Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007

Μα το

Τίτλος ποστ: Αλκίνοος Ιωαννίδης στο Ζυγό και οι δύο παραστάσεις για την γιορτή του Μετρό. (χαριστικώς σου βάζω τίτλο)

Όλα ήταν τέλεια, κάηκε παντού, άντε κ του χρόνου καλά να μαστε. (Φτάνει. Aυτά σε κάλυψαν, μη διανοηθείς να διαβάσεις τη συνέχεια!)

_____________________________________________________________________

Το Σάββατο 21 Απριλίου 2007, πήγα στο Ζυγό όπου εμφανίζεται ο Αλκίνοος Ιωαννίδης (φωνή, κιθάρες) με τον Γιώργο Καλούδη (τσέλο, λύρα), τον Σωτήρη Λεμονίδη (πλήκτρα) και τον Μιχάλη Καπηλίδη (τύμπανα-όλλλλλλλεεεε). Δυο χρόνια είχε να παίξει σε μαγαζί μόνος του. Αυτά τα δύο χρόνια συμμετείχε σε "γνωστων κ φίλων" συναυλίες κλπ. Ειπώθηκε πως σπούδαζε πολυφωνικό τραγούδι στη Βουλγαρία (κάπου το διάβασα αλλά μη στα πω λάθος, κρίμα είναι), έγινε μπαμπάς κ άλλα που δεν θα ξέρω. Μετά την παύση αυτή επιστρέφει δυναμικά (δυναμικό καμ μπακ, στα ελληνικά)! Μου άρεσαν πολύ οι διασκευές που έκανε στα τραγούδια του, η σειρά των κομματιών, κάτι "διάλογοι" κιθάρας/λύρας ή ντιζτερι- ντου(αν δεν κάνω πολύ λάθος στην ονομασία)/ λύρας, το χορευτικό Καπιλίδη-Ιωαννίδη στο "εγώ κι εσύ μαζι"(ναι, το έχεις ξαναδεί τουλάχιστον 3 φορές, αλλά είναι ωραίο βρε παιδί!), τα λίγα λόγια που μας έλεγε ανάμεσα στα τραγούδια με χιούμορ (θα αναφερθώ εκτενώς στη συνέχεια), τα λίγα λόγια που μας όπου τα έχωσε με το γάντι, τα 2 απ τα 3 καινούργια τραγούδια. Συνολικά, άξίζει να πάει κανείς να τον δει, είναι κ πάλι σε φόρμα (ναι, πριν την παύση του θεωρώ πως δεν ήταν κ πολύ καλά...)!

Λεπτομέριες: Επίσημη ώρα έναρξης 22:30, άρχισε 23:20, χαιρέτησε 2:10 και ξαναβγήκε κ έπαιζε σερί μέχρι τις 3:00. Εκείνη τη μέρα ήταν ο Στάυρος Λάντσιας και ανέβηκε κ έπαιξε ένα δικό του και μετά παίξαν μαζί τον "βυθό" (που είχα ακούσει παράπονα πως φέτος ο Ιωαννίδης δεν λέει το βυθό, άσε είχε γίνει χαλασμός). Τελευταίο κομμάτι πήγε ο Ιωαννίδης στο τσέλο, ο Καλούδης στα τύμπανα, ο λεμονίδης πλήκτρα και ο Καπιλίδης τραγουδούσε κ έπαιζε κιθάρα ΚΑι είπαν το... (φτου το ξέχασα πια... ). Μετά όχι ότι ο κόσμος ήθελε να φύγει αλλά άναψαν τα φώτα κ βάλαν μουσική δείγματα που σήμαναν το τέλος της βραδιάς.
Ο κόσμος έκανε πολύ φασαρία, μίλαγε διαρκώς, τρεις φορές χρειάστηκε να κάνει ΣΣΣΣΣΣ να ηρεμίσουν λίγο. Στεκόμουν στα σκαλάκια δίπλα στα τραπέζια κ ακουμπούσα τοίχο. Όπως κ πολλοί άλλοι και όπως έχουμε βολευτεί στο 5ο τραγούδι τσουππ σκάνε μύτη (οκ, εμφανίζονται ήθελα να πω) ένα ζευγάρι με άλλη μια κοπέλα και μένουν μπροστά μας (μας= εμείς που δεν είμαστε οι άλλοι κλπ). (Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα πως ήμουν σε λεωφορείο! Πως δεν έψαξα το κουμπί για να κατέβω στην επόμενη στάση απορώ...) Νευριασμένη τους λέω: συγνώμη... έχετε σκοπό να κάτσετε εδώ;;;;;;?!?!?! με κοιτάνε οι κλώσες, ο όμορφος μου λέει: εμ ναι.. για λίγο όμως... , Κάντε λίγο άκρη να βλέπουμε κ μεις ό μ ω ς, Ναι... . Ε πήγε ο ιππότης τους πήρε ποτά (ναι θα μου πεις καλά έκανε τι το ειρωνεύομαι; και σου απαντώ ότι και να έκανε θα το ειρωνευόμουν για να είναι ενδιαφέρων το ποστ :P) , πέρασε μπροστά μου κ μου λέει εγώ θα φύγω σε λίγο... κ πάει κάθεται ακριβώς εκεί που ΔΕν έπρεπε. Τέλεια, έχω ύψος ένα σκαμπό κ ένα μίλκο, φορούσα φλατ παπούτσι για να μην κουραστώ απ την ορθοστασία (γιατί για τις επόμενες μέρες είχα αγώνες) και δεν έβλεπα με τίποτα. Ακούμπιστα στον τοίχο, πατώντας με τις μύτες των ποδιών και τσουπ κέρδισα λίγο ύψος, εκεί να με έβλεπες... εκπληκτικό το χορευτικό μου! (χο) Εκείνη τη στιγμή μετάνοιωσα που δεν είχα πάει για μπαλέτο... "μάθε τέχνη κ άστηνε, κ άμα πεινάσεις πιάστηνε"... (σοφός ο λαός...)
Η φίλη μου ήταν ένα σκαλί πάνω και δίπλα από μένα, ακουμπούσε στο κάγκελο και ήταν πάνω από ένα τραπέζι όπου καθόντουσαν δυο κοριτσάκια (ηλικία δεν μπορέσαμε να πούμε... από 15 έως 25). Τα κοριτσάκια μιλούσαν δυνατά και ακατάπαυστα, σταματούσαν μόνο για να χειροκροτήσουν και όταν τους άρεσε ένα τραγούδι (τώρα πως να στο περιγράψω αυτό...) χτυπούσαν ελαφρά και γρήγορα τα τις άκρες των δαχτύλων τους και ταυτόχρονα χοροπηδούσαν στο κάθισμά τους, άκουγαν τον πρώτο στίχο και συνέχιζαν να μιλάνε (κλιαρ;). Η μία που καθόταν απ την έξω πλευρά, η μελαχρινή ντε, σηκώθηκε δυο φορές για τουαλέτα και πέρασε από μας και εκεί μας είδε...(κράτα το αυτό). Προς στο τέλος στο "Έχω μια λέξη" γυρίζει η μελαχρινή ντε και με κοιτάζει απροκάλυπτα. Πωρωμένη μεν εγώ με το τραγούδι τραγουδούσα, με ρανταρ δε την αντιλήφθηκα αλλά δεν γύρισα να την δω. Ξαναγυρίζει μπροστά της. Μετά πάλι.. Το σκηνικό επαναλήφθηκε 3 φορές, την τέταρτη την κοίταξα κι εγώ αγριεμένη δε σάλεψε! Γύρισε μετά από λίγο μπροστά της και ακούει η φίλη μου να λέει στη διπλανή της: "Καλέ αυτή τα ξέρει ο λ ά!!!"(χαχαχα κουφό ε;). Έκτοτε γύριζε σε κάθε τραγούδι και με τσέκαρε να δει αν τραγουδάω. (δε φαντάζεσαι πόσο γελάσαμε με το μελαχρινό άτομο, αλλά δε θα στα πω και όλα!) Άντε θα σου πω άλλο ένα καλό που είπαν...
Όπως σου είπα ήταν εκεί ο Σταύρος Λάντσιας και τι ήταν να ακούσουνε το όνομα αυτό...
-δηλαδή το μικρό του είναι...? Σταύρος?
-εμ ναι... και το Λαντσιας?
-ε Μπορεί να είναι από Ιταλίδα γιαγιά!
-..
-Ναι όπως εγώ είμαι από Βουλγάρα γιαγιά, (και διευκρινίζει) κα θα ρό αι μη!
-Ναι? έλα.. ε μπορεί.. κλπ κλπ

Τελείωσε το γλέντι και επιστρέφουμε σπίτια μας και τσακ χεράκι σταμάτησα το ταξάκι (μου ξέφυγαν τα υποκοριστικά, απορώ με μένα χο). Με το που μπήκα άρχισε να βρέχει ξαφνικά...! (αλήθεια δε το λέω για να έχει ατμόσφαιρα η αφήγηση... όντως έβρεξε) Οδηγός ταξί μικρός, βία 30. Άκουγε cd live Κηλαηδόνη και χτύπαγε ρυθμικά χέρια κ πόδια (άχου τοννννννννννν). Ξέρεις πως είναι σπάνιο να ακούει κάποιος Κηλαηδόνη, πόσο μάλλον οδηγός ταξί. Θα μου πεις τι ρατσιστο-ταμπέλες ειν αυτές; Θα σου πω τα στατιστικά τα λένε κλπ. Μέχρι να φτάσω σπίτι ευχόμουν να προλάβω να ακούσω το: έχουμε και λέμε -5, (6/2)+8, 20x15, 11+7, 18, σύνολο 16 όλα είναι ντάξει δεν έχω λάθος μα ας τα ξαναδώωωω σαλαλα ( "Νωρίς"). Δεν το άκουσα δε πειράζει. Θέλω να πάρω κάτι απο Κηλαηδόνη, γιατί ό,τι έχω είναι από ενενηντάρες παλιές κασέτες, αλλά δε ξέρω τι θα ήταν πιο έξυπνο να πάρω... (κλπ κλπ άλλο θέμα αυτό).
___________________________________________________________________
Τα είκοσι χρόνια λειτουργίας έκλεισε το Μετρό φέτος και για να γιορτάσει αυτό το γεγονός πραγματοποίησε δύο "παραστάσεις"(23,24/4) με όσους πέρασαν από τη σκηνή του όλα αυτά τα χρόνια (αυτό ήταν το σκεπτικό, όμως καταλαβαίνεις δύσκολο να πραγματοποιηθεί...). Η πρώτη μέρα ήταν αφιερωμένη στον Παύλο Σιδηρόπουλο που έδωσε τις τελευταίες του παραστάσεις. Και για της δύο μέρες είχε την επιμέλεια ο Ξενοφών Ραράκος (παραγωγός του Μελωδία-καθημερινά 22:00με00:00- και τι άλλο δε ξέρω καλά να σου πω).

Είχαν ανακοινωθεί τα ονόματα που θα εμφανιστούν, διαφημίστηκε ελάχιστα και τις 2 τελευταίες μέρες πριν τις συναυλίες ανακοινώθηκαν ποιοι θα τραγουδήσουν την κάθε μέρα. Το Σάββατο (και Δευτέρα κ Τρίτη ήταν οι γιορτές) δεν υπήρχαν τραπέζια για 2 άτομα για καμία μέρα, έπρεπε να γεννήσεις τουλάχιστον 4 άτομα (δηλ άλλους 2) για να κλείσεις τραπέζι. "Μα δεν γίνεται να το δώσε και σε άλλα άτομα το τραπέζι; Ναι αλλά να έρθετε 4. " Ναι έχει πλάκα όταν σου τις στέλνουν με e-mail τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις που δεν βγαίνει άκρη, όταν όμως εσύ είσαι αυτός που προσπαθεί να συνενοηθεί είναι αλλιώς. "Πόσο είναι η είσοδος για το μπαρ;" "15 ευρώ με αναψυκτικό και άλλα 5 ή 7 για ποτό". Οκ. Κλιαρ.
Δευτέρα23/4/07
Ώρα τάχα μου έναρξης 21:30, μαζεύτηκε ο κόσμος στο παταράκι χαμός, χειρότερα από λεωφορείο. Ευτυχώς ένα τραπέζι δεν χρησιμοποιήθηκε και αρκετά άτομα βολεύτηκαν εκεί κι έτσι έβλεπα.... (κι έκατσαν σε τραπέζι 7 άτομα με χρεώσεις μπαρ....). Άρχισε 22:30 ο κάθε τραγουδιστής είπε 3 τραγούδια, μαζί τους πλήκτρα κ κόντρα μπάσο μόνο και κιθάρα ηλεκτρακουστική όποιος από τους καλλιτέχνες έπαιζε και τελείωσε στις 2:00. Μίλησε λίγο ο Ξενοφών Ραράκος και το πρώτο τραγούδι ήταν από video με Παύλο Σιδηρόπουλο από το μετρό και τελείωσε πάλι με video από τον ίδιο.
Εμφανίστηκαν οι:
Ζακ Στεφάνου, Κίτρινα Ποδήλατα, Ευσταθία, Μελίνα Ασλανίδου, Μανόλης Φάμελλος, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Αντώνης Μιτζέλος με Λαυρεύντη Μαχαιρίτσα, Διονύσης Τσακνής, Μίλτος Πασχαλίδης, Χρήστος Θηβαίος, Γιώργος Ανγρέου, Ελένη Τσαλιγοπούλου και με Ανδρέου και Τσαλιγοπούλου στη σκηνή σταθερά ανέβηκαν και (όσοι δεν είχαν φύγει) και είπαν μερικά τραγούδια μαζί.

Το κοινό δεν ήταν σε φόρμα, δεν ήταν το κατάλληλο κοινό. Μίλαγε διαρκώς (ο Ζερβουδάκης σταμάτησε σε τραγούδι λέγοντας: αδέρφια δε θέλω να σας συναγωνιστώ, να τραγουδήσω θέλω και ο Μαχαιρίτσας ανέβηκε κ μας έβρισε: Ψόφιοι είστε κλπ κλπ -μια χαρά τα είπαν).

Οδηγός Ταξί: στα 70, με τραγιάσκα και γιλέκο. Κεφάτος... :
-Γιατί είχε τόσο κόσμο; Πού ήσασταν;
-Στο μετρό. (κάνει σα να παίζει κιθάρα με τα χέρια του) ναι ναι μουσική είχε...
- α μάλιστα. Κάτσε κοπέλα μου να πάρω καραμέλες... (μου είπε κ βγάζει απ το ντουλαπάκι καραμέλες) Θέλετε; (ήταν και άλλη μια κοπέλα πίσω)
-Όχι
-Εσυ;
-Όχι..
-Σαν τι γυναίκα μου κ σεις, πριν την παντρευτώ δεν ήθελε τίποτα. Μετά τα ήθελε όλα!!! (γελάει)
-(γελάω) είχε σχέδιο!
-ε?
-Είχε σχέδιο, λέω..
-ναι.. χαχα
αφήνουμε την κοπέλα και συνεχίζουμε..
-Και δηλαδή τι μουσική έπαιζαν εκεί;
-εε αυτά που λένε έντεχνα..
-Έντεχνα; (τάχαμου έκπληξη) δηλαδή τα άλλα είναι τα άτεχνα;
-εεε έτσι τα λένε κ σας το είπα να καταλάβετε.. Να σας πω ονόματα (κ διευθύνσεις αν θες)
-δηλάδη Χατζής... ?
-εμ ναι..
-Λίγο πιο μοντέρνοι ε? (ε αφού τα ξέρεις τι με πιλατεύεις;, δε πειράζει πλάκα έχει)
- Ναι!
...
-Ας πούμε ένα τραγούδι κι εμείς τώρα πιο να πούμε; (ώπααα τι έχουμε δω; με πήρε πρέφα;)
-... (χαμόγελο πλατύ)
-Είναιιιι κάαατι νύυχτεςς με φεγγάριι μες τα θερινά τα σινεμάααα, νύχτες που περνούνν που δεεε θα ξαναρθούνν μ αγιόκλιμα καιι γιασεμίαααααααα.
-(όσο τραγούδαγε, τραγούδαγα κι εγώ από μέσα μου, να τος πάλι ο Κηλαηδόνης, νομίζω όμως δεν είναι δικό του το τραγούδι αυτό, μου θύμισε τη γιαγία μου στα καλά καθούμενα ξεκινάει τα άσματα) χαμογελάω, δε λέω τίποτα.
-Φτάνει τόσο μη χαλάσει η ποιότητα.
-(χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα απίστευτος!!!!) χαχαχα

Τρίτη 24/4/07
Μεγάλη αναστάτωση στην πόρτα μέχρι να μπούμε, μας άφησαν να μπούμε στις 21:20,ι ξεκίνησε 22:10 (που υποψιάζομαι πως έγινε λόγω Σαββόπουλου...) και τελείωσε στη 1!
εμφανίστηκαν οι:
Διονύσης Σαββόπουλος, Βαγγέλης Γεμρανός, Βασίλης Καζούλης ("θενκ γιου"χο), Κώστας Λειβαδάς, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Μάνος Πυροβολάκης, Τάνια Τσανακίδου, Μάνος Ξυδούς με Μπάμπη Στόκα, Νίκος Ζιώγαλας, Αναστασία Μουτσάτσου, Μπαλαντέρ Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και Στοκάς κ Τσανακλίδου.

Ο κόσμος καλύτερος αυτή τη μέρα (έχει εξήγηση αλλά ίσως στα πω άλλη ώρα),αν και πάλο μίλαγε. Στην Τάνια Τσανακλίδου έγινε χαμός (εκεί πήρε φωτία η μηχανή κι η μόνη λύση.. σαλαλα), δεν την αφήναμε να φύγει και υποσχέθηκε στο τέλος να βγει πάλι. Όπως και έγινε βγήκε με Μαχαιρίτσα αλλά και πάλι την κρατήσαμε και μετά το"Τι ζητάω" (που θεωρήθηκε χαρούμενο), μας είπε το Μαμά γερνάω και ήρθαμε στα ίσα μας... (χο).
Τελείωσε νωρίτερα επείδή δεν ήρθε ο Σταρόβας, Πορτοκάλογλου, Κανά.
Πιστεύω πως και οι δυο μέρες θα μπορούσαν να οργανωθούν διαφορετικά....
(θα στα πω άλλη ώρα)

Οδηγός ταξί: στα 45 επιβεβαίωνε τον κανόνα σε μουσικές κ συμπεριφορές, με έκλεψε και 2 ευρώ.

___________________________________________________________________

Πεςςς στο ταξί να μη σε(με?) περιμένειι κατέβαα βγεςς περπάτα στη βροχήη σαλαλα


6 σχόλια:

phantom_pad είπε...

Aαααααααχχχχχ! μας έφαγε η ξενιτιά...
ώρες ώρες μου τη ''δώνει'' που έφυγα...εσύ πας, τα βλέπεις και τα γράφεις και εγώ κοιτάζω το κολάζ με τα εισητήρια απο τις συναυλίες και αναρωτιέμαι πότε θα φτιάξω το επόμενο...(έτσι όπως έγινε η κατάσταση σε 20 χρόια με βλέπω...)
ζηλεεεευυυυυώωωωωωωωω....

JoaN είπε...

Phantom_pad, μη το λες... γιατί σε 20 χρόνια παρακαλώ??? που σε κρατάνε φυλακισμένο?! μη ζηλεύεις κι εγώ που είμαι εδώ, χάνω πολλά... ;)

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

να σε κάνουμε μεταγραφή στο Αθηνόραμα;
πολύ ωραίο report!

JoaN είπε...

Σπύρο Σ., Ναιιιιιιι! Σ ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια!απο που μας τηλεφωνείτε? :D (τα έγραψα μισά αλλά οκ...)

proserpina είπε...

Αυτό δεν ήταν ποστ, ήταν υπερπαραγωγή!!! Ωραίααα

JoaN είπε...

proserpina χοχοχοχο :D