Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2007

Όπως και δηλαδή αφού δεν

Επιστρέφω στο σπίτι. Ώρα 00:30. Πατάω το κουμπί να σταματήσω στη στάση μου, σηκώνομαι από τη θέση μου, το διπλό λεωφορείο καλπάζει στην κατηφόρα, κρατιέμαι καλά. Φτάνει. Ανοίγει η πόρτα κατεβαίνω μόνο εγώ και αμέσως κλείνει πίσω μου. Όμορφη νύχτα. Είναι απ' αυτές που σε πιάνει η όρεξη να περπατάς μόνη σου στο δρόμο μέχρι να ξημερώσει και να έρθει ο ήλιος να σε βρει με όλες τις λύσεις που σκέφτηκες για όλα αυτά που σε απασχολούσαν........
Περνάω απέναντι το δρόμο περπατάω λίγο και κάνω στο πρώτο στενό δεξιά. Κοντοστέκομαι για λίγα λεπτά και κοιτάζω το δρομάκι. Έχει μια ελαφριά στροφή και δεν έχω ορατότητα ως το τέλος του. Αχ, αυτό το δρομάκι... Πόσες φορές ήταν παρόν σε τόσες διαφορετικές και σημαντικές στιγμές της ζωής μου... Πόσες φορές το έχω περπατήσει και πόσες ακόμα θα το περπατάω... Προς και από το σχολείο. Προς και από το φροντιστήριο. Προς και από τη στάση του λεωφορείου(=σχολή, καφέ κλπ κλπ ). Προς και από το καλοκαιρινό cinema. Προς και από το "ντόπιο" καφέ, το "ντόπιο" ποτό.
Αριστερά μου ένα μικροσκοπικό ερειπωμένο σπίτι. Χρόνια έτσι το σπίτι αυτό... ο μπαμπάς είχε πει πως "το κληρονίμισαν πολλά αδέρφια (βάλε 6-7 να σαι μέσα) και δεν τους συμφέρει να το κάνουν κάτι", "Ούτε να το γκρεμίσουν;" "Ούτε." Δίπλα του είναι το σπίτι της sexy καθηγήτριας αγγλικών, η οποία δεν μπορεί να παρκάρει το αυτοκίνητό της στο parking της και θεωρεί καλό να παρκάρει εκτός αυτού αφήνοντάς το άδειο και πιάνοντας μια ακόμα θέση στο μικροσκοπικό στενό. Δίπλα ένα μισο-εγκαταλελειμμένο σπίτι που ... ας μη σχολιάσω τίποτα...Δίπλα του μια μονοκατοικία που μένουν δυο κουτσομπολικο-αδέρφια σε ηλικία 70 δώσε και τα οποία απο καλούνται από γείτονες τους: Ποντικούλιδες.Σε πληροφορώ πολύ πετυχημένος ο χαρακτηρισμός. Μετά καμιά δυο πολυκατοικίες αδιάφορες. Ύστερα η πολυκατοικία που μένει η κυρία με τον ωραίο σκύλο, απέναντι η μονοκατοικία με μεγάλο κήπο που σκάει μύτη κηπουρός και τον φτιάχνει και πότε είναι γεμάτος αυτοκίνητα ίδιας μάρκας. Σπάνια βλέπεις φως και οι πηγές μου λένε πως μένουν τρεις ηλικιωμένες αδελφές τρελές (και σ αυτό το σημείο της διαδρομής είναι που πάει στην φίλη Σ. τρεις και μια, τέσσερις).
Κατηφορίζω και περνάω το σπίτι του παιδικού χαβαλεδο-φίλου του μπαμπά, της συμμαθήτριας μου στο λύκειο, του συμμαθητή μου στο νήπιο, του καθηγητή σ' ένα τει που μας μιλάει χωρίς να τον ξέρουμε, της πολυκατοικία που άργησε να τελειώσει, το σπίτι με το αγαπημένο μου σκυλί, τις δυο μονοκατοικίες απέναντι με τα 3 χαζά σκυλιά. Τέλος, η πολυκατοικία που μένουν 2 παιδικοί φίλοι, στην οποία έχουμε παίξει από απλό κρυφτό μέχρι θεατρικά με θεατές τη γειτονιά(ψιψ ιψιψ ψωνιααα-από μικρά φαινόμασταν πως θα μεγαλώσουμε)(τα παιδιάαα της γειτονιάαα σου με πειρααζουνέεε σαλαλα).Δίπλα της το σπίτι μουυυ και απέναντι της η φρέσκα πολυκατοικία του πρώην παραδοσιακού μπακάλη και δίπλα απ αυτό, η μονοκατοικία του άλλου παιδιού της γειτονιάς. Άσπρη με γεμάτη στην πρασινάδα αυλή. Αχ.. πόσες φορές έχουμε παίξει επιτραπέζια και μας έχει ακούσει και ο πέρα μαχαλάς;!
Τσουπ,τσικ, περνάω τις αλυσίδες, τσικι τσικ ανοίγω το σύρτη και κλιπ κλπουπ ξεκλειδώνω και μπουμ μπαίνω στο σπίτι. Θα πέσω για ύπνο και στο μυαλό μου θα είναι σκηνές από καυγάδες και γέλια μ'αυτά τα παιδία... Θα με πιάσει νοσταλγία (θέλω να γυρίσω σταα παλιάαα σαλαλα) Θέλω πάλι να παίξω τσιγαροποτά, ένα δυο τρια στοπ κόκκινο φως, κρυφτό, ποιος ειν' ο μαέστρος στην πιλοτή του Γρηγόρη κ του Γιώργου. Θέλω πάλι να παίξω στο πλατύσκαλο του σπιτιού μ Hotel, cluedo, risk, hero quest. Θέλω πάλι να κουβεντιάσω και να παίξω εικονομαχίες και πάλι risk στην αυλή του Γιάννη...
Έλα να παίξουμεεε θα σου χαρίσω τη βασιλισσά μουυυ σαλαλα

7 σχόλια:

proserpina είπε...

Τι γλυκό ποστ! Το διαβάζω δεύτερη φορά και χαμογελάω!

pietà είπε...

Δεν είναι πολύ ωραίο να έχεις γειτονιά τελικά;;; Γειτονιά, με όλη τη σημασία της λέξεως! Που βγαίνουν οι νοικοκυρές στα μπαλκόνια και πιάνουν την κουβέντα τινάζοντας ή απλώνοντας ρούχα...
Ωραία, μπράβο...

JoaN είπε...

proserpina, pieta :))

Georgia είπε...

Ένα χαμόγελο ολόκληρο είναι το post σου κουκλίτσα! :) Σμουάκ! ("ένα δυο τρια στοπ κόκκινο φως"! Tι μου θύμισες τώρα....)

JoaN είπε...

georgia :)) pros8etw pws : to papoutsi sou brwmaaeii alla3ee to salala :P

phantom_pad είπε...

μπράβο ρε...κατάφερες μέσα σε λίγες γραμμές να μυρίσει υγρασία,ιδρώτας,χώματα, να ακούσω γέλια και τσακωμούς,μανάδες να φωνάζουν ''τσακίσου είναι αργά'' κλπ...Μισό λεπτό να σηκωθώ...όχι δεν είναι τίποτα μια μικρή γραντζουνιά στη παλάμη και 2 σταγόνες αίμα...βοήθαμε λίγο να ξαναβάλω την αλυσίδα στο ποδήλατο και σε πάω ξανά κόντρα μέχρι τις ελιές!

JoaN είπε...

phantom_pad, !!!!! ekplhsomai! eyxaristw poluu...
mexri tis elies? de mporw re me fwna3an gia faghto edw k wra?...