Κυριακή, 25 Μαρτίου 2007

Να και δηλαδή

Την Παρασκευή 23/3/07 πήγα στο Μετρό να δω την Ελένη Τσαλιγοπούλου. Φέτος η Ελένη μας, παρουσιάζει κάτι διαφορετικό άκουσα. Είδα και την "συνάντησή" της με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο όπου μας έκανε γνωστή τη στάση της: Κουράστηκε να δουλεύει κάθε χρόνο τόσα χρόνια τόσες μέρες με το "ίδιο πρόγραμμα". Τα γνωστά λαϊκά και "τα δικά της" που της τα ζητάει ο κόσμος. Αυτό για τον τραγουδιστή είναι "σκότωμα", ορισμένα τραγούδια μέσα της είχαν τελειώσει. Δεν της βγαίνει άλλο. Ουφ. Ξεκίνησε στις 2/3 και τέλος του μήνα σταματάει(=Λίγες Μόνο Παραστάσεις). Τα ίδια μας είπε κ στο μετρό.
Έτσι λοιπόν την σκηνοθέτησε η Τάνια Τσανακλίδου(στο πρώτο μέρος της ... παράστασης, όπως είδα σε μια γρήγορη συνέντευξή της σε κάποια εκπομπή που δεν θυμάμαι) και μαζί της ήταν ο αγαπημένος David lynch στα πνευστά και φωνητικά, ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης2007 νικητής, Της Άρνης Το Νερό: Σταύρος Σιόλας, ο καταπληκτικός Πάνος Τόλιος στα τύμπανα(ξύλινο σπαθί και συνεργάτης Ζιώγαλα, Φάμελλου-αυτά έχω μυριστεί, θα υπάρχουν κι άλλα), ο Μανώλης Λούτας πλήκτρα τον οποίο δεν έβλεπα εκεί που ήμουν, ο Γρηγόρης Φλέσσας μπάσο->αγαπάμε μπάσο, Δημήτρης Μπαρμπαγάλας κιθάρα ηλεκτρική και ενορχηστρωτής-> εύγε του και από ένα σημείο και μετά ο Ανδρέας Καραντίνης στο μπουζούκι γιος του Μανώλη Καραντίνη εγκρίνουμε και τους 2!

Ώρα έναρξης 22:30. Αυτό φυσικά θα πει 23 και... . Έφτασα 22:20 μιας και το αποφάσισα τελευταία στιγμή. Με στείλαν κατευθείαν πάνω. Είσοδος 15 ευρώ. Όλα καλά ως εδώ. Πάνω λοιπόν είναι σαν ένα μικρό παταράκι-μπαλκονάκι που έχει τραπέζια μια σειρά γύρω γύρω, ένα μικρό μπαρ μπροστά του 4 σκαμπό και άλλα 4 στην άλλη γωνία πίσω από κάτι τραπέζια μέσα στον τοίχο χωμένα κάπως περίεργα. Κόσμο δεν είχε την ώρα που πήγα, όμως τα σκαμπό κατειλημμένα. Έτσι έπιασα άκρη-τοίχο-αγκαλία με την πυροσβεστική φωλιά. [Σε περίπτωση που δεν το κατάλαβες "πρόβλεψη" για τους όρθιους δεν υπάρχει. Θα μου πεις και που υπάρχει; Και θα σου πω καλά τα λες αλλά κάτι πρέπει να γίνει μ αυτό (θα επανέλθω).] Πάνω γέμισε σε λίγα λεπτά, κάτω άδειο. Τσουπ πολλοί οι όρθιοι...τσουπ σαρδέλες. Ακόμα δεν είχε μπει κανείς μπροστά μου. Κάτω σελέμπριτιζζζ άρχισαν να μαζεύονται: Αναστασία Μουτσάτσου, Κώστας Λειβαδάς, Χρήστος Θηβαίος,Γωγώ Μπρέμπου και τέλος Φωτεινή Δάρρα με Δημήτρη Παπαδημητρίου. Οι οποίοι δύο μόλις ήρθαν άρχισε το πρόγραμμα (= 23:30). Α, δε σου είπα πως τα 15 ευρώ που έδωσα μου δίνουν το δικαίωμα να πάρω μόνο αναψυκτικό!!! ΚΑΙ πρέπει να δώσεις άλλα....(πες νούμερο....) 15 για να πάρεις ποτό!!!!!!!!! Καταλαβαίνεις πως την έβγαλα με πέψι.........
Σβήνουν τα φώτα, κλείνει η μουσική και να σου ένα ζευγαράκι ΕΞΥΠΝΟ ήρθε μπροστά μου. Α Α Α δε ξηγιέστε ωραία... Τραγουδάει η Τσαλιγοπούλου α καπέλα το πρώτο κομμάτι. Τραγουδάω και εγώ παράφωνα και δυνατά στα αυτια του ζευγαριού. Απτώητοι!!! Παλαμάκια. Ε..συγνώμη μήπως μπορείτε να κάνετε λίγο έτσι για να βλέπω; ΦΥσικά (με έκπληξη)!!! Στο 3 κομμάτι το εν λόγω ζεύγος άρχισε να λύνει το Κυπριακό! Και μπούρου μπούρου.... -> συνοψίζω:εμ ήρθαν 23:15,εμ με το που σβήσαν τα φώτα πετάχτηκαν μπροστά=πονηριά, εμ μιλάνε κιόλας! Το θράσσος τους!
Η Ελένη μας, τραγουδούσε και χόρευε σ όλη τη σκηνή, στους μουσικούς, πέρα δόθε, πότε καθόταν στα σκαλάκια στη μέση και "κάτω στη σκηνή", πότε καθόταν στο παγκάκι στη μια άκρη τησ σκηνής (ναι αυτό που είχε πέρσι κ η Τσανακλίδου στο Μετρό), πότε πήγαινε στα τραπέζια κ τους τραγούδαγε, πότε χόρευε μαζί ανάμεσα (στα τραπέζια...). Τα τραγούδια που έλεγε ήταν άλλων κυρίως (Πρωτοψάλτη,Μάλαμα κλπ κλπ), κάποια παραδοσιακά αλλά και δικά της. Τα δικά της διαλεγμένα με διαφορετικά κριτήρια όπως είπαμε,παλιά, πιο νέα και φρέσκα. Όλα σε πολύ καλές διασκευές!!! Βγήκε και ο Σταύρος Σιόλας είπαν μαζί "ένα" κομμάτι (η Ελένη έλεγε ένα παραδοσιακό και ο εκείνος ένα ξένο,σαν διαφωνια..δε ξέρω πως λέγεται...). Μετά είπε 2-3 δικά του και την σκυτάλη πήρε ο Ντέηβιντ! Είπε 2 τραγουδια, με κενά με χιούμορ τα οποία εμείς πάνω δεν ακούγαμε καλά. Ύστερα πάλι η Ελένη μας και ο Καραντίνης ο μικρός. Όλα καλά όλα ωραία.
Η ώρα 2:30 και χαιρετάει. Ξανάρχεται και ζητάει από τον Θηβαίο να ανέβει. Είπαν τη βροχή και μετά είπε ο Θηβαίος ένα "α καπέλα". Ύστερα ο μπουζουκιστής συνεργάτης της και ο μπασίστας της. Μετά ο Παπαδημητρίου και η Φωτεινή μας είπαν το Φεύγα. Τέλος η Μουτσάτσου είπε μαζί με την Ελένη μας το Λιμάνι, γραμμένο είπαν από τον Ανδρέου για την Ελένη όπως μετά κατάλαβε η Αναστασία μας. Ξύπνα αγάπη μου η νύχτα τέλειωσε τ αστέρια χάθηκαν πρέπει να φύγεις σαλαλα μας είπε και το πιάσαμε το υπονοούμενο. Αλλά επιμείναμε και ξανάρθε και μας είπε μόνη της το Τζιβαέρι. Φώτα άναψαν, μουσική άρχισε να παίζει απ το σιντί. Ώρα 3:05.
Το περίμενα πιο ακραίο, πιο κουλτουρα να φύγουμε. Δεν ήταν όμως τπτ τρομαχτικό ή κάτι τρελό. Το όλο θέμα είχε παρουσιαστεί λες και θα τραγουδούσε κάτι κόντρα...μέταλ πχ.!!! Ήταν όμορφο πρόγραμμα. Πολύ καλοί οι μουσικοί κ οι διασκευές. Νομίζω πως μιας και έκανε κάτι "για κείνη κλπ κλπ " ο Σταύρος Σιόλας δεν είχε θέση στο πρόγραμμα. (Αν είχε θα ήταν πιο μοιρασμένα τα πράγματα... .... ...) Συνολικά σε δικό της πρόγραμμα την έχω δει 5 φορές και βρίσκω πως αυτή τη φορά ήταν η καλύτερή της (αν και ποτέ δε με έχει δυσαρεστήσει κλπ).

Κάθε φορά που πάω σε ..μουσικές σκηνές (έτσι δε τις λες;) ξανασκέφτομαι τα θέματα που υπάρχουν: οι τιμές στο τραπέζι, στο μπαρ με ξερό ποτό (ούτε ένα ξηροκάρπι απ τον προηγούμενο πελάτη), οι συνθήκες για τους όρθιους, οι συνθήκες για τους καθιστούς, αν έχεις κλείσει τραπέζι νωρίς και πας και νωρίς θα σε βάλουν όπου να ναι-το θέμα είναι κατά πόσο έχεις όρεξη να κάνεις φασαρία, η συμπεριφορά των γκαρσονιών, των πορτιέρηδων, η πολιτική των μαγαζατορων(βάλε τον τόνο όπου θες) κτλ.
Άκρη δε βγαίνει. Μη περιμένεις πια, απλά με απασχολώ μέχρι να αρχίσει το θέαμα.


10 σχόλια:

Georgia είπε...

Όλα αυτά μικρή μου Joan, γίνονταν πάντα και θα εξεκολουθούν να γίνονται, που να χτυπιόμαστε κάτω! Έτσι, απλά το παίρνεις απόφαση, πας στα συγκεκριμένα μαγαζιά μόνο αν έχεις κλείσει τραπέζι,(κάνεις τις απαραίτητες οικονομίες εννοείται λίγο καιρό πριν!) για να μπορείς τουλάχιστον να παρακολουθείς αξιοπρεπώς χωρίς να νιώθεις λες και κάνεις τεστ κοπώσεως! Ή αν πας στο όρθιο, κουβαλάς μαζί σου κι άλλους 2-3 (παραπάνω δε λέει!) για να κάνετε κι εσείς "σπάσιμο" στους μπροστινούς που τους ήρθε να λύσουν το Κυπριακό εκεί μέσα! Ε μα πια... ;)

it is είπε...

Μια φορά πάντως που πήγα εγώ στο μετρό για να δω τους συνήθεις ύποπτους... (ο μαλάκας ο θηβαίος το γάμησε και ψώφησε αλλά δε θα το κάνω θέμα...) ούτε τραπέζι είχαμε κλείσει ούτε τίποτα και βρήκαμε τραπεζάκι μια χαρά και πληρώσαμε και συμπαθητικά ποσά μιας και ήμασταν μπούγιο...
αλλά γενικώς όντως δε βγάζεις άκρη και εμένα μου τη σπάει να κάνω και φασαρία αν και πολύ θα ήθελα να κάνω πολλές φορές...
τέσπα :)
σημασία έχει να πέρασες καλά και να είσαι σαλαλα

JoaN είπε...

georgia, ναι γίνονται κ θα γίνονται. Κάθε πέρσι και καλύτερα. Το να το παίρνω απόφαση δε μου αρέσει σαν σχέδιο. Κάθε φορά συμβαίνουν αυτά και χειρότερα, δεν μπορώ να κάνω σα να μη τα βλέπω...Νομίζω πως η συμπεριφορά του κοινού όλο και χειρότερη γίνεται και πρέπει να μας προβληματίσει(κι εμείς μέσα στο κοινό είμαστε). Φέτος πήγα σε 6 "μουσικές σκηνές" και σε 2 μικρότερες μουσικές σκηνές, αν σ όλα αυτά πήγαινα με τραπέζι θα ήταν τέλεια, αλλά δε γίνεται(βέβαια δε σημαίνει πως με τραπέζι πάντα είναι καλά). Ακόμα κουβάλησα άλλο ένα άτομο και αυτή τη φορά και κάναμε τον απαραίτητο χαβαλέ αλλά δεν ήθελα να πλατειάσω λέγοντας τι και πως. Άσε που κάθε φορά που κουβαλάω ένα άτομο μαζί (παραπάνω πολύ σπάνιο να το πετύχω) δε μπορώ να το υποχρεώσω να δώσει το χρήμα για τραπέζι... μάλλον αν είναι με τραπέζι δεν έρχεται καν :P (πάκετ τεράστιο) Ουφ πια!!! ;)

Itis, στο μετρό έχω πάει περίπου 5 φορές(τις 3 με τραπεζάκι, χαλρά κι ωραία) και είμαι γενικά ευχαριστημένη απ το "κατάστημα". Αυτή τη φορά μου κατσε άσχημα το δεκαπεντάευρο χωρίς ποτό, με 6 μουσικους και 1 φωνή. Δηλαδή στο ζυγό που ήταν Τσανακλιδου, Μπουλάς,Μαχαιρίτσας,Ζουγανέλης και ήταν τα ίδια λεφτά με περισσότερους μουσικους,πείνασαν? Τέλως πάντων θα κάνω τα παράπονα μ στο δήμαρχο...
Ναι ναι δε μπορώ να πω σαλαλα ήταν! ;)


α στο ποστ ξέχασα να πω πως ο Λειβαδάς έπαιξε πλήκτρα και Η Τσαλιγοπούλου τραγούδησε το "Εγώ σ αγάπησα εδώ". (που να σαι τώρα που γυρναςςςς Σε ποιο καινούργιο ουρανό χρώματα κλέβειςςςς; Σαλαλαλα)

Blogaki είπε...

Έτσι είναι δυστυχώς και δεν λέει καθόλου το "όρθιο" στα νυχτερινά κέντρα!
Στήσε ένα πάλκο στο σαλόνι σου που το'χεις και το τραγουδιάρικο και θα'ρθω εγώ να σου πετάω λουλούδια!!
;)

JoaN είπε...

blogaki χαχαχα καταπληκτική ιδέα! Το κανονιζουμε .Ε! :P

GouRouNi είπε...

joan.. ουφ.. εγώ δεν μπορώ θέλω τραπέζι.. και ας τα κάνουν λες και πας σε γάμο :P

Μάλλον γέρασα :P

JoaN είπε...

gourouni, τότε κάθε φορά (θέλεις πίσω να γυρίσεις το μετανιώνεις μετ ην 1η ευκαιρίααα σαλαλα) που θα κλείνεις τραπέζι να εύχεσαι (να ναι μακρύς ο δρόμος.. μπα.)να μην είναι πίσω-πλάι της σκηνής και αλλά πολλά άσχημα, που δε θέλω να γράψω γιατί βαρέθηκα να γκρινιάζω για σήμερα. ε πια!

Δε ξέρω να γέρασες,αλλά να λέμε την αλήθεια και όπως είπε εύστοχα η Γεωργία όταν είσαι στο όρθιο είναι σα να κάνεις τεστ κοπόσεως! Σκέψου να φόραγες και τακούνι να δεις τη γλύκα... :)

JoaN είπε...

a molis do8hke paratash sths emfaniseis ths Tsaligopoulou, opws k tou Iwannidh, kai gia meta to Pasxa.
(giati sto post alla h3era. k eipa. )
over

pietà είπε...

Απαπα! Εγώ δεν το ξανακάνω σε autobianchi! Όρθια? Moi? Non, merci! Τον φλεβίτη τον έχω αποκληρώσει, σιγά μην τον πάρω για παρέα! Μετά το σοκ με την Evora, έκλεισα την πόρτα πίσω μου, κι ας χάνω θεάματα....

JoaN είπε...

pieta!!! Δε μου πάει καρδιά να το πω ακόμα!