Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2007

Με όπως και


Μα… ξέχασα το πιννν! Σαλαλα

Πάμε λίγο πίσω, καλοκαίρι στη Σύρο 23:00, συνομιλώ μέσω σμσ και δεν έχω πει πως δεν έχω μπαταρία και τσουπ κλείνει το κινητό. Επειδή, χωρούσε παρεξήγηση η κατάσταση, για πρώτη φορά, είπα και εγώ να βγάλω τη σιμ και να την βάλω σε ένα δεύτερο-παλιο- κινητό φίλης. Αφού με τα χίλια ζόρια βάλαμε τη σιμ στη θέση της, ανοίγω το κινητό και μου ζητάει το πιν. Όμως, είχε παραπάνω από 4 κενά και μπερδεύτηκα και πάτησα πάνω από τρεις φορές ΛΑΘοΣ το πιν. Όπως φαντάζεσαι, μπλόκαρααα τι σιμ σαλαλα και μου ζήταγε πακ.

ΚΑΙ Σιγά να μη θυμάμαι αν έχω το πακ και αν ναι πού είναι. (Έχουν περάσει 5-6 χρόνια από τότε που θα το καταχώνιασα) Και άντε να περιγράψεις σ όποιον είναι στο σπίτι που να ψάξει κλπ… Παρ’ όλο το προχωρημένο της ώρας και παρ’ όλο που ήταν Κυριακή ένα γνωστό κατάστημα με τέτοια αντικείμενα της τεχνολογίας…, (που έχουν πάρει και βραβείο εξυπηρέτησης, που έχει ίδιο όνομα με μπλόγκερ τον οποίο έχω στη λίστα αριστερά και το ψευδώνυμο αυτό δηλώνει και καταγωγή- ναι αυτό! το βρήκες κερδίσαμε στο ταμπού :P), ήταν ανοιχτό. Πάω εκνευρισμένη με τα χαϊρια μου μαζί με μια χαρωπή φίλη. Δυο τύποι στο ταμείο.

-Γεια σας! (λέει η φίλη εύθυμα)

-Γεια

-Μπλοκάραμε τη σιμ!

-Μπράβο σας.

-(Γυρίζει το μάτι μου ακόμα πιο πολύ κ επεμβαίνω, με όσο πιο σταθερή φωνή μπορούσα) Και τι κάνουμε τώρα; (μη σου περάσω καπέλο το βραβείο εξυπηρέτησης)

-Τι δίκτυο έχετε;

-Τάδε.

-Ωραία θα πάρετε τηλέφωνο αύριο να σας πουν.

(Μεταβολή )

-Ευχαριστούμε. (μας υποχρέωσες μαααςς υποχρέωσες μαα δεν μας είπες τελικάαα ποόσοο μας χρέωσες σαλαλα)

Όμως μάστορα, αν είχα τηλέφωνο καλά θα ήταν να εξυπηρετηθώ…….. γι αυτό είναι οι φίλοι θα με πεις…οκ

Την επόμενη μέρα ξύπνησα μόνη μου στις 12 (= νωρίς αν υπολογίσεις την ώρα που κοιμήθηκα)!!!!! Με την φλασιά! Τρέχω στο δωμάτιο της φίλης, που είχε το κινητό που μιλούσα με τον έξω κόσμο μέχρι να φτιάξω το δικό μ.

-ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΟ ΠΑΚ.

-(με μισό μάτι ανοιχτό και το άλλο κλειστό απ τις τσιμπλίτσες) Μόλις έστειλαν τον κωδικό, νωρίς το θυμήθηκες πάντως. (και αλλάζει πλευρό)

(-Νταξ, θα μπορούσα να μην το είχα θυμηθεί καν!)

Πάντως η διαδικασία σ αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι δα κ κάτι τρομερό. Στο λέω άμα το πάθεις να μην πανικοβληθείς. Όμως ΑΝ (αν λέω) σε ρωτήσουν:

Γιατί δεν απάντησες χθες;

Ή

Μου δίνεις το τηλέφωνό σου;

Απαντάς:

Αν σου πω ότι μου τελείωσε η μπαταρία, έβαλα τη σιμ σ άλλο κινητό και την μπλόκαρα, θα με πιστέψεις;

Ή

-Πάρ’ το αλλά δεν λειτουργεί τώρα και δεν ξέρω πότε θα έχω κινητό…

-Γιατί; (καλά αυτή με δουλεύει)

-Μπλόκαρα τη σιμ.

-Καλά μπορούσες να πεις απλώς δεν θέλω να στο δώσω.

Η βαλίτσα μου αυτή τη φορά είχε κυρίως πουλόβερ και για βαρυχειμωνιάτικα συνολάκια… Κίνηση πολύ κουτή (κοτί κουτί σαλαλα), αφού ο καιρός όλες τι μέρες ήταν για κοντομάνικο. Με το ζόρι κρατήθηκα και δεν αγόρασα μακουδάκι χαζοτουριστικό με τον χάρτη της Σύρου και δίπλα I love Syros.

Αυτή τη φορά, δεν ζήτησε κανείς από το περίπτερο ένα φέημους με πάγο και στο γκαρσόνι ένα πακέτο τσιγάρα τάδε.

Αυτή τη φορά, δεν φάγαμε το ωραιότατο σουβλάκι απ τον- βάζω -κυρίως -ό,τι- μου- πεις -τελευταίο κύριο. (όπου του λες: πίτα, γύρο, ντομάτα, πατάτες, κέτσαπ, μουστάρδα και βάζει: πίτα, γύρο, ντομάτα, πατάτα, μουστάρδα.- θυμάται πάντα το τελευταίο έτσι από ένα σημείο και πέρα λες: πίτα, γύρο, ντομάτα μουστάρδα, πατάτες κέτσαπ- και ήταν οκ).

Αυτή τη φορά, βρήκα πατατοσαλάτα τη στιγμή που πεισθεί πως στη Σύρο η πατατοσαλάτα έχει αντικατασταθεί από την Μαίντανοσαλάτα. (γιακς!)

Αυτή τη φορά, έπεσε ένας τεράστιος κάκτος μπροστά από ένα μαγαζί, στο οποίο μόνο εγώ ήθελα να πάω.

Αυτή τη φορά, πήγαμε σ ένα τέλειο ταβερνάκι, με τέλεια θέα, τέλειο φαγητό, τέλειο κρασί, τέλειο περιβάλλον, τέλεια εξυπηρέτηση, τέλειες τιμές, τέλειο γιαούρτι με σταφύλι γλυκό κέρασμα.

Αυτή τη φορά, ένα βραδύ με κοιτούσε μια ολόκληρη παρέα και με έδειχναν ολοφάνερα. Τα βλέμματα τους δεν είχαν απέχθεια, ούτε τρόμο. Είχαν παγώσει. Είχα εκνευριστεί απίστευτα και τα κοίταζα όλα τους τύπου «ναι, οκ τι τρέχει;». Την άλλη μέρα, αφού το νησί είναι μικρό, καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι και καταλαβαίνω πως με κοίταζαν γιατί τους έμοιαζα με την τάδε ηθοποιό. Αυτή τη φορά με φώναζαν με το μικρό της ηθοποιού και γύριζα κιόλας! (την ψώνισα)

Αυτή τη φορά, έπαιξα-χάζευα κυρίως ,ταμπού της παρέας που σου ανέφερα. Δες τα καλύτερα, τα σχόλια δικά σου:

-Μικρός αποθηκευτικός χώρος, υπόγειος;

-Κουτί;

-τς, όχι, ΤΣΕΠΗ

-Τι θα κάνουμε όταν μεγαλώσουμε; Όταν τελειώσουμε τη σχολή;

-Τεστ ΠΑΠ!!!

Αυτή τη φορά, πήγα να πετάξω τα χαρτάκια απ το ημερολόγιο που είχαν ποιηματάκια πίσω. Σου παραθέτω τα καλύτερα, τα σχόλια δικά σου:

Εσύ είσαι ακόμα κι άλλη μια, που τάχετε τα κάλλη και κοκκινίζ’ η μούρη σας ωσάν το πορτοκάλι.

Ωσάν τη μυζιθρόπιτα θα σε τουλουπανιάσω, θα σε φιλώ γλυκά γλυκά, ώσπου να σε χορτάσω.

Θέλω κερί στον τάφο μου ν ανάβει κάθε βράδυ, να το θωρείς να καίγεται να βαριαναστενάζεις.

Αυτή τη φορά, πήρα πολλά κιλά λουκούμια και κοπήκανε τα χέρια της φίλης που τα κουβαλούσε. Δεν θα ξαναπάρω. Ό,τι φάγατε φάγατε :P

Αυτή τη φορά έκανα μια μελανιά κ κανένα καρούμπαλο!!!
Αυτή τη φορά, είδαμε έναν ηθοποιό που από κοντά είναι τεεελειος.

Λουκουμάααδες με μέλι, η καρδιάα μου σε θέλει, σε θέλει πολύ, καρύδια κανέλλα, κοντά μου έλααα σαλαλαλα

11 σχόλια:

[Germanos] είπε...

ε καλα στη Συρο βρηκες να το πάθεις αυτό !!!!! Μιλαμε για γκαντεμιά

[Germanos] είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
JoaN είπε...

ποιος πήγε κι έσβησε ευθύς το σχόλιό του; ε; ε;

Έπαθα πολλά εκεί [Germane], για ποιο ακριβώς λες?

[Germanos] είπε...

για το μπλοκαρισμα του κινητου ντε!

(εγω το εσβησα διοτι ανεβηκε το ιδιο σχολιο 2 φορές)

JoaN είπε...

α οκ. Ρε δεν πειράζει.. να φαίνονται πολλα σχόλια :p xoyxoyxoy

an205 είπε...

Μου θύμισες το ανέκδοτο...
Πάει μια κυρία και αγοράζει μία ντουλάπα από τα ΙΚΕΑ, ξέρεις αυτές που συναρμολογείς μόνος σου. Πάει σπίτι κι αχίζει να στήνει τη ντουλάπα, έλα όμως που το σπίτι ήταν κοντά σε γραμμές του τρένου... οπότε μόλις τελείωσε το στήσιμο και πάνω που καμάρωνε την δουλειά της, περνάει ένα τρένο πάρτην κάτω την ντουλάπα... Τι να κάνει την ξαναστήνει σφίγγοντας αυτήν την φορά πιο πολύ τις βίδες. Μόλις τελείωσε περνάει ένα άλλο τρένο πάρτην κάτω την ντουλάπα...
ξανά και ξανά οπότε αποφασίζει να πάρει τηλέφωνο την τεχνική βοήθεια της εταιρίας οι οποίοι και στέλνουν έναν τεχνικό να βοηθήσει την κυρία. Φτάνει ο τεχνικός η κυρία του δείχνει το σωρό τα ξύλα που είναι η ντουλάπα και του εξηγεί το πρόβλημα.
- ΟΚ, κανένα πρόβλημα θα την στηρίξω στον τοίχο με βίδες.
- Φτιάξτε εσείς την ντουλάπα και γω πάω να κάνω ένα ντουζάκι γιατί όλη μέρα φτιάξε ξαναφτιάξε, καταλαβαίνεται...
Έτσι κι έγινε... έλα όμως που μετά από κανα μισάωρο επέστρεψε ο σύζυγος της κυρίας σπίτι....
Μπαίνει λοιπόν στο σπίτι ακούει το ντους να τρέχει και την γυναίκα του να σιγοτραγουδάει στο μπάνιο, μπαίνει στο υπνοδωμάτιο και βλέπει την καινούρια ντουλάπα...
- Α!! Για αυτό είναι χαρούμενη η γυναίκα μου...
Ανοίγει την ντουλάπα και βρίσκει μέσα ΤΟΝ ΤΕΧΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ...
- ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ΕΔΩ;;;;
- Τώρα αν σας πω ότι περιμένω το τρένο θα με πιστέψετε;;;

JoaN είπε...

xaxaxa gnwsto to anekdoto, k to pare8eses beltiwmeno (me ta tasienerga systatika), ka8ws IKEA tote den yphrxe.

twra moy 8ymises to d;ymetro krebati-koyketa poy synarmologisa..ax den to 3anakanw!

Narita είπε...

Δηλαδή να στείλεις sms -επεξήγηση της κατάστασης- αμέσως από το κινητό της φίλης σου, δεν σας πέρασε από το μυαλό...

JoaN είπε...

den 8ymomoyn to noymero poy eprepe na stalei h epe3hghsh.

Narita είπε...

Νούμερα

JoaN είπε...

Narita, τώρα που το είδα... ένα θα σου πω

ΠΑνμέγιστος!

:P