Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2007

Όλα καλά;

Η πόρτα ανοίγει, ακούγονται τα βήματά του και ξανακλείνει. Ακούγονται τα κλειδιά που τα βάζει στη θέση τους. Εσύ στην κουζίνα χωρίς να στραφείς προς το μέρος του ρωτάς με έκπληξη: Γύρισες;!

Είσαι στο δρόμο και εκεί που περπατάς με βήμα ταχύ, τσουυππ ο γνωστός (ή κανένας γνωστός σου ο κοντός κολλητός σου από τα Φιλιατρά σαλαλα) και φτουυυ πρέπει ή να σταματήσεις να τον ρωτήσεις για τα νέα του (πράγμα υποκριτικό γιατί αν σε ένοιαζαν θα τα είχες μάθει κρατώντας επαφή μαζί του και είναι επίσης χρονοβόρο) ή να επιβραδύνεις το βήμα να γνέψεις με το κεφάλι και να πεις: "Γεια! τι κάνεις" κι ο άλλος να λέει παράλληλα: "Επ! Είσαι καλά;", μετά επιταχύνετε το βήμα και αυτό ήταν. Μένουν πίσω σας τα αναπάντητα ερωτήματα αλλά ούτε που σας απασχολεί.

Χτυπάει τηλέφωνο: - Ναιιιι;
-Γεια σου Τάδε! Τι κάνεις;
-Καλά! Εσύ;
-Κι εγώ καλά!
...
Στην πορεία του τηλεφωνήματος λέγονται εκτενώς τα νέα και φαίνεται πως ούτε το ένα ούτε το άλλο άτομο είναι καλά.

Είστε και οι δύο καθισμένοι στο σαλόνι, πότε διαβάζετε εφημερίδα, πότε ακούτε τι λέει το ραδιόφωνο, πότε μιλάτε, πότε κοιτάτε το άπειρο. Και σε βλέπει και σε ρωτάει: "Τι έχεις;" Απαντάς: "Τίποτα." ή "Τι σκέφτεσαι;" " Τίποτα."
Εσύ θες να του πεις, παρ' όλα αυτά εσύ απαντάς: "Τίποτα".

Είναι λοιπόν οι αντανακλαστικές ερωταπαντήσεις. Είναι οι ερωτήσεις που βγαίνουν αβίαστα χωρίς σκέψη και δεν έχουν νόημα και αληθινό λόγο ύπαρξης. Ύστερα οι απαντήσεις σ' αυτές είναι εξίσου αυθόρμητες, αναληθείς, είναι για να θολώσουν τα νερά.
Σ' όλα αυτά βάζω ένα ερωτηματικό. Σαφώς κάθε περίπτωση είναι διαφορετική αλλά κάπου κρύβει τα γιατί και αυτές μας οι συμπεριφορές έχουν βαθύτερα αίτια.

Πάντως "άμα δω κανένα φίλο τρέμω μη με θυμηθεί, πεθαμένες καλησπέρες δε γουστάρω να μου πει σαλαλα".

5 σχόλια:

Georgia είπε...

Κούκλα αυτές οι αντανακλαστικές απαντήσεις μας βγαίνουν γιατί ξέρουμε ότι ο άλλος δε ρωτάει από πραγματικό ενδιαφέρον, αλλά επειδή πρέπει. Και αντίστοιχα, κι εμείς όταν θέτουμε μία αντανακλαστική ερώτηση περιμένουμε πάντα την τυποποιημένη απάντηση "Τίποτα" ή "Καλά" για να μην έρθουμε στη δύσκολη θέση να ασχοληθούμε παραπάνω... Φαύλος κύκλος, μελαγχόλησα.. Φιλάκια

Spyros είπε...

Dokimase kamia fora na peis ola ayta ta typika tragoudista! kai kopse antidraseis...

JoaN είπε...

"Μελαγχόλησεςς νιώθεις πέταμένος, μες στην πόλη σου σαν ξένος βρε παιδί μου αμάν σαλαλα"
Georgia,αρχικά σ' ευχαριστώ που δίαβασες το ποστ μου και έκανες κ τον κόπο να το σχολιάσεις. (Πάτησες με το δεξί;;;)
Καλά τα λες εσύ, εγώ δεν ήθελα να μελαγχολήσω πολύ και δεν επεκτάθηκα...

Σπύρο, αν το κάνω τότε τα άτομα αυτά (τύπου γνωστο-φίλοι-μιλάμε στο λεωφωρείο και στο φούρνο)θα κόψουν να μου μιλάνε, πράγμα καλό αλλά μπορεί να με νομίσουν πολλά κιλά τρελή και να βγει βρώμα άδικα.. νομιζω... δηλαδή...
χμ.. λες... ;
θα το δοκιμάσω... (αλλιώς ξεκίνησα να απαντώ κ αλλίως καταλήγω...)Για Να ΔΟυμε Λοιπόν...
(θεέ μουυ τι ομορφία τι φως τησ γειτονίας μας ο τρελός όλα ανάποδα τα βλέπει στου μυαλού του τον καθρέφτη σαλαλαα)

Georgia είπε...

Με το δεξί πάτησα κουκλίτσα, μην ανησυχείς! Και σε παρακαλώ μην ακούς τι σου λέει ο φίλτατος Σπύρος, ώρα είναι τώρα να μας μαζεύουν για να μας κλείσουν πουθενά!! Φιλάκια!

JoaN είπε...

xaxaxa georgia! dikio exeis den prepei na ton akoyw ki as exei xronia parapanw apo mena sthn plath tou... pros to paron m aresei to spiti mou. (an 8elhsw allagh periballontos 8a to kanw :P)