Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Με αν δεν θα και να

Πάμε ξανά στα θαύματα όπως μια φορά
Κι αννν δεν μαααας αφήηησει η αγάπη στα μισάαα,
Αίιιγινααα θα πιάααασουμε και Σύρα, κι Ικαριάαα
Λύσεεε τα σχοινιάααα
σαλαλαλα





4 σχόλια:

pietà είπε...

Ώπα!

Narita είπε...

αυτά είναι...
και μετά σου λέει..

JoaN είπε...

pieta, ώπααα ώπα είπα λέωωω (τραγουδάω και κλαίω... ή ώπα κοίτα με γελώ,λέω κοίταμε γελώ ,είπα κοίτα με γελώ, δεν κλάιω )σαλαλαα, επειδή ρώτησες σου λέω πως φέτος η Αρβανιτάκη θα ναι με τη Γαλάνη, μάλλον στο REx.

Narita, ότι είναι, είναι! Αλλά μετά τι σου λέει? Έμενα δε μου μιλάει, για αυτό ρωτώ ...

an205 είπε...

Στη Μύκονο, στη Σέριφο, στη Σίκινο, στη Μήλο

πετάς κυπαρισσόμηλο κι εγώ πετάω μήλο

Στην Αμοργό, στην Κίμωλο, στη Νιο, στη Σαντορίνη

μου στέλνεις κιτρολέμονο, σου στέλνω μανταρίνι


Παράγγειλα του κύρη σου που πίνει τον καφέ του

να σ’ έχει μαντζουράνα του, να σ’ έχει κατηφέ του

Παράγγειλα της μάνας σου που πλένει στο σκαφίδι

να μη σου λέει πικρόλογα, τι θα την φάει το φίδι


Να δώσει η Μεγαλόχαρη κι η Παναγιά η Κανάλα

να μεγαλώσεις γρήγορα σαν τα κορίτσια τ’ άλλα

Και τ’ Άγιο Λιός ανήμερα στη Νάξο και στην Πάρο

να δώσει η Καλαμιώτισσα, γυναίκα να σε πάρω


Παράγγειλα του κύρη σου που ρίχνει παραγάδι

να ’ρθει να κουβεντιάσουμε την Κυριακή το βράδυ

Παράγγειλα της μάνας σου που μοιάζει με βαρέλι

να σε ποτίζει αφρόγαλο, να σε ταΐζει μέλι


Στη Μύκονο, στη Σέριφο, στη Σίκινο, στη Μήλο

πετάς κυπαρισσόμηλο κι εγώ πετάω μήλο

Στην Αμοργό, στην Κίμωλο, στη Νιο, στη Σαντορίνη

μου στέλνεις κιτρολέμονο, σου στέλνω μανταρίνι.