Σάββατο, 7 Ιουλίου 2007

Να αν θα με 3

1β] Ύστερα από την κούραση που είχαν και από τόσο κρασί που κατανάλωσαν, άργησαν να σηκωθούν το πρωί. Έτσι η Κ. με τον Β, η Σ με τον Τ. και η Χ. με τον Π. πήγαν στην κουζίνα της κυρίας Κατερίνας γύρω στις 12:00. Η κουζίνα της άστραφτε από καθαριότητα και μύριζε κοτόπουλο με πατάτες που είχε βάλει στο φούρνο. Εκείνη όμως είχε ξαπλώσει το κρεβάτι της. Επειδή χρειάζονταν επειγόντως καφέ και έπρεπε να πάρουν άδεια για να μπουν στην κουζίνα της, πήγαν δειλά δειλά στο δωμάτιό της η Κ. με την Χ.
-Συγνώμη… μήπως θα ήταν δυνατό να κάνουμε καφέ…
Τις διακόπτει και γυρίζει προς το μέρος τους λέγοντάς τους:
-Βεβαίως ό,τι θέλετε αλλά συγχωρέστε με που δεν μπορώ να σας περιποιηθώ εγώ…
-Δεν αισθάνεστε καλά;
-Δεν είναι τίποτα μην σας ανησυχεί…
-Αν μπορούμε να κάνουμε κάτι πείτε μας…
Επέστρεψάν στην κουζίνα όπου είχαν μαζευτεί όλοι και τους βρήκαν να συζητάνε για τα χθεσινοβραδινά.
-Ξυπνήσαμε και είδαμε την ντουλάπα πίσω από την πόρτα και δεν θυμόμασταν γιατί…
-χαχαχα
-ωχ! Τι να έγινε αυτός;
Ο Π. και ο Τ. πήγαν να δουν το δωμάτιο στον άλλο όροφο. Τον είχαν ξεχάσει τελείως… Δεν είδαν τίποτα και γύρισαν απορημένοι…
-Ε, θα έφυγε…
Αποφάσισαν ήρεμοι την στιγμή που έμπαινε η κ. Κατερίνα.
-Ποιος θα έφυγε;
Τους ρώτησε για να συνεχίσουν να λένε ό,τι έλεγαν, αποφεύγοντας να πάει η κουβέντα σε κείνη.
-ε…
-Ξέρετε χθες το βράδυ…το πρωί δηλαδή…άρα σήμερα…
-Άστο Χ. θα εξηγήσω εγώ… κ. Κατερίνα όταν γυρίσαμε είδαμε πως κάποιος κοιμόταν στο δωμάτιο που δεν χρησιμοποιούμε… Αρχικά τρομάξαμε…
-Ναι, Ξαφνιαστήκαμε επειδή δεν μας είχατε πει πως θα έχετε κι άλλους πελάτες…Τι πάθατε; Αλλά σήμερα το πρωί πήγαμε στο δωμάτιο και ήταν άθικτο.. Είστε λίγο χλωμή… τρέμετε…καθίστε…
-Δεν είναι τίποτα… Ευχαριστώ.. ξέρετε δεν… δεν περίμενα κανένα…
Κοκάλωσαν όλοι. Δε μίλησε κανείς και περίμεναν από εκείνη μια πιθανή εξήγηση…
Εκείνη δεν είχε σκοπό να πει τίποτα. Ακούμπησε τα χέρια της στο τραπέζι και το πρόσωπό της μέσα τους. Ξαφνικά έχασε τις αισθήσεις της και έπεσε πάνω στο τραπέζι. Την μετέφεραν στο κρεβάτι της, έκαναν μερικά γιατροσόφια για να συνέλθει και τα κατάφεραν…

Τότε αποφάσισε να τους τα πει όλα. Δεν άντεχε πια να τα κρατάει και αν όντως είχε έρθει εκείνος που δεν ήταν σίγουρη πως ζούσε…Στο μυαλό της ήταν όλα μαζί… είχε αναστατωθεί, δεν ήξερε τι να κάνει. Ίσως όλα αυτά τα παιδιά να μπορέσουν να την βοηθήσουν, άλλωστε δεν είχε άλλη επιλογή…

6 σχόλια:

Narita είπε...

nice... αυτά είναι

an205 είπε...

έλααααα!!!
πάνω στο καλυτερότερο βάζεις διαφημίσεις ωωωωωωωωωωωωχου!!!

an205 είπε...

...του βγάλαμε γλυκό του βγάλαμε και μέντα μα για το φονικό δεν είπαμε κουβέντα...

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

βάλε λίγο κοτόπουλο να φάμε και συνέχισε, ακούμε!

[Germanos] είπε...

περιμενω την συνεχεια

JoaN είπε...

narita, an205, Spyro S., [germane] έρχεται η συνέχεια η οποία με έχει προβληματίσει και δεν ξέρω ποια απ όλες τισ εκδοχές να ακολουθήσω κλπ κλπ ... (σκοτουρα που έβαλα στην κεφαλή μ... χοχοχο)

(ωχ κάηκε το κοτοπουλο)

ας τα ψάριααα να καούνε κ έβγαανεε σε δωω σαλαλαλα