Δευτέρα, 16 Απριλίου 2007

Με θα αν

Σου είχα πει για την εκπομπή που είδα την Μ.Πέμπτη της Μπήλιως Τσουκαλά, όπου συζητούσαν για την ποιήση. Θυμάσαι; Όχι, κ να θυμόσουν πάλι δε θα άλλαζε κάτι. Λοιπόν πρώτα να σου ξεκαθαρίσω τα αισθήματα που τρέφω για την Μπήλιω. Την πρωτογνώρισα από την πρώτη κιόλας χρονιά του "συν και πλην", που ήταν μαζί με τον Α. Ροδίτη και την Λ. Αρώνη. Τα χρόνια πέρασαν η Μπήλιω έφυγε από το συν κ πλην μείναν οι άλλοι 2. Μετά ο Ροδίτης εξαφανίστηκε, η Αρώνη (Λένα μας) έκανε "Ταξίδι στον πολιτισμό" και ίσως ξεχνάω κ άλλη εκπομπή της και η Μπήλιω επιστρέφει με το "έχει γούστο". Μια εκπομπή ίδια με το συν κ πλην σε δομή, θεματολογία κτλ. Τώρα θες που πέρασαν τα χρόνια, θες που μόνη της, αμήχανη... δε ξέρω τι ελαφρυντικό να πω, ώστε να έρθει πιο ομαλά το: δεν κάνει καλά τη δουλειά της. Πάρα πολύ συχνά ΔεΝ είναι καλά προετοιμασμένη, ούτε καλά διαβασμένη με αποτέλεσμα να κάνει αρκετά σοβαρά λάθη, που πιστεύω πως η πείρα που έχει κ οι γνώσεις (για τις οποίες έμαθα πριν λίγο, βάζοντας το όνομα της στο google κ έμεινα με το στόμα ανοιχτό) της δεν της το επιτρέπουν! Τα θέματα που έχει ενώ είναι ενδιαφέροντα με ένα μαγικό τρόπο καταφέρνει να γίνονται βαρετά. Ακόμα το πιο σημαντικό πιστεύω είναι πως δεν κάνει σωστές συνεντεύξεις. "Δεν εκμεταλλεύεται" τον καλεσμένο της. Δεν ελίσσεται σωστά... Για παράδειγμα, αν έχεις τον Σταμάτη Κραουνάκη και του πεις δυο τρεις λέξεις κλειδιά κ αφήσεις την κουβέντα να κυλήσει, θα βγουν απίστευτα ενδιαφέροντα θέματα στην επιφάνεια.(το έχουμε ζήσει επανειλημμένως όποτε πάει καλεσμένος στο Μελωδία99,2...) Δεν μπορείς συνέχεια να λες για την πορεία που έχει κάνει ο καθένας, πράγματα που έχουμε ακούσει χιλιάδες φορές. Ή δε μπορείς να λες μόνο για τη τρέχουσα παράσταση ή το νέο σιντί. Υπάρχουν τόσα φλέγοντα θέματα που μπορείς να αγγίξεις. Προσωπικά με ενδιαφέρει να δω τι θέση έχει ο τάδε για το τάδε θέμα. ...
Πια δεν την παρακολουθώ συστηματικά. Δεν αντέχω να την βλέπω, νιώθω άβολα για αυτήν! Μόνο άμα δω (τυχαία) να έχει κάποιον "μουσικό" που μ αρέσει την βλέπω αλλά κ τότε εκνευρίζομαι γιατί αντί να πει δυο κουβέντες με τον άνθρωπο που έχει "κουβαλήσει" θεωρεί καλό να λέει τα συγχαρητήρια τηλεφωνήματα που δέχεται από όλα τα μέρη της Ελλάδας!!! Τα οποία για ένα περίεργο λόγο μου έχει καρφωθεί πως είναι ψεύτικα... Όχι πες μου κ συ είναι δυνατόν όλη η Ελλάδα να ξέρει το τηλέφωνο της εκπομπής κ να καλεί για συχαρίκια συνέχεια χωρίς να έχει αναφερθεί το τηλέφωνο τη δεδομένη στιγμή; (δε μου βγαίνει σωστά αυτή η ερώτηση. Μη σ απασχολεί, είναι γιατί λέω κακίες :P)

Εκείνη τη μέρα είχε καλεσμένους τον Γιάννη Κοντό και έναν ακόμα ποιητή που δεν συγκράτησα το όνομά του, αλλά άμα τον δω θα τον θυμηθώ και θα σου τον δείξω... είχε γυαλιά στρογγυλά και μουστάκι μαύρο και μαύρα πυκνά μαλλιά (ίσως να τον λένε Αντώνη Φωστιέρη). Η κουβέντα τους κράτησε περίπου μια ώρα και οι βασικές ερωτήσεις της Μπήλιως ήταν αν ο ποιητής είναι ένας απόμακρος περίεργος άνθρωπος, ο ποιητή του σήμερα δηλαδή πως είναι, τι συνήθειες έχει και πως γράφει ο καθένας πρώι; με σύστημα; χωρίς;. Οι ποιητές απαντούσαν ακριβώς σε ό,τι τους ρωτούσε, εκείνη δεν καταλάβαινε ξαναρωτούσε τα ίδια κλπ. Τα γνωστά της. Τελικά ο ποιητής είναι ένας απλός άνθρωπος, ασχολείται με ότι και ο κάθε άνθρωπος. Είναι παρόν, ζει στην κοινωνία, δεν είναι αποτραβηγμένος να γράφει.

Εγώ πάλι μη έχοντας καμία σχέση με την ποίηση έχω πολλές απορίες. Ειπώθηκε πως έχουν γραφτεί ποιήματα χωρίς ποίηση. Έρχομαι λοιπόν να σε ρωτήσω, πότε ένα ποίημα είναι ποίημα; Υπάρχει κάποιος κανόνας τυπικός που προσδιορίζει κάποια χαρακτηριστικά, φαντάζομαι... και είναι κοινά αποδεκτός. Ποιος είναι; Πότε κάποιος μπορεί να χαρακτηριστεί ποιητής; Γράφεις στίχους μαζεμένους τον ένα κάτω από τον άλλο και "έτοιμος ο Φόντας"; Αντίστοιχα, όταν κάποιος γράφει ένα μυθιστόρημα (πχ) κ λέγεται συγγραφέας; (μη μου πεις το χιλιοειπωμένο ό,τι δηλώσεις είσαι...) Οι άνθρωποι αυτοί ζουν από αυτό; Εκδίδουν ποιητικές συλλογές, γράφουν σε κάποιο περιοδικό (που σημειώθηκε πως όλο κ λιγοστεύουν τα περιοδικά για ποίηση) και ζουν αυτοί και οι οικογένειά τους, αν έχουν;!!!
Δεν μπορώ να καταλάβω τα ποιήματα. Σου μιλάω για τα κατά κοινή ομολογία τέλεια ποιήματα... ε ...Δεν τα καταλαβαίνω, που προκαλούν γέλια. Δεν μου αρέσει αυτό όμως. Δεν μου λένε τίποτα σου επαναλαμβάνω! Τι πο Τα. (Αρχή ΑΜπελοφιλοσοφίας: )Πιστεύω για σου αρέσει ένα τραγούδι, ένα ποίημα, ένα διήγημα παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες. Το καταλαβαίνεις κ συ. Ενδεικτικά θα αναφέρω: το περιβάλλον σου, τα βιώματά σου και την ψυχολογική σου κατάσταση τη δεδομένη στιγμή. Αυτά μπορεί να σε κάνουν τη μία στιγμή να μη σ αρέσει κάτι κ ύστερα από χρόνια μπορεί να σε γοητεύσει. Πότε μπορεί κάτι (μιλάμε πάντα για ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα- ωραία στο διευκρίνισα κ τα έκανα χειρότερα .χο- ...)να σου αρέσει, να σε συγκινήσει, να σε ξετρελάνει βρε αδερφέ!; Όταν σε εκφράζει εκείνη τη στιγμή και θέτει ένα θέμα που σ έχει απασχολήσει κ έχει την ίδια οπτική με σένα ή όταν σου δίνει μια "λύση" που δεν είχες προλάβει ή καταφέρει να σκεφτείς. (κάθεε μπαλκόνι έχει άλλη θέαα σαλαλα)
Τυχαία αυτό τον καιρό κατέβασα να διαβάσω Καβάφη! Είναι ο μόνος (λες κ το έχω ψάξει το θέμα χο) που μπορώ να καταλάβω, που μπορώ να πάρω κάτι από αυτόν, που μ αρέσει. Πιστεύω πως για να κατανοήσεις ένα ποιητή (ναι το περιορίζω στην ποίηση τώρα, για να μη χαθούμε...) πρέπει να ξέρεις πράγματα γι αυτόν αλλά και για την εποχή του. Έτσι μπορείς να προσεγγίσεις τι θέλει να πει. Έχει νόημα όμως να καταλάβεις τι θέλει να πει; Έχεις κίνδυνο σοβαρό να κάνεις λάθος. Μήπως είναι καλύτερα να πάρεις εσύ ό,τι θες από αυτά που λέει, να τα βάλεις στα μέτρα σου and out of the door; Έτσι κι αλλιώς νομίζω πως αυτό θα κάνεις έστω κ υποσυνείδητα... Μη πας να βρεις τι θέλει να πει ο ποιητής; (θέλει να πει praktiker :P)

Α, να μην το ξεχάσω, για να καταλάβεις τα έχει_γούστα μου, καλές συνεντεύξεις παίρνει η Λένα Αρώνη (που κάνει αυτό το καιρό τα "ημερολόγια" στην Ετ1 κάθε Σάββατο 22:00-23:00) και ο Οδυσσέας Ιωάννου (μουσικός παραγωγός και διευθυντής του Μελωδία99,2, έχει εκπομπή καθημερινές 18:00-20:00). (Μόλις έκανα αυτό που αναρωτιόμουν πριν... Μάλιστα...)


Ο
ι ποιητές βρεγμένοι από κλάματα, μαμά, ταιριάζουν δάκρια σε αστικά σαλόνια. Κρύβονται πίσω από γυναίκες δυνατές, δεν είναι άντρες, μα σύννεφα με παντελόνια σαλαλα



13 σχόλια:

proserpina είπε...

Κοίτα να δεις, αυτό το 'τί θέλει να πει ο ποιητής' το σκεφτόμουν κι εγώ, όπως και τη σχέση του με το πώς εμείς ερμηνεύουμε καθε 'καλλιτεχνικό δημιούργημα'....Έχω την εντύπωση οτι παίζει ρόλο το τί ήθελε να πει ο καλλιτέχνης, είναι όμως πιο 'ισχυρό' το πώς ο καθένας μας το ερμηνεύει.

Μου θυμίζεις μια ιστορία που μου είχαν πει πάνω σ' αυτό το θέμα: Κάποτε είχε πάει ενας ποιητής σε μια τάξη σχολείου όπου ανέλυαν ένα ποίημα του. Αφού το διάβασαν, άρχισε η δασκάλα και οι μαθητές να το αναλύουν: 'και εδώ ο ποιητής εννοεί αυτό', 'εκεί ο ποιητής εννοεί το άλλο' κλπ. Στο τέλος ρώτησαν και τον (ταλαίπωρο) ποιητή να πει τη γνώμη του. Αυτός τότε λέει: "Τί να σας πω βρε παιδιά...Εγώ όταν έγραφα το ποίημα, ούτε που μου πέρασε απο το μυαλό κάτι απο αυτά που λέτε"

phantom_pad είπε...

ένα έργο όταν φεύγει απ'τα χέρια του δημιουργού του αποκτά δική του προσωπικότητα, δική του ταυτότητα... έλεγε κάποτε ο Πάυλος Σιδηρόπουλος...
Ο σεφέρης σε ένα γράμμα του σ'ένα φίλο του έλεγε πως αν καταφέρουμε να αγγίξουμε έστω και έναν άνθρωπο με αυτά που γράφουμε τότε πετύχαμε...
Κι'εγώ γράφω τραγούδια, πεζά και ποίηση μα δεν μπορώ να διαβάσω ποίηση...Γιατί? Δε ξέρω...
Πολύ λίγα πράγματα ΔΕΝ μου κάνουν για απλές ομοιοκαταληξίες... Είναι πως το βλέπει κανείς... Υπήρξαν στιγμές που ήρθαν κάποιοι και μου είπαν οτι τα τραγούδια σου μου θύμισαν τη Μαρίκα που με παράτησε για τον Τάκη, το Μήτσο που με κεράτωσε σε κάτι διακοπές μα τον αγαπάω ακόμα, μια τούμπα που έφαγα με το ποδήλατο όταν ήμουν 6 χρονών κλπ... Δεν έχει σημασία, απ'τη στιγμή που έφυγε απ'τα χέρια μου ένα τραγούδι ή ένα κείμενο δεν το ελέγχω πια... Και εκέι είναι το ωραίο! Πολύ σωστό αυτό που λέει η prosperina...
Και μιας και πιάσαμε τις ιστορίες κάποτε κάναμε ένα σεμινάριο για τους Ολυμπιακούς αγώνες στην ΕΡΤ...Κάποια στιγμή περνάει η Μπίλιω με τουπέ 400 καρδιναλίων... Μας λέει ένας τεχνικός οτι μια μέρα σ'ένα διαφημιστικό διάλλειμα του '' έχει γούστο '' άρχισε να ορίεται οτι δεν της άρεσαν τα φώτα... ''ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΩΤΙΣΤΗΣ''? Μια φωνή ακούστηκε απ'το κοντρόλ... ''ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΩΡΗ ΜΑΛ..ΚΩ!''...

pietà είπε...

Ο ποιητής ξέρει τι θέλω να πω εγώ;;;;;;;;

Spyros είπε...

τι θέλει να πει ο ποιητής;--> otan enas poihths grafei ena poihma, sigoura kati exei (h den exei) sto myalo tou kai thelei na to ekfrasei. to thema einai oti mono o idios kserei ti akrivws thelei na pei!

Έχει νόημα όμως να καταλάβεις τι θέλει να πει;--> fysika kai exei, nomizw oti etsi tha ektimhseis poly kalytera to poihma

alla opws polu swsta aneferes parallhla kai to tragoudi h to dihghma, kathe anthrwpos, kathe stigmh to antilamvanetai diaforetika, den yparxei kati stathero, den yparxei swsto h lathos, ayth einai h apanthsh pou dinw sta erwthmata sou.

a!Πότε κάποιος μπορεί να χαρακτηριστεί ποιητής;--> kai poios tha dwsei ayton ton xarakthrismo?

Blogaki είπε...

Με έχουν καλύψει οι προλαλήσαντες!

Η ποίηση γενικά δεν μ'αρέσει αλλά να σου πω και την μαύρη μου αλήθεια, δεν έχω ασχοληθεί και ιδιαίτερα η ακούλτουρη!!
Προτιμώ τα πεζά! Να ακουμπάμε γη και να ξέρουμε που πάμε!! :)

ΣΠΥΡΟς ΣΕΡΑΦΕΙΜ είπε...

πεθαίνεις με τους ποιητές κάθε ηλιοβασίλεμα, τα χέρια σου μυρίζουν απ' τα μαλλιά τους...

an205 είπε...

Μια καθηγήτρια μου έλεγε ότι εαν θελήσεις να αναλύσεις την ποίηση είναι σαν να κάνεις νεκροτομή, την ποίηση δεν την "καταλαβαίνεις" την αισθάνεσαι με δονήσεις...
Όσο για την Κα Τσουκαλά (αλήθεια καμιά συγγένεια με τον ΤΑΚΗ;;;) συμφωνώ απολύτως, έχω πάψει να την παρακολουθώ...

Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές
των αιώνων
Κώστας Καρυωτάκης

Από θεούς κι ανθρώπους μισημένοι
σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,
μαραίνονται οι Βερλέν τους απομένει
πλούτος η ρίμα πλούσια κι αργυρή.
Οι Ουγκό με "Τιμωρίες" την τρομερή
των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.
Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Αν έζησαν οι Πόε δυστυχισμένοι
και αν οι Μποντλέρ εζήσανε νεκροί,
η αθανασία τους είναι χαρισμένη.
Κανένας όμως δεν ανιστορεί
Και το έρεβος εσκέπασε βαρύ
τους στιχουργούς που ανάξια στιχουργούνε.
Μα εγώ σαν προσφορά κάνω ιερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Του κόσμου η καταφρόνια τους βαραίνει
κι αυτοί περνούνε αλύγιστοι και ωχροί,
στην τραγικήν απάτη τους δομένοι
πως κάπου πέρα η δόξα καρτερεί,
παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή.
Μα ξέροντας πως όλοι τους ξεχνούνε,
νοσταλγικά εγώ κλαίω τη θλιβερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί:
"Ποιος άδοξος ποιητής" θέλω να πούνε
"την έγραψε μιαν έτσι πενιχρή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι;"

JoaN είπε...

Μάλιστα!
proserpina, την έχω ακούσει κ εγώ αυτή την ιστορία...

Phantom_pad, "Δεν έχει σημασία, απ'τη στιγμή που έφυγε απ'τα χέρια μου ένα τραγούδι ή ένα κείμενο δεν το ελέγχω πια... " -> δεν το ελέγχουμε πια αλλά προσωπικά θα ήθελα ο αποδέκτης να καταλάβει αυτό που θέλω να πω... (παραλογόοο;)

pieta, πριν λίγο τα λέγαμε κ μου είπε πως ξέρει τι θες να πεις επειδή εκφράζεσαι με πεζό λόγο :P

Spyro, και ποιος θα δώσει το χαρακτηρισμό αυτό; ??? μένα ρωτας? βρες κ τπτ μόνος σ :P xoxoxo

blogaki, μια από τα ίδια με απ όλα... ακούλτουρη... μιας κ το θέτεις τα "μπισκοτάκια κουλτουράκια" τα έχεις γευτεί; (εγώ ψάχνω κ δε τα βρίσκω..)

Σπύρο Σ. , χτυπάει η καμπάναα που δε πιστεεεύεις πιαα.. σαλαλα

an205, αχ αυτό το ποίημα ήταν από τα sos σε κάποια τάξη στο λύκειο... κ μένα μια καθηγήτριά μου έλεγε: δε μ αρέσει να κατακερματίζουμε ένα ποίημα, αλλά ας το κατακερματίσουμε για να το καταλάβουμε καλύτερα!"

Georgia είπε...

Εγώ μια καλησπέρα πέρασα να πω μόνο, γιατί από ποίηση...δεν! Καλησπέρα λοιπόν μικρή μου! ;) (κλείνω και την πόρτα φεύγοντας!)

phantom_pad είπε...

καλό μου κορίτσι (είμαστε και το ίδιο ζώδιο) το μόνο που μας νοιάζει όταν γράφουμε κάτι είναι να γυρίσει η μετανοούσα γυνή - άντρας με δάκρυα στα μάτια και να μας πει '' δεν το περίμενα απο σένα, τελικά σε αγαπάω ακόμα''... αυτό δεν θα γίνει ποτέ... το νόμισμα έχει 2 όψις και εκείνη - ος συνήθως διαλέγει την άλλη...''κοίτα τόσα χρόνια μετά γράφει για μένα''...
Γι'αυτό σου λέω... Κανείς δε θα καταλάβει πραγματικά τι εννοείς... Γιατί κανείς δεν ήταν εκεί να σε ακούει να βαριανασαίνεις, κανείς δε σκούπισε τα δακρυά σου, κανείς δε σου βαλε το 42ο ποτό μέχρι να σταυρώσεις το τελευταίο ακόρντο(αν ξέρεις τι είναι ακόρντο)στο 2ο ρεφρέν...
Γι'αυτό καλύτερα να το αντιλαμβάνεται ο καθένας όπως θέλει και να το προσαρμόζει στα μέτρα του... Φτάνει που ξέρεις εσύ...

JoaN είπε...

georgia, καλά έκανες κ πέρασες αλλά άδεια χέρια βλέπω! κ την πόρτα άστην ανοιχτή να κάνει ρεύμα. (σου έχω μια πόρτα άνοιχτηη κ μιαν ευχή σαν προσευχήη σαλαλα)

phontom_pad, είπα αυτό που θέλω να γίνεται. Ξέρω πως αυτό που θέλω δεν πρόκειται να γίνει (είναι άλλο θέμα).
"(είμαστε και το ίδιο ζώδιο)"-> αυτό με τα ζώδια να θυμηθώ να το αναλύσω...
"(αν ξέρεις τι είναι ακόρντο)"-> ναι ναι ξέρω κ αυτό κ άλλα πολλά μουσικά! τι κερδίζω ?:P
"το μόνο που μας νοιάζει όταν γράφουμε κάτι είναι να γυρίσει η μετανοούσα γυνή - άντρας με δάκρυα στα μάτια και να μας πει ..."-> μπα... κ ας είμαστε κ το ίδιο ζώδιο :p
"Φτάνει που ξέρεις εσύ..."-> Φτάνει; για πάντα; φτάνειι ένα τίποτα μια λέξη ένας ήχος σαλαλα

phantom_pad είπε...

''Φτάνει; για πάντα;'' ναι joan φτάνει...

''μπα... κ ας είμαστε κ το ίδιο ζώδιο ''
Σίγουρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο αρσενικό + το θηλυκό του ίδιου ζωδίου...

''ναι ξέρω κ αυτό κ άλλα πολλά μουσικά! τι κερδίζω ?''...
τι ζητάς να κερδίσεις?
σε ρωτάω γιατί προτιμώ να διαλέγω τι θα κερδίσω παρά να κερδίζω ο,τι θέλουν οι άλλοι... προς το παρόν προτείνω ένα 3ήμερο στη Σαντορίνη... μη μασάς δε παίζει θέμα πετρελαίου στις ακτές... όλα αυτά είναι πίπες των δημοσιογράφων... άντε να ξεκουμπιστούν την Παρασκευή να τελειώνουμε μ'αυτό το θέμα...

''Ξέρω πως αυτό που θέλω δεν πρόκειται να γίνει'' ...
άρα τι διαφωνείς?
τα ίδια λέμε...

JoaN είπε...

phantom_pad, γελάω, δεν περίμενα απάντση, τυχαία την είδα.
["'μπα... κ ας είμαστε κ το ίδιο ζώδιο ''
Σίγουρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο αρσενικό + το θηλυκό του ίδιου ζωδίου..."-> τι άλλο να σου πω, σε έβρισα στα σχόλια του άλλου ποστ.:P ]

διαφωνώ αντανακλαστικά καθότι αρνητικό- αντιδραστικο ον (μάλλον).