ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου
Κι έλα μαζί μου στον πάτο

Μπες στη θλίψη μου και βρες
Μια λέξη τώρα πες μου αν θες…Μα λες τη θλίψη μου φωτιά, στον ουρανό μικρή φωτιά και πως την αγγίξω
Ρωτάς ποια λέξη σου ζητώ, που αν την πεις θα σ αγαπώ, φοβάμαι που ψιθυρίζω

Έχω μια τάση διαφυγής, οι ρόδινες μέρες τελείωσαν νωρίς, λες και χορεύεις ένα τρελό σκοπό που σε κρατάει στο χώμα ετούτο εδώ

Κλείνω τα μάτια κι ονειρεύομαι, μα κάτι μου λείπει και τρελαίνομαι, δες το χαμόγελο που σου χαρίζω κάθε στιγμή, δεν είναι για σένα, μα για μια μέρα που θα ’ρθεί.

Όποια πόρτα κι αν είχα ανοίξει, πίσω με περίμενε η θλίψη
Μα οι προσευχές αν γυρίζουν πίσω ξανά
και οι στροφές δε μας οδηγούν πουθενά
Είναι ωραία να πέφτεις, αν αντέχεις να πέφτεις
Ίσως μάθεις να πετάς τελικά (σκατά)

Κάποιες μέρες κυλάνε, κάποιες γυρνάνε ξανά και ξανά, κάποιες φεύγουν και πάνε και για αυτές δεν θυμάσαι τίποτα πια

Κάποιες λες τα χουν χάσει, κ άλλες λες πως μια άκρη θα βρουν, μα όταν πια έχουν περάσει μια αράχνη τις γνέφει μαζί στον ιστό

Μα κάτι ζωντανούς μας κρατά κι’ είναι μόνο ένα βήμα, ένα βήμα πιο πέρα. Ο αέρας της πόλης αλλάζει ξανά, τα χιόνια λιώνουν γιορτάζει η μέρα (τα χιόνια ΔΕΝ θα λιώσουν)

Φωτίζει ξανά, πια είναι σχήμα κλειστό ό,τι χτίζουμε σκορπάει στον άνεμο. Μα άσε ένα φως ανοιχτό η ευτυχία είναι αυτό, που περιμένουμε να ‘ρθεί (και πρόσθεσε) γιατί είναι μακριά

Σ' αυτήν την κατήφεια δεν χωρούσα να ζω, στους άλλους να βρίζω τα δικά μου τα χάλια.
Η αλήθεια μου έγινε θηλιά στο λαιμό
και η αγάπη γύρω απ' την καρδιά μου τανάλια

Ας σβήσει απ' το στήθος μου αυτή η σκιά
όσα ο καιρός είναι να φέρει θα φέρει
Κι αν κάτι όλα μέσα μου τα βρίσκει λειψά
και κάθε γιορτή ένα σαχλό καρναβάλι
Ας στριμωχτεί στη σκοτεινή του σπηλιά
να περιμένει το φθινόπωρο πάλι (άρα καλά ήρθε)

Είναι μήπως η τύχη, που ορίζει τις ζωές αυτής της γειτονίας
Σε βρήκα και δε ξέρω αν υπάρχει ένας θεός που νοιάστηκε για μας…
Και έδειχνες τόση μόνη κι ήθελα να σου πω όλα είναι δανεικά εδώ…

Ότι κι αν γίνει ότι κι αν βγει
Ότι κι αν πάει ότι κι αν ‘ρθει
Όπου γυρίσεις κι όπου σταθείς
Ότι προλάβεις κι ότι χαρείς

Για όσα θες να πιστέψεις για όσα θες να αρνηθείς
Μη ρωτάς πια τους άλλους να σου πουν τι θα πεις
Για όσα θες να φωνάξεις και σε πνίγει η σιωπή
Όσο αγαπήσεις μην τρελαθείς

Ότι κι αν γίνει ότι κι αν βγει
Ότι κι αν πάει ότι κι αν ‘ρθει
Εγώ θα 'μαι εδώ κι εσύ θα 'σαι εκεί
Στον κόσμο μου εγώ στον δικό σου κι εσύ

Φεύγει η ζωή και εγώ μόνος αράζω
σ’ ένα κόσμο που λείπει
Κι αν μου φύγεις κι εσύ
η μουσική δεν σκορπίζει δεν διώχνει την λύπη

Ένα χαμένο χελιδόνι
μες στο χειμώνα, μες στο χιόνι

Που δύναμη δεν έχει να πετάξει, να σωθεί
Κι έριξε μαύρη πέτρα, απ’ την αρχή είπε μέτρα
πριν να μετρήσεις τ’ αστέρια δε γυρνώ
Και εκείνη τώρα φεύγει, ένα χλωμό Σεπτέμβρη
μ’ ένα άσπρο αμάξι σαν άσχημο όνειρο
Με έκανε να πιστέψω, να βρω ζωή εκεί έξω
δρόμο που βγάζει σ’ ένα ανοιχτό ουρανό

Η μέρα τρέμει στη γη που μένω, χίλια σύννεφα κλαίνε δεν είσαι δω.
Τον άδειο κόσμο κοιτάζω έξω, όσο πίσω κι αν τρέξω δεν θα σε βρω


Μπορεί να σ’ έφερε η χαρά μπορεί να σ’ έφερε η λύπη

Κι είμ' εδώ προσπαθώ να μαζέψω
τη σκόνη απ' τ' αστέρια να φτιάξω ένα ποίημα γλυκό
για να γίνουν οι λέξεις λέξεις
λευκά περιστέρια να φτάσουν κοντά στον δικό σου ουρανό
Στο μπαλκόνι να βγεις, να κοιτάξεις κρυφά
να γελάσεις και να με φωνάξεις να 'ρθώ
να 'ρθω πίσω για σένα, για μένα και στ' άγριο ψέμα, να πάψω, να πάψω να ζω

Και περάσανε οι μέρες
όπως μου έταξε ο χρόνος
μα στο φως της αυγής
δεν θαμπώθηκε ο πόνος
Δεν μου μένει τίποτα
Τίποτα να κάνω,τίποτα να πω

ΣΑΛΑΛΑ ΛΑΛΑΛΑ ΛΑΛΑ ΛΑΛΑ

14 σχόλια:

kiara είπε...

Μπράβο ρε συ Joan! Είσαι φωτεινό άτομο! Μην ανησυχείς, αργεί να χιονίσει αλλά πού θα πάει!...

σαλαλά, σαλαλό, σαλαλί που λέμε και με μια φίλη!:D

Narita είπε...

Ωραίο το πρόγραμμα σου

Εδώ που είμαι τώρα, στην πόλη μου
το έχει στρώσει απο χθες για τα καλά
μουχχαχχα

Ζηλιααααααααααααααααα

JoaN είπε...

Kiara, τι είμαι; φωτεινό άτομο; μπααααααααααααα (ειδικά τον τελευταίο καιρό τελείως τ αντίθετο ισχύει)

narita, σε αυτό το σημείο θα έλεγα πως είσαι απλά κακός. Θα σε σβησώ απ τις καλές λίστες και θα σ έχω στις κακιές. Τέλος.

[Δεν υπάρχει ήθος στις μέρες μας. Άμα κάποιος πνίγεται πάει ο άλλος κ τον βοηθάει να τελειώνει μια ώρα αρχήτερα.(κλπ) τσ τσ τσ ]

proserpina είπε...

Ω Παναιιια μου, εγκεφαλικόν θα πάθω (με κυπριακή προφορά) :PPP
Τόσα τραγούδια στη σειρά! Μια χαρά ταιριάζουν όμως :) Αχ μακάρι να χιονίσει, αν και εδώ που μένω λίγο χλωμό το βλέπω, είμαστε κοντά στη θάλασσα :(((

kiara είπε...

joan κράτα γερά και άσε αυτούς που θέλουν να σε αποτελειώσουν-ονόματα δε λέμε!:P

proserpina(joan με την άδειά σου ελπίζω) αν θες να μιλάς κυπριακά να τα μιλάς σωστά:
"Α παναΐα μου, εν να πάθω εγκεφαλικό(χωρίς ν!!!)!". Δεν ξέρω τι θα κάνατε χωρίς εμένα να σας μορφώνω!:D

kiara είπε...

Διόρθωση:
H Παναγία με κεφαλαίο Π!:)

JoaN είπε...

proserpina, άστα πάνε οι ευκαιρίες μας. :(

kiara, χμ θα το προσπαθήσω.
ξέρω καλά τι πέρασεςς βλέπως σκιές στο σώμα, ξέρω νιωθεις πως γέρασες μα κράτα λίγο ακόμα σαλαλα

Ευχαριστούμε κ για την σημείωση. ;)

Mogwai είπε...

σιγα μη χιονισει

an205 είπε...

Να μια ωραία ιδέα για συλλογή τραγουδιών...
Να μαζευτούν δηλαδή σε μια συλλογή όλα τα τραγούδια, ή κάποια απ'αυτά τέλος πάντων, σε μια συλλογή...

JoaN είπε...

mogwai,άστα έχασα κάθε ελπίδα.

an205, ποια είναι η ωραία ιδέα για τη συλλογή τραγουδιών; τραγούδια με το χιόνι; τη βροχή; ή με τα τραγούδια Φάμελλου και Δρογώση;

thanasis είπε...

Έπεσε και σε μας λίγο χιόνι για.. μια μέρα P
Τι να καταλάβεις μέσα σε μια μέρα μόνο.. και τώρα που θα περάσω τις διακοπές μου νότια θα μείνω και εγώ με την λαχτάρα :)

JoaN είπε...

Thanasi, !!! Δεν έπρεπε να το πεις αυτό, εδώ. Τέσπα... (γουελ καμ)

an205 είπε...

τραγούδια που γράφτηκαν για την έναρξη παραστάσεων....

JoaN είπε...

ααα μάλιστα. Π.χ. Η αγάπη ίσως ξέρει, Το αεροπλάνο, Πάμε άλλη μια φορά κλπ κλπ . Καλή ιδέα όμως λίγα έχουν δισκογραφηθεί.