Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Αν Αφού Αμέ

Το σπίτι που μέναμε είναι δύο χρονών περίπου. Όμως μετά τον πρώτο χρόνο έβγαλε ένα πρόβλημα.
Ήταν Μάιος, νομίζω, όταν έγινε αντιληπτό πως ...
μέσα στο σπίτι δεν ήταν μόνη της.

Κοιμόταν φορώντας χειμωνιάτικη πιτζάμα (και σε ρωτώ εσύ την λες Μπιτζάμα ε? και την πρίζα -> μπρίζα? και το επτά, εφτά? οκ), κάποια στιγμή ένιωσε κάτι να την ενοχλεί στο δεξί της πόδι. Αλλάζει πλευρό και ξύνει το πόδι της. Εξακολουθεί να την τρώει και πιο πάνω... Ανοίγει τα μάτια της και σηκώνει το μπατζάκι. Πετάγεται από το κρεβάτι γδύνεται, βγαίνει από το δωμάτιο, κλείνει την πόρτα και τρέχει πανικόβλητη στο σαλόνι στο επάνω μέρος του σπιτιού. Μόλις συνέρχεται από το σοκ, αρχίζει τα τηλέφωνα σε όλους μέχρι να πετύχει κάποιον ξύπνιο. Ήτανεε το σοκκ μεγαλόο κι έχασε το μπούσουλα και τη μάνα της ρωτάειιι : " Τι να κάνω Ούρσουλα;". Μην αγχώνεσαι, της λέει, σκότωσέ την!
-ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΑΩ.
-Σιγά δεν είναι τίποτα, μια σαρανταποδαρούσα είναι.
-Δεν την είδες, ήταν τεράστια και δεν έκανε σουλάτσα πάνω σου μέσα απ το παντελόνι γι αυτό είσαι ήρεμη. ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ. ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ.
-ΜΑ δε μπορώ να κάνω. Πες σε κανά γείτονα να την σκοτώσετε...

(μετα από)Μια και δυο και τρεις και τέσσερις και πέντε ώρες, κατηφορίζει στην παραλία και φωνάζει έναν γνωστό. Πάνε μαζί στο σπίτι, του εξηγεί που θα την βρει και εκείνη πάνω περιμένει να ακούσει το: "Γντουπππ, οκ καθαρό το τοπίο", ώστε να αρχίσει να ανασαίνει κανονικά. Εκείνος δεν την βρίσκει. Σκότωσε μια μικρότερη όμως... (από το τίποτα καλή είν' κι η Παναγιώταινα σκέφτηκε....)
Έτσι θέλησε να ονομάσει την σαρανταποδαρούσα με ένα ηλίθιο όνομα. Δεν άργησε πολύ να καταλήξει: Σούζι.
Μετά την ΣΟύζι ακολούθησαν ο Μάρκος, η Κλεοπάτρα άλλες δύο χωρίς όνομα και ο ξάδερφος Θρασύβουλας που ήταν τεράστια αράχνη. Δεν σου διευκρίνισα πως το μέγεθος των σαραντοποδαρουσών ήταν περίπου όσο είναι μαζί ο δείκτης και ο μέσος σου (και σε ύψος σε σε πάχος).

Δύο μήνες αργότερα....
είχαμε επιστρέψει απ την νυχτερινή μας διασκέδαση και είχαμε μαζευτεί όλες σ ένα δωμάτιο.

Στο δωμάτιο αυτό κοιμόμουν εγώ και περίσσευε κι ένα κρεβάτι όπου καθόντουσαν οι άλλες οι οποίες χλαπάκιαζαν: λουκάνικα, πα τα τττά κιααα και φέτα. Η ώρα ήταν 6π.μ. Εγώ τους γκρίνιαζα να μην κάνουν τρίματα και μαζευτούν η Σούζι με το σόι της και μου κάνουν παρέα όσο κοιμάμαι. ΚΑΙ πάνω που τα συζητάγαμε ωραία ωραία και λέγαμε σκηνικά... τύπου: "Φαντάζεσαι να ξυπνήσεις κατακόκκινη στη μούρη και να είναι 3-4 να σ έχουν περικυκλώσει; ααχαχχαα" πετυχημένο. "Σκέψου να ρθουν και στο κρεβάτι σου να σου πουν μια καλημέρα όμως... χοοχοχχοο" κορυφαίο το χιουμοράκι μας...και ττττσουυυπ

(εγώ ξαπλωμένη, με κλειστά μάτια ακούω μια έντρομη φωνή)
-Τι είναι αυτό;
(ανοίγω τα μάτια μου να δω που κοιτάει, χοντρικά πάντα γιατί είμαι γκαβή) Κ
οιτούσε πάνω απ το κρεβάτι μου. Τα μάτια της καρφωμένα και το πρόσωπό της σοβαρό. Την πίστεψα, απορώ -με την καρδιά μου- πως την πίστεψα ακόμα και τώρα...

Συνεχίζει να λέει: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;
Σηκώνομαι, μέχρι να βάλω γυαλιά της λέω: κάτσε ηρέμησε με πεταλούδα μοιάζει.. (κι όλο χρώματαα αλλάζει...σαλαλα) ξέρεις αυτές που...
βάζω το πατωμπούκαλό μου και ΤΙ ΝΑ ΔΩ; ΕΝΑ ΤΕΡΑΣ. Αρπάζω την παντόφλα όμως για πρώτη φορά, κώλωσα και δεν την σκότωσα. Η σαρανταποδαρούσα να περπατάει προς τα πάνω και η μια να με ρωτάει: -ΤΙ ΕΙΝΑΙ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
-ΔΕ ΒΛΕΠΕΙΣ;
-ΟΧΙ. (το ένα μάτι της θολό είχε βάλει αληφή και το άλλο δεν έκανε πολλά μιας κ τα γυαλιά της δεν ήταν για την μυωπία που είχε.)
Εκνευρισμένη εγώ, που μου ζητούσε να της αναγνωρίσω το είδους του αηδιαστικού κατοικιδίου αρχίζω να φωνάζω πιο δυνατά από αυτή:
-ΠΟΥ Να ξερω μωρε, ΝΑ ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ.
-ΤΙ ΕΙΝΑΙ ;
-ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΟΛΛΗΣΕΙ; ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ
-ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Η άλλη στο μπακ ράουντ να προσπαθεί να πνίξει τα ουρλιαχτά της. Να είναι μια στην πόρτα του δωματίου, να κοιτάει το ζωντανό και μετά να τρέχει μέχρι πάνω τις σκάλες και να ξανακατεβαίνει κ.ο.κ.
-ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
-ΔΕ ΞΕΡΩ ΔΕ ΞΕΡΩ. γυρίζω στην δρομέα: ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΦΩΣ ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΦΩΣ!
το ανάβει...ΣΟΚ. Και με ένα στόμα η κολλημένη κι εγώ λέμε στη δρομέα:
-ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ! ΣΒΗΣΕΕΕΕ ΤΟ ΦΩΣΣΣΣΣΣΣΣ.
Το έσβησε....
Τελικά η σαρανταποδαρούσα πήγε πάνω πάαανω στα όρια τοίχου και ταβανιού. Έτσι φωνάξαμε άλλο πρόσωπο μέσα στο ξημέρωμα και τη χτύπησε με τη σκούπα.... και πάει... (πάει χωρίς θεό να την βοηθεάειιι κι ας είχε κύμα κι ας φυσάει σαλαλαλα!)

(σβήστε τα φώταααα -φωτααα φωταα φωταα σαλαλα, μη μη μου κλείνεις το φως σαλαλα, σβησε το φως να κοιμηθουμεε σαλαλαα, σβήσε το φως κ λύσε τα μαλλιά σαλαλα)



9 σχόλια:

αν ακούς είπε...

οχι ρε πούστη μου...οχι αυτο...

an205 είπε...

τελικά τους άλλαξες τα φώτα ή στ' άλλαξαν αυτές;;;
Φώτα κι άλλα φώτα χιλιάδες φώτα πάνω στην σκηνή...σαλαλαλαλαλα!!!

exitmusician είπε...

Μα τι πρόβλημα έχετε με αυτά τα ζωντανά. Να πω ότι ήταν κατσαρίδες, τότε δικαιολογείται. Αλλά η σαρανταποδαρούσα, το σαμιαμιδάκι κλπ. είναι εντελώς μα εντελώς ακίνδυνα. Δε χρειάζεται να τα σκοτώνετε ρε παιδιά. Μία σκούπα και ένα φαράσι κάνουν τη δουλειά μια χαρά.

Μου θυμίζει πριν 1-2 χρόνια που σε ένα σπίτι στο χωριό είχαν βρει μια δενδρογαλιά (φίδι ακίνδυνο για τον άνθρωπο) και αντί να την απομακρύνουν όχι μόνο την σκότωσαν αλλά την κατακρεούργησαν. Λες και ήταν καμιά ανακόντα.

JoaN είπε...

αν ακούς, ?!

an205, τα φώτα που σβήνουν πριν φανεί το πρωί σαλαλαλα

exitmusician, οι κατσαρίδες, η σαρανταποδαρούσα, τα σαμιαμίδια, οι σαύρες, τα φίδια, οι καρίδες, τα τζιτζίκια, οι βρωμούσες,οι ψαλίδες, τα ποντίκια, τα σκουλίκια, οι κάμπιες είναι αηδιαστικά όντα τα οποία είτε κάνουν κακό στον άνθωπο είτε όχι ΕΓΩ τα τρέμω και κοιτάω να τα σκοτώνω για να μην ανέβουν πάνω μου... με κάποια απ αυτα είμαι πιο ήρεμη, με άλλα όχι...

Κι αν το φίδι που λες, δεν ήταν δεντρογαλιά και ήταν κάτι άλλο??? ΑΝ έγινε λάθος εκτίμηση και ήταν άκρως επικίνδυνο? εεεε?

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

σιγά, βρε, δεν θα σας έφαγε κιόλας!

αν ακούς είπε...

όχι και σαρανταποδαρουσα να περπαταει πανω σου!!! αυτό πάει πολύ. συμπασχω.

JoaN είπε...

Σπύρο Σ., κι αν μας έτρωγε? ΛΕΩ ΑΝ! Τότε να δούμε τι θα 'λεγες! :P

Aν ακούς, αααα οκ. (να κ ένας σωστός άνθρωπος!)


?! (εξακολουθώ να το γράφω, είναι το σήμα του 'άγνωστου αριστουργηματος' χοχοχοχο)

Narita είπε...

Αν σας έτρωγε θα ησυχάζαμε. (πόνεσαν τα αυτιά μου από τις φωνές....ασχολίαστο ξερω)

JoaN είπε...

Αν μας έτρωγαν το Σκαϊ θα είχε καινούργια ντοκιμαντέρ... για σρανταποδαρούσες που τρώνε κόσμο.


?!


?! ?!

?! ?! ?!