Σάββατο, 16 Ιουνίου 2007

Με τα να και

Πες μου τι να πω κι εγώ μετά θα πω αυτό που θέλω, θα παίξω την κιθάρα με πινέλο σαλαλα

Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, Τετάρτη 13 Ιουνίου 2007 πρώτη συναυλία του Φοίβου Δεληβοριά για αυτό το καλοκαίρι. «Μην πεις λέξη» ναι , πάλι ποστ για το Φοίβο μας. Ζηλεύεις? Χοχοχο (ο φίλος Ν. φταίει που δεν στέλνει για τους Tiger Lillies.)

Παρ όλη την κίνηση έφτασα νωρίς: 7:15 (γενικά σε όλα μου τα ραντεβού πάω το λιγότερο 5 λεπτά νωρίτερα, ε τώρα έφτασα μια ώρα νωρίτερα ε και?.) Πήρα τα εισιτήρια, παρακολούθησα αγώνες ποδοσφαίρου, περπάτησα κ απόλαυσα το αλλιώτικο τοπίο, το διακριτικό αεράκι και το τζαμάρισμα των μουσικών με τζαζίστικη διάθεση…(Aint no sunshinee salala) Να σου το πρώτο κύμα κόσμου στις 8:10. Νέοι οι περισσότεροι εκτός από μία παρέα που ήταν πάνω από 55. ΜΗ μου πεις τώρα αν το 55 είναι μεγάλο ή μικρό νούμερο κλπ. Όταν το συγκρίνεις με το 25 ναι είναι. Αλλού το πάω όμως κάνε υπομονή.

Η παρεούλα αυτή είχε 3 γυναίκες και 2 άντρες. Έφτασαν στις 8:20. Οι άντρες ήταν πολύ χιουμουρτζίδες. Ήταν «τόσο πετυχημένα» και «δεν ήταν γλοιώδεις τύποι» που δε μπόρεσα να συγκρατήσω κάτι από τα λεγόμενά τους, να καταλάβεις κι εσύ για τι μιλάμε. Ύστερα από λίγα λεπτά μας ανοίγουν την πρώτη πόρτα. Τσούκου τσούκου πάμε στη δεύτερη. Πήγε ο ένας χιουμουρτζής να πάρει «νατσος», ποπ κορν και νερο-μπυρο τέτοια. Γυρίζει με 2 σακουλάρες….Μολίς γίνεται η διανομή και ήταν έτοιμοι τους πιάνει ανυπομονισία… ή μάλλον ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΝΙΓΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ. (εντωμεταξύ να κάνει πρόβα ήχου η ΔΑΝΑΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ! Δεν είχε ειπωθεί πως θα ήταν κ αυτή! Τέλεια) Αρχίζουν οι καλοί αυτοί κύριοι να παραπονιούνται γιατί δεν τους ανοίγουν την πόρτα:
-Τι κατάσταση είναι αυτή; ΓΙΑτί δεν ανοίγετε την πόρτα;
-Κύριε, μη το λέτε σε μένα. Όταν έρθει ο αρμόδιος να του το πείτε. Εγώ εντολές εκτελώ.
-Ε , φέρτε μου τον αρμόδιο!!!!!
Φεύγει η κυριούλα (στα 60 με βάψιμο αδέξιο) να φέρει τον αρμόδιο… οι τύποι συνέχιζαν να φωνάζουν κ να ζητάνε το δίκιο τους: «Μα να μας έχουν τόσες ώρες στο όρθιο… Γιατί λένε ψέματα; Γιατί είπαν θα ανοίξουν οι πόρτες; Τι πράγματα είναι αυτά;» Λένε στον ένα να περάσει μέσα να μιλήσει με τον αρμόδιο. Ύστερα έρχεται ο αρμόδιος με τον «κύριο» και λέει: Ελάτε κύριε να πάρετε να λεφτά σας πίσω. Ελάτε!
Χαχαχαχαχαχα ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ. Μούδιασε η παρεούλα:
-Ε….
- Ελάτε κύριε να πάρετε τα λεφτά σας! Ελάτε!
-(μια γυναίκα της παρεούλας) Ε δεν είναι λύση αυτή και εσείς τώρα…
-Μα να κάνει πρόβα τώρα…
-Πείτε το στον κύριο Δεληβοριά!
-Να το πω στον κύριο Δεληβοριά.!

Ξέρεις ήταν διάλογος παπαγάλων (παπαγάλος εδώ ήταν Ο της παρεούλας…). Που επαναλαμβάνουν ότι του λέει ο «αντίπαλος» χωρίς να έχει νόημα, χωρίς να σκέφτονται (Αναπνέεις; Αναπνέω!, τσιτώνεις; Τσιτώνω; Με κοίταξες; Σε κοίταξα! Με κοιτάς σε κοιτώ και μετά σιωπή σαλαλαλα).

8:45 Ήρθε και άλλη μία αρμόδια με καλή διάθεση εξηγούσε τη διαδικασία της συναυλίας… «Σεβόμαστε την ώρα κοινής ησυχίας των κατοίκων εδώ και δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε νωρίτερα… και… μα αφήστε με να σας πω…κλπ κλπ »
8:40 άνοιξαν οι πόρτες, είδες πως πέρασε η ώρα με τον τσακωμό; Τώρα τους καταλαβαίνω, γι αυτό έγινε ο σαματάς…

9:20 άρχισε! Φαντάσου όλο τον κόσμο στις σ όλες «κερκίδες» εκτός από ένα κομμάτι… και μόλις βγήκε ο Δεληβοριάς γέμισε κάτω από όρθιους και οι καθιστοί ήταν χαλλλλαρά. Στην αρχή βγήκε η Δανάη Παναγιωτοπούλου και είπε 3 κομμάτια! Να σου δώσω να καταλάβεις είναι ο Δεληβοριάς στο θηλυκή έκδοση (από την άποψη στίχων κλπ). Αυτό τον χειμώνα κυκλοφόρησε η πρώτη της δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Οίκος Αντοχής». Πολύ ωραία δουλειά: στίχοι, μουσικές, παιξίματα, εξώφυλλα κλπ κλπ (πως τα λέω έτσι χάλια.. χαχαχα) (Έλαα έλα κι εσύ όλοι καλοί χωράμεεε κι οι κακοί είναι φυλακήη σαλαλα) Δες Εδώ.

Μετά βγήκε ο Δεληβοριάς με την μπάντα… Το πρόγραμμα ίδιο με αυτό στην παρουσίαση του νέου του δίσκου. Όλα καλά κ όλα ωραία και θα ήταν ακόμα πιο ωραία αν είχε περισσότερο κόσμο… το λεώ γιατί σαν να ταν λίγο κρατημένος ο Φοίβος μας. Στο δεύτερο ανκόρρρ βγήκαν οι encardia και είπαν 3 κομμάτια μαζί με τον Δεληβοριά και ανέβηκαν 2 κοπέλες και χόρευαν ταραντέλα… (Τέλειες!). ΤΟ μόνο άσχημο ήταν τα φώτα. (δενθα επεκταθώ γιατί εκνευρίζομαι...)

Α! Δίπλα μου καθόταν η Νατάσσα Μποφίλιου στην οποία δεν μίλησα γιατί είμαι χαζή! [βλέπε Δεύτερη Ακρόαση Μικρής Άρκτου, «Εκατό μικρές ανάσες» πρώτο προσωπικό δίσκο, σιντι σινγκλ «εν λευκώ» και από Σεπτ. η νέα δουλειά, εξώφυλλο του Διφώνου αυτού του μήνα (μαζί με Ε. Ζουγανέλη και Γ. Χαρούλη), μαθήτρια της δασκάλας μου Κλπ κλπ]

Α! Δίπλα στο θέατρο μένει ένας εισαγγελέας και απ την αρχή της συναυλίας ζήτησε να τελειώσει 23:30 και ο Δεληβοριάς μας υποσχέθηκε πως αυτό δεν θα γίνει. Ναι, τελείωσε 12:05. Χο (Ρε Σωκράααατηη που σαι τώραα για να φύγουμε στις 4 η ώρααα σαλαλα)

Δε θα σου πω άλλα για εκείνη τη βραδιά, άλλωστε όταν αρχίζουν οι μουσικές δεν έχω να σου πω κάτι άλλο. Δεν έχει νόημα κι ούτε μπορώ να σου μεταφέρω συναισθήματα και τι ακριβώς γινόταν εκείνες τις στιγμές. Απλά τις ζεις.
Την διευκρίνιση στην κάνω γιατί για την συναυλία έγραψα 5 σειρές και οι άλλες 3 σελίδες είναι «άσχετα…», για να μην απορείς…

Αν ζούσαμε σ άλλην εποχή .. θα άλλαζε νόημα κι η Κυριακήη

Βρε ποια ψυχή νομίζεις θα γελάσεις κι όλο μας λες πως φέτος θα περάσεις

Αχχχ, πως χροεέυεις και πως κλέβειςςςς κάθε φλώρου την ψυχήη αχ πως κουνιέσαι μοναχή σου τυραννιέσαι για να λυτρωθούν αυτοί

Νιώθω τόσο μόνος μου δίχως ταίρι και γενιά, δεν καλμάρει ο πόνος μου με αντιβιοτικά με φρουφρού κ μ αρώματα, μισθούς κι επιδόματα και με βιβιντέντ φιλιά

Αφού και το φεγγάρι το βγάζεις σε λογάριθμους για πες μου γιατί εγώ σαν τον τρελό προσπαθώωωω…

Με διαμάντια και ρουμπίνια τη μιζέρια και την γκρίνια θα σου στολίσω

Μου λες πως με βλέπεις σα φίλο μα ας ήτανε να με μισούσες ποιος θέλει την έμπνευση από τέτοιες μούσες με χάδια σου δίνουνε ξύλο

Περνάωω την κιθάρα το βύσμα με πιάνει ένα πείσμα απογειώνομαι

Καθώς βυθίζεσαι από το βίο που λες πως θέλεις για να ξεφύγεις από το βίο από το βίο του διπλανού

Οι σιλουέτες που στα εξώφυλλα υποφέρουν, κάτι σκιές που η μια την άλλη λεν πως ξέρουν και λένε αγάπη μουυ, λεν αγάπη μου με ολόιδιες φωνές

Σε ρωτάει θα πιείτε κάτι και το ακούς σα να ναι ποίημα, λες ό,τι να ναι όπως να ναι

Σου ήμουν πιστός όλο αυτό το καλοκαίρι……….. δε μπορώ να κλείσω μάτι μα σου είμαι πιστός…

Κι αν καταφέρω και τον πάγο σου τον λιώσω κάθε Σεπτέμβρη θα γεμίζουν όλα φως

Θέλω να περάσω από την άλλη μεριά στο σκοτάδι που φέγγεις να σου βάλω φωτιά

Διάλεξες δύσκολη στιγμή κι ήρθες στη λάθος ώραααα κι από το πριν και τοοο μετάαα προτιμησές το τωωωώραα

Από μικρός την ήθελες την ξεεενιτιά, ναι την ξεεενιτιάα

Κάτι τέτοιες στιγμές μόνος σου στη γιορτή ξέρεις πως αγαπάς μα δε ξέρεις γιατί, η ζωή είναι λειψή και οι σκέψεις γλυστρούν, μα μια τέτοια βραδιά σκέψεις ΣΕ κυνηγούννν

Και γελάειμαζί σου που όλοξενυχτάς και καινούργια στέκια φτιάχνεις για να πας και καινούργιες λέξεις ενώ θες να πειςςς σ’ αγαπώ …

Μην το ζορίσεις, σήκω απ’ το πιάνο βγες μια βόλτα, αναστέεναξεε, σαν πεεεριστέεριιι είχε κααθιιισείιι απάνω σου ότανν σε βαφτίσαν αλλά πέεταξέε σαλαλα

Έρχονται μέρες που αυτός ο πόνος σφάζει κι αναρωτιέμαι στους συντρόφους μου τι να συμβαίνει. Είναι αλλού ή εχουνν χαθέιιι;

Το εγώ φουσκώνει τους νόμους συμπληρώνει κι εσύ που πίστεψες στη σάλα κάθεσαι και περιμένεις

Αυτή ήταν τα καινούργια στέκια με τον πορτιέρη που διαλέγει, αυτή ήταν π’ άλλαζε τις θέσεις στις λίστες επιτυχιών, ήταντο τέμπο μουβ γιουρ μπάντι κι ήταν ο θάνατος της γλώσσας κι ήτανε μπιτ που σπάει με βία το έμμετρό του περελθόννν

Κι όσοι μου λένε, «φίλη όπως είσαι μείνεεε» είναι όσοι χάψαν τον αντικατοπτρισμό

Μη λες πως μοιάζω με τον ντόναλντ εγώ λάμπω εγώω, μα μ’ ‘ένα σποτ λαητ που δε μου ‘ναι αρκετόοο

Κι αν είμαι σε κάτι στ’ αλήθεια καλός, φοβάμαι πως είναι το αμήχανο βήμαααα

Κι ειν’ αλήθεια πως μετά τα 30 είναι δύσκολο να κάνεις αρχήηη

Κι ειν’ αλήθεια πως και φέτος το φλουρί θα το βρούνε οι άλλοι και για σένα θα μείνει μονάχα η κραιπάλη κι ο ύπνοςς το πρωίιι ιιιι

Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος και πες το μου κι εσύυυυυυ

σαλαλαλλαλαλααλαλαλαλααλαλαλαλαλαλαλα




9 σχόλια:

an205 είπε...

8:45 Ήρθε και άλλη μία αρμόδια με καλή διάθεση .....
8:40 άνοιξαν οι πόρτες....

μέτραγες ανάποδα τον χρόνο για να αρχίσει φαντάζομαι....

[Germanos] είπε...

Συναυλιο- animal η τζοαν....

Τι να πω εισαι μικρή και αντέχεις τις κακουχίες........

JoaN είπε...

ano205 χαχαχαχα "παρα εικοσιπέντε" ήρθε κ αυτό το 5 με μπέρδεψε :P

[germane], να να νααααα τι να πω σαλαλα

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

Κι αν είμαι σε κάτι στ’ αλήθεια καλός, φοβάμαι πως είναι το αμήχανο βήμα...

Specter είπε...

Εσύ κόλημα με το Φοίβο; μπαααα συκοφαντίες :)
Αν ζούσαμε σ' άλλη εποχή...

Narita είπε...

Ρε παιδιά ποιος στο καλό τέλος πάντων είναι αυτός ο Φοίβος Δεληβοριάς;;;
.........
.........
Όχι όχι καλή μου Joan μη πάθεις εγκεφαλικό, πλάκα κάνω...
σαλαλλαλατα θέλω να δροσιστώ...και
σαλαλαλλαλαλαστιχο με νερό να μου βρέχει τα πόδια...γιατί αλλιώς δεν...

Georgia είπε...

Στο Μάλαμα στις 25 του μήνα θα έρθεις?? Καλησπέρα μικρή!! :)

JoaN είπε...

Spyro S., χμ πως και ξεχωρίζεις αυτό το στίχο?

specter, μπαααα (είναι τα ωραία κολήματα που λέει κ μια ψυχή)

Narita, χοχοχο πάντως δεν παθαίνω εγκεφαλικό αν δεν τον ξέρει κάποιος. Εγκεφαλικό θα πάιω αν κάποιος ακούσει ΟΛΑ του τα τραγούδια και πει ακραία αρνητικά λόγια.

georgia, άσε με άσε με! στις 25 ήρθε στον Κραουνάκη να κάνει συναυλία και επειδή δεν τον έχω δει ποτέ live και επειδή ο Μάλαμας κι ο Ιωαννίδης θα παίξουν κ στισ9/7 στην Πετρούπολη, λέω να πάω τότε........ (αλλά ΟΛΟΙ όσοι θα μου έκαναν παρέα θα πάνε στις 25... :S ) (
προβλήματα που έχΩ ο κόσμος. :P)

Crucilla είπε...

Ουφ...πότε ξανακάνει συναυλία ο Δεληβοριάς;